Mateus 21
Mamamili Wangka (MPJ) vs VC
1 — ausente —
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 — ausente —
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Mayitpintapula martulu kujupalu jiimartajilu japilku, ‘Nyaakupulan ruupu tikamaturni?’ Ka-jananyanpula jilanya wajalku, ‘Maajalu ngangkuni takalkurakulu, ka kangkuraku.’ Palujanuntapula jiimartajilu wajalku, ‘Yuwa kawapula!’”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 — ausente —
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 — ausente —
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 — ausente —
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Ka ruutungkaya martu yarnnga yankupayi kujungka. Karlkin kujupaluya kuurtukaja tikamatura junkupayi tangkilu jinalu kantulkuraku. Ka karlkin kujupaluya wartakaja parrkakaja warlangkupayi ka ruutungkaya junkupayi, tangkilu kantulkuraku. (Jilanyaluya Juwukajalu yarnngalu murrarni junkutinpa maajalu majulu tangki katiraku. Jilanyaya junkutinpa maaja majukuwiyaju.)
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Martukajaluya Jiijajja kurranyilu mirrara marninypungkupayi, kaya karlkin kujupalu Jiijajja marlakarti marninypungkupayi. Jilanyaya wiltulu marninypungkupayi martukajalu jiikajalu, “Maaja majuwarta ngaanya. Marninypungkuwala ngaa Tayipitku marlajanu! Yilta ngaanya Mamamili. Mamala marninypungkura!”
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Jilanyaya wululyu yanu Jarujalumungka pakarnu. Kaya jiimartaji martukaja kujungkarringu maapurringuya. Ka japirnu-ngkuya, “Ngana ngaanyarni yankuni?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Ka karlki kujupaluya wajarnu, “Ngaanga yilta Mamamili jakurlpurluka, Jiijajpa. Palunga parna Kaliliyamartaji, tawun Najarijja.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Kayilapa Jiijajpa yanu Juwumilingka jaaji majungka kurrungu. Jiijajju-jananya nyangu turrukajaya maapu jalamunkupayi. Karlkin kujupaluya turrukaja payamunkupayi yatilykaja yungkuraku. Jiijajpa-janampa wirrilyirringu ka-jananya warrkinu kurtingu. Kayilapa-janampa tiipulkaja manu warningu, turrupurlukakajakukamu manipurlukakajaku. Nyinapintikajalurrju-janampa manu warningu.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Jiijajju-jananya payirnu jilanya, “Mamamili jaaji ngaanya mirtanyurra jalamunma kuwiyikaja ngaangka! Mirtanyurra ngulyunyjumapu ngaangka kumpilkura, maajakajalu-nyurranyaya mankujakungkamarra, paki. Mamamili wangka julyjujanu nyininpa jilanya, ‘Ngaanga ngayumili jaaji, ngayurninyurra marninypungkuraku.’”
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Palujanu Jiijajju-jananya martukaja pampulpayi, pampurukajakamu mukuntukaja, kaya kunyjunyurringu.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Yatily majukajaluya nyangu Jiijajju-jananya pampura kunyjunyunkupayi, kayilapaya wirrilyirringu. Jaajingkaya jiingka jijikajalu Jiijajpa wiltulu marninypungkupayi, “Maaja majuwarta ngaanya, marninypungkuwala!, Tayipitmili marlajanu.” Kayilapa yatily majukajaluya kulirnu, kayilaparaya Jiijajku wirrilyirringu.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Palujanuraya japirnu Jiijajpa, “Jijikaja-jananyan kulini?” Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Yuu. Kulinirna-jananya, kunyjunyuya wangkani. Kulinngaranyurra Mamamili wangka palu, julyjujanu. Jilanya nyininpa, ‘Mama! Nyuntulu-jananyan nintirnu jiji majukajakamu japukaja, nyuntuntaya marninypungkuraku.’”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Wangka palu-jananya Jiijajju wajarnu, kayilapa-jananya junu yanu. Tawun Piijanikarti yanu ngarringu.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Palujanu yaarlipala Jiijajkamu palumili wangka-nintikajaya marlaku ruutuwana yankupayi Jarujalumukarti. Jiijajpa yanu, ka kalyparturringu.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Ruutungka jayitingka nyangu warta yukuri yikipayi, ka kulirnu, “Mayitpi mirrkawinti yikini.” Kayilapa jiikutu yanu pakira nyangu. Kayilapara wajarnu wartaku, “Mirtan nyuntu mirrkawinti yikiku, paki.” Kayilapa warta tikirlarringu.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Palujanuya palumili wangka-nintikajalu nyangu ka kuru pakarnu, kayilapaya wajarnu, “Yaaluku ngaanya wirrurru tikirlarringu?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Wangka ngaanyaya kulila! Yiipinyurra kulilku maparnparna-nyurranya yungku ngapilkuraku, kanyurra wajalku wartangka, palujanuyila tikirlarriku, jiiyuru. Kujupa kujupayurunyurra ngapilku jilanya, ngayumili maparnwintilu. Yiipinyurra wajalku yapu jiiku jilanya, ‘Mawu yarra kalyungka kurruwa!’ Palujanu yilta mawu yanku kurrungku.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Yiipirninyurra ngayu maparnwinti kulilku, ka Mama japilku, palulu-ngkuya kunyjunyu ngapilku.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Palujanu Jiijajpa Jarujalumungka kurrungu, ka yanu jaaji majukarti, ka martukaja-jananya palungka nintilpayi. Kayilaparaya yatily majukajalukamu maajakajalu, yirnakajalu yanurni Jiijajpa japirnu, “Maaja nganalunta wajarnu martukaja-jananyan nintilkuraku?, kamu wankalkuraku?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Jiijajju-janampa wajarnu, “Kurlurnantaya japilkura. Ngayulurnantaya japilku, palujanu mirta-ngkuyan ‘Ngurrpa’ wajala! Yiipirninyurra jungalu wajalku, ‘Ngurrpa’ wajalparnilu, ngayulurna-nyurranya jungalu wajalku, maajalurni kurtingkura. Ngangkulaya wangka ngaanya!
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Jaanju-jananya kalyungka jarrpajunkupayi. Maajalulu nganalu Jaanja wajarnu?, martukaja jarrpajunkuraku, mayitpi Mama ngarnawarrapurlukalu, mayitpi martulu, maajalu.?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Yiipilalu Jiijajja wajalku, martulu maajalu Jaanja wajarnu, palujanu martukaja-lampaya wirrilyirriku. Kulirninpaya Jaanpa Mamamili wangka jakurlpurluka. Palujanulalu wajalku ‘Ngurrpala’”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Palujanuluya Jiijajja wajarnu, “Ngurrpalaju. Maajalu nganalulu wajarnu, Jaanja?” Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Ngayulurrjurna-nyurranya ngurrpa wajarni. Mirtarna-nyurranya wajalku maajalurni wajarnu.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, yumuwanpa wangka kulilkurakuya. “Yirna nyinamalpa kaja kujarrawinti. Kaja kurranyijarangkalu wajalku, ‘Kaja! Yarra warrkamurri kaatanmayangka kuripijja!’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Kajalura wajalku, ‘Paki, mirtarna yanku, nyinamalparna.’ Palujanu kajalu palulu nyinaku rawaparni, ka walyjalu kulilku yanku warrkamurriku kaatanmayangka.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Mamara ngurrpa nyinapayi, palu warrkamukutu yanu. Palujanu yirna palululu yanku wajalku kaja kujupangka, ‘Kaja! Yarra warrkamurri kaatanmayangka!’ Kayilapa kaja jiilu wajalku, ‘Yuu, yankurna warrkamukarti.’ Palujanuyila nyinaku, mirta yanku warrkamukarti.”
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Ka Jiijajju-janampa japirnu jilanya, “Kulilaya! Wanyjajarulu kajalu kulirnuka ngapirnu?” Karaya maajakajalu Jiijajku wajarnu, “Kaja kurranyijaralu.”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Julyju Jaanju-nyurranya nintilpayi junga nyinakura. Palulu-jananya martukaja kalyungka jarrpajunkupayi. Jaanpa palunyurra mirta ngangkulpayi, ka karlki kujupaluya ngangkulpayi, jiiluya kapamanku maniya mankuni, kamu wanti kurlanyjukajalu. Yilta jiikajaluya Jaanmili wangka ngangkulpayi. Nyangu-jananyanyurra, ka mirtanyurra jungalu kulilpayi, Jaanmili wangka. Purtu kulilpanyurra wulu nyininpa.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, yumuwanpa wangka kulilkurakuya. “Martu maajalu junkura wananmalpa kuripijku wilykikaja. Piinyjikaja junku wanalku tinkijunku. Palujanu maya ngarnawarra ngapilku, nyakupinti, kuripijpaya ngulyulu mankujaku. Piinyjingka jayitingka tapurrpa jawalku junku ngulaku. Tapurrja palungka jinaluya kuripijkaja kantunmalpa, kayilapa karrkartakaja yintinmalpa tapurrkarti. Kayilapa maaja palulu mirraku-janampa martu karlkinku, warrkamurriraya kaya ngampurrju kanyilkura. Palujanu ngurra kujupakarti yanku warrkamurriraku.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 “Palujanuya kuripijkaja yurnmirriku. Kayilapa maajalu-jananya warrkamupurlukakaja yupalpa kurtingku, yankuraya mankuraku kuripijkaja yaapu. Kaya junku yaapu kuripijkaja kaatanmayapurlukakajaku.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Kaya kaatanmayapurlukakajalu nyaku-jananyaya kayilapa-jananyaya pungku. Kujuya mitu pungku, ka kujupaya ngurlulku wanalku yapuwintilu.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Palujanu yarralku-jananya maajalu kurtingku kujupakaja yarnnga warrkamupurlukakaja. Kayilapa-jananyaya nyaku kaatanmayapurlukakajalu, kayilapa-jananyaya pungku kurtingku.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Palujanuyila-jananya maajalu kurtingku palumili kaja. Kulilku, ‘Mayitiraya ngayumili kajaku nyarrurriku, ka kuripijku-jananya japilku, karaya yungku.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Kaya kaatanmayapurlukakajalu nyaku kaya wangkaku, ‘Jiirni yankuni palumili kaja. Jiilu kajalu kanyilku kaatanmayakamu maya ngaanya, yiipi miturriku palumili mama. Mitula pungkura!, kayilapala ngaanya kanyilku kaatanmayakamu maya.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Palujanu kaja palu kaatanmayangka kurrungku. Kayilapaya mitu pungku, kaya katikuya wirrupungku yawujayiti.”
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Parajikajaya kamu yatily majukaja jiingkaya yikipayi, martukajangka. Ka Jiijajju-jananya japirnu, “Ka maajalu-jananya yanku, kaatanmayapurlukakaja wajalmanku?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Karaya martukajalu wajarnu, “Maajalu-jananya yanku wulikaja pungku miturntanku, kaatanmayapurlukakaja. Ka-janampa kujupakajaku mirraku, warrkamurrirakuya yungkurakuraya yiltamarta yaapu, kaatanmayajanu.” Wangka palunya-jananya Jiijajju wajarnu maajakajangka, jilanyaya kulilkuraku, “Maajakura kaja palu Jiijajyuru Mamamili kaja.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Jiijajju-janampa yarrarnu wajarnu, maajakajaluya kulilkuraku. “Mamamili wangkanyurra kulilngara, jilanya nyininpa.
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 — ausente —
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 — ausente —
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 — ausente —
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 — ausente —
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.