Marcos 4

Mamamili Wangka (MPJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Palujanuya Jiijajmalu yanu kalyu Kaliliyakarti, yirrirringkaya nyinapayi. Yarnngaya martu kujungkarringu ruumuparniya nyinapayi. Jiijajpa takarnu puutja nyinapayi. Nintilpayi-jananya puutjalu.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Wangka yumuwanpa-jananya wajalpayi. Jilanya-jananya wangka kujupa yumuwanpa nintijulpayi,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Ngangkulaya! Kaatanmayapurluka kaatanmayakarti yanku wilyki warningku, pakalkuraku mirrka.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Wilyki karlki yiwarrangka punkalku ka marlalu pilurnju yanku ka ngalku-jananya wiyalku.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Karlki wilyki punkalku yapulyukurrungka, parna julijulingka. Marla pakara tikirlarriku, parnaparningka, yapulyukurrungka.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Jirntulu wakara tikirlmanku.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Karlki wilyki punkalku jilkarnkurrungka. Purtu pakara ngaraku, julijuliwiyaju. Jilkarnju putamanku mirta pakalkuraku.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Karlki wilyki pakalku parna kunyjunyungka, mirrkawintirriku. Karlkiya pakalku mirrka majuwinti, karlkiya pakalku mirrka juliwinti, karlkiya pakalku mirrka yupalwinti.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Jiijajju-jananya wajarnu, “Wangka palukajanyurra kuliraka junga nyinakura.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Puntu laltuya pakara yanu ngurrakutu. Palujanuluya marlakarti japirnu karlkilu, wangka-nintikajalurrjuluya. “Jiijajpa! Nintimala-lanyaju kaatanmayapurlukaku!, wangka paluku.”
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Jiijajpa-jananya wangkangu, “Mamalu ngarnawarrapurlukalu kulirninpa nintinyurra palumili walyjakaja nyinakura, kaatanmayapurlukaku wangka paluku, kayilanyurra wangka kujupakajakulurrjunyurra ninti nyinakura. Karlkingaya ngurrpa nyinaku wangka palukajaku, purtuya kulilku. Wangka yumuwanpawiyajuya kulilku junku.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 ‘Jii karlkiluya wangka yumuwanpa kulilku junku, mirtaya ninti nyinaku. Ngayulurna-jananya wajalku wangka yumuwanpa, kaya kulilku junku. Yiipiraya Mamamili wangka kulilku, palulu-janampa walykukaja warningku.’”
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Jiijajju-jananya japirnu palumili wangka-nintikaja, “Purturanyurra ngangkuni?, wangka kaatanmayapurlukaku. Wangka jiinya julijulinyurra ngangkulngara. Ngularna-nyurrampa wajalku wangka wiltu, purturanyurra kulilku.
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Ngangkulaya! Kaatanmayapurlukaku wangkaku jungalunyurra kulilkura. Kuwarrirna-nyurrampa wajalku. Wilyki palunyanga Mamamili wangka. Kaatanmayapurlukalu wilyki palunya warningku, nganayurulu?, Mamamili nintipurlukayuru. Palulu-jananya martukaja parra nintilku Mamamili wangka, palunga wilykiyuru.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Wilyki karlkinpa yiwarrangka punkanu, ka pilurnju yanu ngalangu wiyanu. Jampa Mamamili nintipurlukalu Mamamili wangka nintijulku palujanuyila martulu kulilku junku, jumaji malpumili maajalu muunpungku wangka jiikura ngakumparrikura. Malpu palunyanga pilurnyuru, jii pilurnju yanu ka ngalangu wilykikaja wiyanu, palunyayuru malpulu martu ngakumpani, kuliljaku Mamamili wangka.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Wilyki karlkinpa yapulyukurrungka punkanu. Wangka jiiyuruya wilykiwanyuru martu karlkilu Mamamili wangkaya kulilku, karaya pukurlarriku.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Ngulampa martulu-jananya yanku muunpungku Mamaya junkuraku. Palunyakajaluya Mama junku ka pakirriku, wilykiyuru yapulyukurrungka punkara ka, tikirlarringu pakirringu, palunyayuru.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 — ausente —
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 — ausente —
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Karlki wilyki punkanu parna kunyjunyuwana, ka mirrkakajawinti pakanu. Karlkinpaya mirrka majuwinti nyinangu. Wangka jiiyuru martuluya karlkilu kulilku Mamamili wangka, kayilaya junga nyinaku wulungulyu, kayilaya wululu Mamamili warrkamu parra ngapinmalpa. Karlkinpaya mirrka juliwinti nyinangu. Wangka jiiyuru martuluya karlkilu kulilku Mamamili wangka, kayilaya junga nyinaku wulungulyu, kayilaya rawaparnilu Mamamili warrkamu parra ngapinmalpa, kaya warrkamu junku yanku. Karlkinpaya mirrka yupalwinti nyinangu. Wangka jiiyuru martuluya karlkilu kulilku Mamamili wangka, kayilaya junga nyinaku wulungulyu, kayilaya yupal tayimulu Mamamili warrkamu parra ngapilku, kaya warrkamu junku yanku.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Yarrarnu Jiijajju-jananya wajarnu palumili wangka-nintikajangka, ka martu laltungka. “Laampunga warukurlu ngarnawarra nyinaku. Mirta martulu kanyirnin kaninyjarra paangkangka, turampungka, pulawamilingka, paki. Jiinga laampu nyinin ngarnawarra, rantalkuraku.” Wangka palunya-jananya yumuwanpa Jiijajju wajarnu, kulilkurakuya.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Wangka yumuwanpa kujupa yarrarnu wajarnu, “Wartakaja ngulampawiyaju yutirriku, kukujanu.”
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, “Wangka palukajanyurra kuliraka junga nyinakura.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Jiijajju-jananya yarrarnu wajanu, “Jiingara Mamakurnu wangka kulilaya wanyulu! Wangka jiinyanyurra pukurlarrira kulilku, palujanu Mamalu-nyurranya wangka kujupa nintilku, kulilkunyurra.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Yiltangulyu Mamakurnu wangka kunyjunyunyurra kulini, palumili wangka kujupa-nyurranya nintilku Mamalu palunyalu. Martu kujupalu kulilparnilu wanyulu palunya wangkaku ngakumparriku nyinaku. Jiinga Mamalu ngakumpalku wulu.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Wajarnu-jananya Jiijajju, “Mamalu-jananya ngampurrju kanyilku wulu, palumili walyjakaja. Jiingaya yupalyuruya nyininpa. Kaji yaalu palunyamili walyjakaja lalturriku? Wangka yumuwanpa ngaayuru. Katira wilyki yintilkatiku parnangka, martu kujulu.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Palunyajanulu marlaku yankula ngarrimalpa. Karrpu yupalka nyinaku. Kayila yanku nyaku wajalku, ‘Parrka jukujuku, pakarnu yikini.’ Kujulu martulu nyaku kayila purtu kulilku, ‘Yaalu pakarnu jiinya warta? Jiinga yiltangulyu pakarnu walyja, ngayungarnara ngurrpa jiiku.’
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Jiingaya pakalku warta japukaja, kuwarripa. Ngulampa mirrkakurlurriku, jampa warta jumarriku.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Palunyaluyila martu kujulu nayipukurlulu yirrkiliyurukurlulu mirrkanga katupungkula manku, mirrka jiinya. Wangka jiiyuruya martulu purtu kulini yaaluya ngayumili walyjakaja lalturriniya. Mamaluwiyaju kulini ka ngayumili walyjakaja laltumaninpa.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jiijajju-jananya wajarnu, “Mamalu-jananya ngampurrju kanyilku wulu palunyamili walyjakaja. Jiingaya yupalyuruya nyininpa. Kaji yaalu palunyaku walyjakaja lalturriku?, wangka yumuwanpa ngaayuru.
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Martu kujulu wilyki japuwartaminyirri manku kangku parnangka jawalku tuunyjulku.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Ka warta pakalku japuwartajanu majuwarta, majuminyirri. Wartangka palungka majuwartangka pilurnkajaya yankura nyinamal, kunyjunyungkajaru.” Jii pilurnkajayurula Mamamili walyjakaja ngurra kunyjunyungka nyinaku.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Jiijajju-jananya martu laltungka wangka yumuwanpa, wajalpayi, Mamamili wangka nintilkijalu. Wangka jukujuku-jananya nintilpayi wangka majukungaraya Mamamiliku, purturaya kuliljaku.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Martukajaluya laltulu wulungulyu kujungkarriraya kulilpayi. Wangka yumuwanwiyaju wulurtuka-jananya wajalpayi. Ngaralaya kulira marlaku yankupayi ngurrakarti. Martukajaya karlki ngarapayi wulu kulilkuraya wangka maju. Jiijajju-jananya marlakarti wajalpayi wangka-jananya majuwarta karlkingka martukajangka, wangka-nintikajangkalurrju. Yiltangulyu Jiijajju yutimankupayi wangka yumuwanjanu, Mamaku wangka maju, kukujarrijanu.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Jirntu rukangka-jananya Jiijajju puutja tatirnu wajarnu, wangka-nintikajangka. “Yankuwala kalyuwana puutja, parna kujupakarti.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Jiijajpanga puutja wulu nyinapayi, katinguya kalyungka kutuwana, palumili nintikajalu. Puut kujupakajangaya ngarapayi, parnangka ngamu. Puutkurluya Jiijajmapu yankupayi kalyungka kutuwana.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Palunyangka-jananya wangaljukamu kalyulu pakarnu pungkupayi, puutpa jarrpajunkungara.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Katawatingku piila junu Jiijajju ka kunyala ngarripayi, puutja marlakarti. Ngurlurringuya yanu Jiijajpa kanarnu, karaya wajarnu, “Nintipuka! Pakala miturrijakula!, mirtan kunyala ngarrima!”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Palujanu Jiijajpa pakarnu ka marrkurnu, “Yakarripula, wangalpakamu kalyu!” Kayila yiltangulyu pakirringu, kalyukamu wangalpa.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Wajarnu-jananya, “Nganakunyurra ngurlurrinpa? Ngangkularniya!, ngayu Mamamili kaja, maparn yuwinwinti.”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Palunyaku wangka-nintikajaya yakarringu, jumajiya kalyu nyangu pakirringu. Ka-ngkuya wajarnu, “Ngana ngaa martu? Wangaljukamu kalyulu kulirninpa. Ngaanya maparn majuminyirri.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.