Atos 18

mri (MRI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Muri iho i ēnei mea ka haere atu a Paora i Atene, ka tae ki Koriniti.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Nā, ka kite ia i tētahi Hūrai ko Akuira te ingoa, i whānau ki Ponoto, he mea tae hou mai i Itari, rāua ko tāna wahine, ko Pirihira; kua whaka­haua hoki e Karau­ria kia haere atu ngā Hūrai katoa i Roma. Ā, ka haere ia ki a rāua,
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 ā, nō te mea kotahi tā rātou mahi, ka noho ia ki a rāua ka mahi rātou; he tui tēneti hoki tā rāua mahi.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Nā, ka kōrero­rero ia i roto i te whare kara­kia i ngā hāpati katoa, e tohe ana ki ngā Hūrai rātou ko ngā Kariki.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Nō te taenga mai ia o Hira rāua ko Tīmoti i Makeronia, ka tākare te ngākau o Paora, ka whaka­puaki ki ngā Hūrai ko Īhu te Karaiti.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Heoi, i a rātou ka whaka­tika, ka kohu­kohu, ka ruia e ia ōna kākahu, ka mea ki a rātou, “Hei runga i ō koutou māte­nga ō koutou toto; ka mā ahau. Ko tēnei ka haere ahau ki ngā tauiwi.”
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Nā, ka haere atu ia i reira, ka tomo ki te whare o tētahi tangata, ko Taituha Hutuha te ingoa, he tangata kara­kia ki te Atua; ko tōna whare i tata tonu ki te whare kara­kia.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Nā, ka whaka­pono a Kirihipu, te ranga­tira o te whare kara­kia, me tōna whare katoa ki te Ariki; he toko­maha hoki ngā Koriniti, i a rātou ka rongo, i whaka­pono, i iri­iria hoki.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Ā, ka kōrero moe­moeā te Ariki ki a Paora i te pō, “Kaua e wehi, engari me kōrero, kei noho puku;
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 kei a koe hoki ahau, e kore hoki tētahi tangata e pā ki a koe, e hoatu i te kino ki a koe. He nui hoki āku tāngata i tēnei pā.”
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Nā, kotahi te tau e ono marama i noho ai ia i reira, i whaka­ako ai i te kupu a te Atua i roto i a rātou.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Nā, i a Kario e noho ana hei kāwana mō Akāia, kotahi tonu whaka­tikanga o ngā Hūrai ki a Paora, ā, kawea ana ia ki te nohoa­nga whaka­wā,
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 ka mea, “E kukume ana tēnei i ngā tāngata ki tētahi kara­kia ki te Atua e poka kē ana i tā te ture.”
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Ā, e mea tonu ana te māngai o Paora ki te puaki, ka mea a Kario ki ngā Hūrai, “E ngā Hūrai, me­he­mea ko tētahi hanga hē, ko tētahi mahi kino rānei, he tika kia āta whaka­rongo ahau ki a koutou.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Ko tēnei he totohe kōrero, he mea ki ngā ingoa, ki tā koutou ture, kei a koutou te whaka­aro; e kore hoki ahau e pai kia waiho ahau hei kai­whaka­wā mō ēnā mea.”
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Nā, peia atu ana rātou e ia i te nohoa­nga whaka­wā.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Nā, ka mau ngā Kariki katoa ki a Hotene, ranga­tira o te whare kara­kia, ā, whiua ana ia i mua o te nohoa­nga whaka­wā. Heoi, kīhai a Kario i whaka­aro ki tētahi o ēnei mea.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Ā, ka maha ngā rā i noho ai a Paora, ka poro­poro­aki ia ki ngā tēina, ā, rere ana ki Hīria, rātou ko Pirihira ko Akuira. He mea more­more tōna ūpoko i Kenekerea; he kī tau­rangi hoki nāna.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Ā, ka tae rātou ki Epeha, ka mahue rāua i a ia ki reira. Ko ia i tomo ki te whare kara­kia, kōrero­rero ai ki ngā Hūrai.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Ā, i tā rātou mea­tanga kia roa atu te wā e noho ai ia ki a rātou, kīhai ia i whaka­ae.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Heoi, poro­poro­aki ana ki a rātou, ka mea, “E hoki mai anō ahau ki a koutou, ki te pai te Atua.” Ā, rere atu ana ia i Epeha.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Ā, nō ka ū ia ki Hiha­ria, ka haere atu ka oha ki te hāhi, ā, haere ana ki Anatioka.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Ā, roa­roa iho ki reira, ka haere, ā, hāere­erea mārie­tia ana e ia te whenua Karatia, o Pirikia, me te whakaū i ngā ākonga katoa.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Nā, ka haere mai tētahi Hūrai ki Epeha, ko Aporo te ingoa, i whānau ki Arēhānaria, he pū kōrero, he tangata kaha ki ngā karaipi­ture.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 I whaka­akona tēnei tangata ki te ara o te Ariki; he tangata ia e toko tonu ake ana te ngākau, ka kōrero ia, tika tonu hoki tāna whaka­ako i ngā mea mō Īhu; heoi anō, tāna i mātau ai ko te iri­iri a Hoani.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Ka anga ia ka kōrero nui i roto i te whare kara­kia. Nō te rongo­nga o Akuira rāua ko Pirihira ki a ia, ka mau rāua ki a ia, ka āta whaka­atu ki a ia i te ara o te Atua.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Ā, nō ka mea ia kia haere ki Akāia, ka tau­tokona ia e ngā tēina, ā, ka tuhi­tuhi rātou ki ngā ākonga kia whaka­manu­hiri­tia ia e rātou. Ā, nō tōna taenga atu, ka whaka­kaha­ngia e ia te hunga i meinga nei e te aroha noa kia whaka­pono.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Kaha rawa hoki tāna whawhati i tā ngā Hūrai i roto i te hui­hui; whaka­atu­ria ana e ia tā ngā karaipi­ture mō Īhu, ko te Karaiti ia.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.