Apocalipse 14

mri (MRI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ā, i kite anō ahau, nā, ko te Reme e tū ana i Maunga Hiona, kotahi rau e whā tekau mā whā mano ōna hoa, ko tōna ingoa, me te ingoa o tōna Matua, he mea tuhi­tuhi ki ō rātou rae.
1 Então olhei, e diante de mim estava o Cordeiro, de pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil que traziam escritos na testa o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Nā, ka rongo ahau i te reo i te rangi, tōna rite kei te haruru o ngā wai maha, kei te haruru anō o te whati­tiri nui; ā, ko te reo i rongo ai ahau, ānō ko te reo o ngā kai­whaka­tangi hāpa e whaka­tangi ana i ā rātou hāpa;
2 Ouvi um som do céu como o de muitas águas e de um forte trovão. Era como o de harpistas tocando suas harpas.
3 ā, ko tā rātou waiata me te mea he waiata hou i mua i te torōna, i mua hoki i ngā mea ora e whā, i ngā kaumātua anō hoki. E kore hoki e taea e tētahi te ako taua waiata, ko ngā mano anake kotahi rau e whā tekau mā whā, kua oti nei te hoko i runga i te whenua.
3 Eles cantavam um cântico novo diante do trono, dos quatro seres viventes e dos anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os cento e quarenta e quatro mil que haviam sido comprados da terra.
4 Ko te hunga tēnei kāhore nei i poke i te wahine; he wāhina hoki rātou. Ko te hunga tēnei e aru ana i te Reme ki ngā wāhi katoa e haere ai ia. He mea hoko ēnei i roto i ngā tāngata, he mātā­mua ki te Atua, ki te Reme hoki.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois se conservaram castos e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os homens e ofertados como primícias a Deus e ao Cordeiro.
5 Kāhore hoki he tini­hanga i mau i ō rātou māngai; he koha­kore rātou.
5 Mentira nenhuma foi encontrada em suas bocas; são imaculados.
6 I kite anō ahau i tētahi atu ana­hera e rere ana i waenga­nui o te rangi, kei a ia te rongo­pai mau tonu hei kauwhau māna ki te hunga e noho ana i te whenua, ki ngā iwi katoa, ki ngā hapū, ki ngā reo, ki ngā hui­hui­nga tāngata.
6 Então vi outro anjo, que voava pelo céu e tinha na mão o evangelho eterno para proclamar aos que habitam na terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ā, he nui tōna reo ki te mea, “Kia wehi koutou ki te Atua, hoatu ki a ia he korōria; kua tae mai hoki te hāora o tāna whaka­wā. Koropiko atu hoki ki a ia, ki te Kai­hanga o te rangi, o te whenua, o te moana, o ngā puna wai.”
7 Ele disse em alta voz: "Temam a Deus e glorifiquem-no, pois chegou a hora do seu juízo. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e as fontes das águas".
8 I aru mai anō tētahi atu ana­hera, i mea, “Kua horo, kua horo a Papurōna, te pā nui, i whaka­inu nei i ngā tauiwi katoa ki te wāina, o te riri o tōna moe­puku.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: "Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez todas as nações beberem do vinho da fúria da sua prostituição! "
9 I aru mai anō te toru o ngā ana­hera i a rāua, nui atu tōna reo ki te mea mai, “Ki te koro­piko tētahi ki te kararehe, ki tōna whaka­pakoko hoki, ka tango hoki i te tohu ki tōna rae, ki tōna ringa­ringa rānei,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: "Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber a sua marca na testa ou na mão,
10 e inu anō ia i te wāina o te riri o te Atua, e ringi­hia nei, he mea kāhore i whaka­nanua, ki roto ki te kapu o tōna riri; e whaka­mamae­tia hoki ia i roto i te kāpura, i te whānā­riki i te aro­aro o ngā ana­hera tapu, i te aro­aro hoki o te Reme.
10 também beberá do vinho do furor de Deus que foi derramado sem mistura no cálice da sua ira. Será ainda atormentado com enxofre ardente na presença dos santos anjos e do Cordeiro,
11 Ā, kake ana te paoa o tō rātou whaka­mamae­tanga ake ake. Kāhore hoki he oki­oki­nga i te ao, i te pō, mō te hunga e koro­piko ana ki te kararehe, ki tōna whaka­pakoko hoki, mō te tangata hoki e tango ana i te tohu o tōna ingoa.”
11 e a fumaça do tormento de tais pessoas sobe para todo o sempre. Para todos os que adoram a besta e a sua imagem, e para quem recebe a marca do seu nome, não há descanso, dia e noite".
12 Tēnei te manawa­nui o te hunga tapu, o te hunga e pupuri ana i ngā ture a te Atua, i te whaka­pono hoki o Īhu.
12 Aqui está a perseverança dos santos que obedecem aos mandamentos de Deus e permanecem fiéis a Jesus.
13 Ā, ka rongo ahau i tētahi reo i te rangi e mea ana, “Tuhi­tuhia: Ka hari ngā tū­pā­paku e mate nei i roto i te Ariki i ngā wā i muri nei.”
13 Então ouvi uma voz do céu dizendo: "Escreva: Felizes os mortos que morrem no Senhor de agora em diante". Diz o Espírito: "Sim, eles descansarão das suas fadigas, pois as suas obras os seguirão".
14 Ā, ka kite anō ahau, nā, he kapua mā; ā, i runga i te kapua e noho ana tētahi, tōna rite kei te Tama a te tangata, i runga anō i tōna māhu­nga he karauna kōura, i roto i tōna ringa­ringa he toro­nai­hi koi.
14 Olhei, e diante de mim estava uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, alguém "semelhante a um filho de homem". Ele estava com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Nā, ka puta mai tētahi atu ana­hera i te whare tapu, he nui tōna reo ki te karanga ki tērā e noho rā i runga i te kapua, “Ākina iho tāu toro­nai­hi, kotia! Kua tae hoki te wā e kokoti ai. Kua maroke kē hoki te wīti o te ao.”
15 Então saiu do santuário um outro anjo, que bradou em alta voz àquele que estava assentado sobre a nuvem: "Tome a sua foice e faça a colheita, pois a safra da terra está madura; chegou a hora de colhê-la".
16 Kātahi tērā e noho rā i runga i te kapua ka āki iho i tāna toro­nai­hi ki te whenua, ā, ka kotia te whenua.
16 Assim, aquele que estava assentado sobre a nuvem passou sua foice pela terra, e a terra foi ceifada.
17 Ā, ka puta mai anō he ana­hera i roto i te whare tapu i te rangi, he toro­nai­hi koi anō hoki tāna.
17 Outro anjo saiu do santuário do céu, trazendo também uma foice afiada.
18 Nā, ka puta mai anō tētahi atu ana­hera i roto i te āta, kei a ia he mana ki te kāpura; he nui tōna reo ki te karanga ki tērā i te toro­nai­hi koi, i mea ia, “Ākina iho tāu toro­nai­hi koi, tapa­hia ngā tau­tau wāina o te whenua; kua maoa hoki ōna karepe.”
18 E ainda outro anjo, que tem autoridade sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz àquele que tinha a foice afiada: "Tome sua foice afiada e ajunte os cachos de uva da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras! "
19 Nā, ākina iho ana tāna toro­nai­hi e te ana­hera ki te whenua, tapa­hia ana e ia te wāina o te whenua, pangā ana e ia, ki te taka­hanga nui o te riri o te Atua.
19 O anjo passou a foice pela terra, ajuntou as uvas e as lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Nā, ka taka­hia te taka­hanga wāina i waho o te pā, ā, puta ake ana he toto i roto i te taka­hanga, tae noa ake ki ngā pa­rai­re o ngā hōiho, ā taea noatia ngā pā­ronga kotahi mano e ono rau.
20 Elas foram pisadas no lagar, fora da cidade, e correu sangue do lagar, chegando ao nível dos freios dos cavalos, numa distância de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.