Lucas 8
Molima New Testament (MOX_FNS) vs NAA
1 ʼAbiboda Ieisu tutuvila tauya ʼabaga qiduqiduadi be goyogoyodi ʼidia ta Yaubada ena ʼEbeluvine valena aqiaqina lugaihiea. Ta Tuwelo dina maega itauya.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Ta wese vaina vivine maega iluvivila, taudi lova ʼidiega niboana luveifadi Ieisu ʼwavinidi iʼifoqe, ta wese adi vihiqayavo giveaqiaqiedi. Taudi vivine dina adi wawayavo baʼe: Meli Magidala, lova tauna ʼinega niboana luveifadi adi yau seveni Ieisu ʼwavinidi iʼifoqe,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ta wese Ioana, taudi kini Elodi ena tofewa ana wawa Kusa moqanena, ta wese Susana be vaina vivine maega. Baʼe vivine dina edi kulufayega Ieisu ma enavo ihiuledi ta iʼitamakidi.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Taha tuta ʼinaya qabu qiduadi ʼabaga taha taha ʼidiega imai ta itoavaʼauta Ieisu ʼinaya. ʼInega vona sesebaiega veʼitedi vonaya,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Tovaoqa taha ena vaoqaya tauya ta witi vewanina veyavuledi, ta vaina vewana ʼedabalaya iavuta, ʼinega tomotau ʼaqediega iʼevaqosoqosodi, ta manu iʼitedi ʼinega iwebui mai ta iʼainidi.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ta vaina vewana dabodabo ʼinaya iavuta ta ge bwaʼobwaʼo qiduana, ʼinega itabo ta ʼabiboda imwatuqu, mana bwaʼobwaʼo nana ge niginigina.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ta wese vaina vewana talitali gamonaya iavuta, ta maega itabo vinivinioya, ʼinega talitali vewaiwai ta fai veʼaligidi.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ta wese vaina vewana bwaʼobwaʼo aqiaqina ʼinaya iavuta ta itabo ta iveqidua ʼinega ivuaqa. Ta ʼidiega bolimana aqiaqina lobea, mana vewana ʼaidega ʼaidega ʼidiega 100 lobedi.” ʼInega Ieisu tomotau qabudi vonedi vonaya, “ʼEguma ma taniqami vona baʼe ona noqolia.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Ta ʼabiboda Ieisu ana toʼabibodayavo ivetalaʼaiea ivonaya, “Vona sesebai baʼe, maʼoda ana alamani?”
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 ʼInega Ieisu vonedia, “Omiʼa Yaubada ena ʼEbeluvine gamo aqiaqina ana alamani niʼa awafelea ʼimia.
10 Jesus respondeu:
11 ʼInega Ieisu vonaya, “Vona sesebaina ana giyavua baʼe ʼedewana: Vewani nana niʼa yaʼinanea tauna Yaubada ena vona.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ta vaina tomotau kavona vewana dina ʼedabalaya iavuta, mana Yaubada ena vona inoqolia, ta Seitani maimai ta vona nana giwalidiega ʼewaʼewa yavulea, ʼinega ge adi fata Yaubada ina vetumaqanei be ʼetoyavua ina lobei.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Ta vaina tomotau kavona vewana dina iavuta bwaʼobwaʼo ma dabodabona ʼinaya, mana Yaubada ena vona inoqolia ta weaqina iqaiawa. Ta kwalamidi gebu, ʼinega tuta kukusana ʼinaya ivetumaqana, ta tuta nana Seitani nasitonovidi ʼinega ina beʼu kwayavona.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ta vaina tomotau kavona vewana dina talitali gamonaya iavuta, mana taudi Yaubada ena vona inoqolia, ta edi toa be wese kaikaiwabu weaqina inuanua, ta wese bwaʼobwaʼo ana qaiawa ʼinaya iawafeledi, ʼinega Yaubada ena vona ge davuaqa ʼidia.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ta ʼesi vaina tomotau kavona vewana dina bwaʼobwaʼo aqiaqina ʼinaya iavuta. Taudina aqiaqi otaqidi ta giwalidi iawafelea Yaubada ʼinaya, mana ena vona inoqolia ta ikafiʼiʼihia, e ʼinega vuaqa aqiaqina ʼifoʼifoqe ʼidiega.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 ʼInega wese Ieisu vonedi vonaya, “Gebu taha toga lamufa nagabui nahaʼukwaivei ʼulena nage ʼivi ʼayanaya, ta ʼesi vunavunaqaya nahaʼui be ʼinega tomeqabu ilugu vanuea nasimatalidi.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 “Mana yani qabuna ʼwaiʼwaivina be aʼuaʼukwaivina nawale naʼifoqe vunavunaqaya ta tomotau qabudi ina ʼitea ta wese ina alamani aqiaqiea.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “ʼInega yani qabuna onoqonoqolia e ona nuaveʼavina aqiaqiea. Mana tomeqabu egu vona inoqola aqiaqiea e nawale edi alamani naveʼenaʼi. Ta tomeqabu egu vona ge ida noqolia, e nawale edi alamani goyona ʼidia ʼenoʼeno Yaubada naʼewa yavulea.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 ʼAbibodanaya Ieisu inana be tainavo imai sabi ʼitana. Ta qabu qidua vaʼinedi itoatoa, ʼinega ge adi fata ina lugu Ieisu ʼinaya.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 ʼInega taha tomotau Ieisu voneaya, “Kaiwabu, inau be taimwavo ʼatamanaya itovotovolo, ta nuanuadi ina ʼiteu.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Tomeqabu Yaubada ena vona inoqolia ta ivelumatamatayagea, e taudi inagwavo be wese taigwavo.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Taha tuta ʼinaya Ieisu ana toʼabibodayavo vonedi vonaya, “Kana gelu kana vaukamana lavu diʼwenaya.” ʼInega taha waga igelui ʼabo itauya.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Tuta nana ivavabala Ieisu matana dune ta ʼenoʼeno waga gamonaya. ʼInega yaqina waiwaina ʼifoqe ta nufula qiduadi waga gamonaya goi vedodoya, ʼabo tuta goyona ida damana.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 ʼInega toʼabiboda dina idivanoya ivoneaya, “Kaiwabu, Kaiwabu, uyaʼitoto mana tuta goyona kana damana!” ʼInega Ieisu yaʼitoto, ta yaqina be nufula lugwaeyedi vonedia, “Oluaʼu!” Tuata yaqina be nufula ʼavalagwaedi.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 ʼInega Ieisu ana toʼabibodayavo vonedi vonaya, “Maʼoda? Nage ge oda vetumaqanegu, waisa?” Ta taudi imwaniniva ta wese nuadi voqana, ʼabo taudiega ivonaya, “Toʼoloto baʼe, mana yani qabuna luluvinedi, ta wese yaqina be nufula bonana ivematamatayagea?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ta niʼau diʼwe Galiliega ivaukamana ilugu me Gelasine edi diʼwe ʼinaya.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Ieisu niʼa webui balabalaya, ʼinega taha ʼabaga nana ana ʼoloto ʼifoqe mai ʼinaya. Ta ʼoloto nana niboana luveifadi niʼa iʼwahalia. Ta tuta kuena ge davekaleko ta wese vanuea ge datoatoa, ta ʼesi tuta qabuna debaʼunu ʼidia toatoa.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Ta tuta kuena ʼinaya niboana luveifana ʼoloto nana luvekwavekwavea, ʼinega tomotau nimana be ʼaqena iyoqonidi seniega ta iʼitamakia. Ta seni nana ʼeluhufeufedi ta niboana luveifana ʼebeʼewei tauyea diʼwe ilumakavinaya ʼidia. Ta tutana ʼoloto nana Ieisu ʼitea ʼinega ʼalabwau ta ʼaqenaya givelukabwebwe. ʼInega Ieisu voneaya, “Niboana luveifana, ʼoloto benaʼe ʼinega uʼifoqe mai!” ʼInega niboana nana bonana qiduanega gaba vonaya, “Ei Ieisu, oʼa Yaubada Toatoa Vanena Natuna, tolaʼai nuanuau una viaqi ʼiguya? Yavevenoqieu, visiqa ge una neigu.”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 ʼInega Ieisu vetalaʼaiea voneaya, “Maʼoda au wawa?” ʼInega vonaya, “Agu wawa ʼEaʼealima”, mana niboana luveifadi koyadi niʼau ilugu ʼoloto nana gamonaya ta itoatoa.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ta niboani dina Ieisu ʼinaya ivenoqi waiwai ivonaya, “Gebu una felawebuiema vetoa ge ana ʼebeluʼovoamo ana wawa Abisi ʼinaya.”
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Ta taha bwanaga veanaya bawe qabudi iduaduala. ʼInega niboana luveifadi Ieisu ivenoqiea nahawafeledi ina lugu bawe ʼidia, e ʼinega Ieisu awafeledi.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 ʼInega iʼifoqe ʼoloto nana gamonega ta bawe ʼidia ilugu, ta bawe diavona ikwava ta koyadi ivegaligaliʼwaʼwa itauya dabega iwebui lavuya ʼabo igavivila.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Bawe adi toʼitamakiavo yani qabuna ʼifoqe niʼa iʼitea, ʼinega ivihila itauya, ta valena isimana dadanea ʼabaga qiduqiduadi be goyogoyodi ana totoayavo ʼidia.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 ʼInega imai be nuanuadi wese taudi matadiega ina ʼitea tolaʼai niʼa ʼifoqe. Ta tutana imai Ieisu ʼinaya ʼinega ʼoloto nana iʼitea lova niboana luveifadi iluvekwavea. Tauna ena nuanua niʼau veaqiaqi ta vekaleko ʼabo Ieisu ʼaqenaya toabui toatoa. Ta tomotau qabudi imwaniniva.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ta tomotau diavona Ieisu ena viaqayavo niʼa iʼitedi ʼabibodanaya iʼevivi edi ʼabagaya ta ʼoloto nana lova niboana luveifadi iʼwahalia ena veaqiaqi weaqina iveluluʼuyayea ediavo ʼidia.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 ʼInega me Gelasine qabudi imwaniniva qiduana ta Ieisu ivonea vonigo nanogedi ta edi diʼwe ʼinega natauya. ʼInega Ieisu wagaya gelu ʼevivi nogedi tauya.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Ta ʼoloto nana tawadega veaqiaqi mai Ieisu ʼinaya venoqiea vonaya, “Nage ana fata ena ʼabibodeu?” ʼInega Ieisu ʼoloto nana luvetunei voneaya,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Ge au fata una ʼabibodegu, ta ʼesi una ʼevivi una tauya eu ʼabagaya, ta Yaubada ena veyoluba qiduana ʼiuya weaqina una veluluʼuyayea.” E ʼinega ʼoloto nana tauya, ta tolaʼai Ieisu niʼa viaqia ʼinaya simana dadanea ʼabaga nana gamonaya.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Tutana Ieisu ma ana toʼabibodayavo iʼevivi Galili ʼinaya, ʼinega qabu qiduadi me edi qaiawa Ieisu iʼebeʼewea, mana tauna weaqina ibaʼebaʼe.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 ʼInega taha ʼoloto ana wawa Yailo, tauna vanue tafwalolo ana tovanugweta, mai Ieisu ʼaqenaya iwaʼodu ta venoqiea maega ina tauya ena vanuea,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 mana natuna mevavinena ʼaidega otaqina tuta goyona naʼaliga. Ta gwama nana ana yaʼwala tuwelo ʼidewana niʼa lobea. ʼInega Yailo maega ʼedaya itautauya, ta wese qabu qidua vaʼinedi iʼabibodedi ta Ieisu iveliaʼiʼia.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Ta qabu dina nuanidia taha vavine ma ana vihiqa maega itautauya. Ta ana vihiqa sulalina inoqa yaʼwala tuwelo ʼidia, ta nawale inoinoqa, mana ge taha toga ana fata dagiveaqiaqiei.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 ʼInega vavine nana Ieisu ʼabibodanega mai ʼabo ana kwakwalufai noyana gitonovia, ta omoʼe tutana ʼinaya sulalina yafaha kwayavonia.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 ʼInega Ieisu vonaya, “Togama gitonovigu?” ʼInega qabudi ivegeqa ta Fita voneaya, “Kaiwabu, uʼitedi qabu qiduadi iveveliaʼavala ʼinega iluʼoneu.”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ta Ieisu voneaya, “Taha toga agu kwakwalufai gitonovia, mana yalutonovia ʼiguyega egu waiwai ʼifoqe.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Ta vavine nana nuanuana naoukwaiva, ta ge ana fata mana Ieisu niʼa alamania ena waiwai vaukamana ʼinaya. ʼInega vavine nana me ena tatava mai Ieisu ʼinaya ta ʼaqenaya iwaʼodu. ʼInega tomotau qabudi ʼiawadia simana ʼifoqeyea tolaʼai weaqina Ieisu ana kwakwalufai gitonovi, ta maʼoda ʼinega veaqiaqi kwayavona.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 ʼInega Ieisu vavine nana voneaya, “Natugu, eu vetumaqana ʼinega niʼa uveaqiaqi. Uyaʼitoto me eu nuadaumwala una tauya.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ieisu nawale vonavona vavine nana ʼinaya, ʼinega vanue tafwalolo ana tovanugweta Yailo ena vanuega taha tomotau vale miea ʼinaya vonaya, “Natuhu yawaina niʼa gumwala, ʼinega Toveʼita ge una veʼaqe visiqi.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Vale baʼe Ieisu noqolia ʼinega Yailo vonea vonaya, “Ge giwaliu nahaʼala, ta ʼesi una vetumaqanamo, natuhu nawale naveaqiaqi.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 ʼInega itutuvila itauya ʼabo vanuea iʼifoqe. Ta Ieisu tomotau qabudi awatayedi ge taha toga nalugu. Ta nuanuana Fita be, Ioni be Iemesa ta wese gwama nana tamana be inana maega ina lugu.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Ta vaina tomotau nawale idoudou ta wese iʼewaʼewabamu gwama nana weaqina. ʼInega Ieisu vonedia, “ʼElovemi, ge ona dou! Gwama baʼe ge daʼaliga ta ʼesi ʼeno motaiva ʼenoʼeno.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 ʼInega todou Ieisu idagiea, mana ialamania gwama baʼe niʼa ʼaliga.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 ʼInega ilugu ta Ieisu gwama nimanaya kafi ta voneaya, “Natugu, uyaʼitoto!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 ʼInega gwama nana yawaha ʼevivi ta lukwayavonega yaʼitoto. ʼInega Ieisu gwama inana be tamana vonedi ʼabwaga ina neia naʼai.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Yani baʼe weaqina tamana be inana nuadi voqana aqiaqi. Ta Ieisu luvinedi vonedia, “Gebu taha toga ʼinaya ona simana egu viaqa baʼe weaqina.”
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.