Marcos 5

Molima New Testament (MOX_FNS) vs BKJ

Sair da comparação
1 ʼInega Ieisu ma ana toʼabibodayavo lavu mali diʼwenega ivaukamana ta me Gelasine edi diʼwe ʼinaya ilugu.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Ta omoʼe ʼinaya taha ʼoloto niboana luveifadi niʼa iʼwahalia debaʼunuya toatoa. Ta tuta nana Ieisu wagega webui, ʼinega ʼoloto nana debaʼunuyega ʼifoqe mai ʼinaya.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tomotau tuta qabuna ʼaqena be nimana seniega iyoqoyoqonidi,
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 ta tua ʼeʼeluhufeufedi, ʼinega ge taha toga ana fata nakafia be nayoqona ʼeviviei.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 ʼAubena wese velovelovana ʼidia yabayaba bwanagaya ta wese debaʼunuya ta tuta qabuna vevekolukolua ta ginausega taunega luludaʼea.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ieisu nawale luluvaiega maimai ʼinega ʼoloto nana ʼita naqo ʼitea. ʼInega vihila tauya ta Ieisu ʼiawanaya tuqatuqanega sobadi ta iwaʼodu.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 ʼInega Ieisu vonea vonaya, “Niboana luveifau, ʼoloto baʼe ʼinega uʼifoqe!” Ta niboana luveifana bonana qiduanega vonaya, “Ei Ieisu, oʼa Yaubada Toatoa Vanena Natuna, tolaʼai nuanuau una viaqi ʼiguya? Ta Yaubada ana wawega una vona fofofola ʼiguya gebu una luvematasabugu.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 ʼInega Ieisu niboana luveifana vetalaʼaiea vonaya, “Maʼoda au wawa?” E tauna vonaya, “Agu wawa ʼEaʼealima, mana ʼoloto baʼe gamonaya qabuma atoatoa.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ta wese avevenoqieu ge una ʼwavi ʼifoqeyema baʼe diʼwe nana ʼinega.”
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ta omoʼe bwanaga lilivanaya bawe qabudi iduaduala.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 ʼInega niboana luveifa dina inoqi Ieisu ʼinaya ivonaya, “Una vetunema be ana lugu omoʼe bawe ʼidia!”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 ʼInega Ieisu awafeledi ta niboani dina ʼoloto nana ʼinega iʼifoqe, e bawe ʼidia ilugu. ʼInega bawe dina qabudi ivihila itauya ta dabega ibeʼu iwebui lavuya idamana. Ta bawe dina adi yau ʼidewani 2,000.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Ta bawe adi toʼitamakiavo idena itauya ʼabaga qiduqiduadi be goyogoyodi ʼidia, ta tolaʼai niʼa iʼitea isimana ʼifoqe tomotau qabudi ʼidia. ʼInega totoa ʼabaga dina imai nuanuadi matadiega ina ʼitea tolaʼai ʼifoqe.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Imai Ieisu ʼinaya ta ʼoloto nana lova niboana luveluveifadi iluvekwavea iʼitea ta imwaniniva, mana aqiaqina toatoa ta niʼa vekaleko, be wese ʼunuʼununa veaqiaqi.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 ʼInega taudi yani qabuna niʼa iʼitea matadiega e isimana tomotau ʼidia maʼoda ʼoloto nana veaqiaqi ʼaiqa, ta wese bawe weaqidi isimana maʼoda iveilaqe ʼaiqa.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 ʼInega totoa ʼabaga Ieisu ivonea ivonaya, “Nuanuama una tauya ta ema ʼabaga una nogea!”
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Tutana Ieisu wagaya gelu, ʼinega ʼoloto nana lova niboana iʼwahalia mai Ieisu ʼinaya venoqiea vonaya, “Kaiwabu, yaʼa nuanuagu oʼa maega kana tauya.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 ʼInega Ieisu voneaya, “Ge ana fata, ta ʼesi una ʼevivi una tauya eu gadeavo ʼidia. Ta maʼoda Yaubada ena nuakolokoloyega giveaqiaqi ʼaiqeu una simanea ʼidia, ta ina noqolia.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 ʼInega ʼoloto nana tauya Dikafoli ʼabaganavo ʼidia ta Ieisu ena viaqa waiwaina tauna ʼinaya weaqina simanayea, e tomotau qabudi inoqolia ʼinega nuadi voqana.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Ta Ieisu ma ana toʼabibodayavo ivaukamana ʼevivi lavu Galili diʼwenaya. Omoʼe ʼinaya qabu qiduadi ivaʼauta balabalaya ta Ieisu itoa vivilia.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 ʼInega taha ʼoloto ana wawa Yailo, tauna vanue tafwalolo ana tovanugweta, mai Ieisu ʼinaya ta ʼiawanaya iwaʼodu,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 ta noqinoqi waiwai vonaya, “Kaiwabu, natugu mevavinena goyona nawale yawaina nagumwala, ʼinega nuanuagu una mai ta nimauyega una gitonovia ʼinega naveaqiaqi be mayawaina natoatoa.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 ʼInega Ieisu yaʼitoto ta toluvine nana maega itutuvila itauya, ta tomotau qabudi iʼabiʼabibodea ta ivevetunuefala ʼedaya.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ta qabu diavona gamodia taha vavine ma ana vihiqa sulalina inoinoqa yaʼwala tuwelo ʼidia, ta nawale inoinoqa ge daluaʼu.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Tuta qabuna tauya togweli qabudi ʼidia, ta ena kulufa ʼidia vegumwalia ta ge daveaqiaqi, ta ʼesi ana vihiqa veʼenaʼi.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Tutana vavine nana Ieisu valena noqolia qabu maega itautauya, ʼinega vavine nana Ieisu ʼabibodanega maimai ta ena nuanua gamonaya vonaya, “ʼEguma Ieisu ana kwakwalufai ena gitonoviamo ʼinega ena veaqiaqi.” ʼInega mai Ieisu gwavunaya ta ana kwakwalufai gitonovia.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ta tuta nana gitonovia ʼinega sulalina yafaha kwayavonia ta lutonovia niʼa veaqiaqi.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Niʼau Ieisu lutonovia ena waiwai ʼifoqe, ʼinega tunugivila vetalaʼaiedi vonaya, “Togama gitonovigu?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 ʼInega ana toʼabibodayavo ivonaya, “Kaiwabu, tolaʼai weaqina uvetalaʼai togama au kaleko gitonovi, ta ge uda ʼitedi tomotau qabudi ivatafutafufuda.”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ta Ieisu nawale ʼita givigivila tomotau nuanidia nuanuana naʼitea togama gitonovi.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ta vavine nana niʼa alamania tolaʼai ʼifoqe ʼinaya, ʼinega mai Ieisu ʼinaya ta ʼaqenaya iwaʼodu. Ta me ena mwaniniva tatava, ta yani qabuna weaqina simana aqiaqiea ʼinaya.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ta Ieisu vonaya, “Natugu, eu vetumaqana ʼinega niʼa uveaqiaqi. Uyaʼitoto, ge una nuanua mana au vihiqa niʼa awala.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ieisu nawale vonavona, ʼinega Yailo tauna vanue tafwalolo ana tovanugweta ena vanuega vaina tomotau iʼifoqe imai ta ivoneaya, “Natuhu yawaina niʼa gumwala, ʼinega Toveʼita ge una veʼaqe visiqi.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ta Ieisu wese valena noqolia ta Yailo vonea vonaya, “Ge giwaliu nahaʼala, ta ʼesi una vetumaqanamo.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 ʼInega Ieisu qabu awatayedi ge ina talaʼobei, ta toʼabiboda toidi maega itautauya, taudi Fita be Iemesa ma taina Ioni.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Itautauya ta Yailo ena vanuea iʼifoqe ʼinega toʼewabamu be wese todou bonadi ʼenaʼina inoqolia.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 ʼInega Ieisu lugu e vonedia, “Tolaʼai weaqina odoudou ta ovevekolukolua? Gwama baʼe ge daʼaliga ta ʼesi ʼeno motaiva ʼenoʼeno.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ta todou Ieisu idagiea. ʼInega Ieisu ʼwavinidi iʼifoqe, ta gwama tamana be inana ta wese ana toʼabibodayavo toidi Ieisu maega ilugu gwama ana ʼivia.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ta Ieisu gwama nimanaya kafi e vonaya, “Talita koum!” (Ana alamani “Iodi uyaʼitoto!”)
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Baʼe gwama nana niʼau yaʼwala tuwelo lobea. Ta tuta nana Ieisu divanoya ʼinega lukwayavonega tovolo ta yaba dadana. Tamana be inana ta wese ana toʼabibodayavo nuadi voqana aqiaqi.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 ʼInega Ieisu awatayedi vonaya, “Ge taha toga ʼinaya ona simanayegu egu viaqa baʼe weaqina, ta ana ʼabwaga ona neia naʼai.”
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.