Lucas 17
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs BKJ
1 Isa yʼan di ruute a sanalliyagí, yʼede: «Ɗerec, kane sulɗi daayum ede ɗoŋ i-tʼeliyo ɗuwo adda kʼolɗiko me, wo ɗe dabar a yode wede i tʼeliyo bakadí adda kʼolɗiko.
1 Então ele disse aos discípulos: É impossível que não venham ofensas; mas ai daquele por quem elas vierem!
2 A wede iŋkino geŋ, dabar ere an i di kette assa meeda a golladí an ti yʼ seɗɗe adda bar gette, soodo sey ti ere yi tʼooney a ɗaana Raa te, aame yi tʼeliyo adda kʼolɗiko wede soo ti diine kane ɗoŋ tasse a urzi zaapu kʼadde a nuuno maŋ.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado ao mar, do que ofender um destes pequeninos.
3 Kun koona mentikagi!
3 Tomai cuidado de vós mesmos, se teu irmão peca contra ti, repreende-o; e, se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Wo aame leemadá yi tʼiza olɗiko a kee wo saŋ yʼa iido ki tuddá, yʼa tʼeese: “Leema ki nuŋ, nuŋ olɗikadó ni ti zuune nʼa-kime lekkiyadó”, iŋkino iŋkino adda kʼon̰n̰u taŋ sarat toŋ maŋ, kʼoyyo ki tʼiso tambobino te.»
4 E, se ele pecar contra ti sete vezes em um dia, e sete vezes em um dia retornar a ti, dizendo: Eu me arrependo, tu lhe perdoarás.
5 Ɗoŋ zina Galmeega an i di ruute, anʼde: «Zaapu kʼaddey a kee baata, kʼayni noogi tʼa tʼihira.»
5 E os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta a nossa fé.
6 Galmeega yʼa ruute, yʼede: «Ki kotto, aame kune zaapu kʼadduguŋ a nuŋ tʼaase n̰eŋko aa ulo kʼundumu sundí mutard toŋ maŋ, kun aane kun i di roote a undumu eŋ, kun tʼeese: “Tʼumayá eŋ ki-ɗeeto ki koonoy adda bar”, ki kotto yʼa olliga onamguŋ, yʼa-ɗeete.»
6 E disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de semente de mostarda, podeis dizer a esta amoreira: Seja arrancada pela raiz e plantada no mar, e ela vos obedecerá.
7 «Kun ollo, aakede wede soo ti diinaguŋ i-dʼede wede naabo yi derku ise yʼelso mooɗe koo maŋ. Aame yi wulle wede naabo yʼaahiya ti doome maŋ, ki kotto yi-ki roote ye: “Kesiko kʼokki ki-koona omɓo me.”
7 Mas qual de vós, tendo um servo lavrando ou apascentando o gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: Chega-te e assenta-te à mesa?
8 Ki too maŋ yi di roote, yʼa tʼeese: “Kʼo isi omɓo, wo kallagá kʼa booyo ki-tʼossi ɗoŋ ti doolo, omɓo kʼo dʼeli, kʼo dʼeeli soɓo koore ni tʼiima wo nʼaa tʼiiɓa maŋ. Saŋ a kaaɓadá kee kʼa ooma wo kʼa siɓa kollo.”
8 E não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois tu comerás e beberás!
9 Wede geŋ yi roota ɗey koɗuwo a wede naabadí, a naabo ere yi ruute yʼaase, yi tʼize gette? Aha, yi-ki roota ye koɗuwo me.
9 Ele agradecerá ao servo, porque este fez as coisas que lhe foi mandado? Creio que não.
10 Geŋ ki kune toŋ iŋkino: Aame naabaguŋ ere an un ruute kun ti tʼize pay maŋ, kun rooto kunʼde: “Kaye ɗoŋ naabo ay kʼede urzi ɗuwo an ay ki roote koɗuwo ye, ay ize munɗa wede an ay ruute ay dʼise ɗaŋŋal.”»
10 Assim também vós, quando tiverdes feito as coisas que vos for mandado, dizei: Nós somos servos inúteis, fizemos o que era nosso dever fazer.
11 Aame Isa yo a urzi yʼette ki Zeruzalem geŋ, yʼa uɗɗe ti diine siiɗo Samari kane ti Galile.
11 E aconteceu que, indo ele para Jerusalém, passou pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 A ettiyadí kʼadda kʼille soo iŋkino gette, ɗoŋ bitiɗe koomat an tʼiide an a di yʼ tʼikkimo. Kane an tʼîhirte ti dokki
12 E, entrando ele em uma certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez homens leprosos, os quais ficaram parados de longe;
13 wo an dʼiise ɗollite, anʼde: «Isa, kee wede dooyisadey, kʼiso adde koɗuwo a kaye.»
13 e eles levantaram sua voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem misericórdia de nós!
14 Isa yʼanni wulle wo yʼan di ruute, yʼede: «Kunʼdo, tudduguŋ kun an ti kazoy a ɗoŋ seɗeke.» Aame anʼte kʼume ɗoŋ seɗeke ɓotto geŋ, a urzi bitiɗayaŋ a n̰ukkiɗe an tʼize kamilen̰.
14 E ele, vendo-os, disse-lhes: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, eles foram purificados.
15 Wede soo ti diinayaŋ yi wulle yʼuune bee maŋ, yʼa-gime kʼume kʼIsa, yi-tamma Raa ti golla awwa.
15 E um deles, quando viu que estava curado, retornou, glorificando a Deus em alta voz,
16 Yʼiideʼŋ yʼa dikke a zoŋ kʼIsa, yʼa tʼuttile zumayí a siiɗo, wo yʼa ruute koɗuwo a Isa. Wo yo wede geŋ Samariten.
16 e caiu sobre sua face aos seus pés, dando-lhe graças, e ele era um samaritano.
17 Iŋkino Isa yʼa ruute, yʼede: «Kane koomat geŋ an ki tʼize kamilen̰ ye ko? Wo kane ɗoŋ gessat uune bee too me?
17 E, respondendo Jesus, disse: Não foram dez os purificados? Mas onde estão os nove?
18 Wenɗa a elke yʼa-kimo yʼa tʼimme Raa umbo daa ki torgusu en̰n̰o ye maŋ?»
18 Não se achou quem retornasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro.
19 Maŋ Isa yi di ruute, yʼede: «Ki tʼoozo, kʼeŋgilo. Kono kee ki ziipe addá a nuŋ geŋ, kʼutte.»
19 E ele disse-lhe: Levanta-te e vai pelo teu caminho; a tua fé te salvou.
20 Onniyo soo kane Pariziyeŋ an di tunde Isa, anʼde: «Woogo Moziko Raa tʼaana me?» Yoŋ yʼan diʼn gime onamaŋ, yʼede: «Aaniya Moziko Raa, todʼte urzi wede aa munɗa kun gi di wolla tʼersaguŋ ye.
20 E, sendo interrogado pelos fariseus sobre quando havia de vir o reino de Deus, ele respondeu-lhes, e disse: O reino de Deus não vem com observação;
21 Ɗuwo an ki roota ye: “Kun wollo todʼte a en̰n̰o!”, ise “Todʼte a ummey me!” Ɗerec kun suuno, Moziko Raa todʼte a diinaguŋ.»
21 nem eles dirão: Ei-lo aqui! Ou: Ei-lo ali! Porque eis que o reino de Deus está dentro de vós.
22 Iŋkino maŋ Isa yʼan di ruute a sanalliyagi, yʼede: «Saŋ onniyo tʼaana ere kun di deha kun ti nʼ wolle onniyo soo toŋ maŋ, nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede eŋ me, wo umbo kun ki nʼ wolla ye.
22 E ele disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem e não o vereis.
23 Aame geŋ ɗuwo an un di roota, an tʼeesa: “Kun wollo yoŋ a en̰n̰o!”, ise “Yoŋ a ummey!” Wo kune kunʼta ye, kun tʼokkita ye.
23 E eles vos dirão: Ei-lo aqui, ou: Ei-lo ali; não vades, nem os sigais,
24 Wo aa kun wolliyo mizzi yʼomile biɗiɗi i-ti tooriyo kandaane pay geŋ, onniyo ki nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede en̰n̰o toŋ, tʼaasa iŋkino kay.
24 porque, como o relâmpago ilumina desde uma extremidade inferior do céu até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Wo ɗe ki poone i dehu nʼa dabire ɓaadaŋ wo ɗoŋ aŋken̰n̰o eŋ an di nʼ kiigira.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Munɗa wede ize ti kaaga a ozzinagi ɗoŋ ki Nowe geŋ, a onniytagi ɗoŋ ki nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede en̰n̰o toŋ, aasa iŋkino kay.
26 E, como aconteceu nos dias de Noé, assim será também nos dias do Filho do homem.
27 Ɗuwo an dʼomɓo, an soɓo, an seɗɗu ti tuddaŋ bini onniyo ere Nowe yi-tʼiide adda tooko ere meeda a jiire. Maŋ mizzi goole yʼa guppe, ahu an tʼiimi siiɗo, iŋkino ɗuwo geŋ pay an tʼinda adda kʼahu.
27 Eles comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio, e destruiu a todos.
28 Wo soŋ munɗa wede ize a ozzinagi Lot geŋ a aana iŋkino kay: ɗuwo geŋ an dʼomɓo, an soɓo, an dʼowilte, an tʼowilte, an dʼaatiya wo an dʼossige ɓoyɗi.
28 Semelhante também como aconteceu nos dias de Ló; eles comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Wo a onniyo ere Lot yi tʼuɗɗe ti geeger Sodom maŋ, Raa ti kandaane yʼa guppe ubali kʼuwwo ti moono ki suupire, an tʼîide ɗuwo pay.
29 mas no mesmo dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, e destruiu a todos.
30 Geŋ aasa iŋkino kay a onniyo ere nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede eŋ, ni kiza tuddó geŋ me.
30 Assim será no dia em que o Filho do homem for revelado.
31 A onniyo gette, wede yʼa ti gili yi-guune tʼekki daŋgayadí wo sulɗizí yi iili adda maŋ, yi-ɗeego sokiyo ye, yi tʼombo. Iŋkino kay wede yoŋ adda doome maŋ, yi kima ki ɓoozí ye.
31 Naquele dia, quem estiver no telhado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e o que estiver no campo, semelhantemente, não volte para trás.
32 Kun elko a taaya kʼere Lot.
32 Lembrai-vos da esposa de Ló.
33 Wede yi diha boohiyo tuddí kʼaggadí maŋ, yʼa ti dagga, wo wede yʼiila tuddí kono nuuno maŋ, yʼa tʼutta.
33 Qualquer que procurar salvar a sua vida perdê-la-á, e qualquer que a perder, preservá-la-á.
34 Kun ollo, nʼun di rooto, a diɗɗo gettiyo batum ɗoŋ sire an moone oŋgalzaŋ soo, wede soo an di yʼamɓa wo wede soŋ an di yʼoola.
34 Eu vos digo que, naquela noite, estarão dois numa cama; um será tomado, e outro será deixado.
35 Erayi sire an massu kaŋ soo, ere soo an ti tʼamɓa wo ere soo an di tʼoola.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e outra será deixada.
36 Kuuli sire kane adda doome soo, wede soo an di yʼamɓa wo wede soŋ an di yʼoola.»
36 Dois homens estarão no campo; um será tomado, e outro será deixado.
37 Iŋkino maŋ kane sanalliyagi an di yʼ tunde, anʼde: «Galmeegey, a ume too me aasa me?» Wo yoŋ yʼan di ruute, yʼede: «A ume wede nuune yi tʼudiga geŋ, zumbi toŋ ti tʼogiya aŋgen̰n̰o.»
37 E, eles respondendo, disseram-lhe: Onde, Senhor? E ele lhes disse: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.