Atos 27

Bateli Vavaluna (MPX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gavana i ba tage naha kuki naha na Itali, inoke Pol alonau ge todibula enuna al i pek tolohaveyan wali tohouwa etega elana alana Diuliyasi ge ni matahikagil. Diuliyasi iya i miminaa tolohaveyan wali boda bwabwatana etega gamwanaa alana hi ba, “Sisa wana tolohaveyan.”
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Inoke ha gaiheya waga etega i noem Adalamitiyam, waga o tage i kukuki i nana labi Eisiya panuwana ona elal. Ha gaiha wagaa yaka ha kuki, aloma ge Alistako gagama Tesalonaika, Masidoniya ana labiya.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ha alutukik, lan i gan yaka ha tan Saidoni. Inoke Diuliyasi Pol i muloluan ge i talamwan i na wana heliyamwau i kitel ge bugul bolo i kaubwa elana hi pek.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Ha kuki al, yaa mana i yu palima inoke ha alunoek Saipilosi ligumwina elana.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Silisiya ge Pampiliya hogana elana ha alupanet ha na ha tan panuwa Maila, Laisiya ana labi elana.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Tolohaveyan wali tohouwa waga etega i pwawaa panuwa o elana, i noem Aleksendaliya tage i nana Itali, inoke i ba ge ha hepapanet.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Wama alalau i pulowan, inoke lan i gewi kekeisi kekeisi ha alulok ana siga ha tan panuwa Naidas labenaa. Mana i yu pahanal, nige bosowaina naha alupasapuek awomeya, inoke ha liliyasalek taval Kiliti buhunaa, alana hi ba Salimon, ge ha alunoek Kiliti liguligumwina elana.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Wama alalau i pulowan, inoke ha alalauwa ya panuwa labenaa, ana siga ha na ha tan panuwa alana Galowa Waiwaisana, iyoho panuwa Leisiya labenaa.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Lan hi gewi iyaka ha apanak ge Gegi ana Yakiyakil ana Lan ana sauga iyaka i mowasi, inoke mana nanakina ana sauga iyaka i telipuna, nige bosowaina al alalau waiwaisana. Inoke Pol i baek elal i ba,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Tonowakau, ya kite ebo panuwa ya ta aluluwai, wala alalau nige ni wawaisi, nasi waga ginebi ana usan ta payaomal, ge i ola al gamagalau yawaliliya.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Yaa tolohaveyan wali tohouwa nige i lalaegan te Pol wana baaba elana, i golugoluwa ya te waga ana kapten ge tonwaga wali baaba elana.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Galowa o nige i wawaisi tage naha miminaa to mana ana sauga elana, inoke gamagalau hi gewi hi nuwatu binimala naha kuki naha na Pinikis ge mana naha palmate. Pinikis iya Kiliti galowana etega, awona eluwa yavanaa ge yalasa.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 I telipuna yavana gigilena i towa, inoke hi nuwatu tage nasi wali nuwatu ni paolaolaek bosowaina naha alutukik naha na Pinikis. Yaka anka hi momol heyan, ha kuki ge ha alunoek taval Kiliti labenaa.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Yaa sauga nige i yayapu yaka mana gasigasisena hot i towa, alana hi ba “Aluwab Gasigasisena”, i yu lowanem taval tuwanaa.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Inoke mana waga i lol ge nige bosowaima naha alukalivai, yaka hi pialiyoho ya, mana totona waga i yu pwapwati.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Sauga ha liliha taval kekeisi Koda elana, inoke liguligum kekeisi ha pwawaa to. Yaka ha logasisi abwe dingi ha momol heyan ge ha am hikan bubun.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Dingi hi am hikan i mowasi, yaka wedega hi momol painan waga tuwanaa inoke waga hi otukan. Hi lovakun eba naha luna eteti elal bolo hi miminaa labi Libiya, inoke mwegan hi gogon palo, yaka mana waga i logugui-an.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Mana iyoho ya i gagagasisi, inoke lan labuina elana waga ana usan hi yoho papalo.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Lan etonina elana inoke totoliya nimaliyaa waga ana etuwalali hi bugulan ge hi yoho palo.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Lan i gewi nige sabwelu o ebo putum etega ha kikite, ge mana iyoho ya i towatowa gagasisi. Inoke abwe ha nuwatu nige al bosowaima mwal etega naha pwawa.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Sauga i yapu bolo wagaa nige hi aanan, inoke Pol i talmilil mataliyaa ge i ba, “Tonowakau, binimala valila no baaba nuku hago ge nige Kiliti ta eeguluwan, he nige nak ya ta pwapwawa ge nige bugubugul ta yoyohi.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Yaa sauga ya na baewa eliyamiu, nuku atimatuwa! Nige etega yawalina ni papayaomal, waga ya te nasi ni nak.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Bulin, Yabowaine toto ya abulilek-an ge ya kululu elana, wana anelose i nem i talmilil labewa,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ge i ba, ‘Pol, bahi lovakun! Owa nasi nu talmilil Sisa wana kot elana. Ge Yehoba wana mulolu eliyam kaiwena, inoke nasi bolo alomwau ku alalau gegewel nihi mwal al.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Tonowakau, atemiu ni matuwa, kaiwena Yehoba ya abulilek-an nasi ni ginol ni ola wana baaba eliyau.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Yaa bugul maisena, abwe ta luna taval etega elana.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Bulin potin-ina elana ama iyoho hoga Mediteleiniya elana ha ananpwapwati, yaka bulin nuwana waga ana totuwalali hi nuwatu tage iyaka ha nem panuwa etega labenaa.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Inoke limwan ana eluviluvi hi ahe hi alipalo ge i pamasal hoga ana milau teti seben mitas. Sauga kekeisi al inoke hi alipalo al ge hi pwawa hoga ana milau tuwenti seben mitas.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Hi lovakun eba waga ni an heyan eteti pwatanaa, inoke anka esopali hi alipaloek aipunaa ge hi awanun wali yabowaine ona elal tage etimwawa lan ni gan.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Waga ana totuwalali hi telipuna tage waga nihi loluwai, inoke hi na dingi hi pakuki palo ge wali epakuna hi ginol tage nihi na anka enuna al nihi alipaloek uyawanaa.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Yaa Pol i baek tolohaveyan avaliya ge wali tohouwa elal i ba, “Ebo waga ana totuwalali nige nihi miminaa wagaa, he nige bosowaina mwal ta pwawa.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Inoke tolohaveyan dingi ana hihiu hi gotomwal, yaka dingi i gaisogu.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Lan i gangan, Pol gamagalau gegewel i ba pagasisel aanan nihi an i ba, “Lan potin iyaka i mowasi ku nuwanuwatu nabi inoke ku minamina ya, nige ku aanan.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Sauga ya na baewa eliyamiu, aanan enuna nuku an, inoke tuwamiu ni gasisi ge bosowaina nuku mwal. Tunahot nige kokowamiu pupunona etega ni nanak.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Baaba ya i baunan enaa, yaka beleid enuna i ahe ge gegewel mataliyaa i ba mulolu Yehoba elana, inoke i pigebal ge i telipuna i anan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Yaka gegewel ateliya i matuwa, inoke aanan enuna hi ahe hi an.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Bolo ha gaiheya waga o elana ama gewi 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ha anan ana siga ama luvi i pwawa, inoke witi bolo ha usan wagaa ha yoho papalo hogaa ge waga ni aimweyaha.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Lan i gan i mwananal, waga ana totuwalali panuwa hi kite, yaa hi nuwa gewagewa hapanuwa o. Yaa galowa etega hi kite gilesana i gan, inoke hi nuwatu ebo bosowailiya inoke nihi na waga nihi palili palunaa to.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Anka ali hihiu hi gotomwa yohil, ge i ola al yabyab ali hihiu hi lekel ge hi pakuki palol al hoga gamwanaa. Inoke mwegan toto uyawanaa hi vai heyan ge mana i yu pakal, yaka waga i tapalelu galowa kaiwena.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Yaa waga i liliheyana eteti pwatanaa, yaka i luna. Uyawana i luna bubun, nige bosowaina ni lamwalamwaniu, ge aipuna bagol i tagalekaleka-an.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Tolohaveyan wali nuwatu tage todibula nihi tagapaaligal, inoke bahi etega ni gagayu tuk panuwaa ge ni lolou.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Yaa tolohaveyan wali tohouwa i lopwalil, kaiwena nuwana Pol yawalina ni pwamwal. Inoke i ba gamagalau bolo gayugayu hi atena nihi supeni lau houwa inoke nihi gayu tuk panuwaa,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ge bolo enuna waga ginolina ona nihi ahe ali evatan. Inoke kamwasa o elana gegewema ha gayu tuk panuwaa ge ha mwal.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.