Lucas 15
Migabac Bible Portions (MPP) vs ARIB
1 Takes-baba ngic nga bikic-baba|lemma="Bikic" sasawa yenge Yesule yowa ngagenogale yele emewa hikeyackeibong.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ailu Farisaio nga Wapongte yefe-yowale wewedu ngic yenge yowa kwelu damengsoc yanguc milu gaibong, “Ngic yago ye bikic-baba sebicebalu yengeholec nosing nocaigac.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Inguc mibong Yesudi nangeng yowa monic holelu yanguc edocebawec,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Ngengelacni monic ye \+w lamafocine|lemma="Lama"\+w* 100 bacebalu game, iwacni monic sangkeme ye wenuc aidaicte? Ye lama 99 hegilecebame himong kisiwa misaine mikacka domabong, hikelu lama moniyang yogo basackegacgu bafuwadaicte. Lama sangkeme bafuwagac|alt="He found the lost sheep" src="Ubsa-06b.tif" size="col" loc="15:3-7" copy="UBS" ref="15:4"
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Bafuwalu beliyelu aticina lolu atickelu hikedaicte.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Hikelu macina sulumewec. Sulumelu ngic agofocine ailu soc tofafocine emeina gagaing, yenge wacebalu yanguc edocebadaicte, ‘Na lamane sangkewec, yogo bafuwagabacte, ngenge kwesibong naholec beliyenang.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Aime yanguc edocngebabe, pasi ingucne ngic bikickolec moniyangti sugu \+w kwele-hefaliyec\+w* aime, belic-belic silicine ingucnehac honocmengka fikedaicte. Nga ngic-ngigac 99 yenge dondonne biyachac galu kwele-hefaliyecte yefe mi ngagelu gagaing, yengele ailu belic-belic ingucne mi fikedaicte.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Me ngigac monic ye siliwa monengngine 10 bagacgume monicine sangkedaictewa, ye wenuc aidaicte? Ye hifaine kwendangkelu mac pelengkelu sanangnehac basackegacgu bafuwadaicte.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Bafuwalu ngigac agofocine ailu soc tofafocine emeina gagaing, yenge wacebalu yanguc edocebadaicte, ‘Na monengne wickebe sangkewec, yogo bafuwagabac. Ilec ailu ngenge kwesibong naholec beliyenang.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Aime yanguc edocngebabe, ngic bikickolec monicti kweleine hefaliyeme, Wapongte \+w angelo\+w* yenge yengungtihac silicine ingucnehac beliyedaingte.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesudi yowa taockelu yanguc miwec, “Ngic monic ye madeckecine yaeckang gaiboc.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Aime madecine kpisicnedi mamacine yanguc edowec, ‘Mamac, ga moneng-mafa gocne heuckelu nale nebocine neleng naneuc balu gadacte.’ Inguc mime mamacnginecti woc-wiyacine heuckelu madeckecine yetewec.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Yeteme dameng mi daliweme madec dicine ye moneng-mafaine kpaduckeyackelu balu himong dalicka hikewec. Hikelu iwa himongte gagawa moneng-mafatowaine balu gawec, yogo wickeyackewec.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Wickeyackeme miyac aime himong iwa loloc fikeme ye nosing nga wiyac sasawale kpungkewec.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Kpungkelu himong yogolec fileine monic yela hikeme bole-madec bame yedi becine damongkenale bec-odawa saleme lewec.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Lelu bec yengi nosing socine noibong, yogo nonale aicnowec. Aime monicti nosing monic mi gumelu gaibong.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Inguc aime ye yeuctihac gagaine ngani-motolu miwec, ‘Mamacte bole-madecfocine yenge nosing nogebec aicaigaing. Aime nanibac yawa nosingte homalu homanogale aigabac.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ilec na fangkelu mamacnela hikelu yanguc edodacte, “Mamac, na honocmengte aling yenge ailu gale haicka momoc \+w bikic\+w* bafuwaiba.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ilec hatacmac madecgone wacnudaingte, yogodi mi madickedaicte. Ga sifu bacnung bole-madecfocgone yengelacni monic ingucne ailu gadac,” ’ inguc ngagelu hikewec.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 “Aime madec ye dalickahac leemewa mamacinedi biyac ngani-motolu yele kweleine sowalewec. Sowaleme yela gasacke hike hobalu mimuduc aicnowec.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Aicnome madecinedi yanguc miwec, ‘Mamac, na honocmengte aling yenge ailu gale haicka momoc bikic bafuwaiba. Ilec madecgone hatacmac wacnudaingte, yogodi mi madickedaicte.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Aimebac mamacti kwelec kwekwefocine yanguc biyac edocebawec, ‘Ngenge biyacbenang hikelu ngakpi dalicne madicnebenang balu kwesi holecnobong hauna. Ailu gbongte ling holecnolu hige-ebec higeina holecnobong hauna.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ngenge hikelu bulumaka madecine buweicnehac, yogo bawelebong welu nongileng momoc no-angac ainang.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Madecne yago ye biyac homawec, inguc ngageibeng. Aimebac ye gagaine hatacmac bafuwagac. Ye sangkeweckacni hatacmac bafuwagabeleng.’ Inguc mime yenge no-angac aiibong.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Inguc aibong madecine sugucnedi nosing-bolewa gacgu, iwacni kwesilu mac bangkalewec. Ailu gee holelu webong fawecte ucine ngagelu
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 bole-ngic monic wackeme weleme uwacnowec, ‘Yogo omale inguc fikegac?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Inguc mime bole-ngicti ameine bafaliyelu yanguc edowec, ‘Gbagone wesipilic mikac gacgu macka hatacmac madicne hefaliyegacte ailu, mamacgonedi mime bulumaka madecine buweicnehac wegabeleng.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Inguc mime haeine ye aalic ngagelu macka fenale mi aicnome lobina domawec. Domame mamacinedi walu macka fenale dogbac aicnome,
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 haeinedi mamacine yanguc edowec, ‘Ngagegic, na hifa edomeng gale kwelec bole bagalu ung-yowagone monic mi hegileiba. Inguc balu gabe agofocne yengeholec noning madecine monic nonogale mi noleing, miyac.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Aime madecgone yogo ye woc-wiyacgone yefe-ngigackolec galu wickeyackelu kwesime, gagibac yele ailu bulumaka madecine buweicne sugucnehac wegic.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Inguc mime mamacinedi miwec, ‘Madecne, ga damengsoc naholec gacaigic. Nga nale wiyac sasawa yogo gale hocne.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Aime nongileng yakumac beliyelu no-angac aidabeleng. Gbagone yogo ye biyac homawec, inguc ngageibeng. Aimebac ye hatacmac gagaine bafuwagac. Ye sangkeweckacni hatacmac bafuwagabelengte, inguc ainang.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.