Mateus 21

Mamamili Wangka (MPJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 — ausente —
2 com a seguinte ordem:
3 Mayitpintapula martulu kujupalu jiimartajilu japilku, ‘Nyaakupulan ruupu tikamaturni?’ Ka-jananyanpula jilanya wajalku, ‘Maajalu ngangkuni takalkurakulu, ka kangkuraku.’ Palujanuntapula jiimartajilu wajalku, ‘Yuwa kawapula!’”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 — ausente —
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 — ausente —
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 — ausente —
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 — ausente —
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Ka ruutungkaya martu yarnnga yankupayi kujungka. Karlkin kujupaluya kuurtukaja tikamatura junkupayi tangkilu jinalu kantulkuraku. Ka karlkin kujupaluya wartakaja parrkakaja warlangkupayi ka ruutungkaya junkupayi, tangkilu kantulkuraku. (Jilanyaluya Juwukajalu yarnngalu murrarni junkutinpa maajalu majulu tangki katiraku. Jilanyaya junkutinpa maaja majukuwiyaju.)
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Martukajaluya Jiijajja kurranyilu mirrara marninypungkupayi, kaya karlkin kujupalu Jiijajja marlakarti marninypungkupayi. Jilanyaya wiltulu marninypungkupayi martukajalu jiikajalu, “Maaja majuwarta ngaanya. Marninypungkuwala ngaa Tayipitku marlajanu! Yilta ngaanya Mamamili. Mamala marninypungkura!”
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Jilanyaya wululyu yanu Jarujalumungka pakarnu. Kaya jiimartaji martukaja kujungkarringu maapurringuya. Ka japirnu-ngkuya, “Ngana ngaanyarni yankuni?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ka karlki kujupaluya wajarnu, “Ngaanga yilta Mamamili jakurlpurluka, Jiijajpa. Palunga parna Kaliliyamartaji, tawun Najarijja.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Kayilapa Jiijajpa yanu Juwumilingka jaaji majungka kurrungu. Jiijajju-jananya nyangu turrukajaya maapu jalamunkupayi. Karlkin kujupaluya turrukaja payamunkupayi yatilykaja yungkuraku. Jiijajpa-janampa wirrilyirringu ka-jananya warrkinu kurtingu. Kayilapa-janampa tiipulkaja manu warningu, turrupurlukakajakukamu manipurlukakajaku. Nyinapintikajalurrju-janampa manu warningu.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Jiijajju-jananya payirnu jilanya, “Mamamili jaaji ngaanya mirtanyurra jalamunma kuwiyikaja ngaangka! Mirtanyurra ngulyunyjumapu ngaangka kumpilkura, maajakajalu-nyurranyaya mankujakungkamarra, paki. Mamamili wangka julyjujanu nyininpa jilanya, ‘Ngaanga ngayumili jaaji, ngayurninyurra marninypungkuraku.’”
13 Ele lhes disse:
14 Palujanu Jiijajju-jananya martukaja pampulpayi, pampurukajakamu mukuntukaja, kaya kunyjunyurringu.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Yatily majukajaluya nyangu Jiijajju-jananya pampura kunyjunyunkupayi, kayilapaya wirrilyirringu. Jaajingkaya jiingka jijikajalu Jiijajpa wiltulu marninypungkupayi, “Maaja majuwarta ngaanya, marninypungkuwala!, Tayipitmili marlajanu.” Kayilapa yatily majukajaluya kulirnu, kayilaparaya Jiijajku wirrilyirringu.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Palujanuraya japirnu Jiijajpa, “Jijikaja-jananyan kulini?” Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Yuu. Kulinirna-jananya, kunyjunyuya wangkani. Kulinngaranyurra Mamamili wangka palu, julyjujanu. Jilanya nyininpa, ‘Mama! Nyuntulu-jananyan nintirnu jiji majukajakamu japukaja, nyuntuntaya marninypungkuraku.’”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Wangka palu-jananya Jiijajju wajarnu, kayilapa-jananya junu yanu. Tawun Piijanikarti yanu ngarringu.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Palujanu yaarlipala Jiijajkamu palumili wangka-nintikajaya marlaku ruutuwana yankupayi Jarujalumukarti. Jiijajpa yanu, ka kalyparturringu.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ruutungka jayitingka nyangu warta yukuri yikipayi, ka kulirnu, “Mayitpi mirrkawinti yikini.” Kayilapa jiikutu yanu pakira nyangu. Kayilapara wajarnu wartaku, “Mirtan nyuntu mirrkawinti yikiku, paki.” Kayilapa warta tikirlarringu.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Palujanuya palumili wangka-nintikajalu nyangu ka kuru pakarnu, kayilapaya wajarnu, “Yaaluku ngaanya wirrurru tikirlarringu?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Wangka ngaanyaya kulila! Yiipinyurra kulilku maparnparna-nyurranya yungku ngapilkuraku, kanyurra wajalku wartangka, palujanuyila tikirlarriku, jiiyuru. Kujupa kujupayurunyurra ngapilku jilanya, ngayumili maparnwintilu. Yiipinyurra wajalku yapu jiiku jilanya, ‘Mawu yarra kalyungka kurruwa!’ Palujanu yilta mawu yanku kurrungku.
21 Então Jesus disse:
22 Yiipirninyurra ngayu maparnwinti kulilku, ka Mama japilku, palulu-ngkuya kunyjunyu ngapilku.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Palujanu Jiijajpa Jarujalumungka kurrungu, ka yanu jaaji majukarti, ka martukaja-jananya palungka nintilpayi. Kayilaparaya yatily majukajalukamu maajakajalu, yirnakajalu yanurni Jiijajpa japirnu, “Maaja nganalunta wajarnu martukaja-jananyan nintilkuraku?, kamu wankalkuraku?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Jiijajju-janampa wajarnu, “Kurlurnantaya japilkura. Ngayulurnantaya japilku, palujanu mirta-ngkuyan ‘Ngurrpa’ wajala! Yiipirninyurra jungalu wajalku, ‘Ngurrpa’ wajalparnilu, ngayulurna-nyurranya jungalu wajalku, maajalurni kurtingkura. Ngangkulaya wangka ngaanya!
24 Jesus respondeu:
25 Jaanju-jananya kalyungka jarrpajunkupayi. Maajalulu nganalu Jaanja wajarnu?, martukaja jarrpajunkuraku, mayitpi Mama ngarnawarrapurlukalu, mayitpi martulu, maajalu.?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Yiipilalu Jiijajja wajalku, martulu maajalu Jaanja wajarnu, palujanu martukaja-lampaya wirrilyirriku. Kulirninpaya Jaanpa Mamamili wangka jakurlpurluka. Palujanulalu wajalku ‘Ngurrpala’”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Palujanuluya Jiijajja wajarnu, “Ngurrpalaju. Maajalu nganalulu wajarnu, Jaanja?” Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Ngayulurrjurna-nyurranya ngurrpa wajarni. Mirtarna-nyurranya wajalku maajalurni wajarnu.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, yumuwanpa wangka kulilkurakuya. “Yirna nyinamalpa kaja kujarrawinti. Kaja kurranyijarangkalu wajalku, ‘Kaja! Yarra warrkamurri kaatanmayangka kuripijja!’
28 Jesus continuou:
29 Kajalura wajalku, ‘Paki, mirtarna yanku, nyinamalparna.’ Palujanu kajalu palulu nyinaku rawaparni, ka walyjalu kulilku yanku warrkamurriku kaatanmayangka.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Mamara ngurrpa nyinapayi, palu warrkamukutu yanu. Palujanu yirna palululu yanku wajalku kaja kujupangka, ‘Kaja! Yarra warrkamurri kaatanmayangka!’ Kayilapa kaja jiilu wajalku, ‘Yuu, yankurna warrkamukarti.’ Palujanuyila nyinaku, mirta yanku warrkamukarti.”
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ka Jiijajju-janampa japirnu jilanya, “Kulilaya! Wanyjajarulu kajalu kulirnuka ngapirnu?” Karaya maajakajalu Jiijajku wajarnu, “Kaja kurranyijaralu.”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Julyju Jaanju-nyurranya nintilpayi junga nyinakura. Palulu-jananya martukaja kalyungka jarrpajunkupayi. Jaanpa palunyurra mirta ngangkulpayi, ka karlki kujupaluya ngangkulpayi, jiiluya kapamanku maniya mankuni, kamu wanti kurlanyjukajalu. Yilta jiikajaluya Jaanmili wangka ngangkulpayi. Nyangu-jananyanyurra, ka mirtanyurra jungalu kulilpayi, Jaanmili wangka. Purtu kulilpanyurra wulu nyininpa.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, yumuwanpa wangka kulilkurakuya. “Martu maajalu junkura wananmalpa kuripijku wilykikaja. Piinyjikaja junku wanalku tinkijunku. Palujanu maya ngarnawarra ngapilku, nyakupinti, kuripijpaya ngulyulu mankujaku. Piinyjingka jayitingka tapurrpa jawalku junku ngulaku. Tapurrja palungka jinaluya kuripijkaja kantunmalpa, kayilapa karrkartakaja yintinmalpa tapurrkarti. Kayilapa maaja palulu mirraku-janampa martu karlkinku, warrkamurriraya kaya ngampurrju kanyilkura. Palujanu ngurra kujupakarti yanku warrkamurriraku.
33 Jesus disse:
34 “Palujanuya kuripijkaja yurnmirriku. Kayilapa maajalu-jananya warrkamupurlukakaja yupalpa kurtingku, yankuraya mankuraku kuripijkaja yaapu. Kaya junku yaapu kuripijkaja kaatanmayapurlukakajaku.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Kaya kaatanmayapurlukakajalu nyaku-jananyaya kayilapa-jananyaya pungku. Kujuya mitu pungku, ka kujupaya ngurlulku wanalku yapuwintilu.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Palujanu yarralku-jananya maajalu kurtingku kujupakaja yarnnga warrkamupurlukakaja. Kayilapa-jananyaya nyaku kaatanmayapurlukakajalu, kayilapa-jananyaya pungku kurtingku.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Palujanuyila-jananya maajalu kurtingku palumili kaja. Kulilku, ‘Mayitiraya ngayumili kajaku nyarrurriku, ka kuripijku-jananya japilku, karaya yungku.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Kaya kaatanmayapurlukakajalu nyaku kaya wangkaku, ‘Jiirni yankuni palumili kaja. Jiilu kajalu kanyilku kaatanmayakamu maya ngaanya, yiipi miturriku palumili mama. Mitula pungkura!, kayilapala ngaanya kanyilku kaatanmayakamu maya.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Palujanu kaja palu kaatanmayangka kurrungku. Kayilapaya mitu pungku, kaya katikuya wirrupungku yawujayiti.”
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Parajikajaya kamu yatily majukaja jiingkaya yikipayi, martukajangka. Ka Jiijajju-jananya japirnu, “Ka maajalu-jananya yanku, kaatanmayapurlukakaja wajalmanku?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Karaya martukajalu wajarnu, “Maajalu-jananya yanku wulikaja pungku miturntanku, kaatanmayapurlukakaja. Ka-janampa kujupakajaku mirraku, warrkamurrirakuya yungkurakuraya yiltamarta yaapu, kaatanmayajanu.” Wangka palunya-jananya Jiijajju wajarnu maajakajangka, jilanyaya kulilkuraku, “Maajakura kaja palu Jiijajyuru Mamamili kaja.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Jiijajju-janampa yarrarnu wajarnu, maajakajaluya kulilkuraku. “Mamamili wangkanyurra kulilngara, jilanya nyininpa.
42 Jesus então perguntou:
43 — ausente —
43 E Jesus terminou:
44 — ausente —
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 — ausente —
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 — ausente —
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.