2 Coríntios 7
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs ARA
1 Zemɓa ki nuŋ kune ɗoŋ ki geyyiso, sulɗi ɗoŋ Raa yi ruute yʼaasa geŋ, ɗerec kane an lekkiyo a kine. Kono kamo kine batum addiŋ in tiʼn iso kamilen̰ ti sulɗi ɗoŋ i-tiʼn isiyo tudde ti biza kʼulbe ganigi geŋ me, wo in sooɗo zakiɗi in tʼiso ɗoŋ ooyiso kese a Raa wo tʼorgiso a yode.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Kun ayni geyyo, kono kaye a wenɗa soo toŋ ulsu ay i-kʼize ye, wenɗa soo toŋ ay ki digge ye, wo wenɗa soo toŋ ay ki mibilɗe ye kono ay tʼamɓe munɗazí me.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ni rootiyo iŋkino kono booro tʼun gi diʼn seeɗa ye. Geŋ aa nʼa ruute ti poone: kune ay un elkiyo daayum adda kʼaddey, kine kettiyo kaŋ soo ise in lekkiyo zeere, ise in ti tʼinda toŋ maŋ.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nuŋ ni ziipe addó pay a kune, ulbó o-tʼize uŋse ɓaadaŋ ti kune me, nuŋ a ti nʼ zille, wo ulbó a ûune tʼuŋsuwo adda dabaradey ere pay gettiyo toŋ maŋ.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Iŋkino maŋ aame ay iina a siiɗo Maseduwan toŋ, kaye ay ki ti buuke ye, wo ɗe ita dabar ere tuuku toŋ ay di-tʼuune: tʼeŋ ɗuwo an ay diʼn tʼiiziga, wo adda kʼaddey ay dʼede ulbe kʼooɗiyo.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Wo ɗe Raa, yoŋ yi selliyo ɗoŋ tuddaŋ i ti rorriso geŋ, yʼay tiʼn zille ti aaniya Tit.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Wo ay uune selliyo ti aaniyadí ɗaŋŋal ye, wo ɗe tʼurzi kooke wede kun i elo pây. Wo soŋ yʼay tʼîide taaya yʼede, kune mosogo nuŋ Pool kun dehu kun ti nʼ wolle, a môolaguŋ ere kun îile, a urzi wede kune wehini ki naakiwsadó me, geŋ kono kʼiŋkino ulbó o-tʼize uŋse ɓaadaŋ sey.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Aame a mattup ere nʼun riiŋe gette kun tʼize sommagi dondoŋ maŋ, nuŋ toŋ o tʼize attiɗi. Wo aŋken̰n̰o nuŋ o ki tʼize attiɗi ye, kono sommaguguŋ a mattup gette ki peeɗo booloŋ.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Wo aŋken̰n̰o nuŋ ulbó o isiyo uŋse a sommagi dondoŋ ki kune gen̰n̰o ye, wo ɗe o isiyo uŋse kono sommaguguŋ geŋ un diʼn ize kun di gime lekkiyaguŋ. Kane sommagi geŋ iido ti Raa, iŋkino kaye munɗa kʼulsuko soo toŋ ay un kʼize ye.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Ki kotto sommagi dondoŋ ɗoŋ ettiyo tʼurzi Raa geŋ, i dʼeliyo urzi kama lekkiyo, tʼurzi geŋ kine in dʼooniyo uttiyo, geŋ in ki tʼise attiɗi ye. Wo ɗe sommagi dondoŋ ɗoŋ ettiyo tʼurzi duniya ette, a-dʼette unto.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Aŋkeŋ kun ki wollo ɗo, sulɗi ɗoŋ kun uune aame ɗaŋgu tʼurzi sommagi dondoŋ ɗoŋ ettiyo tʼurzi Raa geŋ me. Eyye, kane geŋ an un diʼn ize ɗoŋ addaŋ soo kʼisiyo munɗa wede Raa yi dehu, soŋ kun tʼize ɗoŋ seeguŋ ye ti wede isiyo olɗiko me, soŋ kun di kulkiso a munɗa wede ulsu, soŋ un tʼeliyo orgiso a munɗa ulsu kun dʼise me, soŋ un tʼeliyo mosogo ki wollisadó, soŋ kʼun tʼize ɗoŋ wehini a urzi zaapu kʼadduguŋ a Isa, wo soŋ kʼun dʼuune urzi wede wedusu yi tʼisiyo olɗiko maŋ kun di yʼeliyo daŋgay. Geŋ tʼurzi tuuku toŋ kune batum kun gize ti sulɗi ulpi geŋ kune adda ye.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Iŋkino maŋ, nʼun riiŋe mattup gette kono ni dihe nʼun di kize a ɗaana Raa, kune ɗoŋ wehini a urzi geyyisadey me. Wo ɗe ni ki riiŋe kono yo wede ize ulsu ye wo kono wede an i ize ulsu ye.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Kono kamo ti naabaguŋ gette kaye ay dʼuune toogo ɓaadaŋ.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Ɗerec, a ɗaana Tit geŋ nuŋ ulbó oo dʼize uŋse kono kune geŋ me, wo ɗe geŋ nuŋ oo kʼede sukiyagi ye baa. Kaye daayum ɗerec ay un ti ruute, wo aŋkeŋ munɗa wede a yi ruute Tit a tukki kune geŋ, yoŋ ki kotto ɗerec.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Tit geŋ yʼun elkiyo adda kʼaddí kono kune pay onamí kunʼn illiga, wo kun di yʼ ziiɗa bey sire ti ottilso wo ti orgiso a Raa. Kono kamo yʼun diʼn geyyiso ɓaadaŋ a jiire ere ti poone.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nuŋ ulbó uŋse kono a sulɗi pay, nʼaane nʼa zaape addó a kune.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.