Atos 28
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NTLH
1 Ni inanoba alukum klayam watnoba ninin alim wat temoba naka maki baabeniba aaubil ele niniino Molta etabo gesiba wentenaboba
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 betan olo seli teniba heitdabeniba kima dlasiba bioba soko tlebianoa gildububeno kesoa i ase febeiba tefuboba
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Fole imin anggameyo bola oleb te fakansea inabe as amun tem iwat bianea ulanea wat tenea Fole kweil wat antamasea
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 betano yo seli atemiba inabe e kweil wat antama bie kesoa i sinwalo obianiba Naka ele naka yemin nakabo, aantem daako mo kaaim blim otane memalo kukub klamin gode make baanea E kaaneko gene kesoa inabe antamabiebo gesib otane
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Fole kweilone halele genea dabianea akil tem wat unea deibanea klayam bia
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 betano yo seli bianiba fumbianiba Situbanea kaanamabebo ge fumbiba e inamin namino mo omubaim blim kesoa i imin funaniba E godobo ge funasiobe.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Betano yo komoke niniino Fabliase ni dletnea tanoba e am tam aalaboba e kla kima bia amo asumatna blimanso dimo
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Fabliase aye kweimo abua alo bela biam bia Fole atemnea kweile gabamon ut afunea beten kebanea ayam ane kesoa
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 nakaia unangai ginin gami maki wenteniba tlebiba klaye bisebe.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 — ausente —
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 — ausente —
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 monoba Sailakyus bib ye bioba amo asumatna bliman ole
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 monoba Lisiam bib ye sobnoma bomanoa glole melen milim Saut da tenea fube dletnea beboba kwinoa siib tem wat aalabioba glole fuba obeb bebea bomanoa monoba Byutiolai bib ye unanoba siibe ye deibanoba
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 bibo yo seli nakaia unangai maki Yesuse bainobo gabibi ni baabeniba Ibo ni baka binibte gesiba baka bioba amo sebeno bliman ole deibenoba monoba Lom bibo kikib ye beboba
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Lom bib seli maki Yesuse bainobo gabibi Folwali tebiobo gesiba wenteniba teniba maki Abiase imen wemin baan dimo waiseiba eka mak ile Stuamo Asumatnao baan dimo waisena bliba Fole monea yatemnea e Gode heitdabanea bobol ayam funane ole
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 ni monoba Lom bib ye temoba awa genalin nakai Fole klabutamo mo dabaib tam unim blim besa deibaniba baabaniba Am afet tam biebte ge baabaiba awa genalin nakae make kima bia
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 amo asumatnao bliman ole Fole baanea Yudai komokwali Lom bibo blibi tline gesea dli te misiba baabenea Nekwal ibo ne Yuda nib inamin namino kukub misiamo mo nabueim blimobe. Eka ne nib faninwali kukub osa mo ombiaim blim na otane Yelusalem bib seli klabuto besa ge nemeb teniba Lom bib sel isu ele daibbua
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Lom teni ne inamin namin kukub misiamo nane biamobo geniba hembibo ne kukub misiamo mo naibiota natemin blim kesoa i baaniba Naka ele kukub misiamo mo naim blimobo, e mo kaanemene! Tileisanoba uneko geib otane
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 ninib atoi Yudai Yeye geniba i Lom teni wengo ombiabeib kesoa ne baabenia Ibo nemetniba monoba Lom teni komok sum esu temobta eta ne kukubo klaneko ge baabeibiobe. Ne inaibu otane nib atoi mo kot kebenimibabe.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Yo weng ota baabenano genita nganabeita teta wentiobe. Islel nakaia unangai Gode Dofakamin Nakae waisa blibo nele e tlebiobo gabi o dafa ota ne kweile sai ye getneibbiobo ge baabesea
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 i baabaniba Yudia seli keb kukub nabebo wengo futan temo ni mo baabeibta wentim blimobe. Eka Yudai naka maki mo tenibta baabeniba Fole kukub misiamo nabebo geibta ni mo wentim blimobo,
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 naka mak unang maki bib mak bib mak olo blibi obianiba Yesuse bainobo galin kukubo misiamobo gabib otane kobo keb bobol temo fumbebo ni baabenale ge baabaniba
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 am mako omakabaniba yo dim ota Gode wengo alebenale ge baabaibbua am olo tlamo tlebiba Gode nakaia unangai kimanamabe weng osa eka Yesuse bainobo galin kukubo Mosese buk temo dolanebu osa eka Gode weng omkeimalin nakai dolaibbu osa sbal manea aleyebea i Yesuse bainobo geine genea aleye bia boman tebo tlib biamo aleyebea bi kwin kwin bio otane
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 mak ita bainobo gabiba mak ile mo bainobo geim blimobe.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 I bobol temo afet afet fumbianiba Fole deiba unom genamsiba Fole baabenea Gode Hobe Gode weng omkeimalin nakae niniino Aisaiae bain baabanea eka Aisaiae nib faninwali weng olo omkeimanea baabenea Gode Hobe baatnenea
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Kobo moneba Yuda nakaia unanga isu unaneba baabeneba Ibo wengo ye wentemomabib otane o mitmakamo mo tekein kenomabibbabe. Ibo kino tememomabib otane inamin namino mo watemomabibbabe.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Niminbabe, nakaia unanga eli bobol temo agoko mo yemin blimobe. Eka i klango kweimiki datananiba i kino bina bliobe. I kino inamin namino watemniba eka i klango wengo mo wenteniba eka i bobol temo weng olo mitmakamo funaniba nesu tlib mole ne klaubeia ayam anomabib otane i mo inaim blim kesoa ne mo klaubeita ayam anim blimobo ge baanea dolanebiobo ge baabesebe.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Fole inanea imin baabenea Ibo tekein keine! Gode nibo hengmino temo biobo dotlanamino wengo Yudaba ita omfubenebio kesoa wentomabiobo ge baabesea
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 [Yudai i sinwalo alang weng baasese biniba Fole deiba onsiobe.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Bifol asuo blimanso dimo Fole am mako temo aala bianea am olokiem olokiemo dimo emaye imeno webianea oleb te toubiam bia nakaia unangai teniba e am tam tlebiba Klayam nata tlibo? ge oye bianea bobol ayam bianea
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Gode wengo sbal manea omkeima bianea Gode nakaia unangai kimanin kukub osa eka Sume Yesus Klaiste dowan weng osa aleye monseo naka maki watanamino blimobe. E sbal manea omkaye monsebe.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.