Hebreus 11
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NTLH
1 Bainobo galin kukubo inaminobe. Bainobo galin nakaia unangai Gode baanea Sinanomo ne inamin namin olo inanamabibo genebio weng olo i baaniba Bainobo, e inanamabebo gabianiba waiso bliobe. I inamin namin olo mo watemim blim otane i funaniba Bainobo, Gode baanea Inanamabibo genebio kesoa e bain inamabebo ge fumbianiba waiso bliobe.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Sinanggwano nib faninwali maki Gode bainobo geib kesoa Gode baabenea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge baabenebiobe.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Gode wengo bainobo gabob nibo tekein kenoba Gode besa weng baaneta dabal esa abil esa tam tlobiobo gabuobe. Gode inamin namino nibo mo watemebobbao dloneta inamin namino ele bu olo klanebiota watemebuobe.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Sinanggwano nakae niniino Ebele Gode wengo bainobo genea kulan maki yenanea Gode dlalebuo e kukub olo e heke Kene inamin namino Gode dokahamin kukubo gaisanebiobe. Ebele inane kesoa Gode baabanea Kobo ne wengo bainobo geneba keb inamin namin olo donebo ayam kesoa kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobe. Ebele sinanggwan kaane bianabo otane e Gode bainobo galino sbalma binebio kesoa e kukub olo weng sango Gode buk temo dolaibbi ota nibo kibianoba Gode bainobo galin kukub ayamo aleye binabobe.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Eka naka make niniino Inoke Gode bainobo gene kesoa e mo kaaim blim bia Gode afen debeb unea e bibam seli henha bisib otane e mo atemim blimobe. Niminbabe, Gode e debeb ulanea e bib unebiobe. Gode buk tem wengo baanoa Gode e mo debeb unim blim bie dimo e kukub ayamo nabea Gode e seinha binebiobo genobiobe.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Eka nakaia unangai mo bainobo gabibba ile i kukub ayamo wafu blibo Gode watenea funanea I kukub ayamo ye wafu blib otane ne mo seinyebibabe. Niminbabe, i ne mo bainobo gabibba kesoa i naka molot unang molotbabo gabebe. Nakaia unangai God esu unomo geib mole i fumbianiba Bainobo, Gode bain ye bianea inamin namin ayamo nakaia unangai e bainobo gabibi omyamabebo ge funaine!
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Nakae niniino Noae Gode bainobo gabea Gode baabanea Sinanomo ne soko omaia tlamabobo ge baabanea Noae sino soko mo tlota watemim blim otane e funanea Gode weng ele baatnene olo e bain inanamabebo genea e siib sume genea e alelo omonea eka e memei dlonea i alelwali dlonanea dletnea taniba siib tem tam uniba sok sumo tlebianoa dabalim olo aaye alukum einse otane i mo ei dolbaneta aaye mo dowonibta kaaim blimobe. Niminbabe, i siib tem tam blib kesotabe. Noae Gode wengo bainobo gabe otane naka mak unang mak ile Gode wengo mo bainobo geim blim kesoa Gode baabenea Ib kukubo misiamobo ge baabenea watwat dabenebiobe. Gode Noae baabanea Kobo ne wengo bainobo gabeb kesoa kobo ne kin dimo naka molotobo genebiobe.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Gode e wengo Eblahame omalea eka Eblahame Gode weng olo bainobo genea wafu bia Gode baabanea Kobo moneba mema bibo ne omklamabi yota one ge baabane kesoa Eblahame Gode wengo wentenea e bib olo deibonea onsebe. Eblahame bib olo unamabeo e mo tekein kebeba otane e Gode wengo bainobo genea onsebe.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 E Gode weng olo bainobo genea monea Gode bibo omklamabibo genebio bib ye onsebe. E monea bib olo um am temo binebuo makob fetal dikin binebiobe. E inanebio kesoa e miine Aisak esa eka e molofeite Yekob esa i inaniba um am tem binibbiobe. Isa Gode inamin namin ayamo omyamabibo ge oyebeo wenteniba bainobo gabianiba am olo tlamabo waiso binibbiobe.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Eblahame um am tem binebiobe. Niminbabe, Gode emaye e bibam temo klaubanebio kesoa Eblahame sinanomo monea bib olo unamabeo bobolo fumbianea waiso binebiobe. E bib olo bobolo fumbinebuo amit ninobe.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Gode Eblaham esa e alelo Sela osa baabenea Ne ib molobseli homon doyamabibo ge baabesebe. Selao e wengo wentenoa baanoa Bainobo, e inanamabebo gesobe. O konokanobu otane o Gode wengo bainobo geno kesoa e daabonea mene naka ten dofasobe.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Eka Eblaham esa hangkaleb anebua kaanang genabe otane Gode daabanea e miine naka ten dofanea e molobseli homon waloniba makob awitnin inana bianiba eka makob ninin inananiba walo bliobe. Nakai kinamino blimobe.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Sinanggwano Eblahamwali inaniba Gode wengo bainobo gabiniba kaanom genabib dim osa i bainobo galino sbalma wafu bianibta kaaibbiobe. I dabalim olo sma afen blib dimo Gode inamin namin ayamo doyamabibo genebuo e mo doyeta i mo watemim blimobe. Gode inamin namino sinanoa inanamabeo dlonea aleye bianea baabenea Sinanomo ne olo doyamabibo ge oyebea i wateme bianiba funaniba E inamin namin olo bain inanamabebo geniba seimbinibbiobe. I obianiba Dabalim olo nib bibambabo, un biobobo gabinibbiobe.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Nibo tekein kebuobe, weng olo baaibbio nakaia unanga eli bibam temo amit nomabibo waiso hembinibbiobe.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 I mo fumbianibta Ni imin de monoba nini sin bibam tem unomo geim blimobe. I inangge fumbinibbiota mole i imin de moniba sin bibam tem onsiobe.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Ina otane i mo inangge funaim blimobe. I funaniba Ni bibam temo abilim ut biobo, bib olo dabalim olo bibo gaisonobio kesoa ni monoba ye unomabbiobo ge fumbianiba bib olo bobolo waye binobiobe. I inangge fumbianiba Gode baabaniba Kobo ni Godobo ge oha binibbuo Gode i weng olo aalo mo genalim blimobe. I e wengo bainobo gabib kesoa e funanea Ne i bib ayamo klaubeibua uteniba nine ge baanea klaubenebiobe.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 — ausente —
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Aisake Gode sino moton wengo baabanebuo funanea E bain inanamabebo genea bainobo gebiam binea hangkalebmin anea kaanang gena bianea e memei Yekob esa Iso esa i inamin namin ayamo sinanoa tlamabo wengo baabenebiobe.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 E inanebua eka e miine Yekob esak inanea Gode wengo bainobo gebiam binea hangkalebmin anea kaanang genabe dimo e miine Yosebe memei asue inamin namin ayamo sinanoa tam tlamabo wengo baabenebiobe. E fonge bikinea afunea mabianea gabam delabmanea Gode niniino dobtouleb binebiobe.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Aaleb dumwali inaibbua eka miine Yoseb esak inanea Gode bainobo gebiam binea hangkaleb anea kaanama bianea e meleli baabenea Ib molobseli Isleli Isibo deiboniba moniba bib mak unomabibo dimo ne ono oleb moniba i bibo nomabib ye olbunomabiobo ge baabenebiobe.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Mosese aaleb kamwali funaniba Gode bain nibo daabenamabebo geniba i Gode bainobo gebianiba Mosese dofaniba ateniba baaniba Men obba dot ayame dofanobobo gesiobe. Sino Isib seli komoke baanea Islel wanggeli memei naka teni dlanimibi yemine genebi otane Mosese aaleb kamwali komoke wengo tolo mo tosiananibta anaim blimobe. I Gode bainobo geniba alimo asumatnao dimo e ayok dofaiba binebiobe.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Sino Mosese gwab bie dimo Isib komoke moono debeb monoa baabenoa Ele ne miinobo ge baabesobe. O inaso otane Mosese damanea sum ane dimo e funanea Gode ne daatnenea ne meletani Isleli daabenamabibo ge funanea e Gode bainobo genea baanea Ne Feloe moono miinbabo ge baasebe.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 E funanea Ne Isib komok ania i kukub misiamo wafu bli mole ne amito mo bianita seinamabibabo ge funane kesoa e mo komok aim blimobe. E funanea Ne nene meletani Gode nakaia unangai Isleli tena bioba Isib seli enino Isleli omkayemom gaibo nesa omkanemine ge funasebe.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Mosese Gode Dofakamin Nakae kukubo wafu bie kesoa nakaia unangai ateniba kukub misiam omkaha binibbu otane e funanea Ne Isibo inamin namino bobolo mo wanebobabo, ne Gode inamin namin ayamo donamabeo bobol ota funano genea e kukub ayamo sbalma wafu binebiobe.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Isib komoke Mosese dobsuanase otane Mosese e tolo mo tosianim blimobe. E Gode bainobo genea Isibo deibonea monea bib afet onsebe. E inanebuo e Gode bainobo gabianea sbal manebiobe. Niminbabe, Mosese tekein kenea Gode nakaia unangai mo atemim blime ne beketne bianea daatnenamabebo ge funasebe.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Gode Mosese baabanea Ibo eil sibsib memei yenaniba ilemo oloniba amit tam unemino wa dimo aliboniba eka ewit dao amit gatgat temo alibonaibbi ota abisake tenea Isib seli meme hekwal sumi yalubenang gameo ib amito ilemo watenea tanea ib meme hekwali yanubenamino deibeneko ge baabanea Mosese Gode weng olo bainobo genea inanea singkalin amo Fasobao kilonebiobe.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Isleli Isibo deiboniba moniba aaye sole niniino Led Sie yala unom gena bianiba funaniba Gode ni daabenamabebo ge funaniba e bainobo geiba aaye Led Sie baanea walanea mes on tab on nanea aaye eibine daake makob ninin sbalo dim inaneta wat onsiobe. I inaib otane Isib seli Isleli kan motemiba aaye Led Sie inanea walane mes on tab on nanea was unib kesoa isak alukum keno deiboniba dli watniba isak wat unemoniba aaye imin tetenanea einea yalebiobe.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Islel nakai funaniba Gode nibo daabenea Yeliko bib seli yalomabbiobo ge funaniba i Gode bainobo geniba moniba Yeliko bibo daamo haa omkande tete blib binoa amo 7 blimanoa Gode daabenea daamo isak belanoa gamfa onon tlanoa Isleli taniba Yeliko bib seli yalibbiobe.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Yeliko bibo taman unango niniino Lehabo funanoa Gode Isleli daabenea i Yeliko teni yalomabiobo genoa Gode bainobo gabua Islel nakai asu keniba teniba Yeliko teni yatem motomanoba enaminobe genoba motenoba tenoba yalomo geniba tlibi daabenobio kesoa Isleli teniba Yeliko teni Gode bainobo geim blimi yalom geniba tlibo i nakaia unangai alukum yalosib otane Lehab osa o meletan isa ile deibesiobe.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Bainobo galin nakai weng sango ne alukumo mo baabenamabibabe. Gode bainobo galin nakai niniino Gidion esa Balak esa Samson esa Yefta esa Debit esa Samyuel esa eka Gode weng omkeimalin naka isa i weng sango ne alukum baabei mole weng olo teke anamabobe.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Nakai niniino baabei eli Gode bainobo gabib kesoa elekiem elekiemi moniba awao gonom gaibo i tata keniba makaai gaise gaise binibbiobe. I kukub ayam wafu binib kesoa Gode inamin namin ayamo doyamabibo genebuo dlibbiobe. I inaniba i bainobo galino sbalma bliba naka maki Gode mo bainobo gabibbai teniba bainobo galin naka eli maki dleb moniba til laioni daam tem daak daoba til laioni ina doweine geniba inabenimib osa til laioni naka eli mo ina unalin blim deibebe binibbiobe.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Eka bainobo galinbai teniba bainobo galin naka maki dleb moniba as beselibo eimbo biamo temo dlatounimib osa i mo ulanibta kulila biam nim blimobe. I inabiba naka maki seku inamino tebeleb teniba naka eli yenanom gaib osa i gilan dala uniba deibena ina binibbiobe. I titil blim otane Gode daabenea titilsaniba moniba makaai tenaniba awao genalom gaibo i tata keniba makaai dlab bueiba skila une binibbiobe.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Eka unang mak ile i imakwal isa meme isa kaabenimibo i Gode bainobo geniba i imin hana tlebinibbiobe.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Eka naka maki Gode bainobo galin naka unang eli weng dobo weng oye bianiba sayo tebeloniba yebiam bianiba maki dleb moniba klabutam kabianiba
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 eka mak ile tom dum bainobo galin nakaia unangai yebiba kulila binibbiobe. I ina bianiba mak isa inaniba soo dloniba bainobo galin naka mak unang maki waiba akeb dao on eka gabam dao onaniba kulila binibbiobe. Eka mak ile seku inamino tebeloniba bainobo galin naka mak unang maki yebiam bliba kulila binibbiobe. I Gode bainobo galin nakaia unangai enin sumo omkayebiba misiam bianiba i monio youmo walonamino blim kesoa i youm misiamo eil sibsibi aal osa eka til gouti aal osa ota gemeloniba kibinibbiobe.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 I ina bianiba Ayok unomo geniba moniba amgolim osa eka naka blim ibuantem osa eka deib tem osa sme tem osa ye aala binibbiobe. I naka ayam eka unang ayam nabe. I naka mak unang maki gaise binibbio otane i inamin namino blimobe.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Nakaia unanga eli Gode bainobo gabib kesoa Gode baabenea Ibo naka molot unang molotobo ge oyebe otane e Inamin namino doyamabibo ge baabenebuo mo doyim blimobe.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Niminbabe, Gode bobol tem funa omfanea debliba sinanota bainobo galin nakaia unangai i abuk tlomabibi tenasibta inamin namin ayam olo doyano geneta deibenebiobe. E inanea deibenebio kesoa sinanomo e inamin namin dot ayam olo nakaia unangai sin bainobo gabinibbu elitem nibtem nanea doyenea baabenea Ibo naka molot unang molotobo ge baabenamabebe.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.