Marcos 6
Mamamili Wangka (MPJ) vs NAA
1 Palunyajanuya Jiijajkamu wangka-nintikaja walyjakaja yanuya marlaku, ngurra walyjakarti, Jiijajmilikarti.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ngurra palumartajiya kujungkarrira jarrpapayi Juwukurnungka jaajja, Jarritingka. Jiijajpa wangka-nintikajalurrjuya yanuya jarrpangu, jaajja. Wajarnuraya jiimartajilu Jiijajku, “Pakala-lanyaju nintijula!, Mamamili wangka.” Yiltangulyu Jiijajpa pakarnu wangka kunyjunyu-jananya wajalpayi. Palunyangka martukajaya yakarringu wanarnu. Palunyajanuluya wajalpayi-ngkuya, “Jiinga wangka majukurlu.”
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Karlki kujupaluya marlalu wajarnu, “Ngaanga Miirimilikamu Juujapmili kaja. Palunga kapanta warrkamurripayi. Palukuraya marlajukaja ngaangka nyinani, ngapimapu?, Jayimijpa, Juujappa, Jayimunpa, Juutajpa. Palumiliraya marlajulurrju nyinani wantikaja. Ngaanga parnapurluka, mirta ngarnawarrapurluka.” Jankapayiluya jilanyalu, mirtaya ngangkulpayi, Mamakura kaja ngarnawarrapurlukaku.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Jiijajju-jananya wajanma, “Jampa Mamamili jakurlpurlukarna-jananya yankupayi ngurra kujupakarti martujuya pukurlarripayi. Ka ngayumili tawunja martujuya ngaamartaji mirta pukurlarrini, ngayumili walyjalurrjujuya mirta pukurlarrini.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Palukajaluya nyurnimalpayi Jiijajpa maparn majukurlu. Yupalwiyaju-jananya maralu pampuraka wankalpayi.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Ka Jiijajjungku kulilpayi, “Nyaakurniya ngayu maparn majuwinti kulira junkuni?” Palujanu Jiijajpa tawun kujupa kujupakarti-jananya yanu, kayila-jananya nintijunkupayi, Mamakurnu wangka.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Jiijajpa-janampa mirrangu palumiliku wangka-nintikajaku, “Yarrarniya kulila! Kujarra kujarrangururna-nyurranya kurtingku ngayukurnu wangkanyurra nintijunkuraku. Mamamili maparnparnantaya yungku martukaja-jananyanyurra wankalkuraku, kamu malpu payira wiyalkura.”
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Palunyangka-jananya Jiijajjunga yungu maparnpa. Wiyalkijalu-janampa wajarnu, “Yankukijalunyurra wartakajakamu mirrka mirta kati!, manilurrju. Wartanyurra kuju katiku, ngurra kujupakarti, jarntu pungkuraku.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Jinapuka walyjakamu, jaarta walyjakurlun yanku. Mirtan kujupa kati!, junkun ngurrangka, yanku.”
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Jiijajju-janampa yarrarnu wajarnu, “Yankupulan tawunkarti ngurra kujungkapulan nyinaku. Palujanu pakarapulan yanku tawun jiiwana Mamamili wangka-jananyapulan nintijunku, martukajangka. Palujanupulan pakara yanku tawun kujupakarti. Wululupulan maa nintijunkumalpa tawun kujupa kujupakajangka, Mamamili wangka.
10 E recomendou-lhes:
11 Tawun kujupanguruluntayapula jampa nyurnimanku, ka nyuntu kujarramili wangkantayapula kulilku junku. Palunyangkapulan jinapuka yarralku parna pungku, jii tawunpa junku yankukijalu. Palunyangkaya jiimartajilu kulilku, ‘Mamamili wangkangka, jiingapula yanurni. Jii kujarralaju-pulanya nyurnimanu, palunyajanupula pungu parna. Mayitpi-lanya yiltangulyu nyurnijanu pungku maparnju, Mama ngarnawarrapurlukalu.’”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Palunyangkaya wangka-nintikaja yankupayi tawun laltuwana. Kujarralupula Mamamili wangka wajalkatima, tawunwana. Kujarra kujupalupula maa wajalkatima tawun kujupawana. Kujarra kujupalupula maa wajalkatima tawun kujupawana. Jilanyaluya wululu Jiijajmililu tuwal wulikajalu parra wajalkatipayi. Nintijulpayi-jananyaya walykukajaya junkuraku, karaya Mamaku junga nyinakura.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Malpukaja-jananyaya payira kurtingkupayi, malpukajawintikajangka. Ka-jananyaya martu ngarntakaja jinyjilu yinyara wankalkatipayi.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 — ausente —
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 — ausente —
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 — ausente —
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 — ausente —
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Yirutpara Jaanku ngurlu nyinangu ka kulilpayi, “Yilta, Jaanpa Mamaku junga nyininpa, ngarnawarrapurlukaku.” Wulu jiilkarti yankura ka marlakurripayi Jaanmili wangka palya kulilpayi. Nyinaraka purtu kulilpayi Mamakura junga nyinakura.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Yirutku paajayi nyinapayi. Warrkamupurlukakajaya wumurrira nyinapayi, murrarni. Kaya mirrka pukurlju ngalkula nyinapayi, wamalurrjuya jikilpayi. Wanti jiilu Yirutiyajju kulirnu, “Kuwarriya kujungkarriku, kayilaparnalu Yirutja wajalku kurungka yarnngangka, Jaanpaya mitu pungkuraku.” Yirutpa-janampa mirrangu wumurriraya yankurakurni, yarnngakuyarra. Palunyangkaya maaja majukajaya yanurni palunyamilikutu mayakutu, kapamanpurlukakajakamu, jantulwintiku maajaparakulurrju. Parna Kaliliyamartajilurrjuya, yarnngakuyarra yanurni.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Jiikajaya nyinapayi mayangka kaninyjarra. Pukurljuya ngalkula mirrkakamu kuka, wamalurrjuya jikilpayi. Wanti Yirutiyajkura yurntalpa yanurni-janampa nyarnpipungkupayi, nyakurakuya, yirnakajalu. Nyanguya jii yurrkanypa palulu nyarnpipungkupayi, kaya pukurlarringu. Palunyangka maajalu Yirutjura yurrkanypa palu japirnu, “Nganarnanta yungku? Wajalkurnin nganarnanta yungkuraku?”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Yirutjura jamartapungu jilanyalu, “Nyuntulurnin wajanyjangka, yiltalurnanta yungku, mayiti mayakaja, mayiti warntukaja, mayiti manikaja, mayiti murtitikirlkaja. Wajalarni!, ka katamatulkurnanta yungku.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Yurrkanyjura jiilu yanu japirnu Yirutiyajpa palumili yipi, “Nganarnara wajalku?” Palumili yipilura wajarnu, “Yarralu wajala!, Jaanpaya mitu pungkura, kaya kata, wangkulyingka jurra, ka katirni nintijula! Jaanju palunyalu-jananya kalyungka yirrpilpayi.”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Marlaku wirrjarnu yurrkanyju kara japirnu, Yirutpa.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Yirutju kulirnu ka wirla walykurringura Jaanku. Purtu kulirnu yurrkanyjalu walyjangka pakijunkuraku, jumaji jamartapungulu julyju, maajaparakukajangka kurungka.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 — ausente —
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 — ausente —
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Jaanmili wangka-nintikajaluya jakurlpa kulirnu kaya jiilkarti yanu. Mankuraya katingu tuunyjunkukijalu pirtingka.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Jiijajmili wangka-nintikajalu-jananyaya wankalpayi yarnngangka tawunja. Nintijunkupayi-jananyaya Mamamili wangka, kaya palunyamili wangka-nintikaja marlakurringu. Jiikajangala-jananya wajani yini kujupa, Jiijajmili jakurlpurlukakaja. Jiikajaya yanurni kaluya Jiijajja jakurljunkupayi.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Palujanuyilaya yarnnga ngarala wanalpayi, Jiijajmili wangka kulilkuraku. Wuluya ngarala kulilpayi, kaya purtu kulilpayi mirrka ngalkuraku. Jiijajju-jananya wajarnu wangka-nintikajangka, “Kujungkala yanku ngurra kujupakarti jaalpula nyinakura.” Jiijajmaluya puutja tatirnu, kaya yanu kalyuwana.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 — ausente —
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 — ausente —
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Jiijajpa tiputingu ka-jananya nyangu martu yarnnga, ka-janampa nyarrurringu, jumajiya maajaparni. Jiipuyuruya yarnngayuru ngarala wanalpayi, jiipupurlukaparniyuru. Martu yarnnga jiinya mirta-jananya maajalu ngampurrju kanyilpayi. Ka-jananya Jiijajju Mamamili wangka nintijunkupayi.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 — ausente —
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Jiijajju-janampa wajarnu wangka-nintikajangka, “Paki, kaanpaya yanku, nyunturtinju-jananyaya yuwa mirrka!” Purtuya kulirnu japirnuluya, “Kajila yanku mirrka mankuraku?, tawunja kinti, mani majuwintilu?, tuu jawujunwintilu?”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Jiijajjulu wangka-nintingkalu japirnu, “Yawumini karlukarluya kanyirni? Yarra-jananya japila!” Wangkanintilu jiilu yanu-jananya japirnukalu yanulu jakurljunu Jiijajja, “Kanyinilaju karlukarlu payip wulikaja, ka kujarra piijpa.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Jiijajju-jananya wajarnu martukajangka, walyjararranpa walyjararranpaya nyinaraku.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Kulirnuka jilanyayuruya nyinatingu walyjararranpa walyjararranpa.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ka karlukarlukamu-pulanya piijpa manu marangka ngalurnu, ka ngarnawarra nyangu, kalu Mamangka wangkangu, “Mama nyuntulu-lanyajun mirrka yungkuni, kalajunta marninypungkuni.” Palujanu mirrkakamu piij manu ka warlangkupayi, yungkupayi-jananya wangka-nintikajangka. Ka-jananyaya wangka-nintikajalu yungkupayi martukaja, mirrkakamu piij ngalkurakuya.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 — ausente —
42 Todos comeram e se fartaram,
43 — ausente —
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 — ausente —
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Palujanu Jiijajju-jananya tatijunu puutja palumili wangka-nintikaja, ka ngarapayi. Ka-janampa wajarnu, kurranyiya yankuraku, tawunkarti Pijajkarti. Ka-janampa puntu yarnngakuyarraku wajarnu, ngurrakutuya marlaku yankuraku.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 — ausente —
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Tiwajanulu-jananya nyangu rawaluya yungkalkatipayi wanakurlulu. Kaya jakajakarringu wangalju-jananya ngaparrju yungkalpayi. Kaya manarrarringu ngarapayi kalyungka kutukutungka. Yungunyungunpa Jiijajpa yankupayi kalyungka ngarnawarra, kutungka. Puutja wirrirliyuru wati yankupayi.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Palunyamililu wangka-nintikajaluya tiwa nyangu, kaya ngurlurringu, warnapa kararnuya. Kaya ngurluwinti mirrangu.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Ka Jiijajju-jananya wirrirlijanulu marrkurnu, “Ngurluparnirriwayawu! Ngayulurna-nyurranya nyanginpawu! Ngurluparniya nyinamawu!”
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Palujanu puutkutu yanu ka tatirnu Jiijajpa kuju. Palunyangka wangalpa yatarnarringu. Wangkanintikajaya yakarringu kulira nyinapayi, jumaji wangalpa yatarnarringu, mirtaya kulilpayi maparnkurlu jumakurlu nyinanyjanpa.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Puntu yarnngakuyarraku-janampa mirrka palyarnu maparn jumalu. Jiiya kulilngara Jiijajpa Mamamili maparnkurlu. Mirtaya kulilpayi, yumuya yurtuyurtu nyinapayi.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Kalyuwanaya yankupayi wulu parnakutu Kinijarijakutu. Tiputinguya puutpa karrpirnu, wangalju mankura katijakungkamarra.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 — ausente —
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 — ausente —
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Tawunpa kujupa kujupawanalu Jiijajju ngarnta-jananya wankara junkutipayi. Mamamili wangka-jananya nintijunkupayi. Ngurrangka yumu nyinakija Jiijajpa mayangka jarrpapayi, palunyangkaya karlkinju ngarnta yarnnga mankura katira kanyilpayi yitingka, Jiijajju wankalkuraku. Jiiyuru-jananyaya ngarntakaja wululu katipayi tawun kujupa kujupangka. Tawunja kutungkaya parlkarrangka puntuya wumurripayi. Jiijajpa puntu jiikajawana-jananya yankupayi. Palunyangkaraya Jiijajpa japilpayi kuurtuya pampulkijalu ngarntakajalu. Ngarntakajaluya yarnngalu palumili kuurtu pampurnu kaya palunyangka wankarringu.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.