Marcos 9
Molima New Testament (MOX_FNS) vs NTLH
1 Ta Ieisu wese vonedi vonaya, “Yavona aqiaqi ʼimia, tomotau vaimi ge ona ʼaliga ana laba Yaubada ena ʼEbeluvine me ena waiwai naveʼifoqeyea ona ʼitea.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 ʼInega ʼaubena sikisi ʼabibodanaya Ieisu ana toʼabibodayavo toidi Fita be Iemesa ma taina Ioni ʼebeʼewedi e maega iʼwatovu bwanaga taha kuena ʼinaya, ta adi ʼaidega itoatoa. ʼInega Ieisu matadia ana ʼita vedumaduma.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Ta ana kaleko luwadawadaea otaqia. Ge taha toga bwaʼobwaʼoya ana fata kaleko naʼutui be naluwadaeyei ʼidewana.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 ʼInega Ilaitia be Mosese iʼifoqe ta Ieisu maega iveveqae.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 ʼInega Fita Ieisu voneaya, “Toveʼita, eda toa baʼidia aqiaqi otaqina, ana ʼita didi toi kana viaqia. Taha oʼa weaqiu, ta taha Mosese weaqina ta wese taha Ilaitia weaqina.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 (Fita baʼe ʼidewani vona ʼaiqa, mana ma enavo imwaniniva, ʼinega ge dahalamania tolaʼai navonayei.)
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 ʼInega gawata ʼifoqe ʼafwalidi ta taha vona gawatega ʼifoqe vonaya, “Baʼe Natugu, tauna yaveyolubea. Tauna ena vonayavo ona noqolia!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 ʼInega lukwayavonega iʼita givigivila ta ge taha toga ida ʼitei, ta ʼesi Ieisu ana ʼaidega maega itoatoa.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Ieisu ma ana toʼabibodayavo bwanagega iwebuwebui mai ʼinega luvine neidi vonedia, “Ge taha toga ona vonevonei tolaʼai niʼa oʼitea bwanagaya weaqina, ana laba yaʼa Tomotau Natuna ʼaligega ena yaʼitoto ʼevivi.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 ʼInega vona nana iaʼukwaivea, ta taudimo iveqae Ieisu ena yaʼitoto ʼevivi ʼaligega ana alamani weaqina.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 ʼInega Ieisu ivetalaʼaiea ivonaya, “Tolaʼai weaqina luvine ana toveʼitayavo ivonavona vonigo Ilaitia namadumai ta ʼabiboda Toʼetoyavua namai?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 ʼInega Ieisu vona ʼeviviedi vonaya, “E ʼidewana, Ilaitia nanugweta namai ta yani qabuna nagivetunuqidi. Ta tolaʼai weaqina Buki Nugwenugweina ʼinaya iʼwayavia vonigo Tomotau Natuna visiqa qiduana nalobei ta tomotau ina veilivu veifea?
12 Ele respondeu:
13 Ta yavonevonemi, Ilaitia niʼa mai ta tomotau edi nuenuega iveilivu kavokavovo ʼinaya, ʼidewana Buki Nugwenugweina madusimanea tauna weaqina.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Ieisu ana toʼabiboda toidi maega bwanagega niʼa iwebui mai dumiʼaya, ʼinega qabu qiduana ʼitedi ana toʼabibodayavo itoa vivilidi, ta luvine ana toveʼitayavo maega iveveʼaeʼaetoga.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Ta tuta nana qabu diavona Ieisu iʼitea ʼinega me edi qaiawa ivihila ʼinaya sabi ʼebeʼewana.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 ʼInega Ieisu ana toʼabibodayavo vetalaʼaiedi vonedia, “Toyani weaqina luvine ana toveʼitayavo maega oveveʼaeʼaetoga?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 ʼInega ʼoloto taha qabu diavona ʼidiega veʼia voneaya, “Toveʼita, edi veʼaeʼaetoga ʼiuna natugu meʼolotona weaqina, mana niboana luveifana niʼa ʼwahalia ʼinega ge ana fata navona.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Ta tuta qabuna tafetafefwai ta niboana nana vevekaoya. Ta ʼawanega fulofulo ʼifoʼifoqe be alana kikokiko ta wese ʼwafina ʼeʼelutolele. Au toʼabibodayavo yanoqiedi be vonigo niboana veifana ida ʼwavi ʼifoqeyea, ta ge adi fata.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 ʼInega Ieisu vonedia, “Tuta kuena omiʼa maega katoatoa ta nawale nuami ge daʼeqaʼuya, ta tolaʼai weaqina ge oda vetumaqanegu? Debami ʼiʼwanina, ʼinegana ʼwafigu siniqaiqai. Ta gwamana omiei eda ʼitei!”
19 Jesus disse:
20 ʼInega gwama nana imiea Ieisu ʼinaya. Ta tuta nana niboana luveifana Ieisu ʼitea, ʼinega gwama nana vunuqia ta beʼu bwaʼobwaʼoya ʼenoʼeno buibui ta ʼawanega fulofulo ʼifoʼifoqe.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 ʼInega Ieisu gwama nana tamana vetalaʼaiea vonaya, “Totutaya yani baʼe veʼale?” ʼInega tamana vonaya, “Ena tuta goyonega.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Ta niboana luveifana tuta qabuna ʼaiwe ʼalaʼalainaya ta wese goʼilaya felafela webuiei vonigo daluluveʼaligia. Nage au fata taha yani una viaqia ta una nuakolokoloyema be una iulema?”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 ʼInega Ieisu ʼoloto nana voneaya, “Tolaʼai weaqina uvevetalaʼaiegu ʼeguma yaʼa agu fata? Ta yavona aqiaqieu, ʼeguma taha toga me ena vetumaqana e yani qabuna ana fata naviaqia.”
23 Jesus respondeu:
24 ʼInega ʼoloto nana lukwayavonega vonaya, “Tawa yavetumaqana, ta nuanuagu vetumaqana nana una giveqiduea.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Tutana Ieisu qabu qiduana ʼitedi lukwayavonega imai sabi ʼitana tolaʼai naviaqia, e ʼinega Ieisu niboana veifana lugwaeyea vonaya, “Oʼa niboana teniqau kwavana ta nakunakuhu, yaluvineu uʼifoqe mai baʼe gwama nana ʼinega, ta ge wese una lugu ʼevivi ʼinaya!”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 ʼInega niboana luveifana kolua ta gwama nana vunuqia beʼu bwaʼobwaʼoya dededela, ta gamonega ʼifoqe. Ta gwama nana ana ʼita kavona toʼaliga ʼidewana. ʼInega tomotau qabudi ivonaya, “Yawaina niʼa gumwala.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Ta Ieisu gwama nana nimanaya kafi siveyaʼitotoya.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 ʼInega Ieisu lugu vanuea, ta ana toʼabibodayavo adi ʼaidega maega itoatoa. ʼInega ivoneaya, “Tolaʼai weaqina imaʼa ge ama fata niboana nana ada ʼwavini daʼifoqe?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 ʼInega Ieisu vona ʼeviviedi vonaya, “Baʼe niboana diavona ana fata venoqi namo ʼinega kana ʼwavinidi ina ʼifoqe.”
29 Jesus respondeu:
30 ʼInega Ieisu ana toʼabibodayavo maega ʼabaga nana inogea ta itauya diʼwe Galili ʼabaganavo ʼidia. Ta Ieisu ge nuanuana tomotau ina alamania toʼedia itoatoa,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 mana ana toʼabibodayavo veveʼitedi. ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Nawale yaʼa Tomotau Natuna agu tosuluva naveʼineiegu tomotau ʼidia ina luveʼaligigu, ta ʼaubena toi ʼabibodanaya ʼaligega ena yaʼitoto ʼevivi.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Ta ena vona baʼe weaqina nuadi ge dasimatala. ʼInega nuanuadi ina vetalaʼaiea vona nana ana alamani weaqina. Ta ge ida vetalaʼaiei, mana Ieisu ena veʼia ʼidia weaqina imwaniniva.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Ieisu ma ana toʼabibodayavo iʼifoqe ʼabaga Kafaneumi ʼinaya, ʼinega ilugu vanue gamonaya, ta Ieisu vetalaʼaiedi vonaya, “Toyani weaqina oveʼaeʼaetoga ʼedaya?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Ta ena vetalaʼai ʼidia ge ida veʼiei, mana edi veʼaeʼaetoga ʼiuna vonigo togama ʼidiega qidua otaqina.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 ʼInega Ieisu toabui ta Tuwelo dina gaba vaʼauqidi imai ʼinaya. ʼInega vonedi vonaya, “ʼEguma taha toga oʼa nuanuau una veqidua e luaqiaqieu tauʼu una aʼuwebuieu ta tomotau weaqidi una vetofewa.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 ʼInega Ieisu taha gwama ʼebeʼewei miea ʼavalea ta vonedi vonaya,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “ʼEguma taha toga gwama baʼe ʼidewana agu wawega una ʼebeʼewea, e ʼinega ʼidewana yaʼa wese uʼebeʼewegu. Ta ʼeguma niʼa uʼebeʼewegu ʼinega wese agu Tovetune niʼa uʼebeʼewea.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 ʼInega Ioni Ieisu voneaya, “Toveʼita, ʼoloto taha aʼitea au wawega niboana luveifadi ʼwavi ʼifoqeyedi tomotau taha ʼinega. Ta ahawatayea mana tauna itaʼa ge ʼidega.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Ta Ieisu voneaya, “Ge ona awatayei! ʼEguma taha toga viaqa ʼebenuavoqana agu wawega naviaqia, ʼinega ʼabiboda ge wese ana fata naʼawaluveifegu.
39 Jesus respondeu:
40 Mana ʼeguma taha toga ge davevoalaneda e tauna ada toiula.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ta yavona aqiaqiemi, ʼeguma taha toga agu wawega goʼila naneimi mana omiʼa yaʼa Keliso egu tomotauyavo, ʼinega tauna nawale ana veʼia aqiaqina nalobea.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Ta yavona aqiaqiemi, ʼeguma taha gwama vevetumaqanegu kavona baʼe gwama nana, ta taha tomotau gwama nana nasitonovia ta nagivebeʼuyea luveifana ʼinaya, e ʼinega tositonova nana luaqiaqiea be dabo qiduana ʼebefiaqa maganaya ina yoqonia ta malavetaya ina felawebuiea ʼabo nadamana nawebui.
42 Jesus continuou:
43 ʼInega ʼeguma nimau nagivebeʼuyeu luaqiaqieu be una daʼa yavulea. Mana ge taha ana luveifana ʼeguma nimau daʼadaʼana ta yawai vataya una lobea. Ta ʼesi ge daluaqiaqieu ʼeguma nimau magilafuna ta wese ma duʼu wabolau ta Yaubada nafelawebuieu ʼaiwe ʼalaʼalata vatayana ʼinaya.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Wese ʼidewana ʼeguma ʼaqeu nagivebeʼuyeu, luaqiaqieu be una daʼa yavulea. Mana ge taha ana luveifana ʼeguma ʼaqeu daʼadaʼana ta yawai vataya una lobea. Ta ʼesi ge daluaqiaqieu ʼeguma ʼaqeu magilafuna ta ma duʼu wabolau ta Yaubada nafelawebuieu ʼaiwe ʼalaʼalata vatayana ʼinaya.
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Ta wese ʼeguma matau nagivebeʼuyeu una bwaqi yavulea, ge wese ana luveifana. Mana ge taha ana luveifana ʼeguma matau ʼaidegana ta Yaubada ena ʼEbeluvine una lobea. Ta ʼesi ge daluaqiaqieu ʼeguma matau magilafuna ta Yaubada nafelawebuieu ʼaiwe ʼalaʼalata vatayana ʼinaya.
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 — ausente —
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 — ausente —
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Ta egu tovetumaqana qabudi ina vevunavunaqa ʼaiwe ʼalaʼalaina ʼinega, ʼidewana mwadeʼwa ana fata ʼabwaga ena tuta nagivekuea ta ge namaduʼwala.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Mwadeʼwa yani aqiaqina ʼabwaga weaqina, mana ana fata ʼabwaga nana ana ʼai nagivedibidibia ta wese ana fata be ʼabwaga ena tuta nagivekuea ʼinega ge wese naʼwala. Ta ʼeguma mwadeʼwa ena waiwai nahawala be wese nagibwa, e ʼinega maʼoda kana viaqa ʼaiqa be navewaiwai ʼevivi be wese navedibidibi? Ta Yaubada nuanuana omiʼa yawaimi kavona mwadeʼwa ʼidewani, ʼinega emi toa ma emiavo navenuaʼewaʼewa, ta wese ge naluveifa. “Ta emiavo maega ona toadaumwala.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.