2 Samuel 12

Bateli Vavaluna (MPX) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yehoba palopita Neitan i patuna i na Deibid elana i ba, “Bolau labui hi miminaa panuwa maisena elana, etegana togogomwau ge eluwana togulagula.
1 O Senhor enviou Natã a Davi. Natã foi falar com Davi e lhe disse: — Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Togogomwau wana sipi ge bulumwakau hi gewi nabi.
2 O rico tinha ovelhas e gado em grande número,
3 Yaa togulagula wana gogomwau iyai ya te sipi natuna maisena hot, valila i pwamola. I matahikan bubun yaka i bwataa alonau ge natunau elal. Alona hi aanan toyawa, hi imwimwa kom maisena elana, ge i papakenuwa aenaa. He i ola te natuna meluyovana etega.
3 mas o pobre não tinha coisa nenhuma, a não ser uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu em sua casa, junto com os seus filhos. Comia da sua comida e bebia do seu copo. Dormia nos seus braços, e ele a tinha como filha.
4 “Lan etegana bwabwali etega i na togogomwau wana limiya. He togogomwau nige nuwana totona wana bwasumu etega ni lol ana bwabwali ni an. Yaka i na togulagula wana sipi i ahe i lol ge i liga ana bwabwali kaiwena.”
4 Certo dia chegou um viajante à casa do homem rico, e este não quis pegar uma das suas ovelhas ou um dos seus bois para dar de comer ao visitante que havia chegado; em vez disso, pegou a cordeirinha do homem pobre e a preparou para o homem que havia chegado.
5 Deibid i huga nabi tau o wana ginol kaiwena, yaka i baek Neitan elana i ba, “Ya papasila Yehoba yawalina gaganina alanaa, tau toto ginol ya i ginol bosowaina ta ba ni aliga.
5 Então o furor de Davi se acendeu contra aquele homem, e ele disse a Natã: — Tão certo como vive o
6 Pagan o i ginol alona nige i atilomwana-an, inoke paesopali sipi ni pwamola pasikal elana.”
6 E pela cordeirinha restituirá quatro vezes, porque fez uma coisa dessas e porque não se compadeceu.
7 Inoke Neitan i baek Deibid elana i ba, “Tau o heiya te owa! He Yehoba Isileli wala Yabowaine i ba ola hiwe: ‘Enonu ya hol kokowamwa u tabwa Isileli wali kin ge ya pwamwaliwa Sol nimanaa.
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. Assim diz o
8 He wam tonowak Sol wana limi ana gogomwau gegewena ya pewa, i ola al lagonau ya pewa nimwamwa. Abalogugui Isileli ge Yuda ya pewa u logugui-an. Binimala u nuwatu bugul bolo ya nige mananana, bosowaiu ya te na paetulan al.
8 Eu lhe dei a casa de seu senhor e as mulheres de seu senhor em seus braços. Também lhe dei a casa de Israel e de Judá. E, se isto fosse pouco, eu teria acrescentado tais e tais coisas.
9 Hauna kaiwena nau Yehoba no logugui u awatautau-an, yaka pagan i nak nabi eliyau u ginol matawa? Ulaiya Hiti gamagalina u paaliga ge lagona u ahe lagom. Amoni wali haveyan u patuwalali ge u paaliga.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do Senhor , fazendo o que era mau aos olhos dele? Com a espada você matou Urias, o heteu. Você tomou por esposa a mulher dele, depois de o matar com a espada dos filhos de Amom.
10 Inoke sauga gegewena haveyan ge lopaaliga ni gangan am un gamwanaa. Am lahi i ola to, kaiwena u awatautau eliyau yaka Ulaiya lagona u ahe lagom.’
10 Agora, pois, a espada jamais se afastará da sua casa, porque você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o heteu, para ser sua mulher.”
11 “He Yehoba i ba ola hiwe: ‘Na ba nak ni masal eliyam, ni neem am un gamagalina etega elana. Lagomwau na aheliya eliyam yaka na pek alom etega elana, inoke alonau nihi kenu toyawa lan gamwanaa.
11 Assim diz o Senhor : “Eis que farei com que de sua própria casa venha o mal sobre você. Tomarei as suas mulheres à sua própria vista e as darei a outro homem, que se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Owa gegi u ginol sume, yaa nau am lahi ya na ginol pamasal lan gamwanaa, boda Isileli gegewel mataliyaa.’”
12 Porque você o fez em segredo, mas eu farei isso diante de todo o Israel e em plena luz do dia.”
13 Inoke Deibid i baek Neitan elana i ba, “Iyaka ya gegi Yehoba elana.”
13 Então Davi disse a Natã: — Pequei contra o E Natã respondeu: — Também o
14 Yaa kaiwena u awatautau nabi Yehoba elana, inoke natum tauina toto abwe ku ab, nasi ni aliga.”
14 Mas, porque com isto você deu motivo a que os inimigos do Senhor blasfemassem, também o filho que lhe nasceu morrerá.
15 Inoke Neitan i egon i na wana limiya. Yaka abwe wawaya toto Deibid ge Ulaiya lagona natuliya, Yehoba i pakasiyebwa nabiyan.
15 Então Natã foi para a sua casa. E o
16 Inoke Deibid i awanun gagasisi Yehoba elana wawaya kaiwena. Ana galebu i palahikan ge bulin gegewena i kekenuwa bilibiliya.
16 Davi suplicou a Deus pela criança. Davi jejuava e, entrando em casa, passava a noite deitado no chão.
17 Yaka wana totuwalali alaliya bwabwatal hi nok elana ge hi palawakik tage ni lutem bilibiliya, yaa i towa, nige nuwana ni lut ge alonau nihi anan.
17 Então os anciãos do seu palácio se aproximaram dele, para o levantar do chão; porém ele não quis e não comeu com eles.
18 He lan seben-ina elana yaka wawaya i aliga. Inoke wana totuwalali hi lovakun te wana wasa nihi pek, kaiwena hi nuwatu hi ba, “Sauga wawaya nigeya ga i aliga, ta baaba elana yaa nige i lalaegan elala. He nasi ga ta ola ge wana wasa ta pek natuna iyaka i aliga? Ebo wana wasa ta pek, tab eba nak etega ni ginol?”
18 No sétimo dia, a criança morreu. E os servos de Davi ficaram com medo de informá-lo de que a criança estava morta, porque diziam: — Quando a criança ainda estava viva, falávamos com ele, mas ele não dava ouvidos à nossa voz. Como, então, vamos dizer a ele que a criança morreu? Poderá fazer alguma loucura!
19 Sauga Deibid i kite wana totuwalali hi lolowalwalgumu gamwaliyaa, inoke i nuwatu te wawaya iyaka i aliga. Yaka i nel i ba, “Wawaya iyaka i aliga?”
19 Mas Davi notou que os seus servos cochichavam uns com os outros e entendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? Eles responderam: — Morreu.
20 Inoke Deibid i lutem bilibiliya. Yaka i na i highig, tuwana i paenonu, ge kaliko vavaluna i galoi, yaka i na i tuk Yehoba wana limiya ge i tapwalolo. Inoke i sikal i na wana limiya, i ba aanan hi loviviva-an, yaka abwe i aanan.
20 Então Davi se levantou do chão, lavou-se, ungiu-se, trocou de roupa, entrou na Casa do Senhor e adorou. Depois, voltou para o palácio e pediu comida; puseram-na diante dele, e ele comeu.
21 Yaka wana totuwalali hi neli hi ba, “Ga i ola u ginol ola o? Sauga wawaya nigeya ga i aliga, galebu u palahikan ge u kahikahin, yaa sauga iyaka i aliga, inoke u lut u anan.”
21 O seus servos lhe disseram: — Que é isto que o senhor fez? Pela criança viva o senhor jejuou e chorou, mas, depois que ela morreu, se levantou e se pôs a comer!
22 Analiya i lahe i ba, “Sauga wawaya nigeya ga i aliga, galebu ya palahikan ge ya kahikahin, kaiwena ya nuwatu te tab eba Yehoba ni mulolu-agau inoke natu ni molu.
22 Davi respondeu: — Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei, porque dizia: “Talvez o
23 Yaa sauga e wawaya iyaka i aliga, he hauna kaiwena galebu na palahikan? Tab i bosowaiu yawalina na pasikal? Sauga etega abwe na na elana, yaa iya nige ni sisikalim eliyau.”
23 Mas agora que ela morreu, por que jejuar? Poderei eu trazê-la de volta? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim.
24 Inoke Deibid lagona Baseba i payaliyaya ge alona hi kenukenu yaka abwe natuna tauina etega al i ab ge alana hi tun Solomon. He Yehoba wawaya o i nunuwana-an.
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher. Teve relações com ela, e ela teve um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão; e o Senhor o amou.
25 Inoke baaba i patuna palopita Neitan eliyana wawaya alana nihi tun Yedidaiya, kaiwena Yehoba i nunuwana-an.
25 Davi o entregou nas mãos do profeta Natã, e este lhe chamou Jedidias, por causa do Senhor .
26 — ausente —
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 — ausente —
27 Então Joabe mandou mensageiros a Davi, dizendo: — Lutei contra Rabá e tomei a cidade das águas.
28 — ausente —
28 Reúna agora o resto do exército e cerque a cidade para tomá-la; do contrário, se eu a tomar, ela poderia ser chamada pelo meu nome.
29 — ausente —
29 Então Davi reuniu todo o povo, marchou para Rabá, lutou contra ela, e a tomou.
30 — ausente —
30 Tirou a coroa da cabeça do seu rei. O peso da coroa era de trinta e quatro quilos de ouro, e havia nela pedras preciosas. Essa coroa foi posta na cabeça de Davi. E da cidade ele levou muitos despojos.
31 — ausente —
31 Também trouxe o povo que havia nela, e os fez trabalhar com serras, picaretas, machados de ferro e em fornos de tijolos. Davi fez o mesmo com todas as cidades dos filhos de Amom. Depois voltou com todo o exército para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.