Marcos 6

Mamamili Wangka (MPJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Palunyajanuya Jiijajkamu wangka-nintikaja walyjakaja yanuya marlaku, ngurra walyjakarti, Jiijajmilikarti.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ngurra palumartajiya kujungkarrira jarrpapayi Juwukurnungka jaajja, Jarritingka. Jiijajpa wangka-nintikajalurrjuya yanuya jarrpangu, jaajja. Wajarnuraya jiimartajilu Jiijajku, “Pakala-lanyaju nintijula!, Mamamili wangka.” Yiltangulyu Jiijajpa pakarnu wangka kunyjunyu-jananya wajalpayi. Palunyangka martukajaya yakarringu wanarnu. Palunyajanuluya wajalpayi-ngkuya, “Jiinga wangka majukurlu.”
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Karlki kujupaluya marlalu wajarnu, “Ngaanga Miirimilikamu Juujapmili kaja. Palunga kapanta warrkamurripayi. Palukuraya marlajukaja ngaangka nyinani, ngapimapu?, Jayimijpa, Juujappa, Jayimunpa, Juutajpa. Palumiliraya marlajulurrju nyinani wantikaja. Ngaanga parnapurluka, mirta ngarnawarrapurluka.” Jankapayiluya jilanyalu, mirtaya ngangkulpayi, Mamakura kaja ngarnawarrapurlukaku.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jiijajju-jananya wajanma, “Jampa Mamamili jakurlpurlukarna-jananya yankupayi ngurra kujupakarti martujuya pukurlarripayi. Ka ngayumili tawunja martujuya ngaamartaji mirta pukurlarrini, ngayumili walyjalurrjujuya mirta pukurlarrini.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Palukajaluya nyurnimalpayi Jiijajpa maparn majukurlu. Yupalwiyaju-jananya maralu pampuraka wankalpayi.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ka Jiijajjungku kulilpayi, “Nyaakurniya ngayu maparn majuwinti kulira junkuni?” Palujanu Jiijajpa tawun kujupa kujupakarti-jananya yanu, kayila-jananya nintijunkupayi, Mamakurnu wangka.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Jiijajpa-janampa mirrangu palumiliku wangka-nintikajaku, “Yarrarniya kulila! Kujarra kujarrangururna-nyurranya kurtingku ngayukurnu wangkanyurra nintijunkuraku. Mamamili maparnparnantaya yungku martukaja-jananyanyurra wankalkuraku, kamu malpu payira wiyalkura.”
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Palunyangka-jananya Jiijajjunga yungu maparnpa. Wiyalkijalu-janampa wajarnu, “Yankukijalunyurra wartakajakamu mirrka mirta kati!, manilurrju. Wartanyurra kuju katiku, ngurra kujupakarti, jarntu pungkuraku.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Jinapuka walyjakamu, jaarta walyjakurlun yanku. Mirtan kujupa kati!, junkun ngurrangka, yanku.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Jiijajju-janampa yarrarnu wajarnu, “Yankupulan tawunkarti ngurra kujungkapulan nyinaku. Palujanu pakarapulan yanku tawun jiiwana Mamamili wangka-jananyapulan nintijunku, martukajangka. Palujanupulan pakara yanku tawun kujupakarti. Wululupulan maa nintijunkumalpa tawun kujupa kujupakajangka, Mamamili wangka.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Tawun kujupanguruluntayapula jampa nyurnimanku, ka nyuntu kujarramili wangkantayapula kulilku junku. Palunyangkapulan jinapuka yarralku parna pungku, jii tawunpa junku yankukijalu. Palunyangkaya jiimartajilu kulilku, ‘Mamamili wangkangka, jiingapula yanurni. Jii kujarralaju-pulanya nyurnimanu, palunyajanupula pungu parna. Mayitpi-lanya yiltangulyu nyurnijanu pungku maparnju, Mama ngarnawarrapurlukalu.’”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Palunyangkaya wangka-nintikaja yankupayi tawun laltuwana. Kujarralupula Mamamili wangka wajalkatima, tawunwana. Kujarra kujupalupula maa wajalkatima tawun kujupawana. Kujarra kujupalupula maa wajalkatima tawun kujupawana. Jilanyaluya wululu Jiijajmililu tuwal wulikajalu parra wajalkatipayi. Nintijulpayi-jananyaya walykukajaya junkuraku, karaya Mamaku junga nyinakura.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Malpukaja-jananyaya payira kurtingkupayi, malpukajawintikajangka. Ka-jananyaya martu ngarntakaja jinyjilu yinyara wankalkatipayi.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 — ausente —
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 — ausente —
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 — ausente —
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Yirutpara Jaanku ngurlu nyinangu ka kulilpayi, “Yilta, Jaanpa Mamaku junga nyininpa, ngarnawarrapurlukaku.” Wulu jiilkarti yankura ka marlakurripayi Jaanmili wangka palya kulilpayi. Nyinaraka purtu kulilpayi Mamakura junga nyinakura.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Yirutku paajayi nyinapayi. Warrkamupurlukakajaya wumurrira nyinapayi, murrarni. Kaya mirrka pukurlju ngalkula nyinapayi, wamalurrjuya jikilpayi. Wanti jiilu Yirutiyajju kulirnu, “Kuwarriya kujungkarriku, kayilaparnalu Yirutja wajalku kurungka yarnngangka, Jaanpaya mitu pungkuraku.” Yirutpa-janampa mirrangu wumurriraya yankurakurni, yarnngakuyarra. Palunyangkaya maaja majukajaya yanurni palunyamilikutu mayakutu, kapamanpurlukakajakamu, jantulwintiku maajaparakulurrju. Parna Kaliliyamartajilurrjuya, yarnngakuyarra yanurni.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Jiikajaya nyinapayi mayangka kaninyjarra. Pukurljuya ngalkula mirrkakamu kuka, wamalurrjuya jikilpayi. Wanti Yirutiyajkura yurntalpa yanurni-janampa nyarnpipungkupayi, nyakurakuya, yirnakajalu. Nyanguya jii yurrkanypa palulu nyarnpipungkupayi, kaya pukurlarringu. Palunyangka maajalu Yirutjura yurrkanypa palu japirnu, “Nganarnanta yungku? Wajalkurnin nganarnanta yungkuraku?”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Yirutjura jamartapungu jilanyalu, “Nyuntulurnin wajanyjangka, yiltalurnanta yungku, mayiti mayakaja, mayiti warntukaja, mayiti manikaja, mayiti murtitikirlkaja. Wajalarni!, ka katamatulkurnanta yungku.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Yurrkanyjura jiilu yanu japirnu Yirutiyajpa palumili yipi, “Nganarnara wajalku?” Palumili yipilura wajarnu, “Yarralu wajala!, Jaanpaya mitu pungkura, kaya kata, wangkulyingka jurra, ka katirni nintijula! Jaanju palunyalu-jananya kalyungka yirrpilpayi.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Marlaku wirrjarnu yurrkanyju kara japirnu, Yirutpa.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Yirutju kulirnu ka wirla walykurringura Jaanku. Purtu kulirnu yurrkanyjalu walyjangka pakijunkuraku, jumaji jamartapungulu julyju, maajaparakukajangka kurungka.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 — ausente —
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 — ausente —
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Jaanmili wangka-nintikajaluya jakurlpa kulirnu kaya jiilkarti yanu. Mankuraya katingu tuunyjunkukijalu pirtingka.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Jiijajmili wangka-nintikajalu-jananyaya wankalpayi yarnngangka tawunja. Nintijunkupayi-jananyaya Mamamili wangka, kaya palunyamili wangka-nintikaja marlakurringu. Jiikajangala-jananya wajani yini kujupa, Jiijajmili jakurlpurlukakaja. Jiikajaya yanurni kaluya Jiijajja jakurljunkupayi.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Palujanuyilaya yarnnga ngarala wanalpayi, Jiijajmili wangka kulilkuraku. Wuluya ngarala kulilpayi, kaya purtu kulilpayi mirrka ngalkuraku. Jiijajju-jananya wajarnu wangka-nintikajangka, “Kujungkala yanku ngurra kujupakarti jaalpula nyinakura.” Jiijajmaluya puutja tatirnu, kaya yanu kalyuwana.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 — ausente —
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 — ausente —
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Jiijajpa tiputingu ka-jananya nyangu martu yarnnga, ka-janampa nyarrurringu, jumajiya maajaparni. Jiipuyuruya yarnngayuru ngarala wanalpayi, jiipupurlukaparniyuru. Martu yarnnga jiinya mirta-jananya maajalu ngampurrju kanyilpayi. Ka-jananya Jiijajju Mamamili wangka nintijunkupayi.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Jiijajju-janampa wajarnu wangka-nintikajangka, “Paki, kaanpaya yanku, nyunturtinju-jananyaya yuwa mirrka!” Purtuya kulirnu japirnuluya, “Kajila yanku mirrka mankuraku?, tawunja kinti, mani majuwintilu?, tuu jawujunwintilu?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jiijajjulu wangka-nintingkalu japirnu, “Yawumini karlukarluya kanyirni? Yarra-jananya japila!” Wangkanintilu jiilu yanu-jananya japirnukalu yanulu jakurljunu Jiijajja, “Kanyinilaju karlukarlu payip wulikaja, ka kujarra piijpa.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jiijajju-jananya wajarnu martukajangka, walyjararranpa walyjararranpaya nyinaraku.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Kulirnuka jilanyayuruya nyinatingu walyjararranpa walyjararranpa.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ka karlukarlukamu-pulanya piijpa manu marangka ngalurnu, ka ngarnawarra nyangu, kalu Mamangka wangkangu, “Mama nyuntulu-lanyajun mirrka yungkuni, kalajunta marninypungkuni.” Palujanu mirrkakamu piij manu ka warlangkupayi, yungkupayi-jananya wangka-nintikajangka. Ka-jananyaya wangka-nintikajalu yungkupayi martukaja, mirrkakamu piij ngalkurakuya.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 — ausente —
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 — ausente —
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 — ausente —
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Palujanu Jiijajju-jananya tatijunu puutja palumili wangka-nintikaja, ka ngarapayi. Ka-janampa wajarnu, kurranyiya yankuraku, tawunkarti Pijajkarti. Ka-janampa puntu yarnngakuyarraku wajarnu, ngurrakutuya marlaku yankuraku.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 — ausente —
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 — ausente —
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Tiwajanulu-jananya nyangu rawaluya yungkalkatipayi wanakurlulu. Kaya jakajakarringu wangalju-jananya ngaparrju yungkalpayi. Kaya manarrarringu ngarapayi kalyungka kutukutungka. Yungunyungunpa Jiijajpa yankupayi kalyungka ngarnawarra, kutungka. Puutja wirrirliyuru wati yankupayi.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Palunyamililu wangka-nintikajaluya tiwa nyangu, kaya ngurlurringu, warnapa kararnuya. Kaya ngurluwinti mirrangu.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Ka Jiijajju-jananya wirrirlijanulu marrkurnu, “Ngurluparnirriwayawu! Ngayulurna-nyurranya nyanginpawu! Ngurluparniya nyinamawu!”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Palujanu puutkutu yanu ka tatirnu Jiijajpa kuju. Palunyangka wangalpa yatarnarringu. Wangkanintikajaya yakarringu kulira nyinapayi, jumaji wangalpa yatarnarringu, mirtaya kulilpayi maparnkurlu jumakurlu nyinanyjanpa.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Puntu yarnngakuyarraku-janampa mirrka palyarnu maparn jumalu. Jiiya kulilngara Jiijajpa Mamamili maparnkurlu. Mirtaya kulilpayi, yumuya yurtuyurtu nyinapayi.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Kalyuwanaya yankupayi wulu parnakutu Kinijarijakutu. Tiputinguya puutpa karrpirnu, wangalju mankura katijakungkamarra.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 — ausente —
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 — ausente —
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Tawunpa kujupa kujupawanalu Jiijajju ngarnta-jananya wankara junkutipayi. Mamamili wangka-jananya nintijunkupayi. Ngurrangka yumu nyinakija Jiijajpa mayangka jarrpapayi, palunyangkaya karlkinju ngarnta yarnnga mankura katira kanyilpayi yitingka, Jiijajju wankalkuraku. Jiiyuru-jananyaya ngarntakaja wululu katipayi tawun kujupa kujupangka. Tawunja kutungkaya parlkarrangka puntuya wumurripayi. Jiijajpa puntu jiikajawana-jananya yankupayi. Palunyangkaraya Jiijajpa japilpayi kuurtuya pampulkijalu ngarntakajalu. Ngarntakajaluya yarnngalu palumili kuurtu pampurnu kaya palunyangka wankarringu.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.