Marcos 4

Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Isa yo a biza bar Galile, aame geŋ yʼa iise dooyiso ɗuwo sey. Ɗoŋ duuru ɓaadaŋ ɓaadaŋ an di-tʼugiye, iŋkino yi di gili adda tooko ekkʼahu, yʼa-guune wo kane ɗoŋ duuru pay an tʼîhira a biza bar.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 A dooyisadí gette yʼan diʼn duuye a sulɗi ɓaadaŋ tʼono ombiɗe, yʼede:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Kun ollo! I dʼede wedusu soo iŋkino yi tʼiide korso buzu kʼadda doome.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Aame yi sakkisa geŋ, buzu oŋgoŋ a-zilɗiti a urzi, emɓi an iidoʼŋ an di-tiɓɓe pay.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Buzu oŋgoŋ soŋ a-zilɗiti a ume wede tʼaddaʼŋ paŋgiragi, siiɗadí baata. Kane geŋ a tʼuɗɗe kesiko kono siiɗadaŋ soodo.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Aame peeɗo ti-gilo wo tʼihina maŋ, kane geŋ a tʼigge, a-biiha kono sondayzaŋ i ki ti ɗiige ye.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ɗoŋ soŋ a-zilɗiti adda kʼahimagi, kane geŋ a tʼuɗɗe wo ahimagi an iiziga maŋ, an diʼn ippe an ki dʼehe ye.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ɗoŋ oŋgoŋ soŋ a-zilɗiti a siiɗo ere beehiye, kane geŋ a tʼuɗɗe, an dʼihira wo an dʼehe: ulo muduso soo yʼa ehe in̰n̰i ada gʼaɗo, soŋ ada zoot wo soŋ meeda.»
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Maŋ Isa yʼa ruute, yʼede: «Wede i-dʼede kuwwa kʼollige maŋ, yʼollo koɗuwo!»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Saŋ Isa yʼa tʼirga ti tukki ɗoŋ duuru. Aame geŋ ɗoŋ i ti yʼ ɗuule ti kane sanalliyagi koomat makumu sire geŋ an di yʼ tunde, ki moo me yʼan rootiyto a ɗoŋ duuru tʼono ombiɗe me?
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Yoŋ yʼan di ruute, yʼede: «A kuneʼŋ Raa yʼun ele suuniyo ki sulɗi ɗoŋ ombiɗe ki Moziko Raa te, wo ɗe a ɗoŋ oŋgoŋ sulɗi pay geŋ an an rootiytoʼŋ tʼono ombiɗe,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 iŋkino:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Isa yʼan di ruute sey, yʼede: «Ono ombiɗe eŋ itadaŋ kun kiʼn suuniyo ye! Ɗe mummino kun diʼn suuna ita kʼono ombiɗe pay geŋ me?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Wede korso geŋ yi korso ono Raa.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Buzu wede i zilɗiti a biza kʼurzi geŋ, i-kaza ɗuwo ɗoŋ ollige ono Raa, wo ɗe an tʼollige maŋ a kaamiki Meeda siitanɗani tʼettiyo, ti-tʼoɗɗipe ono geŋ tʼadda kʼaddaŋ me.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Buzu wede i zilɗiti a ume wede tʼadda paŋgiragi geŋ, i-kaza ɗuwo ɗoŋ ollige ono Raa, kesiko ulbaŋ uŋse an dʼamɓu.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Wo ɗe ono sottadaŋ ti ki ti ɗeegu adda kʼaddaŋ, an aa ki seeɗu zakiɗi ye, aame i ettiyo dabar ise ɗuwo anʼni dabirsa kono an umɓe a ono Raa maŋ, kesiko an tʼargu.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Buzu wede i zilɗiti adda kʼahimagi geŋ, i-kaza ɗuwo ɗoŋ ollige ono Raa,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 wo ɗe saŋ elkisito a sulɗi duniya, dehutu kʼurzi maala wo zaapu kʼadde a sulɗi ɗoŋ ulpi tuddaŋ ti dehu ti doolo toŋ ede. Kane pay geŋ ono an diʼn appiya, an ki dʼohire ye a urzi Raa me.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ki ɗaŋgu buzu wede i zilɗiti a siiɗo ere beehiye gette, i-kaza ɗuwo ɗoŋ ollige ono Raa wo an diʼn seeɗu adda kʼaddaŋ, an dʼohire a urzi Raa, an aa dʼooniyo eebaŋ ti doolo, aakede ulo muduso soo yʼa ehe in̰n̰i ada gʼaɗo, soŋ ada zoot, wo soŋ meeda.»
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Isa yʼan di ruute sey, yʼede: «Aame wede yʼa tʼuyye pitila maŋ, yʼa-tʼossibe bogoro kunuŋ, yi-ti tʼele a ita kʼoŋgali ko? Aha, ki too maŋ yʼa ti zaape tʼawwa.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Sulɗi ɗoŋ pay ombiɗeʼŋ, saŋ onniyo soo a tʼooɗiba ita, wo ono ɗoŋ i ki dehu ɗuwo an kʼolliga ye geŋ, saŋ onniyo soo a tʼaɗɗa a toore.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Wede i-dʼede kuwwa kʼollige maŋ, yʼollo koɗuwo!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Isa yʼan di ruute sey, yʼede: «Kun koona mentikagi a ono ɗoŋ kun ollige. Ɗerec, dooziyo ere kun dooziyo a ɗuwo gette, Raa toŋ yʼun ti dooza a kune iŋkino kay, wo yʼa dʼoɓa ti jugulu a kune me.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Ɗerec, a wede i-dʼede suuniyoʼŋ, an i-tʼeela tʼeego, wo ɗe a wede i-kʼede suuniyo ye, ere booloŋ i-dʼede toŋ an i-tʼamɓa.»
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Isa yʼa ruute sey, yʼede: «Moziko Raa todʼ ti deeƴiso aa wede yi sakkisa buzu adda doomizí.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Wo ki yode diɗɗo tʼettiyo yi-ti moone, wo ume i tʼompilso maŋ yi-tʼoozige, yi ki suune ye ume buzu yʼaɗɗiya wo yi dʼohire mummino toŋ maŋ.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Naabo gette i ti suuniyo tode siiɗo sittú. I-tʼaɗɗiya ki poone soole, saŋ i-tʼisiyo koƴile, saŋ mahuwe i-ti pan̰a, saŋ i-ti tana.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Aame i ti tana maŋ, wede yi dʼamɓu suwwo ki ayɗu baa, kono peeɗo tʼîide kʼayɗu.»
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Isa yʼa ruute sey, yʼede: «Moziko Raa in tʼeese todʼte aa moo me? In di roote todʼte ti ono ombiɗe ɗoŋ tuuku me?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Tode gette ti deeƴiso aa ulo kʼundumu soo sundí mutard. Aame ki kiira geŋ, ulo kʼundumu miŋ yoŋ n̰eŋku a jiire ti diine kʼin̰n̰i kʼinda pay ɗoŋ adda duniya.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Wo ɗe ki-giira kotto maŋ, yi-tʼaɗɗiya yi dʼisiyo goole i ceeriyo inda ɗoŋ pay adda jineene gen̰n̰o, yi dʼahuntu layɗayi deero emɓi an dʼappiyta ɓoyɗizaŋ eego.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Geŋ Isa a dooyisadí gette, yiʼni duuye ɗuwo tʼono ombiɗe ɓaadaŋ iŋkino, aa ere an aane an yʼolliga.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 A ɗuwo munɗa daa kʼono ombiɗe yʼan ki rootiyo ye, wo ɗe aame yoŋ siidí ti sanalliyagí maŋ, yʼan tʼooɗibe ita kʼono ombiɗe pay geŋ me.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 A onniyo gettiyo batum a peeɗo tʼa tʼiire maŋ, Isa yʼan di ruute a sanalliyagí, yʼede: «In ti doopoʼŋ ti dar bar ti nee.»
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Iŋkino maŋ ɗoŋ duuru an diʼn iili zeŋge tʼinno, kane sanalliyagí an a di gili ti yode adda tooko, wo tookiyagi doolo toŋ ede a sirpadaŋ an dʼiŋgile.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 A kaamiki, i dʼiiziga maaye ɓaadaŋ adda bar. Ahu geŋ i-kolzite kolzite i dʼoɓite kʼadda tooko, todʼte i tʼôoniyo tʼahu.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Isa geŋ yoŋ a ume kʼita, yʼa udige kuy yʼa ti ziɗɗe eedí a wasaade. Sanalliyagí an tʼiide an di yʼinne, wo an i di ruute, anʼde: «Wede dooyisadey, kine in tʼunto miŋ, kee ki moone tanɗaŋ?»
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Iŋkino maŋ Isa yʼa tʼiiziga, yʼa yʼiɗɗise maaye me, wo ahu bar yʼan di ruute, yʼede: «Kun ôhor! Kun tʼasso!» Maŋ maaye yʼa ziiɗa, wo ahu toŋ an tʼudige ɗeɗɗek.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Saŋ Isa yʼan di ruute sanalliyagi, yʼede: «Kun orgiso iŋkino moo me? Kun ki ziipe adduguŋ a nuuno ye ɓotto ko?»
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Wo kane orgiso tʼanni ziiɗa ɓaadaŋ, an di rootiyto tuddaŋ, anʼde: «Yode eŋ moo wede me, kono aŋ maaye ti ahu bar toŋ an dʼollige onamí me!»
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.