Marcos 12

Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ʼInega Ieisu vona sesebaiega vonedi vonaya, “Taha ʼoloto ʼoine ana loi ʼwadia ena vaoqa gamonaya, ʼinega wese ʼalia ta ʼoine ana ʼebememe ʼivaʼavaʼaia. Ta wese gweda taha kuena ʼebevekova vaoqa gamonaya yoqonia. ʼInega tomotau ʼewedi ta ena vaoqa iʼitamakia, ta tauna tauya mali diʼwe ʼinaya.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 “Ta bolimana ana tutaya tonivaoqa nana ena tofewa vetunea ena vaoqaya vaina ʼoine vuaqina sabi ʼewadi toʼitamaki ʼidiega.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Ta vaoqa ana toʼitamakiavo tofewa nana iʼitea ʼinega ikafia ta ivunuqia. ʼInega iluvetune ʼeviviei tauya nima ʼavaʼavana.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 ʼInega tonivaoqa ena tofewa wese taha luvetunei tauya, ta ana kiaya ivunuqia ta iveilivu veifea.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 ʼInega wese taha tofewa luvetunea ʼidia, ta tauna iluveʼaligia. Ta wese ena tofewa qabudi luvetunedi ta vaina ivunuqidi be wese vaina iluveʼaligidi.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Ta wese tonivaoqa nana natu otaqina toatoa ta veyolubea qiduana. ʼInega ena nuenuega vonaya, ‘Baʼe natu otaqigu, ʼinega ina ʼamayabea’, ʼabo vetunei tauya.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 ʼInega toʼitamaki diavona natuna iʼitea maimai ʼidia ta taudimo idima govaqa ivonaya, ‘Emavo, ʼoloto omoʼe maimai tauna kaiwabu natuna ʼunutauna. Tauna nawale bwaʼobwaʼo qabuna naʼewea. Ta kana luveʼaligia e ʼinega itaʼa baʼe vaoqa nana taudega kana luvinea.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 ʼInega ikafia ta iluveʼaligia, ta vaoqega ifelawebuiea ʼali gwavuya.”
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Ieisu ena veluluʼuya baʼe luʼovoia ʼinega vetalaʼaiedi vonaya, “Tolaʼai nawale tonivaoqa nana naviaqi toʼitamaki diavona ʼidia?” Ta Ieisu taunega vona ʼeviviedi vonaya, “Toʼitamaki diavona nawale naluveʼaligidi be ʼoine vaoqina nahawafelea mali tomotau ʼidia.”
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 ʼInega Ieisu wese vonedi vonaya,
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 — ausente —
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ieisu ena vona sesebai baʼe toveguba qiduqiduadi be luvine ana toveʼitayavo ta wese ʼabaga ana tovanugwetayavo inoqolia, ta niʼa ialamania vonigo taudi weaqidi vonavona. ʼInega nuanuadi taha ʼeda ina salia ta ina kafia. Ta ge ida kafia, mana imwaniniva qiduana tomotau qabudi weaqidi, ʼinega Ieisu inogea ta itauya.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Ta ʼabibodanaya tovanugweta diavona vaina Falisi ta wese Elodi ena tomotauyavo iluvetunedi Ieisu ʼinaya sabi sitonovina. Mana nuanuadi Ieisu ena vona weaqina vonigo ina kafia.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 ʼInega imai Ieisu ʼinaya ta ivonaya, “Toveʼita tawa ahalamaniu, oʼa ʼoloto tunutunuqiu ta eu ilivu aqiaqina. Ta wese tomotau ge uda mwaniniva edi waiwai weaqina. Ta Yaubada ena ʼeda vonahaqiaqi ʼinega uveveʼitayea. ʼInega nuanuama ana vetalaʼaieu taha yani weaqina. Maʼoda luaqiaqiea be toluvine agona Sisa ʼinaya takesi kana aʼuya nage gebu?
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Nage takesi kana vemaisi nage gebu?” Ta Ieisu edi nuanua luveifana niʼa alamania ivevemeaqila, ʼinega vonedi vonaya, “Tolaʼai weaqina ʼaqegu olihilihia? Ta mane taha omiei eda ʼitei!”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 ʼInega mane nana ineia ta Ieisu vetalaʼaiedi vonaya, “Ovonegu, mane baʼena toga ʼayeʼayewana ta maʼoda ana wawa?” ʼInega ivoneaya, “Toluvine qiduana Sisa.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “E ʼinega toluvine Sisa ena yani Sisa ona neia, ta Yaubada ena yani wese Yaubada ona neia!” ʼInega Ieisu ena vona baʼe weaqina nuadi voqana qiduana.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 ʼInega vaina Sadusiavo, taudi ge ida vetumaqana toʼaliga edi yaʼitoto ʼevivi weaqina, imai Ieisu ʼinaya ivetalaʼaiea,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 ivonaya, “Toveʼita, lova Mosese ena luvine aʼuya vonaya, ‘ʼEguma taha ʼoloto naʼaliga ta natu geqana, e ʼinega taina wadaʼena maega ina vaqi, ta natudiavo toʼwaiva nana ana luseana.’”
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 ʼInega ʼebevetalatutula taha Ieisu ineia ivonaya, “Taha ʼoloto ma tainavo adi yau seveni itoatoa. Ta ʼoloto nana vavine taha maega ivaqi, ta ʼabiboda yawaina gumwala ta natu geqana.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 ʼInega toʼwaiva nana ana gwavuʼifo wadaʼena maega ivaqi. Ta tauna wese yawaina gumwala ta natu geqana. Ta wese vetoina ʼidewani.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 ʼInega tainavo qabudi ʼidewani wadaʼena ivaqia ta iʼwaiva ʼovoa ta qabudi wese natu geqadi. Ta ʼabiboda wadaʼe nana wese yawaina gumwala ta natu geqana.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ta ʼeguma tomotau ina yaʼitoto ʼevivi, ʼinega baʼe vavine nana toʼoloto nawale moqane otaqina, mana ma tainavo qabudi ivaqia?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Ta Ieisu edi vetalaʼai veʼiea vonaya, “Omiʼa emi nuanua luveifana, mana Buki Nugwenugweina ena simana ta wese Yaubada ena waiwai ge oda alamania.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Ta yaʼitoto ʼevivi ana ʼaubena ʼinaya tomotau ge wese ina vaqi. Vonahaqiaqi, edi toa nawale Yaubada ena tovaleʼewa qabudi mahalaya itoatoa ʼidewani.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Nage ge oda avoya Yaubada ena vona ʼimia yaʼitoto ʼevivi weaqina tuta nana taunega ʼifoqe Mosese ʼinaya ʼaiwe yamwayamwana ʼinega, vonaya, ‘Yaʼa Ebelamo ena Yaubada ta Iakobo ena Yaubada ta wese Aisake ena Yaubada.’
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 ʼInega yavona aqiaqiemi, Yaubada ge tomotau ʼaliʼaligidi edi Yaubada ta ʼesi tomotau mayawaidi edi Yaubada. Ta omiʼa emi veʼita yani baʼe weaqina luveifa otaqina.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 ʼInega luvine ana toveʼita taha mai ta Ieisu be Sadusiavo edi veʼaeʼaetoga noqolia. Ta wese Ieisu ena veʼita aqiaqina Sadusiavo ʼidia noqolia ʼinega vetalaʼaiea vonaya, “Toveʼita, luvine qabuna ʼidiega ai luvine qidua vaʼinena?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 ʼInega Ieisu voneaya, “Luvine qidua vaʼinena baʼe, ‘Omiʼa me Isileli, ona noqola aqiaqi, Kaiwabu eda Yaubada ana ʼaidega Yaubada otaqa.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Eu Kaiwabu Yaubada una veyolubei giwaliu qabuna ʼinega be, niboaniu qabuna ʼinega be, eu nuanua qabuna ʼinega ta wese eu waiwai qabuna ʼinega.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Ta taha wese luvine qiduana ʼenoʼeno vonaya, ‘Tomotau una veyolubedi ʼidewani tauʼuyega uveveyolubeu.’ Ge taha wese luvine ana fata baʼe luvine dina naveqidua vaʼinedi.”
31 O segundo é:
32 ʼInega ʼoloto nana Ieisu ena vona veʼiea vonaya, “Toveʼita, eu vona baʼe vonahaqiaqi. Yaubada ana ʼaidega otaqa, ta ge taha wese Yaubada datoatoa.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 ʼInega luaqiaqieda Yaubada kana veyolubea giwalida qabuna ʼinega, ta nuada qabuna ʼinega ta eda waiwai qabuna ʼinega. Ta wese tomotau kana veyolubedi ʼidewana taudega kaveveyolubeda. Lova veguba yubai gabugabudi ʼidiega yani ʼenaʼina weaqimi, ta luvine magilafudina baʼe adi matayaga guba qabudi veqidua vaʼinea.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ta ʼinega Ieisu ʼoloto nana ena vona veʼiea vonaya, “Oʼa toalamani aqiaqiu, ge tuta kuena ʼinaya Yaubada ena ʼEbeluvinea una lugu.” Ta tuta baʼe ʼabibodanaya ge taha toga Ieisu davetalaʼaiei, mana ena alamani weaqina imwaniniva.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Tutana Ieisu Vanue Gwalagwalana ʼatamaninaya veveʼita tomotau ʼidia ʼinega vetalaʼaiedi vonaya, “Maʼoda ʼinega luvine ana toveʼitayavo ivonavona Toʼetoyavua Keliso tauna Deibida natuna?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Mana Deibida taunega Niboana Gwalagwalana ʼinega simana vonaya,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Ta Deibida nana ena Kaiwabu Keliso. ʼInega maʼoda ana fata Deibida ena gadeyega Keliso ʼabibodanaya naʼifoqe?” Luvine ana toveʼitayavo edi ilivu weaqina (Madiu 23:1-36; Luke 20:45-47) Ta tomotau qabudi Ieisu ena veʼita inoqolia ta nuadi ʼewea.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 ʼInega Ieisu tomotau qabudi vonedi vonaya, “Luvine ana toveʼitayavo edi ilivu ge ona ʼabibodei. Mana taudi iyabayaba ʼabaga ʼebevaʼauta ʼinaya, ta nuanuadi adi kwakwalufai ta aqiaqina tomotau ina ʼitea ta ina ʼamayabedi be ina lukaiwa ʼidia.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Ta wese nuanuadi vanue tafwalolo ʼinaya ʼebetoa aqiaqina ʼidia ina toabui, ta wese sagali ana tutaya nuanuadi tomotau qiduqiduadi edi ʼebetoaya ina toabui.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Ta wese nuanuadi tomotau ina ʼawahaqiaqiedi edi venoqi kuena tomotau matadia weaqina. Ta wese wadawadaʼe ʼwaivega iuʼavedi ta edi kulufa ivanawalidi. Ta vonahaqiaqi nawale luvematasabu waiwaina Yaubada ʼinega ina lobea edi ilivu luveifana weaqina.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Ieisu Vanue Gwalagwalana ʼatamaninaya mane ana ʼebeaʼu diʼwenaya toabui, ta tomotau qabudi vevekovedi tuta nana edi nei kavovo iaʼuaʼudi ʼebeaʼu gamonaya. Ta tovekaikaiwabu edi mane qiduana iaʼudi.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ta Ieisu wadaʼe lukwalukwana taha ʼitea mai ta ena nei kavovo mane goyogoyodi magilafuna aʼuya.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 ʼInega Ieisu ana toʼabibodayavo gaba vaʼauqidi vonedi vonaya, “Vonahaqiaqi, wadaʼe baʼe ena nei kavovo ʼinega tomotau qabudi edi nei kavovo veqidua vaʼinedi.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Mana qabudi edi mane qiduana nawale ʼenoʼeno, ta wadaʼe lukwalukwana baʼe ena mane qabuna aʼuya, ta ge taha wese daʼenoʼeno ʼinaya ana ʼabwaga ana gimwane weaqina.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.