Atos 22
Migabac Bible Portions (MPP) vs NVT
1 “Sugucnefocne nga ngic hae-gbafocne|lemma="ngic hae-gba", naneicne fungine edocngebabe ngagening.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Milu Pol ye Hibru yowawa|lemma="Hibru" yefe mime ngagelu uc mikac aiyackeibong.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Na Yuda ngic|lemma="Yuda ngic-ngigac", Silisia himongka Tasas taon iwa fikeiba. Ailu Yerusalem yawa galu suguleiba. Wewedu Gamaliel yele bagewa gabe yedi ngambofocnonggeng yengele yefe-yowa sasawa weduneleme ngageyackeiba. Aime ngenge yanguctihac aibaba aigaing, yogo ingucnehac Wapongti ngage-madickenelenale milu yowa yogo mamang hidulu sanangne balu gacaigabac.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ailu ngic-ngigac Yesule yefe balaibeibong, yenge weyebic aiyelelu witicebalu muc-macka locebalu gaiba. Ailu wehomacebanogale miiba.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Yogo depec-baba ngic yengele damong sugucne nga Yuda ngic-ngigac yengele Tutumangtowale damongfocngineng yenge nale aibaba yogolec fungine yogo edocngebadaingte. Yengi hocne hibi monic ngic hae-gbafocnonggeng Damasko gagaing, yengela bahikenogale kwelengkelu neleibong. Yogo silicine yanguc, ngic-ngigac Yesule yefe balaibebong nani bafuwacebadacte, yogo witicebalu Yerusalem baceba kwesidacte. Aime ameine weboting aiyeledaingte.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Inguc milu yefe hikegacgu wenac hewac-hewac ingucne Damasko mac bangkalebe, iwahac honocmengkacni angoc sugucnedi biyac walu kwenggalangnuwec.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Kwenggalangnume himongka lodingke wawelu fabe, yowa malac monic yanguc fikeme ngageiba, ‘Sol, Sol, ga omale weyebic ainelelu gacaigic?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Inguc ngagelu yanguc miiba, ‘Sugucne, ga maa?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ngic naholec gaibong, yenge angoc sugucne yogo nganiibong. Nga yowa edocnuwec, yogolecbac kauc baibong.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Aime nani uwaiba, ‘Sugucne, oma wiyac ainogale minelegic.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Aime hibi-angocineholecti dongena kwenggalangkewecte hilabe dongene kundung kwewec. Inguc aibe ngicfocne yengi molena balu Damasko bacnulu hikeibong.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Iwa ngic monic gawec, wacine Ananaias, ye yefe-yowa ninic balaibelu game Yuda ngic-ngigac taon iwa gaibong, yenge sasawadi yele ngagebong madickelu gawec.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ngic yedi hocne nale emewa kwesi sulumelu yanguc edocnuwec, ‘Ngic hae-gbane Sol, ga dongegone hilanong.’ Inguc mime iwahac dongene hilalu ye nganiiba.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Inguc milu yowa yanguc edocnuwec, ‘Ngambofocnonggeng yengele Wapong, yedi boleine bacte milu edalicgugac. Aime ga Aibaba Dondonnele Fileine nganiyengka yele mickacni yowa ngagecte bawosaecguwec.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ga ye wideckelu wiyac ngani-ngagec aigic, yogolec siduc himongsoc ngic edocebalu hikedamec.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ngagegic, ga dameng mi wickenong! Fangkelu misa-lowac ailu Yesule wac wackeengka bikicgone|lemma="Bikic" suwena.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Inguc mime hefaliyelu Yerusalem iwa Ibu-macka|lemma="Ibu-mac" felu milockelu gung-didicka ingucne Sugucne nganiiba.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Nganibe yowa yanguc edocnuwec, ‘Mac yagolec ngic-ngigac yenge gale mickacni nale siduc miyengka ngagelu hegiledaingte. Ilec ailu ga Yerusalem hegilelu biyac hikenong.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Inguc mime yowa yanguc bafaliyeiba, ‘Sugucne, ga ngagesinggubong, nani kpakpaduc macnginangsoc|lemma="Kpakpaduc mac" felu witicebalu fuluceba walu hududi wecebalu gaiba, yogo ngagegaing.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ailu widecgone Stifen sackolec webong homanale ailu ngakpingineng dalicne hemoctobong nani damongkebe webong ngagebe madickewec, yenge yogo ngageyackegaing. Yogolec yowa mibe ngagedaingte.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Inguc mibe Sugucnedi yanguc edocnuwec, ‘Miyac, na himong dalicka \+w Israel yengele alingkacni miyac\+w*, yengela salecgube hikedamecte. Ilec ga biyac efeckelu hikenong.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ngic yenge hedec kweebongka miwec. Aime Pol ye Sugucnele yowa yogo edocebame yenge dacineholec aukwelu yanguc miibong, “Ngic ingucne yogo gagaine miyac aidaic. Ye game nalic mi aidaicte.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Inguc milu aukwelu aalicebame ngakpingineng dalicne hemoctolu lube filabong feme balu wickeibong.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Aibong damong sugucnedi mime hudu-baba ngic yengi Pol bole-macnginang balu feibong. Ailu ngic yenge omale homacne aukwegaing, yogolec indingkelu muc-hududi webong sowacneine mifickeme ngagenale mimoctoyelewec.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Mime yenge muc-hududi wenogale mucti hige-moleine hefelickeibong. Aime Pol ye hudu-baba ngic yengele damong yanguc milu uwacnowec, “Ngenge ngic monic Roma ngic-ngigac|lemma="Roma" yengele alingka taockelu game, ye yowawa mi lolu nalic muc-hududi wedaingte, me? Ngic ye yowawa lolubac nalic hududi wedaingte.”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Inguc mime damongnginengti damong sugucnela lelu yanguc edowec, “Wenuc ainoga? Ngic ye Roma ngic-ngigac yengele alingka taockewec gagac.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Inguc mime damong sugucnedi Pol uwacnonale hikelu miwec, “Minong, ga foinac Roma ngic-ngigac yengele alingka taockeing gacaigic, me?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Inguc mime yedi miwec, “Na moneng homacne lobe monengti hilocnume Roma ngic aiiba.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Inguc mime yenge iwahac Pol indingkelu wenogale miibong, yogo hegileibong. Hudu-baba ngic yengele damong sugucne yedibac yanguc ngagewec, “Pol ye Roma ngic. Aime nani ngic edocebabe ye senti witickegaing, yogo nalic mi aigac!” Ye inguc ngagelu hangockewec.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Mac saeme hudu-baba ngic yengele damong sugucnenginengti Yuda ngic yenge Pol fungine omale yowawa loibong, yogolec funginebenang ngagenogale aiwec. Ilec depec-baba ngic micne nga Yuda ngic Tutumangtowanginengte|lemma="Tutumangtowa" memba sasawa mime kpaduckeibong. Ailu Pol lukecnolu mengocke walu kpaduckeibong, yengele haicka lowec.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.