João 11

Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Betani bib sak make, niniino Lasalase, gembisebe. Betani bibo Malia osa eka o eno Mata osa i dab i bibobe.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malia olo wel aaye tang kunin ayame obonoa Yesuse skilono ibabanoa olo gabamano olonoa wel gamo glitubanamabo unang otabe. O heke Lasalase gembe
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 kesoa e nengwali Yesuse weng omfubaniba baabaniba Sum kobo keb neke kla goba biebe gembebo ge baabasiba
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yesuse weng olo wentenea baanea Ginin olo e mo kaanemebabe. Ginin olo tam tlubanobuo inaminobe. Gode funanea Nakaia unangai ne niniino nemtouleb nine genetabe. Gode miin ne naka ele daabaia nakaia unangai natemaibo ne niniin osa nemtouleb nomabiobo ge baasebe.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesuse Mata osa eka o nengo Malia osa eka Lasalas esa i kla gobe binabe
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 otane i baaniba Lasalase gembebo geibo e mo unim blimobe. E debianea imin amo asu kenea
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 e okok aleyemin naka ni baabenea Nibo imin Yudia betan unomo gesea
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 ni baabanoba Aleyemin naka kobo Yudai komokwali memale tomo olo binaniba kananom genamsiba deibe tebieb yole fatnanebta imin unang genebte? gesoba
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 — ausente —
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 — ausente —
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Yesuse keim baabenea Lasalase kaanebiobo,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 ne esuo mo nim blim kesoa ne Klayamobo gabibe. Ne ibo daabeia natemniba bainobo getnenomabiobo, ibo tliba esu unomo ge baabesea
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomase, e niniin afeto Didimase, Yesuse okok aleyemin naka mak ni baabenea Nibo motemoba nibtem etemna yenaiba kaanomo ge baabenea onsobobe.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yesuse tenea Betani bib asak ye tetemea i baabaniba Lasalase kaanea debeb moniba tom temo dofaibbuo amo asuke asuke nao blimanobo ge baabaiba wentensebe.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani bibo Yelusalem bibo o kikib mebobe. Yelusalem bib daneba Betani bib onamino 3 kilomita ese makobe.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Mata osa Malia osa i Betani bib ye bianiba ili am ye bliba Yuda nakaia unangai homoni i heke Lasalase kaanebuo teniba kima bianiba mebianiba bliba
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 naka maki teniba Matao baaboniba Yesuse tebebo gesiba wentenoa Waisa unano genoa onso otane Maliao sma am tam biotabe.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Matao motemoa Yesuse tebea atemnoa baabanoa Sum kobo ele biebta mole ne aabe mo kaatnebebabe.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Otane ne tekein kebibe, kobo Gode baabanemebo e keb wengo wentamabebo gesoa
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yesuse baabonea Ob heke imin hananamabebo gesea
23 Jesus disse a ela:
24 o baabanoa Ae ne tekein kebibe, mubiang amo bomanoa nakaia unangai kulila binabibi imin hana tlemib dimo esa imin hananamabebo gesoa
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesuse baabonea Neta nakaia unangai kulila binabibi dohaaia imin hananomabiobe. Eka neta nakaia unangai afen smike amit nine dobyamabibe. Nakaia unangai ne bainobo getnenimib ile i damo kaanomabib otane i afen smiko mo kaanomobabe.
25 Então Jesus declarou:
26 I afen bianiba ne bainobo gabianiba amit nomabiobe. Obo weng olo bainobo gabebo? ge baabosea
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 o baabanoa Ae Sum kobo ne olo bainobo geiobe. Kobo Gode Kemfakamin Naka eka e miin na kebtabe. Sinanggwano e baanea Sinanomo ne miine dabaia daaknea dabalim daak unamabebo genebio kebtabo ge baabasobe.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 — ausente —
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 — ausente —
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 — ausente —
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Yuda nakaia unangai o kima blibi wateniba funaniba O monoa gloutem unanoa memang genotabo geniba kan bebiba
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maliao monoa Yesuse atemnoa esu ye dlong dlong golbua daak tounoa osak imin baabanoa Sum kobo ele biebta mole ne aabe mo kaatnebebabo gesoa
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yesuse yatemea osa eka Yuda nakaia unangai o baka tlib isa memsiba e funanea Kaanamin ota nakaia unangai bobol ilumo omkayebobo genea e bobol tem daako Yebbabo ge baanoa bobol ilum omfubasoa
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 baabenea Ibo fab dofaibbione? ge baabesea i baabaniba Sum kobo tenebta atemale gesiba
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 e meme
35 Jesus chorou.
36 kesoa Yuda nakaia unangai ateniba baaniba Etemine! E naka ele kla bobol wat dofa binabebua kaanebiota mehabebo geib
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 otane mak ile obianiba E sino nakae kino tum gebanobuo klaubanea ayam anebu otane e nimin keneta naka ele mo inaneta klaubaim blim deibaneta kaanebiota mehabene? ge omonsiobe.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yesuse bobol ilum omfubasoa e monea gloutem onsebe. Tom tem ele i tom kwame beselibe daleb teniba amite dobdou waisaibbiotabe.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yesuse baabenea Tome datlaine gesea kaanebio nakae nengo Matao Yesuse baabanoa Sum kobo e kaanea dofanobbuo amo asuke asuke nao blimanobio kesoa nibo inanob mole fetange kunamabebo gesoa
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yesuse baabonea Ne sino baabkenia Obo ne bainobo getneneb mole Gode titilo wateneba e niniino dobtouleb namabeobo ge baabkeibiobo gesea
40 Jesus respondeu:
41 i tome amite datlasiba Yesuse delubmanea abilim ut teme bianea baanea Ay kobo klayam naneba ne wengo wentutnenebobe.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ne tekein kebibe, kobo ne wengo amitie wentene binabeb otane ne memalo baania Kobo klayam naneba ne wengo wentutnenebobo gei ole o mitmakamo inaminobe. Nakaia unangai ele blib eli keb titilo wateniba bainobo geniba kebta ne nemaneba tlibiobo geine genita weng olo baabkeiobo ge baabanea
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 eka Lasalase nganabanea Lasalaso! Kobo gloutemo deiboneba tam tele gesea
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 haam ele e skila kweila kibiao youmo genubaibbuo yeb bakasa tam tenea keim ele tesea Yesuse baabenea Ibo e skila kweila kibiao youmo genubaibbuo tila kenubaine gesea i tila kenubasiobe.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Yuda nakaia unangai homoni Maliao bekebo blibi Yesuse kukub olo naneo wateniba e bainobo gebaib
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 otane maki moniba Felisiei baabeniba Yesuse inaneta atem tlobobo ge baabesiba
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 — ausente —
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 — ausente —
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 naka make ye bie, e niniino Kaiafase, bifole ye dime e Gode amo kimanin nakai komok sum am bie kesoa e baabenea Ibo tobtlim biobe.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Naka elekiem ele ananoba kaanemeo Lom teni Yuda nibo alukumo mo yalaibbabe. E ananoba kaanemeo nibo alukum daabenea Lom teni nibo mo yalomabibba kesoa kukub olo klayamobo ge baabesebe.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiafase weng olo inangge baabeseo e ele bobol temo mo baabeim blimobe. E bifole ye dime Gode amo kimanin nakai komok sum am bie kesoa Gode e bobol tem funino omalea e weng olo baabenebuo mitmakamo inaminobe. Yesuse kaanamabeo Yuda nakaia unangai daabenea ayam nomabiobe.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Eka e inanamabeo Yudai ilita mo daabenemebabe. E Yudaba naka afet isa daabenamabebe. E inanea kaanea hananamabe kesoa Gode meletani bib mak bib mak olo blibi alukum makob anomabiobe.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Kaiafase weng olo baabene kesoa amo yo dim ota Yudai komokwali Yesuse ananamin wengo kiloniba omonsiobe.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 I ananom genamib kesoa Yesuse Yuda nakaia unanga isuo keimo mo haanin blimobe. E monea Eflaim bib ye bianea e okok aleyemin nakai tena binibbiobe. Bib olo ibuantemo kikib ye biotabe.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Gode singkalin am sumo, niniino Fasobao, Yudai bleto yis blim dowonamin amo dikib tlo kesoa nakaia unangai homoni i bib amo deiboniba dli tete bianiba Yelusalem bibo Gode kin dimo ayam anamin kukubo klanoba Gode kin dimo ayam anobta Fasoba imen ole mit dowonomo geniba klamonsiobe.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 — ausente —
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.