2 Samuel 12

Bateli Vavaluna (MPX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yehoba palopita Neitan i patuna i na Deibid elana i ba, “Bolau labui hi miminaa panuwa maisena elana, etegana togogomwau ge eluwana togulagula.
1 O Senhor Deus mandou que o profeta Natã fosse falar com Davi. Natã foi e disse: — Havia dois homens que viviam na mesma cidade: um era rico, e o outro era pobre.
2 Togogomwau wana sipi ge bulumwakau hi gewi nabi.
2 O rico possuía muito gado e ovelhas,
3 Yaa togulagula wana gogomwau iyai ya te sipi natuna maisena hot, valila i pwamola. I matahikan bubun yaka i bwataa alonau ge natunau elal. Alona hi aanan toyawa, hi imwimwa kom maisena elana, ge i papakenuwa aenaa. He i ola te natuna meluyovana etega.
3 enquanto que o pobre tinha somente uma ovelha, que ele havia comprado. Ele cuidou dela, e ela cresceu na sua casa, junto com os filhos dele. Ele a alimentava com a sua própria comida, deixava que ela bebesse no seu próprio copo, e ela dormia no seu colo. A ovelha era como uma filha para ele.
4 “Lan etegana bwabwali etega i na togogomwau wana limiya. He togogomwau nige nuwana totona wana bwasumu etega ni lol ana bwabwali ni an. Yaka i na togulagula wana sipi i ahe i lol ge i liga ana bwabwali kaiwena.”
4 Certo dia um visitante chegou à casa do homem rico. Este não quis matar um dos seus próprios animais para preparar uma refeição para o visitante; em vez disso, pegou a ovelha do homem pobre, matou-a e preparou com ela uma refeição para o seu hóspede.
5 Deibid i huga nabi tau o wana ginol kaiwena, yaka i baek Neitan elana i ba, “Ya papasila Yehoba yawalina gaganina alanaa, tau toto ginol ya i ginol bosowaina ta ba ni aliga.
5 Então Davi ficou furioso com aquele homem e disse: — Eu juro pelo
6 Pagan o i ginol alona nige i atilomwana-an, inoke paesopali sipi ni pwamola pasikal elana.”
6 Ele deverá pagar quatro vezes o que tirou, por ter feito uma coisa tão cruel!
7 Inoke Neitan i baek Deibid elana i ba, “Tau o heiya te owa! He Yehoba Isileli wala Yabowaine i ba ola hiwe: ‘Enonu ya hol kokowamwa u tabwa Isileli wali kin ge ya pwamwaliwa Sol nimanaa.
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. E é isto o que diz o
8 He wam tonowak Sol wana limi ana gogomwau gegewena ya pewa, i ola al lagonau ya pewa nimwamwa. Abalogugui Isileli ge Yuda ya pewa u logugui-an. Binimala u nuwatu bugul bolo ya nige mananana, bosowaiu ya te na paetulan al.
8 Eu lhe dei o reino e as mulheres dele; tornei você rei de Israel e de Judá. E, se isso não bastasse, eu lhe teria dado duas vezes mais.
9 Hauna kaiwena nau Yehoba no logugui u awatautau-an, yaka pagan i nak nabi eliyau u ginol matawa? Ulaiya Hiti gamagalina u paaliga ge lagona u ahe lagom. Amoni wali haveyan u patuwalali ge u paaliga.
9 Por que é que você desobedeceu aos meus mandamentos e fez essa coisa tão horrível? Você fez com que Urias, o heteu, fosse morto na batalha; deixou que os amonitas o matassem e então ficou com a esposa dele!
10 Inoke sauga gegewena haveyan ge lopaaliga ni gangan am un gamwanaa. Am lahi i ola to, kaiwena u awatautau eliyau yaka Ulaiya lagona u ahe lagom.’
10 Portanto, porque você me desobedeceu e tomou a mulher de Urias, sempre alguns dos seus descendentes morrerão de morte violenta.
11 “He Yehoba i ba ola hiwe: ‘Na ba nak ni masal eliyam, ni neem am un gamagalina etega elana. Lagomwau na aheliya eliyam yaka na pek alom etega elana, inoke alonau nihi kenu toyawa lan gamwanaa.
11 E também afirmo que farei uma pessoa da sua própria família causar a sua desgraça. Você verá isso quando eu tirar as suas esposas e as der a outro homem; e ele terá relações com elas em plena luz do dia.
12 Owa gegi u ginol sume, yaa nau am lahi ya na ginol pamasal lan gamwanaa, boda Isileli gegewel mataliyaa.’”
12 Você pecou escondido, em segredo, mas eu farei com que isso aconteça em plena luz do dia, para todo o povo de Israel ver.”
13 Inoke Deibid i baek Neitan elana i ba, “Iyaka ya gegi Yehoba elana.”
13 Então Davi disse: — Eu pequei contra Deus, o Natã respondeu: — O
14 Yaa kaiwena u awatautau nabi Yehoba elana, inoke natum tauina toto abwe ku ab, nasi ni aliga.”
14 Mas, porque, fazendo isso, você mostrou tanto desprezo pelo Senhor , o seu filho morrerá.
15 Inoke Neitan i egon i na wana limiya. Yaka abwe wawaya toto Deibid ge Ulaiya lagona natuliya, Yehoba i pakasiyebwa nabiyan.
15 Aí Natã foi para casa. Então o
16 Inoke Deibid i awanun gagasisi Yehoba elana wawaya kaiwena. Ana galebu i palahikan ge bulin gegewena i kekenuwa bilibiliya.
16 Davi orou a Deus para que a criança sarasse e não quis comer nada. Entrou no seu quarto e passou a noite inteira deitado no chão.
17 Yaka wana totuwalali alaliya bwabwatal hi nok elana ge hi palawakik tage ni lutem bilibiliya, yaa i towa, nige nuwana ni lut ge alonau nihi anan.
17 Então os funcionários do palácio tentaram fazer Davi se levantar, mas ele não quis e não comeu nada com eles.
18 He lan seben-ina elana yaka wawaya i aliga. Inoke wana totuwalali hi lovakun te wana wasa nihi pek, kaiwena hi nuwatu hi ba, “Sauga wawaya nigeya ga i aliga, ta baaba elana yaa nige i lalaegan elala. He nasi ga ta ola ge wana wasa ta pek natuna iyaka i aliga? Ebo wana wasa ta pek, tab eba nak etega ni ginol?”
18 Uma semana depois, a criança morreu, e os funcionários ficaram com medo de dar a notícia a Davi. Eles disseram: — Enquanto a criança estava viva, Davi não respondia quando falávamos com ele. Como vamos dizer a ele que a criança morreu? Ele poderá fazer alguma loucura!
19 Sauga Deibid i kite wana totuwalali hi lolowalwalgumu gamwaliyaa, inoke i nuwatu te wawaya iyaka i aliga. Yaka i nel i ba, “Wawaya iyaka i aliga?”
19 Quando Davi viu os oficiais cochichando uns com os outros, compreendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? — Morreu! — responderam eles.
20 Inoke Deibid i lutem bilibiliya. Yaka i na i highig, tuwana i paenonu, ge kaliko vavaluna i galoi, yaka i na i tuk Yehoba wana limiya ge i tapwalolo. Inoke i sikal i na wana limiya, i ba aanan hi loviviva-an, yaka abwe i aanan.
20 Então Davi se levantou do chão, tomou um banho, penteou os cabelos e trocou de roupa. Depois foi à casa de Deus, o Senhor , e o adorou. Quando voltou ao palácio, pediu comida e comeu logo o que lhe foi servido.
21 Yaka wana totuwalali hi neli hi ba, “Ga i ola u ginol ola o? Sauga wawaya nigeya ga i aliga, galebu u palahikan ge u kahikahin, yaa sauga iyaka i aliga, inoke u lut u anan.”
21 Aí os seus oficiais disseram: — Nós não entendemos isto. Enquanto o menino estava vivo, o senhor chorou por ele e não comeu; mas, logo que ele morreu, o senhor se levantou e comeu!
22 Analiya i lahe i ba, “Sauga wawaya nigeya ga i aliga, galebu ya palahikan ge ya kahikahin, kaiwena ya nuwatu te tab eba Yehoba ni mulolu-agau inoke natu ni molu.
22 — Sim! — respondeu Davi. — Enquanto o menino estava vivo, eu jejuei e chorei porque o Senhor poderia ter pena de mim e não deixar que ele morresse.
23 Yaa sauga e wawaya iyaka i aliga, he hauna kaiwena galebu na palahikan? Tab i bosowaiu yawalina na pasikal? Sauga etega abwe na na elana, yaa iya nige ni sisikalim eliyau.”
23 Mas agora que está morto, por que jejuar? Será que eu poderia fazê-lo viver novamente? Um dia eu irei para o lugar onde ele está, porém ele nunca voltará para mim.
24 Inoke Deibid lagona Baseba i payaliyaya ge alona hi kenukenu yaka abwe natuna tauina etega al i ab ge alana hi tun Solomon. He Yehoba wawaya o i nunuwana-an.
24 Então Davi consolou a sua esposa Bate-Seba. Teve relações com ela, e ela deu à luz um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão. Deus amou o menino
25 Inoke baaba i patuna palopita Neitan eliyana wawaya alana nihi tun Yedidaiya, kaiwena Yehoba i nunuwana-an.
25 e mandou que o profeta Natã lhe desse o nome de Jedidias porque o Senhor Deus o amava.
26 — ausente —
26 Enquanto isso, Joabe continuou a atacar Rabá, a capital do país de Amom. Quando estava para conquistar a cidade,
27 — ausente —
27 enviou mensageiros com o seguinte recado para Davi: — Eu ataquei Rabá e conquistei os seus reservatórios de água.
28 — ausente —
28 Reúna agora o resto dos seus soldados, e o senhor ataque a cidade, e tome-a. Eu não quero ficar com a glória dessa vitória.
29 — ausente —
29 Então Davi reuniu os seus soldados, foi até Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 — ausente —
30 Moloque , o ídolo que os amonitas adoravam, tinha uma coroa que pesava mais ou menos trinta e quatro quilos. A coroa era de ouro, e nela havia uma pedra preciosa, que Davi tirou e colocou na sua própria coroa. Levou também de Rabá muitas coisas de valor.
31 — ausente —
31 Davi fez o povo da cidade trabalhar com serras, enxadas e machados e fabricar tijolos. E fez o mesmo em todas as outras cidades de Amom. Então Davi e os seus soldados voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.