2 Coríntios 7
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs VC
1 Zemɓa ki nuŋ kune ɗoŋ ki geyyiso, sulɗi ɗoŋ Raa yi ruute yʼaasa geŋ, ɗerec kane an lekkiyo a kine. Kono kamo kine batum addiŋ in tiʼn iso kamilen̰ ti sulɗi ɗoŋ i-tiʼn isiyo tudde ti biza kʼulbe ganigi geŋ me, wo in sooɗo zakiɗi in tʼiso ɗoŋ ooyiso kese a Raa wo tʼorgiso a yode.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Kun ayni geyyo, kono kaye a wenɗa soo toŋ ulsu ay i-kʼize ye, wenɗa soo toŋ ay ki digge ye, wo wenɗa soo toŋ ay ki mibilɗe ye kono ay tʼamɓe munɗazí me.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ni rootiyo iŋkino kono booro tʼun gi diʼn seeɗa ye. Geŋ aa nʼa ruute ti poone: kune ay un elkiyo daayum adda kʼaddey, kine kettiyo kaŋ soo ise in lekkiyo zeere, ise in ti tʼinda toŋ maŋ.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Nuŋ ni ziipe addó pay a kune, ulbó o-tʼize uŋse ɓaadaŋ ti kune me, nuŋ a ti nʼ zille, wo ulbó a ûune tʼuŋsuwo adda dabaradey ere pay gettiyo toŋ maŋ.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Iŋkino maŋ aame ay iina a siiɗo Maseduwan toŋ, kaye ay ki ti buuke ye, wo ɗe ita dabar ere tuuku toŋ ay di-tʼuune: tʼeŋ ɗuwo an ay diʼn tʼiiziga, wo adda kʼaddey ay dʼede ulbe kʼooɗiyo.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Wo ɗe Raa, yoŋ yi selliyo ɗoŋ tuddaŋ i ti rorriso geŋ, yʼay tiʼn zille ti aaniya Tit.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Wo ay uune selliyo ti aaniyadí ɗaŋŋal ye, wo ɗe tʼurzi kooke wede kun i elo pây. Wo soŋ yʼay tʼîide taaya yʼede, kune mosogo nuŋ Pool kun dehu kun ti nʼ wolle, a môolaguŋ ere kun îile, a urzi wede kune wehini ki naakiwsadó me, geŋ kono kʼiŋkino ulbó o-tʼize uŋse ɓaadaŋ sey.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Aame a mattup ere nʼun riiŋe gette kun tʼize sommagi dondoŋ maŋ, nuŋ toŋ o tʼize attiɗi. Wo aŋken̰n̰o nuŋ o ki tʼize attiɗi ye, kono sommaguguŋ a mattup gette ki peeɗo booloŋ.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Wo aŋken̰n̰o nuŋ ulbó o isiyo uŋse a sommagi dondoŋ ki kune gen̰n̰o ye, wo ɗe o isiyo uŋse kono sommaguguŋ geŋ un diʼn ize kun di gime lekkiyaguŋ. Kane sommagi geŋ iido ti Raa, iŋkino kaye munɗa kʼulsuko soo toŋ ay un kʼize ye.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Ki kotto sommagi dondoŋ ɗoŋ ettiyo tʼurzi Raa geŋ, i dʼeliyo urzi kama lekkiyo, tʼurzi geŋ kine in dʼooniyo uttiyo, geŋ in ki tʼise attiɗi ye. Wo ɗe sommagi dondoŋ ɗoŋ ettiyo tʼurzi duniya ette, a-dʼette unto.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Aŋkeŋ kun ki wollo ɗo, sulɗi ɗoŋ kun uune aame ɗaŋgu tʼurzi sommagi dondoŋ ɗoŋ ettiyo tʼurzi Raa geŋ me. Eyye, kane geŋ an un diʼn ize ɗoŋ addaŋ soo kʼisiyo munɗa wede Raa yi dehu, soŋ kun tʼize ɗoŋ seeguŋ ye ti wede isiyo olɗiko me, soŋ kun di kulkiso a munɗa wede ulsu, soŋ un tʼeliyo orgiso a munɗa ulsu kun dʼise me, soŋ un tʼeliyo mosogo ki wollisadó, soŋ kʼun tʼize ɗoŋ wehini a urzi zaapu kʼadduguŋ a Isa, wo soŋ kʼun dʼuune urzi wede wedusu yi tʼisiyo olɗiko maŋ kun di yʼeliyo daŋgay. Geŋ tʼurzi tuuku toŋ kune batum kun gize ti sulɗi ulpi geŋ kune adda ye.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Iŋkino maŋ, nʼun riiŋe mattup gette kono ni dihe nʼun di kize a ɗaana Raa, kune ɗoŋ wehini a urzi geyyisadey me. Wo ɗe ni ki riiŋe kono yo wede ize ulsu ye wo kono wede an i ize ulsu ye.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Kono kamo ti naabaguŋ gette kaye ay dʼuune toogo ɓaadaŋ.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ɗerec, a ɗaana Tit geŋ nuŋ ulbó oo dʼize uŋse kono kune geŋ me, wo ɗe geŋ nuŋ oo kʼede sukiyagi ye baa. Kaye daayum ɗerec ay un ti ruute, wo aŋkeŋ munɗa wede a yi ruute Tit a tukki kune geŋ, yoŋ ki kotto ɗerec.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Tit geŋ yʼun elkiyo adda kʼaddí kono kune pay onamí kunʼn illiga, wo kun di yʼ ziiɗa bey sire ti ottilso wo ti orgiso a Raa. Kono kamo yʼun diʼn geyyiso ɓaadaŋ a jiire ere ti poone.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Nuŋ ulbó uŋse kono a sulɗi pay, nʼaane nʼa zaape addó a kune.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.