Lucas 20
Molima New Testament (MOX_FNS) vs BKJ
1 Taha tuta ʼinaya Ieisu veveʼita Vanue Gwalagwalana ʼinaya ta lulugaihiea tomotau ʼidia. ʼInega toveguba qiduqiduadi be luvine ana toveʼitayavo ta wese ʼabaga ana tovanugwetayavo imai ta Ieisu ivevetalaʼaiea,
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 ivoneaya, “Oʼa eu luvine ta eu waiwai toʼedega uʼewei ʼinega yani qabuna baʼe uviaviaqidi? Togama eu luvine neiu?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Ta Ieisu vonedia, “Nugweta yaʼa wese taha yani ena vetalaʼaiemi ta ona vona ʼeviviegu.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Ioni Togivebabitaiso togama ena luvine ʼinega ena givebabitaiso ʼifoqe, nage Yaubada ʼinega nage tomotau ʼinega?”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 ʼInega taudiega iveveqae ivonaya, “Ena vona maʼoda kana veʼia ʼaiqei? Mana ʼeguma kana vonaya, ‘Yaubada ʼinega’, e nawale navona ʼevivieda navonaya, ‘ʼInega tolaʼai weaqina Ioni ge oda vetumaqanei?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Ta ʼeguma kana vonaya, ‘Tomotau ʼinega’, e nawale tomotau qabudi daboyega ina fofolida, mana edi vetumaqana waiwaina Ioni tauna taha tovesimasimana.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 ʼInega Ieisu ena vetalaʼai ge ida veʼiei, ta ivoneaya, “Avodi, ge ada alamania toʼedega babitaiso nana ʼifoqe.”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “ʼInega yaʼa wese ge ena simana ʼifoqeyei ʼimia togama ena luvineyega yani qabuna yaviaviaqidi.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 ʼInega Ieisu tomotau diavona vona sesebai neidi vonedia, “Taha ʼoloto ana talaqaya ʼoine ana loi vaoqidi, ʼinega tomotau vaina ʼewedi imai luvine neidi be ana talaqa ina ʼitamakia. Ta tauna tauya mali diʼwea ta omode tuta kuena toatoa.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Ta bolimana ana tutaya kaiwabu nana ena tofewa taha vetunea ta ʼoine vuaqina vaoqa ana toʼitamakiavo ina neia. ʼInega tauya ta ivunuqia ta nima ʼavaʼavana iluvetunei ʼevivi.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 ʼInega kaiwabu nana taha wese tofewa vetunei ʼidia. Ta tauna wese ivunuqia ta iveilivu veifea ta nima ʼavaʼavana iluvetunei ʼevivi.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Ta wese ʼidewani vetoina vetunei ʼidia ta tauna wese ivunuqia ta talaqega ifelawebuiea.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 “ʼInega tonivaoqa nana taunega vonaya, ‘Tolaʼai ena viaqi? Ana ʼita natu otaqigu tauna yaveyolubea qiduana ena vetunei ʼidia, mana tauna ina ʼamayabea.’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 “Ta tutana toʼitamaki dina kaiwabu natuna iʼitea maimai taudiega iveveqae ivonaya, ‘ʼOloto omoʼe maimai tauna kaiwabu natuna ana ʼaidega otaqa. ʼInega baʼitagana kana luveʼaligia be yaqisa itaʼa taudega vaoqa kana luvinea.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 ʼInega ikafia ta vaoqega ifelei webui talaqa gwavunaya ta iluveʼaligia.” Ta Ieisu ena vona sesebai luʼovoia ʼinega tomotau qabudi vetalaʼaiedi vonaya, “Tolaʼai nawale kaiwabu nana ana toʼitamakiavo ʼidia naviaqi?”
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ta Ieisu taunega vona ʼeviviedi vonaya, “Vonahaqiaqi, kaiwabu nana namai be toʼitamaki dina naluveʼaligidi be ʼinega vaoqa nana mali tomotau naneidi.” Tutana tomotau qabudi Ieisu ena vona baʼe inoqolia taudiega ivonaya, “Vonahaqiaqi, itaʼa ge wese ʼidewani kana viaqi!”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 ʼInega Ieisu ʼita makimakidi ta vonedia, “ʼInega Buki Nugwenugweina ʼinaya ʼwayavi baʼe maʼoda ana alamani, vonaya?
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Tomeqabu ʼoqola baʼe ʼinaya ina lutuhuyedi ta ina beʼu luludi naʼevelubai, ta ʼeguma ʼoqola nana nabuini nawebui taha toga debanaya nawale natutumemea.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Omoʼe ʼinaya toveguba qiduqiduadi ta luvine ana toveʼitayavo ʼeda isalia be maʼoda ʼinega Ieisu ina kafi kwayavoni, mana niʼa ialamania Ieisu ena vona sesebai taudi weaqidi. Ta ge ida kafia, mana imwaniniva yoʼo ʼidia.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Ta me Diu adi toluvineavo nuanuadi Ieisu ina ʼitamaki aqiaqiea. ʼInega vaina tomotau iluvetunedi Ieisu ʼinaya ta uʼavega iveiaianea, ta ivevekovekovea ʼeguma ena vona ʼinega ena luveifana ina lobea. ʼInega ina simana toluvine ʼidia, ta ʼabiboda ina luvetunea me Loma edi gavana ʼinaya.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 ʼInega tovekovakova imai ta Ieisu ivetalaʼaiea ivonaya, “Toveʼita, vonahaqiaqi oʼa eu vonayavo be eu veʼitayavo qabudi tunutunuqidi, ta wese ahalamania oʼa ge uda mwaniniva tomotau ʼenaʼenaʼidi edi vona nage edi nuanua weaqina, ta ʼesi Yaubada ena nuanua uveʼita aqiaqiea tomotau qabudi ʼidia.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 ʼInega maʼoda luaqiaqiea be toluvine qiduana Sisa ʼinaya takesi kana aʼuya nage gebu?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Ta Ieisu edi nuanua luveifana niʼa alamania ʼinega vonedia,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Mane taha omiei eda ʼitei.” ʼInega ineia ta Ieisu vonedia, “Ona vonegu baʼe toga ʼayeʼayewana ta maʼoda ana wawa mane nana ʼinaya?”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Ta taudi ivoneaya, “Toluvine qiduana Sisa.” ʼInega Ieisu vonedia, “ʼIdewana, ʼinega Sisa ena yani tauna ʼinaya ona neia, ta wese Yaubada ena yani tauna ʼinaya ona neia.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ieisu ena vona baʼe tunutunuqina tomotau matadia, ta ge taha vona luveifana daʼinanei be ʼinega ida kafia. Ta ena vona ʼevivi weaqina nuadi voqana ta igenuʼwana.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 ʼInega vaina Sadusiavo imai Ieisu ʼinaya, taudi ge ida vetumaqana toʼaliga edi yaʼitoto ʼevivi weaqina, ta Ieisu ivetalaʼaiea ivonaya,
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 “Toveʼita, luvine baʼe ʼidewani Mosese ʼwayavia weaqida vonaya, ‘ʼEguma taha ʼoloto navaqi ta natu geqana ta naʼaliga, ʼinega ʼoloto nana taina wadaʼena navaqia be ʼinega ʼeguma vavine nana navenatuna natudiavo toʼwaiva nana ana ilafa.’”
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 ʼInega taha ʼebevetalatutula Ieisu ineia ivoneaya, “Taha ʼoloto ma tainavo itoatoa, ta qabudi adi yau seveni. Ta ʼunutauna vaqi ta natu geqana ta ʼabiboda ʼaliga.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 ʼInega ana tubutaqotaqo wadaʼe nana maega ivaqi itoatoa ta wese natu geqana ta ʼabiboda ʼaliga.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 ʼInega wese tugamwanina wadaʼe nana vaqia ta wese ʼidewani natu geqana ta ʼaliga. Ta wese ʼidewana tainavo qabudi wadaʼe nana ivaqia, ta natu geqadi ta iʼaliga.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Ta ʼabiboda wese vavine ʼaliga.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 ʼInega nuanuama ana vetalaʼaieu, ʼeguma tomotau ʼaligega ina yaʼitoto ʼevivi e toʼoloto vavine nana moqane aqiaqina, mana seveni dina lova ivaqia?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 ʼInega Ieisu vona ʼeviviedi vonaya, “Tuta baʼe ʼinaya vavine be ʼoloto ivaqivaqi ta ivevevaqiedi.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Ta tuta maimai ʼinaya Yaubada ena tomotauyavo venuaʼivinidi vivine be ʼoloto ʼaligega ina yaʼitoto ʼevivi, ta ge ina vaqi ta wese ge taha toga ina vevaqiei.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Mana taudi niʼau iyaʼitoto ʼevivi ʼaligega nawale ina toa Yaubada ena tovaleʼewayavo ʼidewani, ʼinega ge wese ana fata ina ʼaliga ʼevivi. Ta tomeqabu niʼau iyaʼitoto ʼaligega Yaubada naʼawanatunedi.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 “Ta Buki Nugwenugweina niʼa veʼita aqiaqieda toʼaliga edi yaʼitoto ʼevivi weaqina tutana Mosese diʼwe tomotau geqana ʼinaya tauya ta Yaubada ʼaiwe saesaelina ʼinega vonea vonaya, ‘Yaʼa Ebelamo be Aisake be Iakobo edi Yaubada.’
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Baʼe ʼinega kana alamania Yaubada ge toʼaliga edi Yaubada, ta ʼesi mayawaidi edi Yaubada, mana Yaubada ana fata tomotau qabudi nagiveyawaha ʼeviviedi.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Omoʼe ʼinaya vaina luvine ana toveʼitayavo ivonaya, “Toveʼita, eu vonayavo aqiaqi otaqina!”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Ta gebu taha wese vetalaʼai ida neia.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 ʼInega Ieisu vetalaʼaiedi vonaya, “Maʼoda ʼinega vaina tomotau ivonaya vonigo Toʼetoyavua Keliso tauna Deibida tubuna?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Mana buki Same ʼinaya Deibida vonaya,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Baʼe ʼinega Deibida Keliso ʼawa-Kaiwabuyea, ta isana maʼoda Keliso nana Deibida natuna?”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Tomotau qabudi nawale Ieisu ena vona ivivineneqea, ʼinega ana toʼabibodayavo ʼidia vonaya,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Luvine ana toveʼitayavo edi ilivu ge ona ʼabibodei, mana taudi nuanuadi adi kaleko kuekuedi ina veaqedi be tomotau nuanidia ina yabayaba be nuanuadi totoa vaʼauta ina ʼamayabedi. Ta wese nuanuadi ʼebetoa aqiaqidi vanue tafwalolo ʼinaya ina toabui, ta wese sagali ana tutaya nuanuadi tomotau qiduqiduadi edi ʼebetoaya ina toabui.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Ta wese tomotau matadia Yaubada ʼinaya ivevenoqi kuena, ta edi venoqi ge aqiaqina, mana edi venoqi ʼiuna nuanuadi tomotau ina ʼawahaqiaqiedi. Ta ʼabiboda ʼwaivega wadawadaʼe iuʼauʼavedi be edi kulufayavo iʼeweʼewedi edi vanue ʼidiega. ʼInega nawale Yaubada veʼia luveifa otaqina naneidi.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.