2 Samuel 12
Bateli Vavaluna (MPX) vs NVI
1 Yehoba palopita Neitan i patuna i na Deibid elana i ba, “Bolau labui hi miminaa panuwa maisena elana, etegana togogomwau ge eluwana togulagula.
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Togogomwau wana sipi ge bulumwakau hi gewi nabi.
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 Yaa togulagula wana gogomwau iyai ya te sipi natuna maisena hot, valila i pwamola. I matahikan bubun yaka i bwataa alonau ge natunau elal. Alona hi aanan toyawa, hi imwimwa kom maisena elana, ge i papakenuwa aenaa. He i ola te natuna meluyovana etega.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 “Lan etegana bwabwali etega i na togogomwau wana limiya. He togogomwau nige nuwana totona wana bwasumu etega ni lol ana bwabwali ni an. Yaka i na togulagula wana sipi i ahe i lol ge i liga ana bwabwali kaiwena.”
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Deibid i huga nabi tau o wana ginol kaiwena, yaka i baek Neitan elana i ba, “Ya papasila Yehoba yawalina gaganina alanaa, tau toto ginol ya i ginol bosowaina ta ba ni aliga.
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 Pagan o i ginol alona nige i atilomwana-an, inoke paesopali sipi ni pwamola pasikal elana.”
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 Inoke Neitan i baek Deibid elana i ba, “Tau o heiya te owa! He Yehoba Isileli wala Yabowaine i ba ola hiwe: ‘Enonu ya hol kokowamwa u tabwa Isileli wali kin ge ya pwamwaliwa Sol nimanaa.
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 He wam tonowak Sol wana limi ana gogomwau gegewena ya pewa, i ola al lagonau ya pewa nimwamwa. Abalogugui Isileli ge Yuda ya pewa u logugui-an. Binimala u nuwatu bugul bolo ya nige mananana, bosowaiu ya te na paetulan al.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 Hauna kaiwena nau Yehoba no logugui u awatautau-an, yaka pagan i nak nabi eliyau u ginol matawa? Ulaiya Hiti gamagalina u paaliga ge lagona u ahe lagom. Amoni wali haveyan u patuwalali ge u paaliga.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 Inoke sauga gegewena haveyan ge lopaaliga ni gangan am un gamwanaa. Am lahi i ola to, kaiwena u awatautau eliyau yaka Ulaiya lagona u ahe lagom.’
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 “He Yehoba i ba ola hiwe: ‘Na ba nak ni masal eliyam, ni neem am un gamagalina etega elana. Lagomwau na aheliya eliyam yaka na pek alom etega elana, inoke alonau nihi kenu toyawa lan gamwanaa.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Owa gegi u ginol sume, yaa nau am lahi ya na ginol pamasal lan gamwanaa, boda Isileli gegewel mataliyaa.’”
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 Inoke Deibid i baek Neitan elana i ba, “Iyaka ya gegi Yehoba elana.”
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Yaa kaiwena u awatautau nabi Yehoba elana, inoke natum tauina toto abwe ku ab, nasi ni aliga.”
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 Inoke Neitan i egon i na wana limiya. Yaka abwe wawaya toto Deibid ge Ulaiya lagona natuliya, Yehoba i pakasiyebwa nabiyan.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Inoke Deibid i awanun gagasisi Yehoba elana wawaya kaiwena. Ana galebu i palahikan ge bulin gegewena i kekenuwa bilibiliya.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Yaka wana totuwalali alaliya bwabwatal hi nok elana ge hi palawakik tage ni lutem bilibiliya, yaa i towa, nige nuwana ni lut ge alonau nihi anan.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 He lan seben-ina elana yaka wawaya i aliga. Inoke wana totuwalali hi lovakun te wana wasa nihi pek, kaiwena hi nuwatu hi ba, “Sauga wawaya nigeya ga i aliga, ta baaba elana yaa nige i lalaegan elala. He nasi ga ta ola ge wana wasa ta pek natuna iyaka i aliga? Ebo wana wasa ta pek, tab eba nak etega ni ginol?”
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 Sauga Deibid i kite wana totuwalali hi lolowalwalgumu gamwaliyaa, inoke i nuwatu te wawaya iyaka i aliga. Yaka i nel i ba, “Wawaya iyaka i aliga?”
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 Inoke Deibid i lutem bilibiliya. Yaka i na i highig, tuwana i paenonu, ge kaliko vavaluna i galoi, yaka i na i tuk Yehoba wana limiya ge i tapwalolo. Inoke i sikal i na wana limiya, i ba aanan hi loviviva-an, yaka abwe i aanan.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Yaka wana totuwalali hi neli hi ba, “Ga i ola u ginol ola o? Sauga wawaya nigeya ga i aliga, galebu u palahikan ge u kahikahin, yaa sauga iyaka i aliga, inoke u lut u anan.”
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Analiya i lahe i ba, “Sauga wawaya nigeya ga i aliga, galebu ya palahikan ge ya kahikahin, kaiwena ya nuwatu te tab eba Yehoba ni mulolu-agau inoke natu ni molu.
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Yaa sauga e wawaya iyaka i aliga, he hauna kaiwena galebu na palahikan? Tab i bosowaiu yawalina na pasikal? Sauga etega abwe na na elana, yaa iya nige ni sisikalim eliyau.”
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 Inoke Deibid lagona Baseba i payaliyaya ge alona hi kenukenu yaka abwe natuna tauina etega al i ab ge alana hi tun Solomon. He Yehoba wawaya o i nunuwana-an.
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 Inoke baaba i patuna palopita Neitan eliyana wawaya alana nihi tun Yedidaiya, kaiwena Yehoba i nunuwana-an.
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 — ausente —
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 — ausente —
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 — ausente —
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 — ausente —
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 — ausente —
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 — ausente —
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.