2 Coríntios 10

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nā, nāku ake, nā Paora, tēnei tohe ki a koutou nā te tikanga māhaki me te ngākau ngā­wari o te Karaiti, he mea iti nei ahau i ahau i konā i roto i a koutou, i tawhiti nei ia e māia ana ki a koutou.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Āe rā, e tohe ana ahau ki a koutou, kia kaua ahau ina tae atu e mārō ki te whaka­puta i te māia, pērā me tāku e mea nei kia māia ki ētahi, e whaka­aro nei ki a mātou, ānō ko tā mātou whaka­haere nō te kiko­kiko.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Nō te mea ahakoa hāere­ere mātou i roto i te kiko­kiko, ehara i te kiko­kiko tā mātou whawhai;
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 ehara hoki ngā rākau o tā mātou pakanga i te mea nō te kiko­kiko, engari he kaha i roto i te Atua hei whaka­horo i ngā pā kaha;
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 horo ana i a mātou ngā whaka­aro­aro­nga me ngā mea ike­ike katoa e whaka­kake ana ki te mātau­ranga ki te Atua, ā, riro pārau mai ana ngā whaka­aro katoa, ka meinga kia ngohe­ngohe ki a te Karaiti;
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 me te noho rite anō ki te whaka­pā riri mō ngā mahi tutū katoa, ina tino ngohe­ngohe rawa koutou.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 E ti­tiro ana koutou ki ngā mea kei mua i tō koutou mata. Ki te ū te whaka­aro o tētahi nō te Karaiti ia, me mahara ia ki tēnei mea anō hoki, nō te Karaiti ia, pēnā anō hoki mātou.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Ahakoa hoki āhua rahi ake tāku whaka­mana­mana mō ngā tikanga i a mātou nei, nā te Ariki nei i hōmai hei hanga ake i a koutou, ehara i te mea hei tuku i a koutou ki raro, e kore ahau e meinga kia whaka­mā.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Kia kaua ahau e meatia e whaka­wehi ana i a koutou ki āku puka­puka.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Ko āna puka­puka hoki, e ai ki tā rātou, he tai­maha, he kaha; ko tōna tinana ia i a ia i konei he ngoi­kore, ko tāna kōrero he kore­kore noa iho.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Kia mahara taua tū tangata ki tēnei, nā, ko tō mātou āhua i ngā kupu o ngā puka­puka i a mātou e ngaro mai nei, koia anō tō mātou rite ki ngā mahi me i konā mātou.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 E kore hoki mātou e māia ki te whaka­uru atu, ki te whaka­rite­rite rānei i a mātou ki ētahi e whaka­pai nei ki a rātou anō. I a rātou ia e mēhua nei i a rātou ki a rātou anō, e whaka­rite­rite nei i a rātou ki a rātou anō, kāhore ō rātou mātau­ranga.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 E kore hoki mātou e whaka­mana­mana ki tua atu i tō mātou mēhua, engari ka rite ki te mēhua o te wāhanga i whaka­ritea mai e te Atua mā mātou, e tae atu ai ki a koutou rawa.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Kāhore hoki ā mātou totoro noa atu, e kīa ai kāhore he taenga atu mō mātou ki a koutou. I tae atu nā hoki mātou ki a koutou rawa nā i runga i te rongo­pai o te Karaiti.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 E kore hoki mātou e whaka­mana­mana ki kō atu i tō mātou mēhua, arā, ki ngā mahi a ētahi atu; engari e ū ana tō mātou whaka­aro, ka tupu haere tō koutou whaka­pono, ka ai koutou hei whaka­nui i a mātou, e tino rite rawa ai ki tō mātou rūri;
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 kia kauwhau­tia ai te rongo­pai ki ngā wāhi i kō atu i a koutou, kia kaua hoki e whaka­mana­mana i runga i tō te tangata kē rūri ki ngā mea e noho tata ana ki tō mātou ringa.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 “Ki te whaka­mana­mana ia tētahi, me whaka­mana­mana ia ki te Ariki.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 He teka hoki ko te tangata e whaka­pai ana ki a ia anō ka tikanga­tia, engari ko tā te Ariki e whaka­pai ai.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.