Lucas 1

Molima New Testament (MOX_FNS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kaiwabu Tiofilasi ye, tomotau qabudi Ieisu Valena niʼau iʼwayavia, ta Yaubada ena viaqa ʼidaya weaqina isimana ʼifoqeyea edi alamani ʼinega.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Ta toʼwayavi dina edi ʼwayavi iʼewea toʼabiboda nugwenugweidi ʼidiega, mana yani qabuna imaduʼitea ta ʼinega isimana ʼifoqeyea ta wese iveluluʼuyayea ʼimaya.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ta yani qabuna Ieisu weaqina ena tuta viʼoi ʼinega be ana laba vaneqa mahalaya yasali aqiaqiedi ta yahalamani aqiaqiedi. ʼInega yaʼa wese nuanuagu ena ʼwayavidi be yani qabuna ena simana aqiaqiedi ʼiuya.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Oʼa veʼita niʼa uʼewea Ieisu ena viaqayavo be wese ena vonayavo weaqidi, ta baʼe egu ʼwayavi ʼinega una alamani aqiaqiedi be una ʼawahaqiaqiedi.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Egu veluluʼuya ana ʼebeveʼale baʼe ʼidewana: Tuta nana kini Elodi diʼwe Iudia luvinea, ʼinega taha toveguba toatoa ana wawa Sakalaia, tauna toveguba Abaya ena qabu ʼidiega. Ta moqanena ana wawa Elisabeti, tauna wese Eloni ena gade ʼinega.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ta magilafudi edi ilivu tunutunuqina Yaubada matanaya, ta tuta qabuna ena luvine ivematamatayaga aqiaqiedi.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ta natu geqadi, mana Elisabeti gagala voaqia, ta wese magilafudi niʼau ivekofekofe.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 ʼInega taha ʼaubena Sakalaia me ena qabuyavo adi veyoveyoa iviaqia Vanue Gwalagwalana ʼinaya. Ta edi ilivu ʼinega taha ʼoloto adi qabu ʼinega ina venuaʼivinea be guba naviaqia Yaubada ʼiawanaya. ʼInega taha laha iviaqia ta Sakalaia nugweta be guba nana naviaqia. ʼInega tauna ana ʼaidega ana fata nalugu Sifaufa Gwalagwala Otaqina ʼinaya ta dedeʼwa meilana aqiaqina nagabuya Kaiwabu weaqina.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Niʼa lugu be dedeʼwa nana gabugabuya, ta baʼe tuta nana ʼinaya wese qabu qiduana ivevenoqi vanue sifefenaya.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 ʼInega Yaubada ena tovaleʼewa taha ʼifoqe ta dedeʼwa ana ʼebeveguba ʼataqinega tovotovolo.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ta tuta nana Sakalaia ʼitea ʼinega yoʼalia ta wese mwaniniva qiduana.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Ta tovaleʼewa nana voneaya, “Sakalaia, ge una mwaniniva. Yaubada eu venoqi niʼau noqolia. Nawale moqaneu Elisabeti natuhu meʼolotona navenatunea, ta una gabea ana wawa Ioni.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 “ʼInega oʼa gwama nana weaqina una qaiawa qiduana, ta wese tomotau qabudi ina qaiawa ena viʼoi weaqina,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 mana tauna nawale ana wawa qiduana Yaubada ʼiawanaya. Ta gebu ʼoine be wese goʼila waiwaina nanumedi, ta ena tuta viʼoi ʼinega Niboana Gwalagwalana naluveagatunaʼia.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Ta tauna me Isileli ʼeala naʼebeʼewedi ina ʼevivi edi Kaiwabu Yaubada ʼinaya.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ta tauna nawale me ena waiwai ta me ena giwalifatu tomotau giwalidi naʼivaʼavaʼaia Kaiwabu ena mai weaqina. Ta ena waiwai lova tovesimasimana Ilaitia ʼidewana. Ta ena lugaihi ʼinega tama ina nuagivila natudiavo ʼidia. Ta wese taudi tovematayaduqa ina nuagivila, ʼinega ina tauya Yaubada ena ʼeda tunutunuqina ʼinaya.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 ʼInega Sakalaia tovaleʼewana voneaya, “Vona baʼe ana alamani weaqina nuagu voqana, mana yaʼa moqanegu maega tawa avekofekofe.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 ʼInega tovaleʼewa nana vona ʼeviviea vonaya, “Yaʼa Gebeliela, tuta qabuna yatovotovolo Yaubada ʼiawanaya, ta tauna luvetunegu yamai ta vale aqiaqina baʼe niʼau yasimana ʼifoqeyea ʼiuya.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Ta oʼa vale nana ge uda vetumaqanei, ʼinega baʼe ʼitaga ʼawau navita ge au fata una vona ana laba vale nana ana alamani aqiaqi naʼifoqe ʼiuya, ʼinega wese una vona ʼevivi.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Tomotau qabudi Sakalaia ibaʼebaʼeyea ta inuanua tolaʼai weaqina tuta kuena Vanue Gwalagwalana gamonaya toatoa.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Ta tuta nana Sakalaia ʼifoqe ge ana fata naveqae, ʼinega nimanega veveqae ʼidia. Baʼe ʼinega niʼa ialamania taha veʼita kavona ʼwayoqa ʼifoqe ʼinaya Sifaufa Gwalagwala Otaqina gamonaya.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Ta tuta nana Sakalaia ena fewa ana tuta luʼovoa, e ʼinega ʼevivi tauya ena ʼabagaya.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 ʼInega tuta baʼe ʼabibodanaya moqanena Elisabeti valagata, ta waiʼena faibi gamonaya ge dayabayaba ta vanuea toatoa.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Ta vonaya, “Baʼe agu iula Yaubada ʼinega, mana lova gagaligu ʼinega yainiyauyau tomotau ʼidia, ta baʼe ʼitagana agu iniyauyau niʼa awala.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Elisabeti ena waiʼena vesikisina niʼa lobea, ʼinega Yaubada ena tovaleʼewa Gebeliela wese vetunei mai ʼabaga Nasaleta ʼinaya diʼwe Galili gamonaya.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 ʼInega ʼifoqe taha iahaba matayauyona ʼinaya ana wawa Meli. Ta iahaba nana taha ʼoloto ana wawa Iosefa maega igwaledi, ta ʼoloto nana Deibida ena gade ʼinega.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Ta tovaleʼewa nana voneaya, “Kaiwa Meli, Yaubada ena veyoluba qiduana ʼiuya. Ta oʼa Kaiwabu maega.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 ʼInega Meli nuana voqana ta wese nuana vetonovea vona nana ana alamani weaqina.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Ta tovaleʼewa nana Meli voneaya, “Gebu una mwaniniva, mana Yaubada ena veyoluba qiduana ʼiuya.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Nawale una valagata ta natuhu meʼolotona una venatunea ta ana wawa una gabea Ieisu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Nawale tauna naveqidua vaʼine ta tomotau ina gabea Toatoa Vanena Natuna. Ta Kaiwabu Yaubada nawale ena waiwai naneia ena vetoluvine weaqina ʼidewana lova tubuna Deibida ʼabiluvine.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 ʼInega me Isileli naluvinedi, ta ena ʼEbeluvine gebu nahawala.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ta Meli tovaleʼewa nana voneaya, “Maʼoda ʼedewana ena valagata ʼaiqa, mana yaʼa nawale matayauyogu ta ge eda vaqi?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 ʼInega tovaleʼewa nana Meli voneaya, “Niboana Gwalagwalana nawale nawebui mai ʼiuya ta Yaubada Toatoa Vanena ena waiwai ʼinega una valagata. ʼInega natuhu gwalagwalana una venatunea, tauna ina gabea Yaubada Natuna.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ta una nuaia nibaiu Elisabeti niʼa vekofekofe ta gagalina be tomotau ivonea ge ana fata navenatuna. Ta tauna tawa vegamwegamweʼi ta ena waiʼena vesikisina niʼa lobea.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Mana yani qabuna Yaubada ana fata!”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 ʼInega Meli voneaya, “Yaʼa Yaubada ena tofewa taha, ʼinega tolaʼai niʼau usimanea naʼifoqe ʼiguya.” ʼInega tovaleʼewa nana Meli nogei ta tauya.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Ta ge tuta kuena ʼabibodanaya Meli lukwayavonega tutuvila tauya ta diʼwe Iudia bwanaganavo ʼevataonidi, ʼinega taha ʼabaga ʼinaya ʼifoqe.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 ʼInega Sakalaia ena vanuea lugu ta nibaina Elisabeti lukaiwa ʼinaya.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ta tutana Elisabeti Meli ena vekaiwa noqolia ʼinega gwama gamonaya nidoa ta Niboana Gwalagwalana Elisabeti luveagatunaʼia.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ta bonana qiduanega gaba vonaya, “Oʼa Yaubada vivine qabudi ʼidiega niʼau venuaʼivineu ta veveyolubeu, ta natuhu nawale una venatunea tauna Yaubada veveyolubea.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Yaqaiqaiawa qiduana mana yaʼa vavine kavokavovo ta oʼa Yaubada ena venuaʼivina nawale egu kaiwabu una venatunea, ta umai sabi vayausigu!
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Tuta nana eu lukaiwa yanoqolia, ʼinega gwama me ena qaiawa gamoguya nidoa.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ta oʼa toveyoluba aqiaqi, mana Kaiwabu ena vale ʼiuya uvetumaqanea ʼinega nawale ana aqiaqi naʼifoqe.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ta Meli vonaya,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Meli ena vonayavo luʼovoidi, ʼinega nibaina maega itoa waiʼena toi ʼidia, ʼinega ʼabiboda ʼevivi ena ʼabagaya.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Elisabeti ena tuta niʼa lobea ʼinega gwama meʼolotona venatunea.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ta edi gadeavo wese ediavo Yaubada ena veyoluba ʼidia weaqina inoqolia ʼinega qabudi iqaiawa qiduana.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Ta gwama nana ena ʼaubena veʼeitina (8) niʼa lobea, ʼinega ena qabuyavo ivaʼauta mai ʼwafina sabi daʼana, ʼidewana lova Yaubada luvine Ebelamo neia. Ta wese nuanuadi ina gabea tamana Sakalaia waviana.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 ʼInega inana iawatayedi ivonedia, “Gebu, gwama baʼe kana gabea ana wawa Ioni.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 ʼInega qabu diavona ivonaya, “Benaʼe wawa nana omiʼa gademina ge ami wawa.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 ʼInega venima giyoyowega tamana ivetalaʼaiea maʼoda gwama ana wawa nagaba ʼaiqei.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 ʼInega Sakalaia ʼebeʼwayavi weaqina noqi ta ineia, ʼinega gwama nana ana wawa ʼwayavia baʼe ʼidewana, “Ana wawa Ioni.”
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ta omoʼe tuta nana ʼinaya Sakalaia meana meaqana ʼevivi, ʼinega veqae ta Yaubada awatuboya. ʼInega qabu koyadi wawa nana iʼitea ʼabo nuadi voqana qiduana.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Ta totoa ʼabaga qabudi baʼe yani diavona weaqina nuadi voqana qiduana. ʼInega tomotau edi veqae ʼinega valena yawala dadana diʼwe Iudia bwanaganavo ʼidia.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ta tomeqabu vale baʼe inoqolia nuadi ivetonovea, ʼinega taudiega ivetalaʼaiedi ivonaya, “Tolaʼai nawale naʼifoqe baʼe gwama nana ʼinaya ta maʼoda naviaqa ʼaiqa?” Mana iʼitea Yaubada ena waiwai ʼinaya ʼenoʼeno.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ta Ioni tamana Sakalaia Niboana Gwalagwalana luveagatunaʼia ʼinega simana ʼifoqe vonaya,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Ta gwama nana veqidua ta niboanina wese vewaiwai. ʼInega ana ʼaidega diʼwe tomotau geqana ʼinaya tauya toatoa be ana laba ʼifoqe me Isileli ʼidia.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.