Mateus 21

Mamamili Wangka (MPJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 — ausente —
2 dizendo-lhes:
3 Mayitpintapula martulu kujupalu jiimartajilu japilku, ‘Nyaakupulan ruupu tikamaturni?’ Ka-jananyanpula jilanya wajalku, ‘Maajalu ngangkuni takalkurakulu, ka kangkuraku.’ Palujanuntapula jiimartajilu wajalku, ‘Yuwa kawapula!’”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 — ausente —
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 — ausente —
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 — ausente —
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 — ausente —
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Ka ruutungkaya martu yarnnga yankupayi kujungka. Karlkin kujupaluya kuurtukaja tikamatura junkupayi tangkilu jinalu kantulkuraku. Ka karlkin kujupaluya wartakaja parrkakaja warlangkupayi ka ruutungkaya junkupayi, tangkilu kantulkuraku. (Jilanyaluya Juwukajalu yarnngalu murrarni junkutinpa maajalu majulu tangki katiraku. Jilanyaya junkutinpa maaja majukuwiyaju.)
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Martukajaluya Jiijajja kurranyilu mirrara marninypungkupayi, kaya karlkin kujupalu Jiijajja marlakarti marninypungkupayi. Jilanyaya wiltulu marninypungkupayi martukajalu jiikajalu, “Maaja majuwarta ngaanya. Marninypungkuwala ngaa Tayipitku marlajanu! Yilta ngaanya Mamamili. Mamala marninypungkura!”
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Jilanyaya wululyu yanu Jarujalumungka pakarnu. Kaya jiimartaji martukaja kujungkarringu maapurringuya. Ka japirnu-ngkuya, “Ngana ngaanyarni yankuni?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Ka karlki kujupaluya wajarnu, “Ngaanga yilta Mamamili jakurlpurluka, Jiijajpa. Palunga parna Kaliliyamartaji, tawun Najarijja.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Kayilapa Jiijajpa yanu Juwumilingka jaaji majungka kurrungu. Jiijajju-jananya nyangu turrukajaya maapu jalamunkupayi. Karlkin kujupaluya turrukaja payamunkupayi yatilykaja yungkuraku. Jiijajpa-janampa wirrilyirringu ka-jananya warrkinu kurtingu. Kayilapa-janampa tiipulkaja manu warningu, turrupurlukakajakukamu manipurlukakajaku. Nyinapintikajalurrju-janampa manu warningu.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Jiijajju-jananya payirnu jilanya, “Mamamili jaaji ngaanya mirtanyurra jalamunma kuwiyikaja ngaangka! Mirtanyurra ngulyunyjumapu ngaangka kumpilkura, maajakajalu-nyurranyaya mankujakungkamarra, paki. Mamamili wangka julyjujanu nyininpa jilanya, ‘Ngaanga ngayumili jaaji, ngayurninyurra marninypungkuraku.’”
13 E disse-lhes:
14 Palujanu Jiijajju-jananya martukaja pampulpayi, pampurukajakamu mukuntukaja, kaya kunyjunyurringu.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Yatily majukajaluya nyangu Jiijajju-jananya pampura kunyjunyunkupayi, kayilapaya wirrilyirringu. Jaajingkaya jiingka jijikajalu Jiijajpa wiltulu marninypungkupayi, “Maaja majuwarta ngaanya, marninypungkuwala!, Tayipitmili marlajanu.” Kayilapa yatily majukajaluya kulirnu, kayilaparaya Jiijajku wirrilyirringu.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Palujanuraya japirnu Jiijajpa, “Jijikaja-jananyan kulini?” Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Yuu. Kulinirna-jananya, kunyjunyuya wangkani. Kulinngaranyurra Mamamili wangka palu, julyjujanu. Jilanya nyininpa, ‘Mama! Nyuntulu-jananyan nintirnu jiji majukajakamu japukaja, nyuntuntaya marninypungkuraku.’”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Wangka palu-jananya Jiijajju wajarnu, kayilapa-jananya junu yanu. Tawun Piijanikarti yanu ngarringu.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Palujanu yaarlipala Jiijajkamu palumili wangka-nintikajaya marlaku ruutuwana yankupayi Jarujalumukarti. Jiijajpa yanu, ka kalyparturringu.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ruutungka jayitingka nyangu warta yukuri yikipayi, ka kulirnu, “Mayitpi mirrkawinti yikini.” Kayilapa jiikutu yanu pakira nyangu. Kayilapara wajarnu wartaku, “Mirtan nyuntu mirrkawinti yikiku, paki.” Kayilapa warta tikirlarringu.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Palujanuya palumili wangka-nintikajalu nyangu ka kuru pakarnu, kayilapaya wajarnu, “Yaaluku ngaanya wirrurru tikirlarringu?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Wangka ngaanyaya kulila! Yiipinyurra kulilku maparnparna-nyurranya yungku ngapilkuraku, kanyurra wajalku wartangka, palujanuyila tikirlarriku, jiiyuru. Kujupa kujupayurunyurra ngapilku jilanya, ngayumili maparnwintilu. Yiipinyurra wajalku yapu jiiku jilanya, ‘Mawu yarra kalyungka kurruwa!’ Palujanu yilta mawu yanku kurrungku.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Yiipirninyurra ngayu maparnwinti kulilku, ka Mama japilku, palulu-ngkuya kunyjunyu ngapilku.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Palujanu Jiijajpa Jarujalumungka kurrungu, ka yanu jaaji majukarti, ka martukaja-jananya palungka nintilpayi. Kayilaparaya yatily majukajalukamu maajakajalu, yirnakajalu yanurni Jiijajpa japirnu, “Maaja nganalunta wajarnu martukaja-jananyan nintilkuraku?, kamu wankalkuraku?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Jiijajju-janampa wajarnu, “Kurlurnantaya japilkura. Ngayulurnantaya japilku, palujanu mirta-ngkuyan ‘Ngurrpa’ wajala! Yiipirninyurra jungalu wajalku, ‘Ngurrpa’ wajalparnilu, ngayulurna-nyurranya jungalu wajalku, maajalurni kurtingkura. Ngangkulaya wangka ngaanya!
24 Jesus respondeu:
25 Jaanju-jananya kalyungka jarrpajunkupayi. Maajalulu nganalu Jaanja wajarnu?, martukaja jarrpajunkuraku, mayitpi Mama ngarnawarrapurlukalu, mayitpi martulu, maajalu.?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Yiipilalu Jiijajja wajalku, martulu maajalu Jaanja wajarnu, palujanu martukaja-lampaya wirrilyirriku. Kulirninpaya Jaanpa Mamamili wangka jakurlpurluka. Palujanulalu wajalku ‘Ngurrpala’”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Palujanuluya Jiijajja wajarnu, “Ngurrpalaju. Maajalu nganalulu wajarnu, Jaanja?” Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Ngayulurrjurna-nyurranya ngurrpa wajarni. Mirtarna-nyurranya wajalku maajalurni wajarnu.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, yumuwanpa wangka kulilkurakuya. “Yirna nyinamalpa kaja kujarrawinti. Kaja kurranyijarangkalu wajalku, ‘Kaja! Yarra warrkamurri kaatanmayangka kuripijja!’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Kajalura wajalku, ‘Paki, mirtarna yanku, nyinamalparna.’ Palujanu kajalu palulu nyinaku rawaparni, ka walyjalu kulilku yanku warrkamurriku kaatanmayangka.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Mamara ngurrpa nyinapayi, palu warrkamukutu yanu. Palujanu yirna palululu yanku wajalku kaja kujupangka, ‘Kaja! Yarra warrkamurri kaatanmayangka!’ Kayilapa kaja jiilu wajalku, ‘Yuu, yankurna warrkamukarti.’ Palujanuyila nyinaku, mirta yanku warrkamukarti.”
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Ka Jiijajju-janampa japirnu jilanya, “Kulilaya! Wanyjajarulu kajalu kulirnuka ngapirnu?” Karaya maajakajalu Jiijajku wajarnu, “Kaja kurranyijaralu.”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Julyju Jaanju-nyurranya nintilpayi junga nyinakura. Palulu-jananya martukaja kalyungka jarrpajunkupayi. Jaanpa palunyurra mirta ngangkulpayi, ka karlki kujupaluya ngangkulpayi, jiiluya kapamanku maniya mankuni, kamu wanti kurlanyjukajalu. Yilta jiikajaluya Jaanmili wangka ngangkulpayi. Nyangu-jananyanyurra, ka mirtanyurra jungalu kulilpayi, Jaanmili wangka. Purtu kulilpanyurra wulu nyininpa.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, yumuwanpa wangka kulilkurakuya. “Martu maajalu junkura wananmalpa kuripijku wilykikaja. Piinyjikaja junku wanalku tinkijunku. Palujanu maya ngarnawarra ngapilku, nyakupinti, kuripijpaya ngulyulu mankujaku. Piinyjingka jayitingka tapurrpa jawalku junku ngulaku. Tapurrja palungka jinaluya kuripijkaja kantunmalpa, kayilapa karrkartakaja yintinmalpa tapurrkarti. Kayilapa maaja palulu mirraku-janampa martu karlkinku, warrkamurriraya kaya ngampurrju kanyilkura. Palujanu ngurra kujupakarti yanku warrkamurriraku.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 “Palujanuya kuripijkaja yurnmirriku. Kayilapa maajalu-jananya warrkamupurlukakaja yupalpa kurtingku, yankuraya mankuraku kuripijkaja yaapu. Kaya junku yaapu kuripijkaja kaatanmayapurlukakajaku.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Kaya kaatanmayapurlukakajalu nyaku-jananyaya kayilapa-jananyaya pungku. Kujuya mitu pungku, ka kujupaya ngurlulku wanalku yapuwintilu.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Palujanu yarralku-jananya maajalu kurtingku kujupakaja yarnnga warrkamupurlukakaja. Kayilapa-jananyaya nyaku kaatanmayapurlukakajalu, kayilapa-jananyaya pungku kurtingku.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Palujanuyila-jananya maajalu kurtingku palumili kaja. Kulilku, ‘Mayitiraya ngayumili kajaku nyarrurriku, ka kuripijku-jananya japilku, karaya yungku.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Kaya kaatanmayapurlukakajalu nyaku kaya wangkaku, ‘Jiirni yankuni palumili kaja. Jiilu kajalu kanyilku kaatanmayakamu maya ngaanya, yiipi miturriku palumili mama. Mitula pungkura!, kayilapala ngaanya kanyilku kaatanmayakamu maya.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Palujanu kaja palu kaatanmayangka kurrungku. Kayilapaya mitu pungku, kaya katikuya wirrupungku yawujayiti.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Parajikajaya kamu yatily majukaja jiingkaya yikipayi, martukajangka. Ka Jiijajju-jananya japirnu, “Ka maajalu-jananya yanku, kaatanmayapurlukakaja wajalmanku?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Karaya martukajalu wajarnu, “Maajalu-jananya yanku wulikaja pungku miturntanku, kaatanmayapurlukakaja. Ka-janampa kujupakajaku mirraku, warrkamurrirakuya yungkurakuraya yiltamarta yaapu, kaatanmayajanu.” Wangka palunya-jananya Jiijajju wajarnu maajakajangka, jilanyaya kulilkuraku, “Maajakura kaja palu Jiijajyuru Mamamili kaja.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Jiijajju-janampa yarrarnu wajarnu, maajakajaluya kulilkuraku. “Mamamili wangkanyurra kulilngara, jilanya nyininpa.
42 Então Jesus perguntou:
43 — ausente —
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 — ausente —
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 — ausente —
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 — ausente —
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.