Romanos 7

Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zemɓa ki nuŋ, ki kotto ono ɗoŋ ni roota eŋ, kune kunʼni suune adda kʼadduguŋ, kono urzi kʼoogoro kun yi suune: Oogoro gette i-dʼede toogo ekki wedusuʼŋ aame yoŋ zeere ɗaŋŋal.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Iŋkino maŋ erewo ti ziiɗa kule geŋ, todʼte kettiyo a kulatú tʼurzi kʼoogoro aame yi lekkiyo zeere geŋ me. Wo ɗe aame kulatú yʼinda maŋ, oogoro seeɗu gette ti ki ti seeɗa ye baa, todʼte ettú toore.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Wo aame kulatú yoŋ zeere yi kʼinda ye wo ti yʼiili, ti ziiɗa kule doolo maŋ, geŋ an di waaka ere ti moone ti kule bakatú. Wo ɗe aame kulatú yʼinda maŋ, todʼte ettú toore, tʼaane tʼa seeɗa kule doolo, oogoro ti ki ti seeɗa ye, geŋ an gi di wolla ere i moone ti kule bakatú ye.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Geŋ iŋkino kay zemɓa ki nuŋ, kune egguŋ aa unto a ɗaana kʼoogoro me, kono tʼurzi tudde kʼAlmasi yʼele ki seɗeke gette, aa kun tʼinda kaŋ soo ti yode. Iŋkino maŋ kine in tʼize ɗoŋ kʼAlmasi wede i-bilɗe ti diine ɗoŋ unto, kono naabadiŋ tʼaase ti ɗaakatú a Raa me.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Ɗerec, ti kaaga kine in likke lekkiyo ere aa tudde ti dehu, aame geŋ sulɗi ɗoŋ in dʼeliyo liikiwe ki n̰aapu an dʼooniyo toogo tʼurzi kʼoogoro an di naabiya adda tuddiŋ, iŋkino in dʼettiyo unto.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ti kaaga oogoro tʼin tiʼn ziiɗa aakede ɗoŋ daŋgay, wo aŋken̰n̰o kine a ɗaanatú aa ɗoŋ unto kono Raa yʼin tiʼn uɗɗe ti toogatú me. Iŋkino maŋ in naabo a Raa tʼurzi wede aware Unde Kamilen̰ tʼinni dokkiyo, wo in kiʼn dokkiyo urzi wede mazzini kʼoogoro Muusa gen̰n̰o ye baa.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Iŋkino maŋ kine in tʼeese moo me, oogoro gette todʼte olɗiko ko? Aha, iŋkino ye! Wo ɗe ni zuune olɗiko tʼurzi kʼoogoro. Aŋki oogoro ti ki ruute «zaapu kʼadde a munɗa wedusu ulu» ye maŋ, nuŋ zaapu kʼadde a munɗa wede gette ni ki ti suune ye.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Wo tʼurzi kʼoogoro geŋ olɗiko ti dʼuune urzi ti nuŋ, iŋkino ni zaapu addó a sulɗi ɗuwo ɗoŋ tuuku toŋ maŋ. Ɗerec, daa kʼoogoro maŋ, olɗiko gette ettú aa munɗa unto.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Ti kaaga aame oogoro ni ki ti zuune ye geŋ, ni lekkiyo aa addó i dehu, wo ɗe aame oogoro ni ti zuune maŋ, olɗiko tʼa jiire eedó,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 wo nuŋ aa nʼinda: Oogoro ere Raa yʼelo kono ɗuwo tʼan dʼan tʼette kʼume lekkiyo geŋ, a nuŋ o-tʼize urzi kʼunto.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Iŋkino tʼurzi kʼoogoro geŋ, olɗiko ti dʼuune urzi tʼa ti nʼ mibilɗe, wo tʼurzi tode gette o dʼiide unto.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Geŋ iŋkino oogoro Raa gette tode batum kamilen̰, wo urziyagutú toŋ kane kamilen̰, ki diine wo beehiye.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Iŋkino maŋ munɗa wede beehiye geŋ, a nuŋ o-tʼise urzi kʼuntadó ko? Aha, iŋkino ye! I nʼîideʼŋ olɗiko. Geŋ tʼurzi kʼoogoro ere beehiye gette, olɗiko ti dʼuune urzi ki tôwwadó. Iŋkino maŋ in suuno olɗiko todʼtiŋ ki kotto olɗiko, wo tʼurzi kʼoogoro geŋ olɗiko itatú a tʼuɗɗe keren̰, todʼtiŋ olɗo a jiire pay.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ki kotto kine in suune oogoro gette tʼettiyo tʼurzi kʼUnde Raa, wo ɗe nuŋ wede tudde eŋ, nʼa tʼize ɓule kʼolɗiko.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Geŋ munɗa wede nʼisiyo, ni ki yʼ suuniyo ye. Iŋkino munɗa wede ni dehu nʼaase geŋ, ni ki ti yʼisiyo ye, wo ɗe ni-tʼisiyo munɗa wede nʼazzuru.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Wo aame munɗa wede ni ki yʼ dehu ye geŋ ni ti yʼisiyo maŋ, geŋ i-kaza oogoro gette ni ti suune adda kʼaddó todʼte beehiye.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Geŋ isiyo iŋkino nuuno ye, isiyoʼŋ olɗiko ere i lekkiyo adda kʼaddó.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Ɗerec, ni suune munɗa wede beehiye geŋ yi ki lekkiyo ye adda kʼadde nuŋ wede tudde eŋ me. Ki kotto nuŋ o dʼede mosogo kʼisiyo munɗa wede beehiye, wo toogadó umbo ni kʼaaniya ni ki ti yʼisiyo ye.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Iŋkino maŋ munɗa wede beehiye ni dehu nʼaase geŋ, ni ki ti yʼisiyo ye, wo ni-tʼisiyo munɗa wede ulsu ni ki dehu ye.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Wo aame munɗa wede ni ki yʼ dehu ye geŋ ni ti yʼisiyo maŋ, geŋ isiyo nuuno ye, isiyo olɗiko ere i lekkiyo adda kʼaddó.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Iŋkino maŋ, nuŋ ni dehu nʼaase munɗa wede beehiye, wo ɗe adda kʼaddó ni dʼowwiyo munɗa i ni dokkiyo ede, ni dʼisiyo miŋ munɗa wede ulsu ɗaŋŋal.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ki kotto nuŋ batum adda kʼaddó geŋ, ulbó o isiyo uŋseʼŋ ki daaniya kʼoogoro Raa,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 wo ɗe ni dʼowwiyo adda tuddó munɗa i ni dokkiyo ede, yi ɗeyyiso ti oogoro Raa ere nuŋ nʼiyye elkisadó pay eego. Munɗa wede i ni dokkiyo adda kʼaddó geŋ, yi-ti nʼ gitte miŋ kʼisiyo kʼolɗiko.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Wayya nuŋ eŋ, sommagi o di-tʼiide! Wee wee a nʼaɗɗa ti tuddó ere o dʼetta unto ette?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Geŋ in rooto koɗuwo a Raa tʼurzi Galmeegiŋ Isa Almasi!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.