João 11
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NTLH
1 Betani bib sak make, niniino Lasalase, gembisebe. Betani bibo Malia osa eka o eno Mata osa i dab i bibobe.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Malia olo wel aaye tang kunin ayame obonoa Yesuse skilono ibabanoa olo gabamano olonoa wel gamo glitubanamabo unang otabe. O heke Lasalase gembe
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 kesoa e nengwali Yesuse weng omfubaniba baabaniba Sum kobo keb neke kla goba biebe gembebo ge baabasiba
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Yesuse weng olo wentenea baanea Ginin olo e mo kaanemebabe. Ginin olo tam tlubanobuo inaminobe. Gode funanea Nakaia unangai ne niniino nemtouleb nine genetabe. Gode miin ne naka ele daabaia nakaia unangai natemaibo ne niniin osa nemtouleb nomabiobo ge baasebe.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yesuse Mata osa eka o nengo Malia osa eka Lasalas esa i kla gobe binabe
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 otane i baaniba Lasalase gembebo geibo e mo unim blimobe. E debianea imin amo asu kenea
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 e okok aleyemin naka ni baabenea Nibo imin Yudia betan unomo gesea
7 Então disse aos seus discípulos:
8 ni baabanoba Aleyemin naka kobo Yudai komokwali memale tomo olo binaniba kananom genamsiba deibe tebieb yole fatnanebta imin unang genebte? gesoba
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 — ausente —
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 — ausente —
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 — ausente —
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Yesuse keim baabenea Lasalase kaanebiobo,
14 Então Jesus disse claramente:
15 ne esuo mo nim blim kesoa ne Klayamobo gabibe. Ne ibo daabeia natemniba bainobo getnenomabiobo, ibo tliba esu unomo ge baabesea
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tomase, e niniin afeto Didimase, Yesuse okok aleyemin naka mak ni baabenea Nibo motemoba nibtem etemna yenaiba kaanomo ge baabenea onsobobe.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Yesuse tenea Betani bib asak ye tetemea i baabaniba Lasalase kaanea debeb moniba tom temo dofaibbuo amo asuke asuke nao blimanobo ge baabaiba wentensebe.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani bibo Yelusalem bibo o kikib mebobe. Yelusalem bib daneba Betani bib onamino 3 kilomita ese makobe.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Mata osa Malia osa i Betani bib ye bianiba ili am ye bliba Yuda nakaia unangai homoni i heke Lasalase kaanebuo teniba kima bianiba mebianiba bliba
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 naka maki teniba Matao baaboniba Yesuse tebebo gesiba wentenoa Waisa unano genoa onso otane Maliao sma am tam biotabe.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Matao motemoa Yesuse tebea atemnoa baabanoa Sum kobo ele biebta mole ne aabe mo kaatnebebabe.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Otane ne tekein kebibe, kobo Gode baabanemebo e keb wengo wentamabebo gesoa
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yesuse baabonea Ob heke imin hananamabebo gesea
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 o baabanoa Ae ne tekein kebibe, mubiang amo bomanoa nakaia unangai kulila binabibi imin hana tlemib dimo esa imin hananamabebo gesoa
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yesuse baabonea Neta nakaia unangai kulila binabibi dohaaia imin hananomabiobe. Eka neta nakaia unangai afen smike amit nine dobyamabibe. Nakaia unangai ne bainobo getnenimib ile i damo kaanomabib otane i afen smiko mo kaanomobabe.
25 Então Jesus afirmou:
26 I afen bianiba ne bainobo gabianiba amit nomabiobe. Obo weng olo bainobo gabebo? ge baabosea
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 o baabanoa Ae Sum kobo ne olo bainobo geiobe. Kobo Gode Kemfakamin Naka eka e miin na kebtabe. Sinanggwano e baanea Sinanomo ne miine dabaia daaknea dabalim daak unamabebo genebio kebtabo ge baabasobe.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 — ausente —
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 — ausente —
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 — ausente —
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Yuda nakaia unangai o kima blibi wateniba funaniba O monoa gloutem unanoa memang genotabo geniba kan bebiba
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Maliao monoa Yesuse atemnoa esu ye dlong dlong golbua daak tounoa osak imin baabanoa Sum kobo ele biebta mole ne aabe mo kaatnebebabo gesoa
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Yesuse yatemea osa eka Yuda nakaia unangai o baka tlib isa memsiba e funanea Kaanamin ota nakaia unangai bobol ilumo omkayebobo genea e bobol tem daako Yebbabo ge baanoa bobol ilum omfubasoa
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 baabenea Ibo fab dofaibbione? ge baabesea i baabaniba Sum kobo tenebta atemale gesiba
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 e meme
35 Jesus chorou.
36 kesoa Yuda nakaia unangai ateniba baaniba Etemine! E naka ele kla bobol wat dofa binabebua kaanebiota mehabebo geib
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 otane mak ile obianiba E sino nakae kino tum gebanobuo klaubanea ayam anebu otane e nimin keneta naka ele mo inaneta klaubaim blim deibaneta kaanebiota mehabene? ge omonsiobe.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yesuse bobol ilum omfubasoa e monea gloutem onsebe. Tom tem ele i tom kwame beselibe daleb teniba amite dobdou waisaibbiotabe.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yesuse baabenea Tome datlaine gesea kaanebio nakae nengo Matao Yesuse baabanoa Sum kobo e kaanea dofanobbuo amo asuke asuke nao blimanobio kesoa nibo inanob mole fetange kunamabebo gesoa
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yesuse baabonea Ne sino baabkenia Obo ne bainobo getneneb mole Gode titilo wateneba e niniino dobtouleb namabeobo ge baabkeibiobo gesea
40 Jesus respondeu:
41 i tome amite datlasiba Yesuse delubmanea abilim ut teme bianea baanea Ay kobo klayam naneba ne wengo wentutnenebobe.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ne tekein kebibe, kobo ne wengo amitie wentene binabeb otane ne memalo baania Kobo klayam naneba ne wengo wentutnenebobo gei ole o mitmakamo inaminobe. Nakaia unangai ele blib eli keb titilo wateniba bainobo geniba kebta ne nemaneba tlibiobo geine genita weng olo baabkeiobo ge baabanea
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 eka Lasalase nganabanea Lasalaso! Kobo gloutemo deiboneba tam tele gesea
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 haam ele e skila kweila kibiao youmo genubaibbuo yeb bakasa tam tenea keim ele tesea Yesuse baabenea Ibo e skila kweila kibiao youmo genubaibbuo tila kenubaine gesea i tila kenubasiobe.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Yuda nakaia unangai homoni Maliao bekebo blibi Yesuse kukub olo naneo wateniba e bainobo gebaib
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 otane maki moniba Felisiei baabeniba Yesuse inaneta atem tlobobo ge baabesiba
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 — ausente —
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 — ausente —
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 naka make ye bie, e niniino Kaiafase, bifole ye dime e Gode amo kimanin nakai komok sum am bie kesoa e baabenea Ibo tobtlim biobe.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Naka elekiem ele ananoba kaanemeo Lom teni Yuda nibo alukumo mo yalaibbabe. E ananoba kaanemeo nibo alukum daabenea Lom teni nibo mo yalomabibba kesoa kukub olo klayamobo ge baabesebe.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Kaiafase weng olo inangge baabeseo e ele bobol temo mo baabeim blimobe. E bifole ye dime Gode amo kimanin nakai komok sum am bie kesoa Gode e bobol tem funino omalea e weng olo baabenebuo mitmakamo inaminobe. Yesuse kaanamabeo Yuda nakaia unangai daabenea ayam nomabiobe.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Eka e inanamabeo Yudai ilita mo daabenemebabe. E Yudaba naka afet isa daabenamabebe. E inanea kaanea hananamabe kesoa Gode meletani bib mak bib mak olo blibi alukum makob anomabiobe.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Kaiafase weng olo baabene kesoa amo yo dim ota Yudai komokwali Yesuse ananamin wengo kiloniba omonsiobe.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 I ananom genamib kesoa Yesuse Yuda nakaia unanga isuo keimo mo haanin blimobe. E monea Eflaim bib ye bianea e okok aleyemin nakai tena binibbiobe. Bib olo ibuantemo kikib ye biotabe.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Gode singkalin am sumo, niniino Fasobao, Yudai bleto yis blim dowonamin amo dikib tlo kesoa nakaia unangai homoni i bib amo deiboniba dli tete bianiba Yelusalem bibo Gode kin dimo ayam anamin kukubo klanoba Gode kin dimo ayam anobta Fasoba imen ole mit dowonomo geniba klamonsiobe.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 — ausente —
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 — ausente —
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.