2 Samuel 19

Bateli Vavaluna (MPX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yowab wana wasa hi pek hi ba, “Kin Deibid nuwana i nak Absalom kaiwena yaka i kahikahin.”
1 E foram dizer a Joab: Eis que o rei chora e se lamenta por causa de Absalão.
2 Tolohaveyan gegewel wasa hi hago te kin i nuwanak natuna kaiwena, inoke lan o wali tagalaka ana yaliyaya i pil i tabwa nuwanak.
2 E a vitória se transformou em luto naquele dia para todo o exército, porque o povo ouvira dizer que o rei estava acabrunhado de dor por causa de seu filho.
3 Yaka hi nokekei hi tuk panuwaa, i ola tolohaveyan bolo hi puluwawi kaiwena hi louem haveyana wali ginol.
3 Por isso, o exército entrou na cidade em silêncio, como faria um exército coberto de vergonha por ter fugido ao combate.
4 Yaa kin maninina i kaus yaka i kahikahin anana i bwata i ba, “O natu Absalom! O Absalom, natu, natu!”
4 Entretanto o rei, cobrindo a cabeça, dizia em alta voz: Meu filho Absalão! Absalão, meu filho, meu filho!
5 Inoke Yowab i na kin wana limiya ge i baek elana i ba, “Lan ebe wam tolohaveyan gegewel u papuluwawi-agil, heliya te abwe owa alomwau natumwau, lagomwau hot ge lagomwau al|lemma="lagonaual" yawalimiu hi pwamwal.
5 Veio então Joab à casa do rei, e disse-lhe: Tu cobres hoje de confusão a face de todos os teus servos que salvaram a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, de tuas mulheres e concubinas.
6 Bolo hi pihigelgel-agiwa, owa u nunuwana-agil, yaa bolo hi nunuwana-agiwa, owa u pihigelgel-agil. He wam ginol eliyana lan ebe u pamasal te tolohaveyan avaliyau wali tohouwa ona heliya hi ola bugul bwagabwaga eliyam. Iyaka abwe ya atena binimala lan ebe Absalom nige ni aaliga ge ama gegewema naha aliga, nasi nu yaliyaya.
6 Tu amas os que te odeiam e odeias os que te amam, e mostras que os teus chefes e teus servos nada valem para ti. Estou vendo que te darias por satisfeito, se Absalão vivesse e nós fôssemos todos mortos!
7 Sauga e nu tagil nu na wam tolohaveyan ateliya nu ba pamatuwa. Ya papasila Yehoba alanaa te ebo nige nu tatagil, mulaa abwe bulin ni gan nige tolohaveyan etega ni miminaa elam, nasi gegewel nihi eguluwagiwa. Inoke pulowan toto o ni bwata hot elam, ni lake te pulowan gegewel bolo u pwawal, i telipunaa wam sauga heval ana siga sauga ya.”
7 Vamos: sai e dirige aos teus servos palavras de reconforto, pois juro-te por Deus que, se não o fizeres, não ficará contigo esta noite homem algum. E isso seria para ti uma desgraça maior do que todas que vieram sobre ti desde a tua juventude!
8 Inoke kin i tagil i na i misiyo panuwa ana abauluulutuka. Sauga wana tolohaveyan wasa hi hago iya iyoho i misiyo abauluulutuka, yaka gegewel hi nok elana.
8 Então levantou-se o rei e foi sentar-se à porta. Foi avisado a todo o exército: Eis que o rei está sentado à porta. E todo o exército veio apresentar-se a ele. Os israelitas tinham fugido cada qual para a sua casa.
9 Inoke ali un gegewel gamwaliyaa, gamagalau hi peawabalgig hi ba, “Kin Deibid te i pwamwalila ala topihigelgel elal. He iya te eliyana ge ta mwal Pilistiya nimaliyaa. Yaa Absalom kaiwena iyaka i lou i na labi etega.
9 Em todas as tribos se discutia, dizendo: O rei que nos salvara das mãos de nossos inimigos e da mão dos filisteus, agora teve de fugir da terra diante de Absalão.
10 He Absalom te valila ta hile wala kin i logugui-agila, yaa iya iyaka i aliga haveyana. Inoke ga i ola ta mikekei nige ta babaaba ge kin Deibid ta een pasikal?”
10 Ora, Absalão, a quem tínhamos sagrado rei sobre nós, morreu no combate. Por que tardais em fazer voltar o rei?
11 Deibid topowon Seidok ge Abaiyada ali baaba i patuna nihi na Yuda wali tonowakau elal, yaka iya wana baaba nihi baunan nihi ba, “Bahi komiu nuku tatabwa un mowamowasena ge abwe nuku nenem nau kin nuku een pasikalau no limiya Yelusalema. Ya ba ola o, kaiwena Isileli labi gegewel hauna hi baunan iyaka wasana ya hago.
11 O rei Davi mandou aos sacerdotes Sadoc e Abiatar a seguinte mensagem: Eis o que direis aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei para a sua casa? E chegou aos ouvidos do rei o que se dizia em todo o Israel.
12 Komiu tutuwau, totou saliyau ge bunumwiu. Bahi komiu nuku tatabwa un mowamowasena ge abwe nuku nenem nuku een pasikalau.”
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne. Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei?
13 I ola al, Seidok ge Abaiyada ali baaba i patuna nihi na Amasa elana nihi ba, “Deibid i ba, ‘Owa tutu, totou saliyau ge bunumwiu. Inoke i telipunaa lan ebe, ya telewa no tolohaveyan wali tohouwa Yowab lahena. Ebo nigeya, ya awanun Yabowaine lahi pupulowanina hot ni ginol elau.’”
13 Direis em seguida a Amasa: Tu és meu osso e minha carne. Que Deus me trate com todo o rigor, se eu não te tornar para sempre o meu general em lugar de Joab.
14 Yaka Yuda gegewel wali nuwatu i maisena hi olak Deibid elana. Inoke kin Deibid ana baaba hi patuna hi ba, “U sikalim alomwau ge wam gamagalau gegewel.”
14 Todos os homens de Judá sentiram unanimemente o seu coração voltar-se para o rei, e mandaram-lhe dizer: Volta com todos os teus!
15 Inoke Deibid ge wana gamagalau hi nawa sikal ana siga hi vin wewel Yolidani.
15 O rei voltou. Chegando ao Jordão, eis que todo o Judá tinha acorrido a Gálgala para ir-lhe ao encontro e fazê-lo passar o Jordão.
16 Gela natuna Simei, gagama Bahulim, ana un Beniyamina, i lilipatotoya alonau Yuda hi na hi lau wewel Yolidani kin Deibid nihi kite.
16 Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, com seus quinze filhos e os vinte servos, apressou-se a vir ao encontro do rei Davi.
17 He alonau un Beniyamina ali gewi tausan maisena, i ola al Siba, Sol ana un wali totuwalali, alonau natunau ali gewi piptin (15) ge wana totuwalali ali gewi tuwenti (20). Inoke hi lilipatotoya hi na hi vin wewel Yolidani labi toto kin i miminaa.
17 Levava consigo mil homens de Benjamim, assim como Siba, servo da família de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. E correram rumo ao Jordão antes do rei,
18 Inoke hi kalapanet wewel ana abakalakalapaneta kin alonau wana limi ana heniheni nihi pakalapanet-agil ge hauna ebo ni baunan yaka nihi ginol.
18 e dispuseram tudo para fazer passar a família do rei e prestar-lhe todos os serviços que desejassem. Semei, filho de Gera, atirou-se aos pés do rei no momento em que ele ia passar o Jordão
19 ge i baek elana i ba, “No babala ge no kin, lan toto Yelusalema u eguluwan gegi ya ginol elam. No babala, ya awanun no gegi o bahi nu nunuwahikan, yaa nu nuwayoho ge bahi nu kukuhikan atemwa.
19 e disse-lhe: Que o meu senhor não me impute culpa, nem guarde em seu coração a lembrança do crime que cometeu o teu servo no dia em que o rei, meu senhor, deixou Jerusalém.
20 Nau wam totuwalali ya atena te iyaka ya gegi, inoke Isileli ali un elulutega gamwaliyaa nau hiwe ya nem houwa lan ebe alou owa ta petupatupa-agila.”
20 Teu servo reconhece o seu pecado, e por isso vim hoje, o primeiro de toda a casa de José, ao encontro do rei, meu senhor!
21 Inoke Seluwaiya natuna Abisai i ba, “Binimala Simei ta lopaaliga wana gegi lahena! Kaiwena owa Yehoba wana hilihili gamagalina i ba panapanak-agiwa.”
21 Abisai, filho de Sarvia, tomou a palavra: Não se deverá antes matar Semei, por ter amaldiçoado o ungido do Senhor?
22 Yaka anana Deibid i lahe i ba, “Alom talim Yowab, nige wami puna i gagan ge nuku baaba kaiwena. He wami ginol lan ebe i ola te komiu o topihigelgel! Age nige ku aatena lan ebe iyaka hi teli pasikalau nau Isileli wali kin? Inoke tage na ba gamagal etega nihi lopaaliga Isileli gamwaliyaa? Nigeya!”
22 Que eu tenho convosco, ó filhos de Sarvia, respondeu Davi; para que vos comporteis no dia de hoje como meus inimigos? Porventura um só israelita há de ser morto num dia como o de hoje? Ignoro acaso que sou agora rei de Israel?
23 Yaka i papasila ge i bateli Simei elana i ba, “Nige nu aaliga.”
23 E disse a Semei: Não morrerás! E prometeu-lho com juramento.
24 Mepiboset, Sol tubuna, iya al ge i na wewel Yolidani inoke alona ge kin nihi petupatupa-agil. He sauga kin Yelusalema i eguluwan ana siga lan o ge ni sikal, Mepiboset wana nuwanak kaiwena nige aena i uul, awana i kokol ge nige ana kaliko i uulil.
24 Mifiboset, filho de Saul, desceu também ao encontro do rei. Não tinha lavado os pés nem as mãos, nem feito a barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partira até o dia em que ele voltou em paz.
25 Sauga i neem Yelusalema ge alona kin hi petupatupa-agil, yaka kin i nel elana i ba, “Mepiboset, ga i ola nige u nenem alou owa?”
25 Quando, pois, chegou de Jerusalém vindo ao encontro do rei, Davi disse-lhe: Por que não partiste comigo, Mifiboset?
26 Anana i lahe i ba, “No babala ge no kin, u atena ya te nau wam totuwalali aeu hi nak nige bosowaiu na nawanawa bubun, inoke ya nuwatu ya ba, ‘Na ba no donki nihi lovivina-an, yaka na heya ge alou kin naha nok.’ Yaa no totuwalali Siba i kakaweyau.
26 Meu senhor e rei, respondeu ele, o meu criado enganou-me. Pois eu, teu servo, dissera-lhe que me selasse a jumenta para que eu a montasse e partisse com o rei, porque o teu servo é paralítico.
27 Yaka abwe i nowa ge wasau i wasa panapanak-an no babala ge no kin elam. Yaa owa u ola Yabowaine wana anelose etega sapu ge kakawi ali getoga u atena. Inoke hauna u nuwatuan i waisi, he u ginol ya.
27 Ele, porém, caluniou-me junto do rei, meu senhor. Mas o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze o que te parecer bom.
28 No babala ge no kin, Sol tubunau gegewema nige wama sapu etega i gagan matamwa, bosowaina te nu lopaaligama. Yaa owa u ba nau wam totuwalali ya aanana wam teibola. He nige no sapu i gagan ge na awanun vevehe eliyam.”
28 Toda a família de meu pai merecia a morte, diante do meu senhor e rei e, no entanto, admitiste o teu servo entre os que comem à tua mesa. Com que direito posso eu ainda suplicar ao rei?
29 Yaka kin i baek elana i ba, “Besena liwaliwan! Nau ya ba alom ge Siba tubum wana bilibili nuku wali paolaolaek.”
29 Para que tantas palavras?, respondeu o rei. Eu declaro que tu e Siba repartireis os bens.
30 Inoke Mepiboset i ba, “He gegewena u talamwan ni ahe ya! Nau ya yaliyaya, kaiwena iyaka u sikalim alona wam molu.”
30 Ele pode até mesmo ficar com tudo, replicou Mifiboset, uma vez que o rei, meu senhor, voltou em paz para a sua casa.
31 Basilai al ge labi Giliyad gamagalina i noem panuwa Logelim i na wewel Yolidani, inoke kin ni en alona nihi kalapanet ge ni patuna wana kamwasaa.
31 Berzelai, o galaadita, desceu de Rogelim e acompanhou o rei, escoltando-o até o Jordão.
32 Iya iyaka i liki, wana baliman ana bwata eiti (80). Iya togogomwau hot, inoke kin ge alonau i matahikagil sauga i miminaa Mahanaim.
32 Era já muito velho, com oitenta anos. Sendo muito rico, abastecera o rei durante todo o tempo que esteve em Maanaim.
33 Inoke kin i baek Basilai elana i ba, “Alou owa ta kalapanet yaka abwe nu miminaa elau Yelusalema ge na matahikagiwa.”
33 O rei disse-lhe: Vem comigo, e te sustentarei junto de mim em Jerusalém!
34 Yaa anana Basilai i lahe i ba, “Bahiwa! Iyaka ya liki nabi, nasi nige sauga ni yayapu yaka na yaomal, inoke ana sapu ga i ola ge na nowa ta na Yelusalema?
34 Mas Berzelai disse ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 No baliman eiti (80) iyaka i pwawa ge nige bosowaiu amnan waiwaisana ge amnan nanakina ali getoga na atena. Iyaka nige bosowaina hauna na an ge hauna na im amnaliya na anbose. Nige bosowaina towonawona analiya na hago. He bahi na nonowa eba na tabwa pulowan no babala ge no kin elam.
35 Tenho agora oitenta anos, e já não distingo entre o bom e o que não o é. Já não posso saborear o que como e o que bebo, e não ouço mais a voz dos cantores e cantoras. Por que iria o teu servo servir de peso ao rei, meu senhor?
36 Alou owa wewel Yolidani ta kalapanet-an ge kekeisi al ta novevehe. Yaa bahi o mulolu nu giginol ni ola hauna u baunan.
36 Teu servo só andou um pedaço de caminho com o rei, e por que lhe haveria o rei de dar semelhante recompensa?
37 He u talamwagau na sikal, yaka abwe na aligaa no panuwaa ge nihi teleyau nam ge nain ali salai labenaa. Yaa no babala ge no kin, natu Kimham hiwe, alom nuku nok inoke hauna u nuwatuan i waisi yaka nu ginol eliyana.”
37 Deixa que teu servo volte, para morrer em minha cidade, junto ao túmulo de meu pai e de minha mãe. Eis, porém, o teu servo Camaão; ele irá com o rei, meu senhor: faze dele o que te parecer melhor.
38 Inoke kin i ba, “I waisi, Kimham ni nem alou yaka waisi toto na ginol eliyana nasi ni ola wam nuwatu. Ge hauna ebo nu awununi elau, na ginol kaiwem.”
38 Que ele venha comigo, respondeu o rei; far-lhe-ei tudo o que te agradar; e a ti também, conceder-te-ei tudo o que desejares de mim.
39 Yaka gamagalau gegewel wewel Yolidani hi kalapanet-an ge abwe kin Deibid al i kalapanet. Inoke abwe Deibid Basilai i nalo ge i awanun Yehoba ni muloluan, yaka Basilai i sikal wana panuwaa.
39 Todos passaram o Jordão diante do rei que permaneceu de pé. Davi beijou Berzelai, abençoou-o, e Berzelai voltou para a sua casa.
40 Inoke kin alona Kimham hi na panuwa Gilgal.
40 O rei chegou a Gálgala, e Camaão passou com ele. Todo o povo de Judá e a metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Yaka abwe Isileli bolauiliyau gegewel hi noknok kin elana ge hi babaa, “Hauna kaiwena talimeyau Yuda bolauiliyau nige wama wasa hi pepem ge alomeyau naha pakalapanet-agiwa? He hi nowa sumi, yaka alomwau natumwau ge wam tolohaveyan gegewel hi pakalapanet-agimiu wewel Yolidani.”
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei, dizendo-lhe: Por que te tomaram os nossos irmãos, os filhos de Judá, fazendo-te passar o Jordão com toda a tua família, quando são todos os homens de Davi que formam o teu povo?
42 Inoke Yuda bolauiliyau Isileli wali apwanawa hi lahe hi ba, “Ha ginol ola o, kaiwena iya ama un gamagalina. He ga i ola ge baena ku huga? Age kin aanan i guguyau eliyama ge ha aanana? Nigeya! Age gogomwau enuna ha ahe kaiwema? Nigeya!”
42 Então responderam os filhos de Judá aos israelitas: É que o rei nos é mais próximo. Por que vos irritais com isso? Acaso temos comido algo do rei, ou tirado para. nós algum proveito?
43 Yaka analiya Isileli bolauiliyau hi lahe hi ba, “Age komiu ya wami kin Deibid ge ama nigeya? Nige i oola! He ama un ali gewi elulutega (10), yaa komiu ami un maisena ya. Inoke ama wama sapu i bwata lake te komiu wami sapu. Ga i ola ku kite lowagima ge ginol o ku ginol eliyama? Ama te ha baaba houwa ha ba, ‘Wala kin ta en pasikal.’”
43 Mas os homens de Israel responderam aos de Judá: Temos dez partes no rei, além disso somos vossos irmãos mais velhos. Por que nos desprezastes? Não fomos nós os primeiros a tomar a palavra e a mandar chamar o nosso rei? Os homens de Judá falaram mais duramente ainda que os de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.