Marcos 6

Mamamili Wangka (MPJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Palunyajanuya Jiijajkamu wangka-nintikaja walyjakaja yanuya marlaku, ngurra walyjakarti, Jiijajmilikarti.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ngurra palumartajiya kujungkarrira jarrpapayi Juwukurnungka jaajja, Jarritingka. Jiijajpa wangka-nintikajalurrjuya yanuya jarrpangu, jaajja. Wajarnuraya jiimartajilu Jiijajku, “Pakala-lanyaju nintijula!, Mamamili wangka.” Yiltangulyu Jiijajpa pakarnu wangka kunyjunyu-jananya wajalpayi. Palunyangka martukajaya yakarringu wanarnu. Palunyajanuluya wajalpayi-ngkuya, “Jiinga wangka majukurlu.”
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Karlki kujupaluya marlalu wajarnu, “Ngaanga Miirimilikamu Juujapmili kaja. Palunga kapanta warrkamurripayi. Palukuraya marlajukaja ngaangka nyinani, ngapimapu?, Jayimijpa, Juujappa, Jayimunpa, Juutajpa. Palumiliraya marlajulurrju nyinani wantikaja. Ngaanga parnapurluka, mirta ngarnawarrapurluka.” Jankapayiluya jilanyalu, mirtaya ngangkulpayi, Mamakura kaja ngarnawarrapurlukaku.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jiijajju-jananya wajanma, “Jampa Mamamili jakurlpurlukarna-jananya yankupayi ngurra kujupakarti martujuya pukurlarripayi. Ka ngayumili tawunja martujuya ngaamartaji mirta pukurlarrini, ngayumili walyjalurrjujuya mirta pukurlarrini.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Palukajaluya nyurnimalpayi Jiijajpa maparn majukurlu. Yupalwiyaju-jananya maralu pampuraka wankalpayi.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ka Jiijajjungku kulilpayi, “Nyaakurniya ngayu maparn majuwinti kulira junkuni?” Palujanu Jiijajpa tawun kujupa kujupakarti-jananya yanu, kayila-jananya nintijunkupayi, Mamakurnu wangka.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Jiijajpa-janampa mirrangu palumiliku wangka-nintikajaku, “Yarrarniya kulila! Kujarra kujarrangururna-nyurranya kurtingku ngayukurnu wangkanyurra nintijunkuraku. Mamamili maparnparnantaya yungku martukaja-jananyanyurra wankalkuraku, kamu malpu payira wiyalkura.”
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Palunyangka-jananya Jiijajjunga yungu maparnpa. Wiyalkijalu-janampa wajarnu, “Yankukijalunyurra wartakajakamu mirrka mirta kati!, manilurrju. Wartanyurra kuju katiku, ngurra kujupakarti, jarntu pungkuraku.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Jinapuka walyjakamu, jaarta walyjakurlun yanku. Mirtan kujupa kati!, junkun ngurrangka, yanku.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Jiijajju-janampa yarrarnu wajarnu, “Yankupulan tawunkarti ngurra kujungkapulan nyinaku. Palujanu pakarapulan yanku tawun jiiwana Mamamili wangka-jananyapulan nintijunku, martukajangka. Palujanupulan pakara yanku tawun kujupakarti. Wululupulan maa nintijunkumalpa tawun kujupa kujupakajangka, Mamamili wangka.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Tawun kujupanguruluntayapula jampa nyurnimanku, ka nyuntu kujarramili wangkantayapula kulilku junku. Palunyangkapulan jinapuka yarralku parna pungku, jii tawunpa junku yankukijalu. Palunyangkaya jiimartajilu kulilku, ‘Mamamili wangkangka, jiingapula yanurni. Jii kujarralaju-pulanya nyurnimanu, palunyajanupula pungu parna. Mayitpi-lanya yiltangulyu nyurnijanu pungku maparnju, Mama ngarnawarrapurlukalu.’”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Palunyangkaya wangka-nintikaja yankupayi tawun laltuwana. Kujarralupula Mamamili wangka wajalkatima, tawunwana. Kujarra kujupalupula maa wajalkatima tawun kujupawana. Kujarra kujupalupula maa wajalkatima tawun kujupawana. Jilanyaluya wululu Jiijajmililu tuwal wulikajalu parra wajalkatipayi. Nintijulpayi-jananyaya walykukajaya junkuraku, karaya Mamaku junga nyinakura.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Malpukaja-jananyaya payira kurtingkupayi, malpukajawintikajangka. Ka-jananyaya martu ngarntakaja jinyjilu yinyara wankalkatipayi.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 — ausente —
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 — ausente —
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 — ausente —
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Yirutpara Jaanku ngurlu nyinangu ka kulilpayi, “Yilta, Jaanpa Mamaku junga nyininpa, ngarnawarrapurlukaku.” Wulu jiilkarti yankura ka marlakurripayi Jaanmili wangka palya kulilpayi. Nyinaraka purtu kulilpayi Mamakura junga nyinakura.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Yirutku paajayi nyinapayi. Warrkamupurlukakajaya wumurrira nyinapayi, murrarni. Kaya mirrka pukurlju ngalkula nyinapayi, wamalurrjuya jikilpayi. Wanti jiilu Yirutiyajju kulirnu, “Kuwarriya kujungkarriku, kayilaparnalu Yirutja wajalku kurungka yarnngangka, Jaanpaya mitu pungkuraku.” Yirutpa-janampa mirrangu wumurriraya yankurakurni, yarnngakuyarra. Palunyangkaya maaja majukajaya yanurni palunyamilikutu mayakutu, kapamanpurlukakajakamu, jantulwintiku maajaparakulurrju. Parna Kaliliyamartajilurrjuya, yarnngakuyarra yanurni.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Jiikajaya nyinapayi mayangka kaninyjarra. Pukurljuya ngalkula mirrkakamu kuka, wamalurrjuya jikilpayi. Wanti Yirutiyajkura yurntalpa yanurni-janampa nyarnpipungkupayi, nyakurakuya, yirnakajalu. Nyanguya jii yurrkanypa palulu nyarnpipungkupayi, kaya pukurlarringu. Palunyangka maajalu Yirutjura yurrkanypa palu japirnu, “Nganarnanta yungku? Wajalkurnin nganarnanta yungkuraku?”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Yirutjura jamartapungu jilanyalu, “Nyuntulurnin wajanyjangka, yiltalurnanta yungku, mayiti mayakaja, mayiti warntukaja, mayiti manikaja, mayiti murtitikirlkaja. Wajalarni!, ka katamatulkurnanta yungku.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Yurrkanyjura jiilu yanu japirnu Yirutiyajpa palumili yipi, “Nganarnara wajalku?” Palumili yipilura wajarnu, “Yarralu wajala!, Jaanpaya mitu pungkura, kaya kata, wangkulyingka jurra, ka katirni nintijula! Jaanju palunyalu-jananya kalyungka yirrpilpayi.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Marlaku wirrjarnu yurrkanyju kara japirnu, Yirutpa.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Yirutju kulirnu ka wirla walykurringura Jaanku. Purtu kulirnu yurrkanyjalu walyjangka pakijunkuraku, jumaji jamartapungulu julyju, maajaparakukajangka kurungka.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 — ausente —
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 — ausente —
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Jaanmili wangka-nintikajaluya jakurlpa kulirnu kaya jiilkarti yanu. Mankuraya katingu tuunyjunkukijalu pirtingka.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Jiijajmili wangka-nintikajalu-jananyaya wankalpayi yarnngangka tawunja. Nintijunkupayi-jananyaya Mamamili wangka, kaya palunyamili wangka-nintikaja marlakurringu. Jiikajangala-jananya wajani yini kujupa, Jiijajmili jakurlpurlukakaja. Jiikajaya yanurni kaluya Jiijajja jakurljunkupayi.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Palujanuyilaya yarnnga ngarala wanalpayi, Jiijajmili wangka kulilkuraku. Wuluya ngarala kulilpayi, kaya purtu kulilpayi mirrka ngalkuraku. Jiijajju-jananya wajarnu wangka-nintikajangka, “Kujungkala yanku ngurra kujupakarti jaalpula nyinakura.” Jiijajmaluya puutja tatirnu, kaya yanu kalyuwana.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 — ausente —
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 — ausente —
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Jiijajpa tiputingu ka-jananya nyangu martu yarnnga, ka-janampa nyarrurringu, jumajiya maajaparni. Jiipuyuruya yarnngayuru ngarala wanalpayi, jiipupurlukaparniyuru. Martu yarnnga jiinya mirta-jananya maajalu ngampurrju kanyilpayi. Ka-jananya Jiijajju Mamamili wangka nintijunkupayi.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 — ausente —
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Jiijajju-janampa wajarnu wangka-nintikajangka, “Paki, kaanpaya yanku, nyunturtinju-jananyaya yuwa mirrka!” Purtuya kulirnu japirnuluya, “Kajila yanku mirrka mankuraku?, tawunja kinti, mani majuwintilu?, tuu jawujunwintilu?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Jiijajjulu wangka-nintingkalu japirnu, “Yawumini karlukarluya kanyirni? Yarra-jananya japila!” Wangkanintilu jiilu yanu-jananya japirnukalu yanulu jakurljunu Jiijajja, “Kanyinilaju karlukarlu payip wulikaja, ka kujarra piijpa.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jiijajju-jananya wajarnu martukajangka, walyjararranpa walyjararranpaya nyinaraku.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Kulirnuka jilanyayuruya nyinatingu walyjararranpa walyjararranpa.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ka karlukarlukamu-pulanya piijpa manu marangka ngalurnu, ka ngarnawarra nyangu, kalu Mamangka wangkangu, “Mama nyuntulu-lanyajun mirrka yungkuni, kalajunta marninypungkuni.” Palujanu mirrkakamu piij manu ka warlangkupayi, yungkupayi-jananya wangka-nintikajangka. Ka-jananyaya wangka-nintikajalu yungkupayi martukaja, mirrkakamu piij ngalkurakuya.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 — ausente —
42 Todos comeram e se fartaram;
43 — ausente —
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 — ausente —
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Palujanu Jiijajju-jananya tatijunu puutja palumili wangka-nintikaja, ka ngarapayi. Ka-janampa wajarnu, kurranyiya yankuraku, tawunkarti Pijajkarti. Ka-janampa puntu yarnngakuyarraku wajarnu, ngurrakutuya marlaku yankuraku.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 — ausente —
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Tiwajanulu-jananya nyangu rawaluya yungkalkatipayi wanakurlulu. Kaya jakajakarringu wangalju-jananya ngaparrju yungkalpayi. Kaya manarrarringu ngarapayi kalyungka kutukutungka. Yungunyungunpa Jiijajpa yankupayi kalyungka ngarnawarra, kutungka. Puutja wirrirliyuru wati yankupayi.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Palunyamililu wangka-nintikajaluya tiwa nyangu, kaya ngurlurringu, warnapa kararnuya. Kaya ngurluwinti mirrangu.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Ka Jiijajju-jananya wirrirlijanulu marrkurnu, “Ngurluparnirriwayawu! Ngayulurna-nyurranya nyanginpawu! Ngurluparniya nyinamawu!”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Palujanu puutkutu yanu ka tatirnu Jiijajpa kuju. Palunyangka wangalpa yatarnarringu. Wangkanintikajaya yakarringu kulira nyinapayi, jumaji wangalpa yatarnarringu, mirtaya kulilpayi maparnkurlu jumakurlu nyinanyjanpa.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Puntu yarnngakuyarraku-janampa mirrka palyarnu maparn jumalu. Jiiya kulilngara Jiijajpa Mamamili maparnkurlu. Mirtaya kulilpayi, yumuya yurtuyurtu nyinapayi.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Kalyuwanaya yankupayi wulu parnakutu Kinijarijakutu. Tiputinguya puutpa karrpirnu, wangalju mankura katijakungkamarra.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 — ausente —
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 — ausente —
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Tawunpa kujupa kujupawanalu Jiijajju ngarnta-jananya wankara junkutipayi. Mamamili wangka-jananya nintijunkupayi. Ngurrangka yumu nyinakija Jiijajpa mayangka jarrpapayi, palunyangkaya karlkinju ngarnta yarnnga mankura katira kanyilpayi yitingka, Jiijajju wankalkuraku. Jiiyuru-jananyaya ngarntakaja wululu katipayi tawun kujupa kujupangka. Tawunja kutungkaya parlkarrangka puntuya wumurripayi. Jiijajpa puntu jiikajawana-jananya yankupayi. Palunyangkaraya Jiijajpa japilpayi kuurtuya pampulkijalu ngarntakajalu. Ngarntakajaluya yarnngalu palumili kuurtu pampurnu kaya palunyangka wankarringu.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.