Marcos 4

Mamamili Wangka (MPJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Palujanuya Jiijajmalu yanu kalyu Kaliliyakarti, yirrirringkaya nyinapayi. Yarnngaya martu kujungkarringu ruumuparniya nyinapayi. Jiijajpa takarnu puutja nyinapayi. Nintilpayi-jananya puutjalu.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Wangka yumuwanpa-jananya wajalpayi. Jilanya-jananya wangka kujupa yumuwanpa nintijulpayi,
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Ngangkulaya! Kaatanmayapurluka kaatanmayakarti yanku wilyki warningku, pakalkuraku mirrka.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Wilyki karlki yiwarrangka punkalku ka marlalu pilurnju yanku ka ngalku-jananya wiyalku.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Karlki wilyki punkalku yapulyukurrungka, parna julijulingka. Marla pakara tikirlarriku, parnaparningka, yapulyukurrungka.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Jirntulu wakara tikirlmanku.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Karlki wilyki punkalku jilkarnkurrungka. Purtu pakara ngaraku, julijuliwiyaju. Jilkarnju putamanku mirta pakalkuraku.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Karlki wilyki pakalku parna kunyjunyungka, mirrkawintirriku. Karlkiya pakalku mirrka majuwinti, karlkiya pakalku mirrka juliwinti, karlkiya pakalku mirrka yupalwinti.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Jiijajju-jananya wajarnu, “Wangka palukajanyurra kuliraka junga nyinakura.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Puntu laltuya pakara yanu ngurrakutu. Palujanuluya marlakarti japirnu karlkilu, wangka-nintikajalurrjuluya. “Jiijajpa! Nintimala-lanyaju kaatanmayapurlukaku!, wangka paluku.”
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Jiijajpa-jananya wangkangu, “Mamalu ngarnawarrapurlukalu kulirninpa nintinyurra palumili walyjakaja nyinakura, kaatanmayapurlukaku wangka paluku, kayilanyurra wangka kujupakajakulurrjunyurra ninti nyinakura. Karlkingaya ngurrpa nyinaku wangka palukajaku, purtuya kulilku. Wangka yumuwanpawiyajuya kulilku junku.
11 Jesus disse a eles:
12 ‘Jii karlkiluya wangka yumuwanpa kulilku junku, mirtaya ninti nyinaku. Ngayulurna-jananya wajalku wangka yumuwanpa, kaya kulilku junku. Yiipiraya Mamamili wangka kulilku, palulu-janampa walykukaja warningku.’”
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Jiijajju-jananya japirnu palumili wangka-nintikaja, “Purturanyurra ngangkuni?, wangka kaatanmayapurlukaku. Wangka jiinya julijulinyurra ngangkulngara. Ngularna-nyurrampa wajalku wangka wiltu, purturanyurra kulilku.
13 Então Jesus perguntou:
14 Ngangkulaya! Kaatanmayapurlukaku wangkaku jungalunyurra kulilkura. Kuwarrirna-nyurrampa wajalku. Wilyki palunyanga Mamamili wangka. Kaatanmayapurlukalu wilyki palunya warningku, nganayurulu?, Mamamili nintipurlukayuru. Palulu-jananya martukaja parra nintilku Mamamili wangka, palunga wilykiyuru.
14 E continuou:
15 Wilyki karlkinpa yiwarrangka punkanu, ka pilurnju yanu ngalangu wiyanu. Jampa Mamamili nintipurlukalu Mamamili wangka nintijulku palujanuyila martulu kulilku junku, jumaji malpumili maajalu muunpungku wangka jiikura ngakumparrikura. Malpu palunyanga pilurnyuru, jii pilurnju yanu ka ngalangu wilykikaja wiyanu, palunyayuru malpulu martu ngakumpani, kuliljaku Mamamili wangka.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Wilyki karlkinpa yapulyukurrungka punkanu. Wangka jiiyuruya wilykiwanyuru martu karlkilu Mamamili wangkaya kulilku, karaya pukurlarriku.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Ngulampa martulu-jananya yanku muunpungku Mamaya junkuraku. Palunyakajaluya Mama junku ka pakirriku, wilykiyuru yapulyukurrungka punkara ka, tikirlarringu pakirringu, palunyayuru.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 — ausente —
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 — ausente —
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Karlki wilyki punkanu parna kunyjunyuwana, ka mirrkakajawinti pakanu. Karlkinpaya mirrka majuwinti nyinangu. Wangka jiiyuru martuluya karlkilu kulilku Mamamili wangka, kayilaya junga nyinaku wulungulyu, kayilaya wululu Mamamili warrkamu parra ngapinmalpa. Karlkinpaya mirrka juliwinti nyinangu. Wangka jiiyuru martuluya karlkilu kulilku Mamamili wangka, kayilaya junga nyinaku wulungulyu, kayilaya rawaparnilu Mamamili warrkamu parra ngapinmalpa, kaya warrkamu junku yanku. Karlkinpaya mirrka yupalwinti nyinangu. Wangka jiiyuru martuluya karlkilu kulilku Mamamili wangka, kayilaya junga nyinaku wulungulyu, kayilaya yupal tayimulu Mamamili warrkamu parra ngapilku, kaya warrkamu junku yanku.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Yarrarnu Jiijajju-jananya wajarnu palumili wangka-nintikajangka, ka martu laltungka. “Laampunga warukurlu ngarnawarra nyinaku. Mirta martulu kanyirnin kaninyjarra paangkangka, turampungka, pulawamilingka, paki. Jiinga laampu nyinin ngarnawarra, rantalkuraku.” Wangka palunya-jananya yumuwanpa Jiijajju wajarnu, kulilkurakuya.
21 Jesus continuou:
22 Wangka yumuwanpa kujupa yarrarnu wajarnu, “Wartakaja ngulampawiyaju yutirriku, kukujanu.”
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, “Wangka palukajanyurra kuliraka junga nyinakura.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Jiijajju-jananya yarrarnu wajanu, “Jiingara Mamakurnu wangka kulilaya wanyulu! Wangka jiinyanyurra pukurlarrira kulilku, palujanu Mamalu-nyurranya wangka kujupa nintilku, kulilkunyurra.
24 Disse também:
25 Yiltangulyu Mamakurnu wangka kunyjunyunyurra kulini, palumili wangka kujupa-nyurranya nintilku Mamalu palunyalu. Martu kujupalu kulilparnilu wanyulu palunya wangkaku ngakumparriku nyinaku. Jiinga Mamalu ngakumpalku wulu.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Wajarnu-jananya Jiijajju, “Mamalu-jananya ngampurrju kanyilku wulu, palumili walyjakaja. Jiingaya yupalyuruya nyininpa. Kaji yaalu palunyamili walyjakaja lalturriku? Wangka yumuwanpa ngaayuru. Katira wilyki yintilkatiku parnangka, martu kujulu.
26 Jesus disse:
27 Palunyajanulu marlaku yankula ngarrimalpa. Karrpu yupalka nyinaku. Kayila yanku nyaku wajalku, ‘Parrka jukujuku, pakarnu yikini.’ Kujulu martulu nyaku kayila purtu kulilku, ‘Yaalu pakarnu jiinya warta? Jiinga yiltangulyu pakarnu walyja, ngayungarnara ngurrpa jiiku.’
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Jiingaya pakalku warta japukaja, kuwarripa. Ngulampa mirrkakurlurriku, jampa warta jumarriku.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Palunyaluyila martu kujulu nayipukurlulu yirrkiliyurukurlulu mirrkanga katupungkula manku, mirrka jiinya. Wangka jiiyuruya martulu purtu kulini yaaluya ngayumili walyjakaja lalturriniya. Mamaluwiyaju kulini ka ngayumili walyjakaja laltumaninpa.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Jiijajju-jananya wajarnu, “Mamalu-jananya ngampurrju kanyilku wulu palunyamili walyjakaja. Jiingaya yupalyuruya nyininpa. Kaji yaalu palunyaku walyjakaja lalturriku?, wangka yumuwanpa ngaayuru.
30 Jesus continuou:
31 Martu kujulu wilyki japuwartaminyirri manku kangku parnangka jawalku tuunyjulku.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Ka warta pakalku japuwartajanu majuwarta, majuminyirri. Wartangka palungka majuwartangka pilurnkajaya yankura nyinamal, kunyjunyungkajaru.” Jii pilurnkajayurula Mamamili walyjakaja ngurra kunyjunyungka nyinaku.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Jiijajju-jananya martu laltungka wangka yumuwanpa, wajalpayi, Mamamili wangka nintilkijalu. Wangka jukujuku-jananya nintilpayi wangka majukungaraya Mamamiliku, purturaya kuliljaku.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Martukajaluya laltulu wulungulyu kujungkarriraya kulilpayi. Wangka yumuwanwiyaju wulurtuka-jananya wajalpayi. Ngaralaya kulira marlaku yankupayi ngurrakarti. Martukajaya karlki ngarapayi wulu kulilkuraya wangka maju. Jiijajju-jananya marlakarti wajalpayi wangka-jananya majuwarta karlkingka martukajangka, wangka-nintikajangkalurrju. Yiltangulyu Jiijajju yutimankupayi wangka yumuwanjanu, Mamaku wangka maju, kukujarrijanu.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Jirntu rukangka-jananya Jiijajju puutja tatirnu wajarnu, wangka-nintikajangka. “Yankuwala kalyuwana puutja, parna kujupakarti.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Jiijajpanga puutja wulu nyinapayi, katinguya kalyungka kutuwana, palumili nintikajalu. Puut kujupakajangaya ngarapayi, parnangka ngamu. Puutkurluya Jiijajmapu yankupayi kalyungka kutuwana.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Palunyangka-jananya wangaljukamu kalyulu pakarnu pungkupayi, puutpa jarrpajunkungara.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Katawatingku piila junu Jiijajju ka kunyala ngarripayi, puutja marlakarti. Ngurlurringuya yanu Jiijajpa kanarnu, karaya wajarnu, “Nintipuka! Pakala miturrijakula!, mirtan kunyala ngarrima!”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Palujanu Jiijajpa pakarnu ka marrkurnu, “Yakarripula, wangalpakamu kalyu!” Kayila yiltangulyu pakirringu, kalyukamu wangalpa.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Wajarnu-jananya, “Nganakunyurra ngurlurrinpa? Ngangkularniya!, ngayu Mamamili kaja, maparn yuwinwinti.”
40 Aí ele perguntou:
41 Palunyaku wangka-nintikajaya yakarringu, jumajiya kalyu nyangu pakirringu. Ka-ngkuya wajarnu, “Ngana ngaa martu? Wangaljukamu kalyulu kulirninpa. Ngaanya maparn majuminyirri.”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.