Lucas 15
Migabac Bible Portions (MPP) vs ARA
1 Takes-baba ngic nga bikic-baba|lemma="Bikic" sasawa yenge Yesule yowa ngagenogale yele emewa hikeyackeibong.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ailu Farisaio nga Wapongte yefe-yowale wewedu ngic yenge yowa kwelu damengsoc yanguc milu gaibong, “Ngic yago ye bikic-baba sebicebalu yengeholec nosing nocaigac.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Inguc mibong Yesudi nangeng yowa monic holelu yanguc edocebawec,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Ngengelacni monic ye \+w lamafocine|lemma="Lama"\+w* 100 bacebalu game, iwacni monic sangkeme ye wenuc aidaicte? Ye lama 99 hegilecebame himong kisiwa misaine mikacka domabong, hikelu lama moniyang yogo basackegacgu bafuwadaicte. Lama sangkeme bafuwagac|alt="He found the lost sheep" src="Ubsa-06b.tif" size="col" loc="15:3-7" copy="UBS" ref="15:4"
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Bafuwalu beliyelu aticina lolu atickelu hikedaicte.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Hikelu macina sulumewec. Sulumelu ngic agofocine ailu soc tofafocine emeina gagaing, yenge wacebalu yanguc edocebadaicte, ‘Na lamane sangkewec, yogo bafuwagabacte, ngenge kwesibong naholec beliyenang.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Aime yanguc edocngebabe, pasi ingucne ngic bikickolec moniyangti sugu \+w kwele-hefaliyec\+w* aime, belic-belic silicine ingucnehac honocmengka fikedaicte. Nga ngic-ngigac 99 yenge dondonne biyachac galu kwele-hefaliyecte yefe mi ngagelu gagaing, yengele ailu belic-belic ingucne mi fikedaicte.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Me ngigac monic ye siliwa monengngine 10 bagacgume monicine sangkedaictewa, ye wenuc aidaicte? Ye hifaine kwendangkelu mac pelengkelu sanangnehac basackegacgu bafuwadaicte.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Bafuwalu ngigac agofocine ailu soc tofafocine emeina gagaing, yenge wacebalu yanguc edocebadaicte, ‘Na monengne wickebe sangkewec, yogo bafuwagabac. Ilec ailu ngenge kwesibong naholec beliyenang.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Aime yanguc edocngebabe, ngic bikickolec monicti kweleine hefaliyeme, Wapongte \+w angelo\+w* yenge yengungtihac silicine ingucnehac beliyedaingte.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesudi yowa taockelu yanguc miwec, “Ngic monic ye madeckecine yaeckang gaiboc.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Aime madecine kpisicnedi mamacine yanguc edowec, ‘Mamac, ga moneng-mafa gocne heuckelu nale nebocine neleng naneuc balu gadacte.’ Inguc mime mamacnginecti woc-wiyacine heuckelu madeckecine yetewec.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Yeteme dameng mi daliweme madec dicine ye moneng-mafaine kpaduckeyackelu balu himong dalicka hikewec. Hikelu iwa himongte gagawa moneng-mafatowaine balu gawec, yogo wickeyackewec.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Wickeyackeme miyac aime himong iwa loloc fikeme ye nosing nga wiyac sasawale kpungkewec.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kpungkelu himong yogolec fileine monic yela hikeme bole-madec bame yedi becine damongkenale bec-odawa saleme lewec.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Lelu bec yengi nosing socine noibong, yogo nonale aicnowec. Aime monicti nosing monic mi gumelu gaibong.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Inguc aime ye yeuctihac gagaine ngani-motolu miwec, ‘Mamacte bole-madecfocine yenge nosing nogebec aicaigaing. Aime nanibac yawa nosingte homalu homanogale aigabac.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ilec na fangkelu mamacnela hikelu yanguc edodacte, “Mamac, na honocmengte aling yenge ailu gale haicka momoc \+w bikic\+w* bafuwaiba.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ilec hatacmac madecgone wacnudaingte, yogodi mi madickedaicte. Ga sifu bacnung bole-madecfocgone yengelacni monic ingucne ailu gadac,” ’ inguc ngagelu hikewec.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 “Aime madec ye dalickahac leemewa mamacinedi biyac ngani-motolu yele kweleine sowalewec. Sowaleme yela gasacke hike hobalu mimuduc aicnowec.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Aicnome madecinedi yanguc miwec, ‘Mamac, na honocmengte aling yenge ailu gale haicka momoc bikic bafuwaiba. Ilec madecgone hatacmac wacnudaingte, yogodi mi madickedaicte.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Aimebac mamacti kwelec kwekwefocine yanguc biyac edocebawec, ‘Ngenge biyacbenang hikelu ngakpi dalicne madicnebenang balu kwesi holecnobong hauna. Ailu gbongte ling holecnolu hige-ebec higeina holecnobong hauna.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ngenge hikelu bulumaka madecine buweicnehac, yogo bawelebong welu nongileng momoc no-angac ainang.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Madecne yago ye biyac homawec, inguc ngageibeng. Aimebac ye gagaine hatacmac bafuwagac. Ye sangkeweckacni hatacmac bafuwagabeleng.’ Inguc mime yenge no-angac aiibong.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Inguc aibong madecine sugucnedi nosing-bolewa gacgu, iwacni kwesilu mac bangkalewec. Ailu gee holelu webong fawecte ucine ngagelu
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 bole-ngic monic wackeme weleme uwacnowec, ‘Yogo omale inguc fikegac?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Inguc mime bole-ngicti ameine bafaliyelu yanguc edowec, ‘Gbagone wesipilic mikac gacgu macka hatacmac madicne hefaliyegacte ailu, mamacgonedi mime bulumaka madecine buweicnehac wegabeleng.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Inguc mime haeine ye aalic ngagelu macka fenale mi aicnome lobina domawec. Domame mamacinedi walu macka fenale dogbac aicnome,
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 haeinedi mamacine yanguc edowec, ‘Ngagegic, na hifa edomeng gale kwelec bole bagalu ung-yowagone monic mi hegileiba. Inguc balu gabe agofocne yengeholec noning madecine monic nonogale mi noleing, miyac.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Aime madecgone yogo ye woc-wiyacgone yefe-ngigackolec galu wickeyackelu kwesime, gagibac yele ailu bulumaka madecine buweicne sugucnehac wegic.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “Inguc mime mamacinedi miwec, ‘Madecne, ga damengsoc naholec gacaigic. Nga nale wiyac sasawa yogo gale hocne.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Aime nongileng yakumac beliyelu no-angac aidabeleng. Gbagone yogo ye biyac homawec, inguc ngageibeng. Aimebac ye hatacmac gagaine bafuwagac. Ye sangkeweckacni hatacmac bafuwagabelengte, inguc ainang.’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.