Romanos 7

Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Zemɓa ki nuŋ, ki kotto ono ɗoŋ ni roota eŋ, kune kunʼni suune adda kʼadduguŋ, kono urzi kʼoogoro kun yi suune: Oogoro gette i-dʼede toogo ekki wedusuʼŋ aame yoŋ zeere ɗaŋŋal.
1 Ou vocês não sabem, irmãos — pois falo aos que conhecem a lei —, que a lei tem domínio sobre uma pessoa apenas enquanto ela está viva?
2 Iŋkino maŋ erewo ti ziiɗa kule geŋ, todʼte kettiyo a kulatú tʼurzi kʼoogoro aame yi lekkiyo zeere geŋ me. Wo ɗe aame kulatú yʼinda maŋ, oogoro seeɗu gette ti ki ti seeɗa ye baa, todʼte ettú toore.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei a seu marido, enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, ela ficará livre da lei conjugal.
3 Wo aame kulatú yoŋ zeere yi kʼinda ye wo ti yʼiili, ti ziiɗa kule doolo maŋ, geŋ an di waaka ere ti moone ti kule bakatú. Wo ɗe aame kulatú yʼinda maŋ, todʼte ettú toore, tʼaane tʼa seeɗa kule doolo, oogoro ti ki ti seeɗa ye, geŋ an gi di wolla ere i moone ti kule bakatú ye.
3 De modo que será considerada adúltera se, enquanto o marido estiver vivo, ela se unir com outro homem. Mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei e não será adúltera se casar com outro homem.
4 Geŋ iŋkino kay zemɓa ki nuŋ, kune egguŋ aa unto a ɗaana kʼoogoro me, kono tʼurzi tudde kʼAlmasi yʼele ki seɗeke gette, aa kun tʼinda kaŋ soo ti yode. Iŋkino maŋ kine in tʼize ɗoŋ kʼAlmasi wede i-bilɗe ti diine ɗoŋ unto, kono naabadiŋ tʼaase ti ɗaakatú a Raa me.
4 Assim, meus irmãos, também vocês morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para que pertençam a outro, a saber, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Ɗerec, ti kaaga kine in likke lekkiyo ere aa tudde ti dehu, aame geŋ sulɗi ɗoŋ in dʼeliyo liikiwe ki n̰aapu an dʼooniyo toogo tʼurzi kʼoogoro an di naabiya adda tuddiŋ, iŋkino in dʼettiyo unto.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Ti kaaga oogoro tʼin tiʼn ziiɗa aakede ɗoŋ daŋgay, wo aŋken̰n̰o kine a ɗaanatú aa ɗoŋ unto kono Raa yʼin tiʼn uɗɗe ti toogatú me. Iŋkino maŋ in naabo a Raa tʼurzi wede aware Unde Kamilen̰ tʼinni dokkiyo, wo in kiʼn dokkiyo urzi wede mazzini kʼoogoro Muusa gen̰n̰o ye baa.
6 Agora, porém, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo a que estávamos sujeitos, para que sirvamos da maneira nova, segundo o Espírito, e não da maneira antiga, segundo a letra.
7 Iŋkino maŋ kine in tʼeese moo me, oogoro gette todʼte olɗiko ko? Aha, iŋkino ye! Wo ɗe ni zuune olɗiko tʼurzi kʼoogoro. Aŋki oogoro ti ki ruute «zaapu kʼadde a munɗa wedusu ulu» ye maŋ, nuŋ zaapu kʼadde a munɗa wede gette ni ki ti suune ye.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, a não ser por meio da lei. Porque eu não teria conhecido a cobiça, se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Wo tʼurzi kʼoogoro geŋ olɗiko ti dʼuune urzi ti nuŋ, iŋkino ni zaapu addó a sulɗi ɗuwo ɗoŋ tuuku toŋ maŋ. Ɗerec, daa kʼoogoro maŋ, olɗiko gette ettú aa munɗa unto.
8 Mas o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, despertou em mim todo tipo de cobiça. Porque, sem lei, o pecado está morto.
9 Ti kaaga aame oogoro ni ki ti zuune ye geŋ, ni lekkiyo aa addó i dehu, wo ɗe aame oogoro ni ti zuune maŋ, olɗiko tʼa jiire eedó,
9 Houve um tempo em que, sem a lei, eu vivia. Mas, quando veio o mandamento, o pecado reviveu, e eu morri.
10 wo nuŋ aa nʼinda: Oogoro ere Raa yʼelo kono ɗuwo tʼan dʼan tʼette kʼume lekkiyo geŋ, a nuŋ o-tʼize urzi kʼunto.
10 E verifiquei que o mandamento que me havia sido dado para vida, esse se tornou mandamento para morte.
11 Iŋkino tʼurzi kʼoogoro geŋ, olɗiko ti dʼuune urzi tʼa ti nʼ mibilɗe, wo tʼurzi tode gette o dʼiide unto.
11 Porque o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Geŋ iŋkino oogoro Raa gette tode batum kamilen̰, wo urziyagutú toŋ kane kamilen̰, ki diine wo beehiye.
12 Assim, a lei é santa e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Iŋkino maŋ munɗa wede beehiye geŋ, a nuŋ o-tʼise urzi kʼuntadó ko? Aha, iŋkino ye! I nʼîideʼŋ olɗiko. Geŋ tʼurzi kʼoogoro ere beehiye gette, olɗiko ti dʼuune urzi ki tôwwadó. Iŋkino maŋ in suuno olɗiko todʼtiŋ ki kotto olɗiko, wo tʼurzi kʼoogoro geŋ olɗiko itatú a tʼuɗɗe keren̰, todʼtiŋ olɗo a jiire pay.
13 Então, aquilo que é bom se tornou morte para mim? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para mostrar-se como pecado, por meio de uma coisa boa causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, o pecado mostrasse toda a sua força de pecado.
14 Ki kotto kine in suune oogoro gette tʼettiyo tʼurzi kʼUnde Raa, wo ɗe nuŋ wede tudde eŋ, nʼa tʼize ɓule kʼolɗiko.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual. Eu, porém, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Geŋ munɗa wede nʼisiyo, ni ki yʼ suuniyo ye. Iŋkino munɗa wede ni dehu nʼaase geŋ, ni ki ti yʼisiyo ye, wo ɗe ni-tʼisiyo munɗa wede nʼazzuru.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Wo aame munɗa wede ni ki yʼ dehu ye geŋ ni ti yʼisiyo maŋ, geŋ i-kaza oogoro gette ni ti suune adda kʼaddó todʼte beehiye.
16 Ora, se faço o que não quero, concordo com a lei, que é boa.
17 Geŋ isiyo iŋkino nuuno ye, isiyoʼŋ olɗiko ere i lekkiyo adda kʼaddó.
17 Neste caso, quem faz isso já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Ɗerec, ni suune munɗa wede beehiye geŋ yi ki lekkiyo ye adda kʼadde nuŋ wede tudde eŋ me. Ki kotto nuŋ o dʼede mosogo kʼisiyo munɗa wede beehiye, wo toogadó umbo ni kʼaaniya ni ki ti yʼisiyo ye.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim, mas não o realizá-lo.
19 Iŋkino maŋ munɗa wede beehiye ni dehu nʼaase geŋ, ni ki ti yʼisiyo ye, wo ni-tʼisiyo munɗa wede ulsu ni ki dehu ye.
19 Porque não faço o bem que eu quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Wo aame munɗa wede ni ki yʼ dehu ye geŋ ni ti yʼisiyo maŋ, geŋ isiyo nuuno ye, isiyo olɗiko ere i lekkiyo adda kʼaddó.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Iŋkino maŋ, nuŋ ni dehu nʼaase munɗa wede beehiye, wo ɗe adda kʼaddó ni dʼowwiyo munɗa i ni dokkiyo ede, ni dʼisiyo miŋ munɗa wede ulsu ɗaŋŋal.
21 Assim, encontro esta lei: quando quero fazer o bem, o mal reside em mim.
22 Ki kotto nuŋ batum adda kʼaddó geŋ, ulbó o isiyo uŋseʼŋ ki daaniya kʼoogoro Raa,
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 wo ɗe ni dʼowwiyo adda tuddó munɗa i ni dokkiyo ede, yi ɗeyyiso ti oogoro Raa ere nuŋ nʼiyye elkisadó pay eego. Munɗa wede i ni dokkiyo adda kʼaddó geŋ, yi-ti nʼ gitte miŋ kʼisiyo kʼolɗiko.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Wayya nuŋ eŋ, sommagi o di-tʼiide! Wee wee a nʼaɗɗa ti tuddó ere o dʼetta unto ette?
24 Miserável homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Geŋ in rooto koɗuwo a Raa tʼurzi Galmeegiŋ Isa Almasi!
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.