2 Samuel 19
Bateli Vavaluna (MPX) vs NVT
1 Yowab wana wasa hi pek hi ba, “Kin Deibid nuwana i nak Absalom kaiwena yaka i kahikahin.”
1 Logo chegou a Joabe a notícia de que o rei chorava e lamentava a morte de Absalão.
2 Tolohaveyan gegewel wasa hi hago te kin i nuwanak natuna kaiwena, inoke lan o wali tagalaka ana yaliyaya i pil i tabwa nuwanak.
2 Quando o povo soube da grande tristeza do rei pela morte de seu filho, a alegria da vitória daquele dia se transformou em profundo pesar.
3 Yaka hi nokekei hi tuk panuwaa, i ola tolohaveyan bolo hi puluwawi kaiwena hi louem haveyana wali ginol.
3 Os soldados entraram na cidade sem chamar a atenção, como se estivessem envergonhados e houvessem fugido da batalha.
4 Yaa kin maninina i kaus yaka i kahikahin anana i bwata i ba, “O natu Absalom! O Absalom, natu, natu!”
4 O rei cobriu o rosto com as mãos e continuou a chorar: “Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho!”.
5 Inoke Yowab i na kin wana limiya ge i baek elana i ba, “Lan ebe wam tolohaveyan gegewel u papuluwawi-agil, heliya te abwe owa alomwau natumwau, lagomwau hot ge lagomwau al|lemma="lagonaual" yawalimiu hi pwamwal.
5 Então Joabe foi até o quarto do rei e disse: “Hoje salvamos sua vida e a vida de seus filhos e filhas e de suas esposas e concubinas. E, no entanto, o senhor age desse modo e nos faz sentir envergonhados.
6 Bolo hi pihigelgel-agiwa, owa u nunuwana-agil, yaa bolo hi nunuwana-agiwa, owa u pihigelgel-agil. He wam ginol eliyana lan ebe u pamasal te tolohaveyan avaliyau wali tohouwa ona heliya hi ola bugul bwagabwaga eliyam. Iyaka abwe ya atena binimala lan ebe Absalom nige ni aaliga ge ama gegewema naha aliga, nasi nu yaliyaya.
6 Parece amar os que o odeiam e odiar os que o amam. Hoje deixou claro que todos os seus comandantes e soldados não significam nada para o senhor. Pelo visto, se Absalão tivesse sobrevivido e todos nós tivéssemos morrido, o senhor estaria satisfeito.
7 Sauga e nu tagil nu na wam tolohaveyan ateliya nu ba pamatuwa. Ya papasila Yehoba alanaa te ebo nige nu tatagil, mulaa abwe bulin ni gan nige tolohaveyan etega ni miminaa elam, nasi gegewel nihi eguluwagiwa. Inoke pulowan toto o ni bwata hot elam, ni lake te pulowan gegewel bolo u pwawal, i telipunaa wam sauga heval ana siga sauga ya.”
7 Agora saia e vá parabenizar seus soldados, pois juro pelo S enhor que, se o rei não for, nem um só deles permanecerá aqui esta noite. Isso seria pior que todo o mal que já lhe aconteceu na vida”.
8 Inoke kin i tagil i na i misiyo panuwa ana abauluulutuka. Sauga wana tolohaveyan wasa hi hago iya iyoho i misiyo abauluulutuka, yaka gegewel hi nok elana.
8 Assim, o rei saiu e se sentou à entrada da cidade, e quando se espalhou a notícia de que o rei estava ali, todos foram vê-lo. Enquanto isso, os israelitas haviam fugido para suas casas,
9 Inoke ali un gegewel gamwaliyaa, gamagalau hi peawabalgig hi ba, “Kin Deibid te i pwamwalila ala topihigelgel elal. He iya te eliyana ge ta mwal Pilistiya nimaliyaa. Yaa Absalom kaiwena iyaka i lou i na labi etega.
9 e em todas as tribos de Israel houve muita discussão. O povo dizia: “O rei nos livrou de nossos inimigos e nos libertou dos filisteus, mas teve de fugir por causa de Absalão.
10 He Absalom te valila ta hile wala kin i logugui-agila, yaa iya iyaka i aliga haveyana. Inoke ga i ola ta mikekei nige ta babaaba ge kin Deibid ta een pasikal?”
10 Agora Absalão, a quem ungimos para reinar sobre nós, está morto. Não devemos demorar para trazer o rei Davi de volta!”.
11 Deibid topowon Seidok ge Abaiyada ali baaba i patuna nihi na Yuda wali tonowakau elal, yaka iya wana baaba nihi baunan nihi ba, “Bahi komiu nuku tatabwa un mowamowasena ge abwe nuku nenem nau kin nuku een pasikalau no limiya Yelusalema. Ya ba ola o, kaiwena Isileli labi gegewel hauna hi baunan iyaka wasana ya hago.
11 Então Davi enviou uma mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: “Perguntem às autoridades de Judá: ‘Por que vocês demoram tanto para receber o rei de volta? Até eu já sei que todo o Israel deseja a minha volta.
12 Komiu tutuwau, totou saliyau ge bunumwiu. Bahi komiu nuku tatabwa un mowamowasena ge abwe nuku nenem nuku een pasikalau.”
12 Vocês são meus parentes, minha própria tribo, meu povo e minha raça! Então por que são os últimos a receber o rei de volta?’”.
13 I ola al, Seidok ge Abaiyada ali baaba i patuna nihi na Amasa elana nihi ba, “Deibid i ba, ‘Owa tutu, totou saliyau ge bunumwiu. Inoke i telipunaa lan ebe, ya telewa no tolohaveyan wali tohouwa Yowab lahena. Ebo nigeya, ya awanun Yabowaine lahi pupulowanina hot ni ginol elau.’”
13 E Davi pediu que dissessem a Amasa: “Você é meu parente, meu povo e minha raça. Que Deus me castigue severamente se, de hoje em diante, você não se tornar comandante de meu exército em lugar de Joabe”.
14 Yaka Yuda gegewel wali nuwatu i maisena hi olak Deibid elana. Inoke kin Deibid ana baaba hi patuna hi ba, “U sikalim alomwau ge wam gamagalau gegewel.”
14 A mensagem de Davi convenceu todas as autoridades de Judá, e eles deram uma resposta unânime. Mandaram dizer ao rei: “Volte para nós e traga todos que estão com o senhor!”.
15 Inoke Deibid ge wana gamagalau hi nawa sikal ana siga hi vin wewel Yolidani.
15 Então o rei começou a viagem de volta para Jerusalém. Quando chegou ao rio Jordão, o povo de Judá foi a Gilgal para encontrar-se com ele e acompanhá-lo até o outro lado do rio.
16 Gela natuna Simei, gagama Bahulim, ana un Beniyamina, i lilipatotoya alonau Yuda hi na hi lau wewel Yolidani kin Deibid nihi kite.
16 Simei, filho de Gera, de Baurim, na terra de Benjamim, atravessou com os homens de Judá para dar as boas-vindas ao rei Davi.
17 He alonau un Beniyamina ali gewi tausan maisena, i ola al Siba, Sol ana un wali totuwalali, alonau natunau ali gewi piptin (15) ge wana totuwalali ali gewi tuwenti (20). Inoke hi lilipatotoya hi na hi vin wewel Yolidani labi toto kin i miminaa.
17 Estavam com ele mil homens da tribo de Benjamim, incluindo Ziba, servo da casa de Saul, e os quinze filhos e vinte servos de Ziba. Desceram apressadamente ao Jordão para receber o rei.
18 Inoke hi kalapanet wewel ana abakalakalapaneta kin alonau wana limi ana heniheni nihi pakalapanet-agil ge hauna ebo ni baunan yaka nihi ginol.
18 Atravessaram o rio, para ajudar a família do rei a chegar à outra margem e para fazer o que ele lhes solicitasse. Quando o rei estava prestes a atravessar o rio, Simei, filho de Gera, curvou-se diante dele e suplicou:
19 ge i baek elana i ba, “No babala ge no kin, lan toto Yelusalema u eguluwan gegi ya ginol elam. No babala, ya awanun no gegi o bahi nu nunuwahikan, yaa nu nuwayoho ge bahi nu kukuhikan atemwa.
19 “Ó meu senhor, o rei, por favor, perdoe-me. Esqueça as coisas terríveis que seu servo disse quando o senhor saiu de Jerusalém.
20 Nau wam totuwalali ya atena te iyaka ya gegi, inoke Isileli ali un elulutega gamwaliyaa nau hiwe ya nem houwa lan ebe alou owa ta petupatupa-agila.”
20 Sei quanto pequei. Por isso vim aqui hoje, a primeira pessoa em todo o Israel a receber o meu senhor, o rei”.
21 Inoke Seluwaiya natuna Abisai i ba, “Binimala Simei ta lopaaliga wana gegi lahena! Kaiwena owa Yehoba wana hilihili gamagalina i ba panapanak-agiwa.”
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: “Simei deve ser morto, pois amaldiçoou o rei ungido do S enhor !”.
22 Yaka anana Deibid i lahe i ba, “Alom talim Yowab, nige wami puna i gagan ge nuku baaba kaiwena. He wami ginol lan ebe i ola te komiu o topihigelgel! Age nige ku aatena lan ebe iyaka hi teli pasikalau nau Isileli wali kin? Inoke tage na ba gamagal etega nihi lopaaliga Isileli gamwaliyaa? Nigeya!”
22 “Quem pediu a opinião de vocês, filhos de Zeruia?”, disse Davi. “Por que agem como se fossem meus inimigos? Hoje não é um dia de execuções, pois hoje voltei a ser rei em Israel!”
23 Yaka i papasila ge i bateli Simei elana i ba, “Nige nu aaliga.”
23 Então, virando-se para Simei, Davi prometeu: “Sua vida será poupada”.
24 Mepiboset, Sol tubuna, iya al ge i na wewel Yolidani inoke alona ge kin nihi petupatupa-agil. He sauga kin Yelusalema i eguluwan ana siga lan o ge ni sikal, Mepiboset wana nuwanak kaiwena nige aena i uul, awana i kokol ge nige ana kaliko i uulil.
24 Mefibosete, neto de Saul, veio para encontrar-se com o rei. Desde que Davi havia saído de Jerusalém até o dia em que voltou em segurança, Mefibosete não tinha lavado os pés, nem feito a barba, nem lavado as roupas.
25 Sauga i neem Yelusalema ge alona kin hi petupatupa-agil, yaka kin i nel elana i ba, “Mepiboset, ga i ola nige u nenem alou owa?”
25 Quando ele chegou a Jerusalém, o rei lhe perguntou: “Por que você não veio comigo, Mefibosete?”.
26 Anana i lahe i ba, “No babala ge no kin, u atena ya te nau wam totuwalali aeu hi nak nige bosowaiu na nawanawa bubun, inoke ya nuwatu ya ba, ‘Na ba no donki nihi lovivina-an, yaka na heya ge alou kin naha nok.’ Yaa no totuwalali Siba i kakaweyau.
26 Ele respondeu: “Ó meu senhor, o rei, meu servo Ziba me enganou. Pedi que ele selasse meu jumento para que eu pudesse acompanhar o rei, pois, como o senhor sabe, sou aleijado.
27 Yaka abwe i nowa ge wasau i wasa panapanak-an no babala ge no kin elam. Yaa owa u ola Yabowaine wana anelose etega sapu ge kakawi ali getoga u atena. Inoke hauna u nuwatuan i waisi, he u ginol ya.
27 Ele, no entanto, falou mal de mim e disse que eu havia me recusado a vir. Mas sei que meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus. Portanto, faça o que lhe parecer melhor.
28 No babala ge no kin, Sol tubunau gegewema nige wama sapu etega i gagan matamwa, bosowaina te nu lopaaligama. Yaa owa u ba nau wam totuwalali ya aanana wam teibola. He nige no sapu i gagan ge na awanun vevehe eliyam.”
28 Meus parentes e eu só poderíamos esperar que o senhor mandasse nos matar. Contudo, o senhor me honrou ao permitir que eu comesse à sua mesa. Que mais eu poderia pedir?”.
29 Yaka kin i baek elana i ba, “Besena liwaliwan! Nau ya ba alom ge Siba tubum wana bilibili nuku wali paolaolaek.”
29 “Não precisa continuar se explicando”, respondeu Davi. “Resolvi que você e Ziba dividirão sua terra igualmente entre si.”
30 Inoke Mepiboset i ba, “He gegewena u talamwan ni ahe ya! Nau ya yaliyaya, kaiwena iyaka u sikalim alona wam molu.”
30 “Dê tudo a ele”, disse Mefibosete. “Para mim, basta saber que meu senhor, o rei, voltou para casa em segurança.”
31 Basilai al ge labi Giliyad gamagalina i noem panuwa Logelim i na wewel Yolidani, inoke kin ni en alona nihi kalapanet ge ni patuna wana kamwasaa.
31 Barzilai, de Gileade, havia descido de Rogelim para acompanhar o rei na travessia do Jordão.
32 Iya iyaka i liki, wana baliman ana bwata eiti (80). Iya togogomwau hot, inoke kin ge alonau i matahikagil sauga i miminaa Mahanaim.
32 Era bastante idoso — tinha 80 anos — e era muito rico. Foi ele quem providenciou alimento para o rei durante sua estada em Maanaim.
33 Inoke kin i baek Basilai elana i ba, “Alou owa ta kalapanet yaka abwe nu miminaa elau Yelusalema ge na matahikagiwa.”
33 O rei disse a Barzilai: “Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você”.
34 Yaa anana Basilai i lahe i ba, “Bahiwa! Iyaka ya liki nabi, nasi nige sauga ni yayapu yaka na yaomal, inoke ana sapu ga i ola ge na nowa ta na Yelusalema?
34 Barzilai, porém, respondeu: “Sou idoso demais para ir com o rei a Jerusalém.
35 No baliman eiti (80) iyaka i pwawa ge nige bosowaiu amnan waiwaisana ge amnan nanakina ali getoga na atena. Iyaka nige bosowaina hauna na an ge hauna na im amnaliya na anbose. Nige bosowaina towonawona analiya na hago. He bahi na nonowa eba na tabwa pulowan no babala ge no kin elam.
35 Tenho 80 anos e não consigo mais apreciar coisa alguma. A comida e a bebida já não têm sabor, e já não consigo ouvir a voz dos cantores. Seria apenas um peso para meu senhor, o rei.
36 Alou owa wewel Yolidani ta kalapanet-an ge kekeisi al ta novevehe. Yaa bahi o mulolu nu giginol ni ola hauna u baunan.
36 Atravessar o Jordão com o rei é honra suficiente para mim!
37 He u talamwagau na sikal, yaka abwe na aligaa no panuwaa ge nihi teleyau nam ge nain ali salai labenaa. Yaa no babala ge no kin, natu Kimham hiwe, alom nuku nok inoke hauna u nuwatuan i waisi yaka nu ginol eliyana.”
37 Depois, permita que eu volte para morrer em minha cidade, onde meu pai e minha mãe foram sepultados. Mas aqui está seu servo, Quimã; permita que ele vá com meu senhor, o rei, e receba o que o senhor quiser lhe dar”.
38 Inoke kin i ba, “I waisi, Kimham ni nem alou yaka waisi toto na ginol eliyana nasi ni ola wam nuwatu. Ge hauna ebo nu awununi elau, na ginol kaiwem.”
38 “Está bem”, concordou o rei. “Quimã virá comigo, e eu o ajudarei da maneira como você achar melhor. E farei por você qualquer coisa que me pedir.”
39 Yaka gamagalau gegewel wewel Yolidani hi kalapanet-an ge abwe kin Deibid al i kalapanet. Inoke abwe Deibid Basilai i nalo ge i awanun Yehoba ni muloluan, yaka Basilai i sikal wana panuwaa.
39 Assim, todo o povo atravessou o Jordão com o rei. Depois que Davi abençoou Barzilai e o beijou, Barzilai voltou para casa.
40 Inoke kin alona Kimham hi na panuwa Gilgal.
40 O rei atravessou para Gilgal, levando Quimã consigo. Todo o povo de Judá e metade do povo de Israel o acompanharam.
41 Yaka abwe Isileli bolauiliyau gegewel hi noknok kin elana ge hi babaa, “Hauna kaiwena talimeyau Yuda bolauiliyau nige wama wasa hi pepem ge alomeyau naha pakalapanet-agiwa? He hi nowa sumi, yaka alomwau natumwau ge wam tolohaveyan gegewel hi pakalapanet-agimiu wewel Yolidani.”
41 Contudo, os homens de Israel vieram queixar-se ao rei: “Os homens de Judá se apropriaram do rei e não nos deram a honra de ajudar a levar o senhor, sua família e todos os seus acompanhantes até o outro lado do Jordão”.
42 Inoke Yuda bolauiliyau Isileli wali apwanawa hi lahe hi ba, “Ha ginol ola o, kaiwena iya ama un gamagalina. He ga i ola ge baena ku huga? Age kin aanan i guguyau eliyama ge ha aanana? Nigeya! Age gogomwau enuna ha ahe kaiwema? Nigeya!”
42 Os homens de Judá argumentaram: “O rei é nosso parente próximo. Por que vocês estão irados? Não comemos à custa do rei nem recebemos favor especial algum!”.
43 Yaka analiya Isileli bolauiliyau hi lahe hi ba, “Age komiu ya wami kin Deibid ge ama nigeya? Nige i oola! He ama un ali gewi elulutega (10), yaa komiu ami un maisena ya. Inoke ama wama sapu i bwata lake te komiu wami sapu. Ga i ola ku kite lowagima ge ginol o ku ginol eliyama? Ama te ha baaba houwa ha ba, ‘Wala kin ta en pasikal.’”
43 “Mas há dez tribos em Israel”, responderam os outros. “Portanto, temos dez vezes mais direito ao rei do que vocês. Que direito vocês têm de nos tratar com desprezo? Não fomos nós os primeiros a propor trazer nosso rei de volta?” A discussão continuou, e os homens de Judá falaram com ainda mais rispidez que os de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.