João 11

Gode Dowan Wengobe (MPT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Betani bib sak make, niniino Lasalase, gembisebe. Betani bibo Malia osa eka o eno Mata osa i dab i bibobe.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malia olo wel aaye tang kunin ayame obonoa Yesuse skilono ibabanoa olo gabamano olonoa wel gamo glitubanamabo unang otabe. O heke Lasalase gembe
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 kesoa e nengwali Yesuse weng omfubaniba baabaniba Sum kobo keb neke kla goba biebe gembebo ge baabasiba
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesuse weng olo wentenea baanea Ginin olo e mo kaanemebabe. Ginin olo tam tlubanobuo inaminobe. Gode funanea Nakaia unangai ne niniino nemtouleb nine genetabe. Gode miin ne naka ele daabaia nakaia unangai natemaibo ne niniin osa nemtouleb nomabiobo ge baasebe.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesuse Mata osa eka o nengo Malia osa eka Lasalas esa i kla gobe binabe
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 otane i baaniba Lasalase gembebo geibo e mo unim blimobe. E debianea imin amo asu kenea
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 e okok aleyemin naka ni baabenea Nibo imin Yudia betan unomo gesea
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 ni baabanoba Aleyemin naka kobo Yudai komokwali memale tomo olo binaniba kananom genamsiba deibe tebieb yole fatnanebta imin unang genebte? gesoba
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 — ausente —
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 — ausente —
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 — ausente —
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Yesuse keim baabenea Lasalase kaanebiobo,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 ne esuo mo nim blim kesoa ne Klayamobo gabibe. Ne ibo daabeia natemniba bainobo getnenomabiobo, ibo tliba esu unomo ge baabesea
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tomase, e niniin afeto Didimase, Yesuse okok aleyemin naka mak ni baabenea Nibo motemoba nibtem etemna yenaiba kaanomo ge baabenea onsobobe.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Yesuse tenea Betani bib asak ye tetemea i baabaniba Lasalase kaanea debeb moniba tom temo dofaibbuo amo asuke asuke nao blimanobo ge baabaiba wentensebe.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betani bibo Yelusalem bibo o kikib mebobe. Yelusalem bib daneba Betani bib onamino 3 kilomita ese makobe.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Mata osa Malia osa i Betani bib ye bianiba ili am ye bliba Yuda nakaia unangai homoni i heke Lasalase kaanebuo teniba kima bianiba mebianiba bliba
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 naka maki teniba Matao baaboniba Yesuse tebebo gesiba wentenoa Waisa unano genoa onso otane Maliao sma am tam biotabe.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Matao motemoa Yesuse tebea atemnoa baabanoa Sum kobo ele biebta mole ne aabe mo kaatnebebabe.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Otane ne tekein kebibe, kobo Gode baabanemebo e keb wengo wentamabebo gesoa
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Yesuse baabonea Ob heke imin hananamabebo gesea
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 o baabanoa Ae ne tekein kebibe, mubiang amo bomanoa nakaia unangai kulila binabibi imin hana tlemib dimo esa imin hananamabebo gesoa
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yesuse baabonea Neta nakaia unangai kulila binabibi dohaaia imin hananomabiobe. Eka neta nakaia unangai afen smike amit nine dobyamabibe. Nakaia unangai ne bainobo getnenimib ile i damo kaanomabib otane i afen smiko mo kaanomobabe.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 I afen bianiba ne bainobo gabianiba amit nomabiobe. Obo weng olo bainobo gabebo? ge baabosea
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 o baabanoa Ae Sum kobo ne olo bainobo geiobe. Kobo Gode Kemfakamin Naka eka e miin na kebtabe. Sinanggwano e baanea Sinanomo ne miine dabaia daaknea dabalim daak unamabebo genebio kebtabo ge baabasobe.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 — ausente —
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 — ausente —
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 — ausente —
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Yuda nakaia unangai o kima blibi wateniba funaniba O monoa gloutem unanoa memang genotabo geniba kan bebiba
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Maliao monoa Yesuse atemnoa esu ye dlong dlong golbua daak tounoa osak imin baabanoa Sum kobo ele biebta mole ne aabe mo kaatnebebabo gesoa
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesuse yatemea osa eka Yuda nakaia unangai o baka tlib isa memsiba e funanea Kaanamin ota nakaia unangai bobol ilumo omkayebobo genea e bobol tem daako Yebbabo ge baanoa bobol ilum omfubasoa
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 baabenea Ibo fab dofaibbione? ge baabesea i baabaniba Sum kobo tenebta atemale gesiba
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 e meme
35 Jesus chorou.
36 kesoa Yuda nakaia unangai ateniba baaniba Etemine! E naka ele kla bobol wat dofa binabebua kaanebiota mehabebo geib
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 otane mak ile obianiba E sino nakae kino tum gebanobuo klaubanea ayam anebu otane e nimin keneta naka ele mo inaneta klaubaim blim deibaneta kaanebiota mehabene? ge omonsiobe.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yesuse bobol ilum omfubasoa e monea gloutem onsebe. Tom tem ele i tom kwame beselibe daleb teniba amite dobdou waisaibbiotabe.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yesuse baabenea Tome datlaine gesea kaanebio nakae nengo Matao Yesuse baabanoa Sum kobo e kaanea dofanobbuo amo asuke asuke nao blimanobio kesoa nibo inanob mole fetange kunamabebo gesoa
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Yesuse baabonea Ne sino baabkenia Obo ne bainobo getneneb mole Gode titilo wateneba e niniino dobtouleb namabeobo ge baabkeibiobo gesea
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 i tome amite datlasiba Yesuse delubmanea abilim ut teme bianea baanea Ay kobo klayam naneba ne wengo wentutnenebobe.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ne tekein kebibe, kobo ne wengo amitie wentene binabeb otane ne memalo baania Kobo klayam naneba ne wengo wentutnenebobo gei ole o mitmakamo inaminobe. Nakaia unangai ele blib eli keb titilo wateniba bainobo geniba kebta ne nemaneba tlibiobo geine genita weng olo baabkeiobo ge baabanea
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 eka Lasalase nganabanea Lasalaso! Kobo gloutemo deiboneba tam tele gesea
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 haam ele e skila kweila kibiao youmo genubaibbuo yeb bakasa tam tenea keim ele tesea Yesuse baabenea Ibo e skila kweila kibiao youmo genubaibbuo tila kenubaine gesea i tila kenubasiobe.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Yuda nakaia unangai homoni Maliao bekebo blibi Yesuse kukub olo naneo wateniba e bainobo gebaib
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 otane maki moniba Felisiei baabeniba Yesuse inaneta atem tlobobo ge baabesiba
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 — ausente —
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 — ausente —
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 naka make ye bie, e niniino Kaiafase, bifole ye dime e Gode amo kimanin nakai komok sum am bie kesoa e baabenea Ibo tobtlim biobe.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Naka elekiem ele ananoba kaanemeo Lom teni Yuda nibo alukumo mo yalaibbabe. E ananoba kaanemeo nibo alukum daabenea Lom teni nibo mo yalomabibba kesoa kukub olo klayamobo ge baabesebe.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kaiafase weng olo inangge baabeseo e ele bobol temo mo baabeim blimobe. E bifole ye dime Gode amo kimanin nakai komok sum am bie kesoa Gode e bobol tem funino omalea e weng olo baabenebuo mitmakamo inaminobe. Yesuse kaanamabeo Yuda nakaia unangai daabenea ayam nomabiobe.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Eka e inanamabeo Yudai ilita mo daabenemebabe. E Yudaba naka afet isa daabenamabebe. E inanea kaanea hananamabe kesoa Gode meletani bib mak bib mak olo blibi alukum makob anomabiobe.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Kaiafase weng olo baabene kesoa amo yo dim ota Yudai komokwali Yesuse ananamin wengo kiloniba omonsiobe.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 I ananom genamib kesoa Yesuse Yuda nakaia unanga isuo keimo mo haanin blimobe. E monea Eflaim bib ye bianea e okok aleyemin nakai tena binibbiobe. Bib olo ibuantemo kikib ye biotabe.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Gode singkalin am sumo, niniino Fasobao, Yudai bleto yis blim dowonamin amo dikib tlo kesoa nakaia unangai homoni i bib amo deiboniba dli tete bianiba Yelusalem bibo Gode kin dimo ayam anamin kukubo klanoba Gode kin dimo ayam anobta Fasoba imen ole mit dowonomo geniba klamonsiobe.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 — ausente —
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.