Atos 27
Migabac Bible Portions (MPP) vs VC
1 Aime hudu-baba ngic yengele damong monic wacine Yulius, ye Sisale habu yogowacni hudu-baba ngic 100 inguc damongebalu gawec. Aime Itali himongka hikenogale dameng bangkalewec. Bangkaleme ngictaudi mime Pol nga muc-macka ngic gocne Yulius yele molewa locebaibong. Aime yedi bacebame yenge momoc lac-wagewa feibong.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Nga lac-wage yogo Adamitium taonkacni, ailu Asia prowins mesuina balaibelu taon falegackasoc, iwa hikenogale aime feibeng. Ailu Tesalonika taon Masedonia prowins, iwacni ngic monic wacine Aristakus, yeholec nonge momoc hikeibeng.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Mac saeme lac-wage Saidon taonka hike sulumelu iwa domaibeng. Domabeng Yuliusdi Pol ago aicnolu ngagecnome taonka hikelu agofocine nganicebame ngani-bafic aicnoibong.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Aime lac-wagewa hatacmac felu taon yogo hegileibeng. Hegilebeng gbelongti kwesilu hedicnubame yefe lilolu Saiparus nuc nga Asia prowins hewacnginac hikeibeng.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Hikelu Silisia nga Pamfilia prowins falockelu hikegacgu Lisia himongka Maira taon iwa hike sulumelu hauibeng.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Aime iwa Aleksandia taonkacni lac-wage monic domalu Itali himongka hikenogale aiwec. Aime hudu-baba ngic yengele damongti lac-wage yogo nganilu iwa bacnubame feibeng.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Felu hadeng gocne uneng-uneng doic-bole bahikecgu Nidus taon ngiyewecka-haic hikeibeng. Hikebeng gbelongti wecnubame Krit nucka-haic hikeibeng. Hikegacgu nuc yogolec mesuine monic wacine Salmone falockeibeng.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Falockelu Lasea bangkalelu kiwec madecna monic fawec, wacine Wage Nalic Domadaingte, nonge doic-bole bagacgu iwa hauibeng.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Kiwecka dameng dalicne gabong mac-gbelong dameng bangkalewec. Bangkaleme basowalecnubadaickale, Poldi sawang-yowa yanguc miwec,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Ngic, ngenge ngagening, yago nganilu ngagegabac. Entacka hikedabelengtewa, nongileng basowale-benangkebeng woc-wiyac homacnehacbenangti kiwecka hauyackedaingte. Lac-wage nga mafa sugudi mi haudaingte. Ngic nongileng momoc kiwecka haudabelengte, ingucne aigac.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Inguc edocebame hudu-baba ngic yengele damong yedibac Polle yowa mi ngagesingkewec. Ailu ye wagele damong nga wage fileine yekele yowa ngagelu balaibewec.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ailu kiwec madecna yogo nganibong lac-wagedi iwa mac-gbelongkolec dodomalesoc mi aiwec. Inguc aime yenge yogo hegilelu Krit nucka madecna monic fawec, wacine Finiks, iwa nalic haulu domaebongka mac-gbelong dameng miyac ainale homacnedi miibong. Iwa lai gbelong sanangnedi mi wecaigac, yafaladi sugu efecnemac wecaigac.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Aime kiwecka gbelong gbelong madicne weme lac-wage ngic yengi miibong, “Nalic hikedabelengte.” Milu angga fuluckebong ofeme Krit nuc kwegegengkelu hikeibeng.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Hikebeng dameng mi daliweme lai gbelong sugucnedi nuc falockelu lac-wage magocina sanangnehac wewec.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Welu lac-wage igockeme aibibiyelu hegilebeng gbelongte angacka hikeme hikeibeng.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Hikegacgu nuc kpisicne monic wacine Kauda, yogolec siyacina hikebeng dinggi kiwecka haunogale aiwec.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Aime doic-bole bagacgu dinggi lac-wage feina fuluckebong ofeme hefebong fawec.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Hikebeng gbelong tapiliineholec welu fame basowalecnubadaickale, mac saeme mafa gocne kiwecka wickebong hauwec.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Haume deboc hadeng habackang aime lac-wagele bolele woc-wiyac wickebong hauwec.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Haume deboc hadeng homacne gbelong sugucnedi welu fawec. Fame nonge wenac me asocmeng monic mi fikeme nganilu ngage-ngagesingnonggeng fongkeme wasecne mi gadabelengte, inguc ngageibeng.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Aime ngic yenge dameng dalicne nosing misa hegilelu gacgubong Poldi lelu hewacnginang domalu yanguc edocebawec, “Ngic, ngenge nale yowa ngagedabong, ibac nongileng Krit nuc mi hegiledabeng. Ailu foinac, lac-wage mi sowaleme mafa nalic mi wicebadabeng.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Aime yanguc edocngebabe, nongileng hewackacni monicti mi miyac aidaicte. Ilec kwelengineng mi wadaic. Lac-wagedi sugubac kwosockedaicte.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Awecnahac debocka na Wapongne afeelu kwelec kwekwe gagabac, yele angelo monicti nala kwesi domalu
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 yanguc edocnuyec, ‘Pol, mi hangocguna. Ga Roma ngictau Sisa yele haicka domadamec, yogo fikedaicte.’ Ngagegic, Wapongti gale mimilocte ailu yanguc migac, ‘Ngic yago ngenge lac-wagewa gagaing, ngengelacni monicti mi miyac aidaicte.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ilec ngic yago ngenge kwelengineng madickena. Wapongti yowa edocnugac, inguc fikedaicte, yogo ngagesingkegabac.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Aime lac-wagedi sugu nuc monicka feme hegilebeng kwosockedaic.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Inguc mime Adaria kiwecka fabeng iyongnubame gaebengka deboc hadeng 14 aiwec. Aime deboc hewac-hewac lac-wagele ngic yenge himong bangkalegac, inguc ngageibong.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Ngagelu dingong sawaine bangkalegac milu maaine wickebong haume mitaine 37 aiwec. Aime hikelu maaine hatacmac wickebong haume mitaine 27 aiwec.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Aime posa feina fedaingkale milu, hangocebame wage haina angga 4 wicebabong haubong mac saenale milockeibong.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Milockebong lac-wagele bole-ngic yenge wage hegilelu hikenogale ngagesilu wage dinggiine lobong haume kwesac ailu yanguc miibong, “Nonge lac-wage mesuina angga monic wickebeng haudaicte.”
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Inguc mibong Poldi hudu-baba ngic yengele damong nga ngicfocine yanguc edocebawec, “Entacka wagele ngic hikeyackedaingte, ibac ngenge wasecne mi aidaingte.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Inguc edocebame hudu-baba ngic yenge dinggile muc helockebong dinggi sugudi kiwecka hauwec.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Haume mac sae-saele Poldi ngic yenge nosing noningte sanangnehac yanguc edocebawec, “Ngenge umacka nosing hegilelu gacgubong, yakumac hadeng 14 aigac.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Gobengineng nosingte aime nosing mi nono gacgu homadaingkale, sanangnehac migabac. Ngenge kwele-yaec mi aining, ngenge sasawa wasecne aidaingte.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Inguc mime yenge sasawadi nganibong dongenginang bret monic balu Wapong kwele-madic micnolu bauckelu nowec.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Nome yenge yogo nganilu kwelengineng madickeme yenge inguchac nosing noibong.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Ngic-ngigac lac-wagewa gaibeng, nongele dzalenonggeng 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Aime nosing nobong gebecebame lac-wage efeckenale milu wit homacnedi wagewa fawec, yogo kiwecka wickebong haume wage efeckewec.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Mac saeme himong nganiibong. Ailu himong yogo mi ngage-motoibong. Ailu kiwec madecna monic posa mikac dingong sugu fame yenge yogo nganilu wage iwa nalic haunale miibong.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Inguc mibong ngic yenge angga mucngineng helocebabong kiwecka hauyackeibong. Haubong dingongka haunale lac-wagele puli mucngineng lukelu kpoluc kpisicne hefelu fuluckebong fewec. Feme gbelongti kpolucka weme kiwec heuckeme dingongka hikeibong.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Hikelu kiwec hewacka dingong monic ofelu fawec, iwa felu lac-wage mesuine hifidackeme sanangkewec. Sanangkeme dibong sugucnedi lac-wage haine weme siyeckeyackelu kpisic-kpisic ainogale aiwec.Lac-wage sowaleme dingongka haugaing|alt="The ship ruined and they went down to the beach" src="GT00117.tif" size="col" copy="Gordon Thompson © 2012 Wycliffe Bible Translators Inc." ref="27:41"
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Lac-wage siyeckeme muc-macte ngic yenge fifiyac balu hikedaingkale, hudu-baba ngic yenge muc-macte ngic wehomacebanogale miibong.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Inguc mibong hudu-baba ngic yengele damongnginengti Pol agong holecnonale ngagewec. Inguc ngagelu yenge kpatalayelelu yanguc edocebawec, “Fifiyac babaine ngenge kiwecka molickelu wintacke haulu fifiyac balu dingongka fedaing.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Aime gocne nonge katapa feina falu ilungkedabelengte, nga gocnedi lac-wage siyeckegacte sindacinele feina falu ilungkedaing.” Nonge nongileng momochac inguc ailu sasawadi dingongka feyackeibeng. Aime nongelacni monicti mi sowalewec.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.