Marcos 4
Mamamili Wangka (MPJ) vs NAA
1 Palujanuya Jiijajmalu yanu kalyu Kaliliyakarti, yirrirringkaya nyinapayi. Yarnngaya martu kujungkarringu ruumuparniya nyinapayi. Jiijajpa takarnu puutja nyinapayi. Nintilpayi-jananya puutjalu.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Wangka yumuwanpa-jananya wajalpayi. Jilanya-jananya wangka kujupa yumuwanpa nintijulpayi,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Ngangkulaya! Kaatanmayapurluka kaatanmayakarti yanku wilyki warningku, pakalkuraku mirrka.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Wilyki karlki yiwarrangka punkalku ka marlalu pilurnju yanku ka ngalku-jananya wiyalku.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Karlki wilyki punkalku yapulyukurrungka, parna julijulingka. Marla pakara tikirlarriku, parnaparningka, yapulyukurrungka.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Jirntulu wakara tikirlmanku.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Karlki wilyki punkalku jilkarnkurrungka. Purtu pakara ngaraku, julijuliwiyaju. Jilkarnju putamanku mirta pakalkuraku.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Karlki wilyki pakalku parna kunyjunyungka, mirrkawintirriku. Karlkiya pakalku mirrka majuwinti, karlkiya pakalku mirrka juliwinti, karlkiya pakalku mirrka yupalwinti.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Jiijajju-jananya wajarnu, “Wangka palukajanyurra kuliraka junga nyinakura.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Puntu laltuya pakara yanu ngurrakutu. Palujanuluya marlakarti japirnu karlkilu, wangka-nintikajalurrjuluya. “Jiijajpa! Nintimala-lanyaju kaatanmayapurlukaku!, wangka paluku.”
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Jiijajpa-jananya wangkangu, “Mamalu ngarnawarrapurlukalu kulirninpa nintinyurra palumili walyjakaja nyinakura, kaatanmayapurlukaku wangka paluku, kayilanyurra wangka kujupakajakulurrjunyurra ninti nyinakura. Karlkingaya ngurrpa nyinaku wangka palukajaku, purtuya kulilku. Wangka yumuwanpawiyajuya kulilku junku.
11 Jesus disse a eles:
12 ‘Jii karlkiluya wangka yumuwanpa kulilku junku, mirtaya ninti nyinaku. Ngayulurna-jananya wajalku wangka yumuwanpa, kaya kulilku junku. Yiipiraya Mamamili wangka kulilku, palulu-janampa walykukaja warningku.’”
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Jiijajju-jananya japirnu palumili wangka-nintikaja, “Purturanyurra ngangkuni?, wangka kaatanmayapurlukaku. Wangka jiinya julijulinyurra ngangkulngara. Ngularna-nyurrampa wajalku wangka wiltu, purturanyurra kulilku.
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Ngangkulaya! Kaatanmayapurlukaku wangkaku jungalunyurra kulilkura. Kuwarrirna-nyurrampa wajalku. Wilyki palunyanga Mamamili wangka. Kaatanmayapurlukalu wilyki palunya warningku, nganayurulu?, Mamamili nintipurlukayuru. Palulu-jananya martukaja parra nintilku Mamamili wangka, palunga wilykiyuru.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Wilyki karlkinpa yiwarrangka punkanu, ka pilurnju yanu ngalangu wiyanu. Jampa Mamamili nintipurlukalu Mamamili wangka nintijulku palujanuyila martulu kulilku junku, jumaji malpumili maajalu muunpungku wangka jiikura ngakumparrikura. Malpu palunyanga pilurnyuru, jii pilurnju yanu ka ngalangu wilykikaja wiyanu, palunyayuru malpulu martu ngakumpani, kuliljaku Mamamili wangka.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Wilyki karlkinpa yapulyukurrungka punkanu. Wangka jiiyuruya wilykiwanyuru martu karlkilu Mamamili wangkaya kulilku, karaya pukurlarriku.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Ngulampa martulu-jananya yanku muunpungku Mamaya junkuraku. Palunyakajaluya Mama junku ka pakirriku, wilykiyuru yapulyukurrungka punkara ka, tikirlarringu pakirringu, palunyayuru.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 — ausente —
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Karlki wilyki punkanu parna kunyjunyuwana, ka mirrkakajawinti pakanu. Karlkinpaya mirrka majuwinti nyinangu. Wangka jiiyuru martuluya karlkilu kulilku Mamamili wangka, kayilaya junga nyinaku wulungulyu, kayilaya wululu Mamamili warrkamu parra ngapinmalpa. Karlkinpaya mirrka juliwinti nyinangu. Wangka jiiyuru martuluya karlkilu kulilku Mamamili wangka, kayilaya junga nyinaku wulungulyu, kayilaya rawaparnilu Mamamili warrkamu parra ngapinmalpa, kaya warrkamu junku yanku. Karlkinpaya mirrka yupalwinti nyinangu. Wangka jiiyuru martuluya karlkilu kulilku Mamamili wangka, kayilaya junga nyinaku wulungulyu, kayilaya yupal tayimulu Mamamili warrkamu parra ngapilku, kaya warrkamu junku yanku.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Yarrarnu Jiijajju-jananya wajarnu palumili wangka-nintikajangka, ka martu laltungka. “Laampunga warukurlu ngarnawarra nyinaku. Mirta martulu kanyirnin kaninyjarra paangkangka, turampungka, pulawamilingka, paki. Jiinga laampu nyinin ngarnawarra, rantalkuraku.” Wangka palunya-jananya yumuwanpa Jiijajju wajarnu, kulilkurakuya.
21 Jesus também lhes disse:
22 Wangka yumuwanpa kujupa yarrarnu wajarnu, “Wartakaja ngulampawiyaju yutirriku, kukujanu.”
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, “Wangka palukajanyurra kuliraka junga nyinakura.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Jiijajju-jananya yarrarnu wajanu, “Jiingara Mamakurnu wangka kulilaya wanyulu! Wangka jiinyanyurra pukurlarrira kulilku, palujanu Mamalu-nyurranya wangka kujupa nintilku, kulilkunyurra.
24 Então lhes disse:
25 Yiltangulyu Mamakurnu wangka kunyjunyunyurra kulini, palumili wangka kujupa-nyurranya nintilku Mamalu palunyalu. Martu kujupalu kulilparnilu wanyulu palunya wangkaku ngakumparriku nyinaku. Jiinga Mamalu ngakumpalku wulu.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Wajarnu-jananya Jiijajju, “Mamalu-jananya ngampurrju kanyilku wulu, palumili walyjakaja. Jiingaya yupalyuruya nyininpa. Kaji yaalu palunyamili walyjakaja lalturriku? Wangka yumuwanpa ngaayuru. Katira wilyki yintilkatiku parnangka, martu kujulu.
26 Jesus disse ainda:
27 Palunyajanulu marlaku yankula ngarrimalpa. Karrpu yupalka nyinaku. Kayila yanku nyaku wajalku, ‘Parrka jukujuku, pakarnu yikini.’ Kujulu martulu nyaku kayila purtu kulilku, ‘Yaalu pakarnu jiinya warta? Jiinga yiltangulyu pakarnu walyja, ngayungarnara ngurrpa jiiku.’
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Jiingaya pakalku warta japukaja, kuwarripa. Ngulampa mirrkakurlurriku, jampa warta jumarriku.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Palunyaluyila martu kujulu nayipukurlulu yirrkiliyurukurlulu mirrkanga katupungkula manku, mirrka jiinya. Wangka jiiyuruya martulu purtu kulini yaaluya ngayumili walyjakaja lalturriniya. Mamaluwiyaju kulini ka ngayumili walyjakaja laltumaninpa.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Jiijajju-jananya wajarnu, “Mamalu-jananya ngampurrju kanyilku wulu palunyamili walyjakaja. Jiingaya yupalyuruya nyininpa. Kaji yaalu palunyaku walyjakaja lalturriku?, wangka yumuwanpa ngaayuru.
30 Disse mais:
31 Martu kujulu wilyki japuwartaminyirri manku kangku parnangka jawalku tuunyjulku.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Ka warta pakalku japuwartajanu majuwarta, majuminyirri. Wartangka palungka majuwartangka pilurnkajaya yankura nyinamal, kunyjunyungkajaru.” Jii pilurnkajayurula Mamamili walyjakaja ngurra kunyjunyungka nyinaku.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Jiijajju-jananya martu laltungka wangka yumuwanpa, wajalpayi, Mamamili wangka nintilkijalu. Wangka jukujuku-jananya nintilpayi wangka majukungaraya Mamamiliku, purturaya kuliljaku.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Martukajaluya laltulu wulungulyu kujungkarriraya kulilpayi. Wangka yumuwanwiyaju wulurtuka-jananya wajalpayi. Ngaralaya kulira marlaku yankupayi ngurrakarti. Martukajaya karlki ngarapayi wulu kulilkuraya wangka maju. Jiijajju-jananya marlakarti wajalpayi wangka-jananya majuwarta karlkingka martukajangka, wangka-nintikajangkalurrju. Yiltangulyu Jiijajju yutimankupayi wangka yumuwanjanu, Mamaku wangka maju, kukujarrijanu.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Jirntu rukangka-jananya Jiijajju puutja tatirnu wajarnu, wangka-nintikajangka. “Yankuwala kalyuwana puutja, parna kujupakarti.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Jiijajpanga puutja wulu nyinapayi, katinguya kalyungka kutuwana, palumili nintikajalu. Puut kujupakajangaya ngarapayi, parnangka ngamu. Puutkurluya Jiijajmapu yankupayi kalyungka kutuwana.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Palunyangka-jananya wangaljukamu kalyulu pakarnu pungkupayi, puutpa jarrpajunkungara.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Katawatingku piila junu Jiijajju ka kunyala ngarripayi, puutja marlakarti. Ngurlurringuya yanu Jiijajpa kanarnu, karaya wajarnu, “Nintipuka! Pakala miturrijakula!, mirtan kunyala ngarrima!”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Palujanu Jiijajpa pakarnu ka marrkurnu, “Yakarripula, wangalpakamu kalyu!” Kayila yiltangulyu pakirringu, kalyukamu wangalpa.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Wajarnu-jananya, “Nganakunyurra ngurlurrinpa? Ngangkularniya!, ngayu Mamamili kaja, maparn yuwinwinti.”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Palunyaku wangka-nintikajaya yakarringu, jumajiya kalyu nyangu pakirringu. Ka-ngkuya wajarnu, “Ngana ngaa martu? Wangaljukamu kalyulu kulirninpa. Ngaanya maparn majuminyirri.”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.