2 Samuel 19
Bateli Vavaluna (MPX) vs NTLH
1 Yowab wana wasa hi pek hi ba, “Kin Deibid nuwana i nak Absalom kaiwena yaka i kahikahin.”
1 Contaram a Joabe que o rei Davi estava chorando e se lamentando por causa de Absalão.
2 Tolohaveyan gegewel wasa hi hago te kin i nuwanak natuna kaiwena, inoke lan o wali tagalaka ana yaliyaya i pil i tabwa nuwanak.
2 Assim, naquele dia, a alegria da vitória virou tristeza para toda a tropa de Davi porque eles souberam que o rei estava chorando a morte do seu filho.
3 Yaka hi nokekei hi tuk panuwaa, i ola tolohaveyan bolo hi puluwawi kaiwena hi louem haveyana wali ginol.
3 Eles voltaram e entraram na cidade em silêncio, como fazem os soldados que fogem da batalha, envergonhados.
4 Yaa kin maninina i kaus yaka i kahikahin anana i bwata i ba, “O natu Absalom! O Absalom, natu, natu!”
4 O rei havia coberto o rosto e gritava alto: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho!
5 Inoke Yowab i na kin wana limiya ge i baek elana i ba, “Lan ebe wam tolohaveyan gegewel u papuluwawi-agil, heliya te abwe owa alomwau natumwau, lagomwau hot ge lagomwau al|lemma="lagonaual" yawalimiu hi pwamwal.
5 Então Joabe foi à casa do rei e lhe disse: — Hoje o senhor humilhou os seus soldados, aqueles que salvaram a sua vida, a vida dos seus filhos e filhas e a vida das suas esposas e
6 Bolo hi pihigelgel-agiwa, owa u nunuwana-agil, yaa bolo hi nunuwana-agiwa, owa u pihigelgel-agil. He wam ginol eliyana lan ebe u pamasal te tolohaveyan avaliyau wali tohouwa ona heliya hi ola bugul bwagabwaga eliyam. Iyaka abwe ya atena binimala lan ebe Absalom nige ni aaliga ge ama gegewema naha aliga, nasi nu yaliyaya.
6 O senhor odeia os que o amam e ama aqueles que o odeiam. E mostrou que os seus oficiais e os seus soldados não valem nada para o senhor. Eu estou vendo agora que o senhor ficaria muito feliz se hoje Absalão estivesse vivo e todos nós estivéssemos mortos.
7 Sauga e nu tagil nu na wam tolohaveyan ateliya nu ba pamatuwa. Ya papasila Yehoba alanaa te ebo nige nu tatagil, mulaa abwe bulin ni gan nige tolohaveyan etega ni miminaa elam, nasi gegewel nihi eguluwagiwa. Inoke pulowan toto o ni bwata hot elam, ni lake te pulowan gegewel bolo u pwawal, i telipunaa wam sauga heval ana siga sauga ya.”
7 Vá agora e dê uma palavra de elogio aos seus soldados. Se não fizer isso, eu juro, em nome de Deus, o Senhor , que amanhã de manhã nenhum deles estará do seu lado. E esse seria o pior desastre de toda a sua vida.
8 Inoke kin i tagil i na i misiyo panuwa ana abauluulutuka. Sauga wana tolohaveyan wasa hi hago iya iyoho i misiyo abauluulutuka, yaka gegewel hi nok elana.
8 Então o rei se levantou e foi sentar-se perto do portão da cidade. Os seus soldados souberam que ele estava lá e se reuniram todos em volta dele. Enquanto isso, todos os israelitas tinham fugido, cada um para a sua casa.
9 Inoke ali un gegewel gamwaliyaa, gamagalau hi peawabalgig hi ba, “Kin Deibid te i pwamwalila ala topihigelgel elal. He iya te eliyana ge ta mwal Pilistiya nimaliyaa. Yaa Absalom kaiwena iyaka i lou i na labi etega.
9 E, em todo o país, eles começaram a brigar. Eles diziam: — O rei Davi nos livrou dos nossos inimigos. Ele nos livrou dos filisteus, mas agora fugiu de Absalão e saiu do país.
10 He Absalom te valila ta hile wala kin i logugui-agila, yaa iya iyaka i aliga haveyana. Inoke ga i ola ta mikekei nige ta babaaba ge kin Deibid ta een pasikal?”
10 Nós escolhemos Absalão para ser o nosso rei, mas ele morreu na batalha. Então, por que não tentamos trazer o rei Davi de volta?
11 Deibid topowon Seidok ge Abaiyada ali baaba i patuna nihi na Yuda wali tonowakau elal, yaka iya wana baaba nihi baunan nihi ba, “Bahi komiu nuku tatabwa un mowamowasena ge abwe nuku nenem nau kin nuku een pasikalau no limiya Yelusalema. Ya ba ola o, kaiwena Isileli labi gegewel hauna hi baunan iyaka wasana ya hago.
11 O rei Davi soube do que os israelitas estavam dizendo. Então enviou os sacerdotes Zadoque e Abiatar aos líderes de Judá para perguntarem o seguinte: — Por que vocês seriam os últimos a ajudar a trazer o rei de volta ao seu palácio?
12 Komiu tutuwau, totou saliyau ge bunumwiu. Bahi komiu nuku tatabwa un mowamowasena ge abwe nuku nenem nuku een pasikalau.”
12 Vocês são meus parentes, da minha própria carne e do meu próprio sangue; por que vocês seriam os últimos a ajudar a me trazer de volta?
13 I ola al, Seidok ge Abaiyada ali baaba i patuna nihi na Amasa elana nihi ba, “Deibid i ba, ‘Owa tutu, totou saliyau ge bunumwiu. Inoke i telipunaa lan ebe, ya telewa no tolohaveyan wali tohouwa Yowab lahena. Ebo nigeya, ya awanun Yabowaine lahi pupulowanina hot ni ginol elau.’”
13 Davi também mandou-os dizer a Amasa: — Você é meu parente. De agora em diante, você será o comandante do exército em lugar de Joabe. Que Deus me mate se eu não fizer isso!
14 Yaka Yuda gegewel wali nuwatu i maisena hi olak Deibid elana. Inoke kin Deibid ana baaba hi patuna hi ba, “U sikalim alomwau ge wam gamagalau gegewel.”
14 Com essas palavras, o rei ganhou o coração de todos os homens de Judá, e eles mandaram lhe dizer que voltasse com todos os seus oficiais.
15 Inoke Deibid ge wana gamagalau hi nawa sikal ana siga hi vin wewel Yolidani.
15 Davi voltou e chegou até o rio Jordão. Os homens da tribo de Judá foram encontrá-lo em Gilgal, para acompanhá-lo na travessia do rio.
16 Gela natuna Simei, gagama Bahulim, ana un Beniyamina, i lilipatotoya alonau Yuda hi na hi lau wewel Yolidani kin Deibid nihi kite.
16 Ao mesmo tempo, Simei, o benjamita, filho de Gera, da cidade de Baurim, foi depressa ao rio Jordão para se encontrar com o rei Davi.
17 He alonau un Beniyamina ali gewi tausan maisena, i ola al Siba, Sol ana un wali totuwalali, alonau natunau ali gewi piptin (15) ge wana totuwalali ali gewi tuwenti (20). Inoke hi lilipatotoya hi na hi vin wewel Yolidani labi toto kin i miminaa.
17 Mil homens da tribo de Benjamim estavam com Simei. Também Ziba, que trabalhava para a família de Saul, foi ao Jordão com os seus quinze filhos e vinte empregados. Eles chegaram lá antes do rei
18 Inoke hi kalapanet wewel ana abakalakalapaneta kin alonau wana limi ana heniheni nihi pakalapanet-agil ge hauna ebo ni baunan yaka nihi ginol.
18 e atravessaram o Jordão para acompanhar a gente do rei na travessia do rio e fazer tudo o que o rei quisesse. Quando o rei estava se aprontando para atravessar o rio, Simei se jogou no chão, em frente dele,
19 ge i baek elana i ba, “No babala ge no kin, lan toto Yelusalema u eguluwan gegi ya ginol elam. No babala, ya awanun no gegi o bahi nu nunuwahikan, yaa nu nuwayoho ge bahi nu kukuhikan atemwa.
19 e disse: — Ó rei, eu peço que perdoe o mal que lhe fiz no dia em que o senhor saiu de Jerusalém. Esqueça o que eu fiz; nunca mais pense nisso.
20 Nau wam totuwalali ya atena te iyaka ya gegi, inoke Isileli ali un elulutega gamwaliyaa nau hiwe ya nem houwa lan ebe alou owa ta petupatupa-agila.”
20 Eu sei que fiz uma coisa errada e é por isso que sou a primeira pessoa das tribos do Norte a vir encontrá-lo hoje.
21 Inoke Seluwaiya natuna Abisai i ba, “Binimala Simei ta lopaaliga wana gegi lahena! Kaiwena owa Yehoba wana hilihili gamagalina i ba panapanak-agiwa.”
21 Então Abisai, cuja mãe era Zeruia, disse: — Simei deveria morrer por ter amaldiçoado aquele que Deus escolheu como rei.
22 Yaka anana Deibid i lahe i ba, “Alom talim Yowab, nige wami puna i gagan ge nuku baaba kaiwena. He wami ginol lan ebe i ola te komiu o topihigelgel! Age nige ku aatena lan ebe iyaka hi teli pasikalau nau Isileli wali kin? Inoke tage na ba gamagal etega nihi lopaaliga Isileli gamwaliyaa? Nigeya!”
22 Mas Davi disse a Abisai e ao seu irmão Joabe: — Vocês, filhos de Zeruia, não têm nada a ver com isso! Vocês estão querendo me criar problemas? Agora eu sou o rei de Israel, e nenhum israelita será morto hoje.
23 Yaka i papasila ge i bateli Simei elana i ba, “Nige nu aaliga.”
23 E disse a Simei: — Eu juro que você não será morto.
24 Mepiboset, Sol tubuna, iya al ge i na wewel Yolidani inoke alona ge kin nihi petupatupa-agil. He sauga kin Yelusalema i eguluwan ana siga lan o ge ni sikal, Mepiboset wana nuwanak kaiwena nige aena i uul, awana i kokol ge nige ana kaliko i uulil.
24 Mefibosete, o neto de Saul, também desceu para ir ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés, nem aparado a barba, nem lavado as suas roupas desde o dia em que o rei tinha saído de Jerusalém até o dia em que voltou vitorioso.
25 Sauga i neem Yelusalema ge alona kin hi petupatupa-agil, yaka kin i nel elana i ba, “Mepiboset, ga i ola nige u nenem alou owa?”
25 Quando Mefibosete chegou de Jerusalém para se encontrar com o rei, este lhe perguntou: — Mefibosete, por que você não foi comigo?
26 Anana i lahe i ba, “No babala ge no kin, u atena ya te nau wam totuwalali aeu hi nak nige bosowaiu na nawanawa bubun, inoke ya nuwatu ya ba, ‘Na ba no donki nihi lovivina-an, yaka na heya ge alou kin naha nok.’ Yaa no totuwalali Siba i kakaweyau.
26 Ele respondeu: — Ó rei, o senhor sabe que sou aleijado. Eu mandei o meu escravo arrear o meu jumento, para que eu pudesse montar e ir com o senhor, mas o meu escravo me traiu.
27 Yaka abwe i nowa ge wasau i wasa panapanak-an no babala ge no kin elam. Yaa owa u ola Yabowaine wana anelose etega sapu ge kakawi ali getoga u atena. Inoke hauna u nuwatuan i waisi, he u ginol ya.
27 Ele lhe contou mentiras a meu respeito. Mas o senhor é como um anjo de Deus e sabe a verdade; portanto, faça o que achar melhor.
28 No babala ge no kin, Sol tubunau gegewema nige wama sapu etega i gagan matamwa, bosowaina te nu lopaaligama. Yaa owa u ba nau wam totuwalali ya aanana wam teibola. He nige no sapu i gagan ge na awanun vevehe eliyam.”
28 Toda a família do meu pai merecia ser morta pelo senhor, mas o senhor me deu o direito de comer junto com o senhor. Eu não tenho o direito de lhe pedir mais nenhum favor.
29 Yaka kin i baek elana i ba, “Besena liwaliwan! Nau ya ba alom ge Siba tubum wana bilibili nuku wali paolaolaek.”
29 O rei respondeu: — Não diga mais nada. Eu resolvi que a propriedade de Saul será dividida entre você e Ziba.
30 Inoke Mepiboset i ba, “He gegewena u talamwan ni ahe ya! Nau ya yaliyaya, kaiwena iyaka u sikalim alona wam molu.”
30 — Que Ziba fique com tudo! — respondeu Mefibosete. — Para mim é suficiente que o senhor tenha voltado em paz para casa.
31 Basilai al ge labi Giliyad gamagalina i noem panuwa Logelim i na wewel Yolidani, inoke kin ni en alona nihi kalapanet ge ni patuna wana kamwasaa.
31 Barzilai, da cidade de Rogelim, que ficava na região de Gileade, também tinha vindo da sua cidade para acompanhar o rei na travessia do rio Jordão.
32 Iya iyaka i liki, wana baliman ana bwata eiti (80). Iya togogomwau hot, inoke kin ge alonau i matahikagil sauga i miminaa Mahanaim.
32 Barzilai era bem velho: tinha oitenta anos de idade. Era muito rico e, quando o rei esteve em Maanaim, ele o havia sustentado.
33 Inoke kin i baek Basilai elana i ba, “Alou owa ta kalapanet yaka abwe nu miminaa elau Yelusalema ge na matahikagiwa.”
33 — Barzilai, — disse o rei — venha para Jerusalém e fique comigo, que eu o sustentarei.
34 Yaa anana Basilai i lahe i ba, “Bahiwa! Iyaka ya liki nabi, nasi nige sauga ni yayapu yaka na yaomal, inoke ana sapu ga i ola ge na nowa ta na Yelusalema?
34 Mas ele respondeu: — Eu não vou viver muito mais; por que iria para Jerusalém com o senhor?
35 No baliman eiti (80) iyaka i pwawa ge nige bosowaiu amnan waiwaisana ge amnan nanakina ali getoga na atena. Iyaka nige bosowaina hauna na an ge hauna na im amnaliya na anbose. Nige bosowaina towonawona analiya na hago. He bahi na nonowa eba na tabwa pulowan no babala ge no kin elam.
35 Já tenho oitenta anos e não tenho prazer em mais nada. Não sinto o gosto do que como ou bebo e já não posso ouvir a voz dos cantores. Eu seria somente um peso para o senhor.
36 Alou owa wewel Yolidani ta kalapanet-an ge kekeisi al ta novevehe. Yaa bahi o mulolu nu giginol ni ola hauna u baunan.
36 Não mereço uma recompensa tão grande como essa. Eu irei com o senhor só até um pouco depois do rio Jordão.
37 He u talamwagau na sikal, yaka abwe na aligaa no panuwaa ge nihi teleyau nam ge nain ali salai labenaa. Yaa no babala ge no kin, natu Kimham hiwe, alom nuku nok inoke hauna u nuwatuan i waisi yaka nu ginol eliyana.”
37 Deixe-me voltar para casa e morrer perto do túmulo dos meus pais. Mas aqui está Quimã, o meu escravo. Leve-o com o senhor e faça por ele o que achar melhor.
38 Inoke kin i ba, “I waisi, Kimham ni nem alou yaka waisi toto na ginol eliyana nasi ni ola wam nuwatu. Ge hauna ebo nu awununi elau, na ginol kaiwem.”
38 O rei respondeu: — Eu o levarei comigo e farei por ele tudo o que você quiser. E farei por você qualquer coisa que me pedir.
39 Yaka gamagalau gegewel wewel Yolidani hi kalapanet-an ge abwe kin Deibid al i kalapanet. Inoke abwe Deibid Basilai i nalo ge i awanun Yehoba ni muloluan, yaka Basilai i sikal wana panuwaa.
39 Então Davi e toda a sua gente atravessaram o rio Jordão. Ele beijou Barzilai e lhe deu a sua bênção, e Barzilai voltou para casa.
40 Inoke kin alona Kimham hi na panuwa Gilgal.
40 O rei atravessou o rio acompanhado por todos os homens de Judá e pela metade dos homens de Israel. Dali foi para Gilgal, e Quimã seguiu com ele.
41 Yaka abwe Isileli bolauiliyau gegewel hi noknok kin elana ge hi babaa, “Hauna kaiwena talimeyau Yuda bolauiliyau nige wama wasa hi pepem ge alomeyau naha pakalapanet-agiwa? He hi nowa sumi, yaka alomwau natumwau ge wam tolohaveyan gegewel hi pakalapanet-agimiu wewel Yolidani.”
41 Então todos os israelitas foram e disseram a Davi: — Ó rei, por que é que os nossos irmãos, os homens de Judá, se acharam com o direito de trazer o senhor, a sua família e a sua gente para este lado do rio Jordão?
42 Inoke Yuda bolauiliyau Isileli wali apwanawa hi lahe hi ba, “Ha ginol ola o, kaiwena iya ama un gamagalina. He ga i ola ge baena ku huga? Age kin aanan i guguyau eliyama ge ha aanana? Nigeya! Age gogomwau enuna ha ahe kaiwema? Nigeya!”
42 Os homens de Judá responderam: — Nós fizemos isso porque o rei é nosso parente. Será que isso é razão para vocês ficarem zangados? Será que o rei pagou pela nossa comida ou nos deu alguma coisa?
43 Yaka analiya Isileli bolauiliyau hi lahe hi ba, “Age komiu ya wami kin Deibid ge ama nigeya? Nige i oola! He ama un ali gewi elulutega (10), yaa komiu ami un maisena ya. Inoke ama wama sapu i bwata lake te komiu wami sapu. Ga i ola ku kite lowagima ge ginol o ku ginol eliyama? Ama te ha baaba houwa ha ba, ‘Wala kin ta en pasikal.’”
43 Os israelitas disseram: — Nós temos dez vezes mais direito sobre o rei Davi do que vocês, embora ele seja seu parente. Por que é que vocês fizeram pouco caso de nós? Afinal de contas, nós fomos os primeiros a falar de trazer o rei de volta! Mas a resposta dos homens de Judá foi ainda mais violenta do que a dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.