Atos 27
Migabac Bible Portions (MPP) vs NTLH
1 Aime hudu-baba ngic yengele damong monic wacine Yulius, ye Sisale habu yogowacni hudu-baba ngic 100 inguc damongebalu gawec. Aime Itali himongka hikenogale dameng bangkalewec. Bangkaleme ngictaudi mime Pol nga muc-macka ngic gocne Yulius yele molewa locebaibong. Aime yedi bacebame yenge momoc lac-wagewa feibong.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Nga lac-wage yogo Adamitium taonkacni, ailu Asia prowins mesuina balaibelu taon falegackasoc, iwa hikenogale aime feibeng. Ailu Tesalonika taon Masedonia prowins, iwacni ngic monic wacine Aristakus, yeholec nonge momoc hikeibeng.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Mac saeme lac-wage Saidon taonka hike sulumelu iwa domaibeng. Domabeng Yuliusdi Pol ago aicnolu ngagecnome taonka hikelu agofocine nganicebame ngani-bafic aicnoibong.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Aime lac-wagewa hatacmac felu taon yogo hegileibeng. Hegilebeng gbelongti kwesilu hedicnubame yefe lilolu Saiparus nuc nga Asia prowins hewacnginac hikeibeng.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Hikelu Silisia nga Pamfilia prowins falockelu hikegacgu Lisia himongka Maira taon iwa hike sulumelu hauibeng.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Aime iwa Aleksandia taonkacni lac-wage monic domalu Itali himongka hikenogale aiwec. Aime hudu-baba ngic yengele damongti lac-wage yogo nganilu iwa bacnubame feibeng.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Felu hadeng gocne uneng-uneng doic-bole bahikecgu Nidus taon ngiyewecka-haic hikeibeng. Hikebeng gbelongti wecnubame Krit nucka-haic hikeibeng. Hikegacgu nuc yogolec mesuine monic wacine Salmone falockeibeng.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Falockelu Lasea bangkalelu kiwec madecna monic fawec, wacine Wage Nalic Domadaingte, nonge doic-bole bagacgu iwa hauibeng.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Kiwecka dameng dalicne gabong mac-gbelong dameng bangkalewec. Bangkaleme basowalecnubadaickale, Poldi sawang-yowa yanguc miwec,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Ngic, ngenge ngagening, yago nganilu ngagegabac. Entacka hikedabelengtewa, nongileng basowale-benangkebeng woc-wiyac homacnehacbenangti kiwecka hauyackedaingte. Lac-wage nga mafa sugudi mi haudaingte. Ngic nongileng momoc kiwecka haudabelengte, ingucne aigac.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Inguc edocebame hudu-baba ngic yengele damong yedibac Polle yowa mi ngagesingkewec. Ailu ye wagele damong nga wage fileine yekele yowa ngagelu balaibewec.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ailu kiwec madecna yogo nganibong lac-wagedi iwa mac-gbelongkolec dodomalesoc mi aiwec. Inguc aime yenge yogo hegilelu Krit nucka madecna monic fawec, wacine Finiks, iwa nalic haulu domaebongka mac-gbelong dameng miyac ainale homacnedi miibong. Iwa lai gbelong sanangnedi mi wecaigac, yafaladi sugu efecnemac wecaigac.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Aime kiwecka gbelong gbelong madicne weme lac-wage ngic yengi miibong, “Nalic hikedabelengte.” Milu angga fuluckebong ofeme Krit nuc kwegegengkelu hikeibeng.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Hikebeng dameng mi daliweme lai gbelong sugucnedi nuc falockelu lac-wage magocina sanangnehac wewec.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Welu lac-wage igockeme aibibiyelu hegilebeng gbelongte angacka hikeme hikeibeng.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Hikegacgu nuc kpisicne monic wacine Kauda, yogolec siyacina hikebeng dinggi kiwecka haunogale aiwec.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Aime doic-bole bagacgu dinggi lac-wage feina fuluckebong ofeme hefebong fawec.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Hikebeng gbelong tapiliineholec welu fame basowalecnubadaickale, mac saeme mafa gocne kiwecka wickebong hauwec.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Haume deboc hadeng habackang aime lac-wagele bolele woc-wiyac wickebong hauwec.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Haume deboc hadeng homacne gbelong sugucnedi welu fawec. Fame nonge wenac me asocmeng monic mi fikeme nganilu ngage-ngagesingnonggeng fongkeme wasecne mi gadabelengte, inguc ngageibeng.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Aime ngic yenge dameng dalicne nosing misa hegilelu gacgubong Poldi lelu hewacnginang domalu yanguc edocebawec, “Ngic, ngenge nale yowa ngagedabong, ibac nongileng Krit nuc mi hegiledabeng. Ailu foinac, lac-wage mi sowaleme mafa nalic mi wicebadabeng.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Aime yanguc edocngebabe, nongileng hewackacni monicti mi miyac aidaicte. Ilec kwelengineng mi wadaic. Lac-wagedi sugubac kwosockedaicte.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Awecnahac debocka na Wapongne afeelu kwelec kwekwe gagabac, yele angelo monicti nala kwesi domalu
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 yanguc edocnuyec, ‘Pol, mi hangocguna. Ga Roma ngictau Sisa yele haicka domadamec, yogo fikedaicte.’ Ngagegic, Wapongti gale mimilocte ailu yanguc migac, ‘Ngic yago ngenge lac-wagewa gagaing, ngengelacni monicti mi miyac aidaicte.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Ilec ngic yago ngenge kwelengineng madickena. Wapongti yowa edocnugac, inguc fikedaicte, yogo ngagesingkegabac.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Aime lac-wagedi sugu nuc monicka feme hegilebeng kwosockedaic.”
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Inguc mime Adaria kiwecka fabeng iyongnubame gaebengka deboc hadeng 14 aiwec. Aime deboc hewac-hewac lac-wagele ngic yenge himong bangkalegac, inguc ngageibong.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ngagelu dingong sawaine bangkalegac milu maaine wickebong haume mitaine 37 aiwec. Aime hikelu maaine hatacmac wickebong haume mitaine 27 aiwec.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Aime posa feina fedaingkale milu, hangocebame wage haina angga 4 wicebabong haubong mac saenale milockeibong.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Milockebong lac-wagele bole-ngic yenge wage hegilelu hikenogale ngagesilu wage dinggiine lobong haume kwesac ailu yanguc miibong, “Nonge lac-wage mesuina angga monic wickebeng haudaicte.”
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Inguc mibong Poldi hudu-baba ngic yengele damong nga ngicfocine yanguc edocebawec, “Entacka wagele ngic hikeyackedaingte, ibac ngenge wasecne mi aidaingte.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Inguc edocebame hudu-baba ngic yenge dinggile muc helockebong dinggi sugudi kiwecka hauwec.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Haume mac sae-saele Poldi ngic yenge nosing noningte sanangnehac yanguc edocebawec, “Ngenge umacka nosing hegilelu gacgubong, yakumac hadeng 14 aigac.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Gobengineng nosingte aime nosing mi nono gacgu homadaingkale, sanangnehac migabac. Ngenge kwele-yaec mi aining, ngenge sasawa wasecne aidaingte.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Inguc mime yenge sasawadi nganibong dongenginang bret monic balu Wapong kwele-madic micnolu bauckelu nowec.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Nome yenge yogo nganilu kwelengineng madickeme yenge inguchac nosing noibong.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ngic-ngigac lac-wagewa gaibeng, nongele dzalenonggeng 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Aime nosing nobong gebecebame lac-wage efeckenale milu wit homacnedi wagewa fawec, yogo kiwecka wickebong haume wage efeckewec.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Mac saeme himong nganiibong. Ailu himong yogo mi ngage-motoibong. Ailu kiwec madecna monic posa mikac dingong sugu fame yenge yogo nganilu wage iwa nalic haunale miibong.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Inguc mibong ngic yenge angga mucngineng helocebabong kiwecka hauyackeibong. Haubong dingongka haunale lac-wagele puli mucngineng lukelu kpoluc kpisicne hefelu fuluckebong fewec. Feme gbelongti kpolucka weme kiwec heuckeme dingongka hikeibong.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Hikelu kiwec hewacka dingong monic ofelu fawec, iwa felu lac-wage mesuine hifidackeme sanangkewec. Sanangkeme dibong sugucnedi lac-wage haine weme siyeckeyackelu kpisic-kpisic ainogale aiwec.Lac-wage sowaleme dingongka haugaing|alt="The ship ruined and they went down to the beach" src="GT00117.tif" size="col" copy="Gordon Thompson © 2012 Wycliffe Bible Translators Inc." ref="27:41"
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Lac-wage siyeckeme muc-macte ngic yenge fifiyac balu hikedaingkale, hudu-baba ngic yenge muc-macte ngic wehomacebanogale miibong.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Inguc mibong hudu-baba ngic yengele damongnginengti Pol agong holecnonale ngagewec. Inguc ngagelu yenge kpatalayelelu yanguc edocebawec, “Fifiyac babaine ngenge kiwecka molickelu wintacke haulu fifiyac balu dingongka fedaing.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Aime gocne nonge katapa feina falu ilungkedabelengte, nga gocnedi lac-wage siyeckegacte sindacinele feina falu ilungkedaing.” Nonge nongileng momochac inguc ailu sasawadi dingongka feyackeibeng. Aime nongelacni monicti mi sowalewec.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.