Lucas 24

Molima New Testament (MOX_FNS) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mahala vulihia wiki ana ʼaubena nugweta ʼawaʼawai otaqaya vivine dina dedeʼwa ʼiʼivaʼavaʼaina iʼewei ta itauya debaʼunuya.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Tuta nana iʼifoqe ʼinega debaʼunu ana ʼauboda dabo niʼau ʼuʼuvekawawa naqona iʼitea.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 ʼInega gamonaya ilugu, ta Kaiwabu Ieisu ʼwafina iʼita ʼavea.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ta nawale gamonaya me edi nuavoqana itoatoa, mana ge ida alamania tolaʼai niʼa ʼifoqe. ʼInega lukwayavonega ʼoloto magilafudi ma adi kaleko namanamalidi be simasimatalidi iʼifoqe diʼwedia itovolo.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Ta vivine dina imwaniniva qiduana ta tuqatuqadiega isobadi ta ihiwaʼodu bwaʼobwaʼoya. ʼInega ʼoloto dina ivonedia, “Tolaʼai weaqina tomotauna osalisalia toʼaliga edi ʼebetoaya?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Tauna baʼidia ge datoatoa, ta ʼesi mayawaina niʼa yaʼitoto ʼevivi. Ta lova ena vona ʼimia ona nuaveʼavinia tutana Galili ʼinaya maega otoatoa, mana vonaya,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Tomotau Natuna ina veʼineiea tomotau luveluveifadi nimadia be ʼetoluai ʼinaya ina tutuveʼewea, ta ʼaubena vetoina ʼaligega nayaʼitoto ʼevivi.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 E ʼinega vivine dina Ieisu ena vona baʼe inuaveʼavinia.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 ʼInega debaʼunu inogea ta itauya Ieisu ana toʼabibodayavo leveni dina ma ediavo ʼidia, ʼabo isimana tolaʼai ʼidewana debaʼunuya ʼidia ʼifoqe.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Tovematamagilafu dina taudi Meli Magidala be Ioana be taha wese Meli, tauna Iemesa inana, ta wese vaina vivine maega Ieisu ena yaʼitoto ʼevivi weaqina ana tovaletuyanayavo ivonedi.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ta toʼabibodayavo vivine dina edi vona ge ida vetumaqanei, ta ivonaya vonigo edi vona kavona vona kavokavovo ʼidewani.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ta Fita tovolo vihila tauya debaʼunuya ʼinega ʼita lugu vekova dadana ta kaleko namo ʼitedi ta ge taha wese tolaʼai daʼitei. ʼInega tolaʼai niʼau ʼifoqe matanaya weaqina nuana voqana ʼabo ʼevivi tauya.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 ʼAubena omoʼe ʼinaya Ieisu ana toʼabibodayavo magilafudi itautauya taha ʼabaga ana wawa Emausa ʼinaya. ʼAbaga nana ana luluvai Ielusalema ʼinega kavona ʼeguma ʼawaʼawaia kana tutuvila be ʼawaʼawai nana nuaninaya kana ʼifoqe.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Magilafudina nawale itautauya ta iveveqaelia yani diavona niʼa ʼifoqe Ieisu ʼinaya weaqina.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 ʼInega Ieisu ana ʼaidega ʼidia ʼifoqe ʼabo maega itautauya,
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 ta ge adi fata ina ʼinanei.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Ta Ieisu magilafudina vetalaʼaiedi vonedia, “Toyani weaqina oveveqaelia?” ʼInega iveutovolo ta adi ʼita kavona todou ʼidewana.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 ʼInega taha ʼidiega ana wawa Kaliofasa Ieisu ena vona veʼiea voneaya, “Wagawaga qabudi imai Ielusalema ʼinaya yani qabuna niʼau ialamania, ta ana ʼita oʼa au ʼaidega ge uda alamania tolaʼai niʼa ʼifoqe ʼaubena toi gumwala ʼidia?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 ʼInega Ieisu veʼiedi vonaya, “Isana tolaʼaia?” ʼAbo taudi ivonaya, “Yani dina Ieisu Nasaleta ʼolotona ʼinaya ʼifoqe. ʼOloto baʼena tauna tovesimasimana taha, ta wese Yaubada be tomotau qabudi matadia ena vonayavo be ena viaqayavo waiwaidi viaqidi.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ta ema toveguba qiduqiduadi be ema tovanugwetayavo ʼoloto nana ikafia ta iveʼineiea Failato ʼinaya, ta tomotau iluvine nuanuadi naʼaliga. Ta ʼabiboda toluaviayavo itutuveʼewea ʼetoluai ʼinaya.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ta avetumaqanea vonigo tauna imaʼa me Isileli daʼetoyavuima, ta yani baʼena ʼaubena toi gumwala ʼifoqe.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Ta vaina vivine ʼimega nuama igivevoqania, mana tawadega ʼawaʼawai otaqaya itauya debaʼunuya,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ta Ieisu ʼwafina ge ida lobei. ʼInega iʼevivi imai ʼimaya ta ivonema debaʼunuya Yaubada ena tovaleʼewayavo iʼitedi kavona veʼwayoqa. Ta tovaleʼewa dina isimana ʼidia Ieisuna ʼaligega niʼau yaʼitoto ʼevivi mayawaina toatoa.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 ʼInega wese vaina emavo itauya debaʼunu nana ʼinaya ʼabo iʼitea ʼidewana vivine dina edi simana ʼimaya, ta tomotauna ge ida ʼitea.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Omiʼa kwavakwavami ta debami ʼiʼwanina, mana tovesimasimana edi vona lova ge oda vetumaqanei.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Mana isimana aqiaqi edi ʼwayavi ʼinaya vonigo Keliso luaqiaqiea be nugweta visiqa nalobedi ta ʼabiboda nalugu ʼabaga simasimatalina ʼinaya.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 ʼInega Ieisu veʼale givesimatalia ʼidia taunega weaqina Mosese be tovesimasimanayavo edi bukiavo ʼidiega, ta wese buki qabudi ʼidiega givesimatalia tauna weaqina.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Ta tuta goyona ina ʼifoqe ʼabaga Emausa ʼinaya, ʼabo Ieisu vonedi vonaya, “Omiʼa otoatoa, ta yaʼa yatautauya.”
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 ʼAbo taudi inoqiea ivonaya, “Gebu, ge una tauya, baʼidia kana ʼeno, mana tawa velovanea.” ʼInega awafela ta lugu edi vanuea.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Edi tuta ʼai ʼinaya Ieisu beledi ʼewei ta weaqina vona lukaiwa, e ʼabiboda gitomwea ʼabo neidi.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Omoʼe ʼinaya nuadi ʼeqaʼuya ta Ieisu iʼinanea, tuata ʼidiega ʼwaiva.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 ʼInega magilafudi taudimo ivonaya, “Vonahaqiaqi, tutana ʼedaya kamaimai ta Buki Nugwenugweina giyavuyavuia weaqida e ʼinega ada lutonova vedumaduma wawasai kavonaya ʼaiwe giwalidaya dasaesaela.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 ʼInega itovolo kwayavona ta iʼevivi itauya Ielusalema ʼinaya ta ediavo adi yau leveni ilobedi ta wese toʼabiboda vaina maega.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Ta leveni dina ivonedi ivonaya, “Vonahaqiaqi, Kaiwabu Ieisu ʼaligega niʼa yaʼitoto ʼevivi, ta wese taunega veʼifoqeyea Saimoni matanaya.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 ʼInega wese magilafudi iveʼale isimanea tolaʼai ʼedaya ʼidia ʼifoqe, ta wese maʼoda Ieisu beledi gitomwei be ʼinega iʼinanea weaqina iveluluʼuyayea.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Nawale ediavo ʼidia iveveluluʼuya ʼinega Ieisu ʼifoqe nuanidia tovolo ta vonedia, “Ge ona mwaniniva ta toadaumwala yaneineimi!”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ta qabudi imwaniniva gegoyo ta ivonaya be otala taha daʼifoqe.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ta Ieisu vonedia, “Tolaʼai weaqina ovenuana magilafu ta wese giwalimi aʼala?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Nimagu be ʼaqegu ona ʼitedi, yaʼa baʼe taugu. Ta wese ona gitonovigu mana otala veiʼo geqana ta wese lulu geqana, ta ge ʼedewani ona ʼita lobei yaʼa ʼiguya, mana yaʼa ma ʼwafigu yatoatoa.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ieisu ena vona baʼe luʼovoia, ʼinega nimana be ʼaqena veʼitedi.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 ʼInega iqaiawa qiduana ta wese nawale me edi venuana magilafu, ʼinega Ieisu vetalaʼaiedi vonaya, “ʼEvisa ʼabwaga ʼenoʼeno oda neigu eda ʼai?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 ʼAbo taha ʼiqana meomeona iʼewei ineia.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 ʼInega ʼewei ta matadia ʼainia.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 ʼInega vonedi vonaya, “Lova omiʼa maega katoatoa ta yavonemi yani qabuna iʼwayavia weaqigu Mosese ena luvine ʼinaya be tovesimasimana edi bukiavo ʼidia ta wese buki Same ʼinaya naʼifoqe. E ʼinega baʼe ʼitaga edi ʼwayaviavo ana alamani aqiaqi niʼa ʼifoqe.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 ʼInega Ieisu nuadi giqaʼuya ʼabo Yaubada ena vona qabuna Buki Nugwenugweina gamonaya ialamani aqiaqiedi.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 ʼInega vonedia, “Baʼe ʼedewani iʼwayavia ivonaya, ‘Keliso visiqa be ʼaliga nalobedi, ta ʼaubena vetoina ʼinaya ʼaligega nayaʼitoto ʼevivi,
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 ʼinega ana wawega ina veʼale Vale Aqiaqina ina lugaihiea Ielusalema ʼinega be diʼwe qabudi bwaʼobwaʼoya ʼidia, be tomeqabu ina nuagivila e Yaubada edi luveifana nanuataqodi.’
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ta omiʼa baʼe yani diavona niʼa oʼitedi, ʼinega ona simana ʼifoqeyedi tomotau qabudi ʼidia.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ta yavonemi, yaʼa nawale mahalega Niboana Gwalagwalana ena vetunei ʼimia, lova Tamagu ena vona fofofola ʼidewani. Ta omiʼa Ielusalema ʼinaya ona baʼebaʼe ana laba Yaubada ʼinega waiwai ona ʼewa nugwetea.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ieisu ena vona baʼe luʼovoia ʼinega ʼebeʼewedi maega itauya Bedani ʼinaya. ʼInega nimana silagaia ta vona veyolubedi.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ta nawale vonavona veyolubedi ʼinega veʼale vaneqa ta Yaubada ʼebeʼewei vaneyea mahalaya.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 ʼInega Ieisu ana toʼabibodayavo ihiwaʼodu ʼinaya ta iawahawatuboya, ta ʼabiboda me edi qaiawa iʼevivi itauya Ielusalema ʼinaya.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ta tuta qabuna Vanue Gwalagwalana ʼinaya itoatoa ta Yaubada iawahawatuboya.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.