Lucas 1
Molima New Testament (MOX_FNS) vs ACF
1 Kaiwabu Tiofilasi ye, tomotau qabudi Ieisu Valena niʼau iʼwayavia, ta Yaubada ena viaqa ʼidaya weaqina isimana ʼifoqeyea edi alamani ʼinega.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Ta toʼwayavi dina edi ʼwayavi iʼewea toʼabiboda nugwenugweidi ʼidiega, mana yani qabuna imaduʼitea ta ʼinega isimana ʼifoqeyea ta wese iveluluʼuyayea ʼimaya.
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 Ta yani qabuna Ieisu weaqina ena tuta viʼoi ʼinega be ana laba vaneqa mahalaya yasali aqiaqiedi ta yahalamani aqiaqiedi. ʼInega yaʼa wese nuanuagu ena ʼwayavidi be yani qabuna ena simana aqiaqiedi ʼiuya.
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 Oʼa veʼita niʼa uʼewea Ieisu ena viaqayavo be wese ena vonayavo weaqidi, ta baʼe egu ʼwayavi ʼinega una alamani aqiaqiedi be una ʼawahaqiaqiedi.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Egu veluluʼuya ana ʼebeveʼale baʼe ʼidewana: Tuta nana kini Elodi diʼwe Iudia luvinea, ʼinega taha toveguba toatoa ana wawa Sakalaia, tauna toveguba Abaya ena qabu ʼidiega. Ta moqanena ana wawa Elisabeti, tauna wese Eloni ena gade ʼinega.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Ta magilafudi edi ilivu tunutunuqina Yaubada matanaya, ta tuta qabuna ena luvine ivematamatayaga aqiaqiedi.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ta natu geqadi, mana Elisabeti gagala voaqia, ta wese magilafudi niʼau ivekofekofe.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 ʼInega taha ʼaubena Sakalaia me ena qabuyavo adi veyoveyoa iviaqia Vanue Gwalagwalana ʼinaya. Ta edi ilivu ʼinega taha ʼoloto adi qabu ʼinega ina venuaʼivinea be guba naviaqia Yaubada ʼiawanaya. ʼInega taha laha iviaqia ta Sakalaia nugweta be guba nana naviaqia. ʼInega tauna ana ʼaidega ana fata nalugu Sifaufa Gwalagwala Otaqina ʼinaya ta dedeʼwa meilana aqiaqina nagabuya Kaiwabu weaqina.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Niʼa lugu be dedeʼwa nana gabugabuya, ta baʼe tuta nana ʼinaya wese qabu qiduana ivevenoqi vanue sifefenaya.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 ʼInega Yaubada ena tovaleʼewa taha ʼifoqe ta dedeʼwa ana ʼebeveguba ʼataqinega tovotovolo.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ta tuta nana Sakalaia ʼitea ʼinega yoʼalia ta wese mwaniniva qiduana.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Ta tovaleʼewa nana voneaya, “Sakalaia, ge una mwaniniva. Yaubada eu venoqi niʼau noqolia. Nawale moqaneu Elisabeti natuhu meʼolotona navenatunea, ta una gabea ana wawa Ioni.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 “ʼInega oʼa gwama nana weaqina una qaiawa qiduana, ta wese tomotau qabudi ina qaiawa ena viʼoi weaqina,
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 mana tauna nawale ana wawa qiduana Yaubada ʼiawanaya. Ta gebu ʼoine be wese goʼila waiwaina nanumedi, ta ena tuta viʼoi ʼinega Niboana Gwalagwalana naluveagatunaʼia.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ta tauna me Isileli ʼeala naʼebeʼewedi ina ʼevivi edi Kaiwabu Yaubada ʼinaya.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 Ta tauna nawale me ena waiwai ta me ena giwalifatu tomotau giwalidi naʼivaʼavaʼaia Kaiwabu ena mai weaqina. Ta ena waiwai lova tovesimasimana Ilaitia ʼidewana. Ta ena lugaihi ʼinega tama ina nuagivila natudiavo ʼidia. Ta wese taudi tovematayaduqa ina nuagivila, ʼinega ina tauya Yaubada ena ʼeda tunutunuqina ʼinaya.”
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 ʼInega Sakalaia tovaleʼewana voneaya, “Vona baʼe ana alamani weaqina nuagu voqana, mana yaʼa moqanegu maega tawa avekofekofe.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 ʼInega tovaleʼewa nana vona ʼeviviea vonaya, “Yaʼa Gebeliela, tuta qabuna yatovotovolo Yaubada ʼiawanaya, ta tauna luvetunegu yamai ta vale aqiaqina baʼe niʼau yasimana ʼifoqeyea ʼiuya.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Ta oʼa vale nana ge uda vetumaqanei, ʼinega baʼe ʼitaga ʼawau navita ge au fata una vona ana laba vale nana ana alamani aqiaqi naʼifoqe ʼiuya, ʼinega wese una vona ʼevivi.”
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Tomotau qabudi Sakalaia ibaʼebaʼeyea ta inuanua tolaʼai weaqina tuta kuena Vanue Gwalagwalana gamonaya toatoa.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Ta tuta nana Sakalaia ʼifoqe ge ana fata naveqae, ʼinega nimanega veveqae ʼidia. Baʼe ʼinega niʼa ialamania taha veʼita kavona ʼwayoqa ʼifoqe ʼinaya Sifaufa Gwalagwala Otaqina gamonaya.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Ta tuta nana Sakalaia ena fewa ana tuta luʼovoa, e ʼinega ʼevivi tauya ena ʼabagaya.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 ʼInega tuta baʼe ʼabibodanaya moqanena Elisabeti valagata, ta waiʼena faibi gamonaya ge dayabayaba ta vanuea toatoa.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Ta vonaya, “Baʼe agu iula Yaubada ʼinega, mana lova gagaligu ʼinega yainiyauyau tomotau ʼidia, ta baʼe ʼitagana agu iniyauyau niʼa awala.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Elisabeti ena waiʼena vesikisina niʼa lobea, ʼinega Yaubada ena tovaleʼewa Gebeliela wese vetunei mai ʼabaga Nasaleta ʼinaya diʼwe Galili gamonaya.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 ʼInega ʼifoqe taha iahaba matayauyona ʼinaya ana wawa Meli. Ta iahaba nana taha ʼoloto ana wawa Iosefa maega igwaledi, ta ʼoloto nana Deibida ena gade ʼinega.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ta tovaleʼewa nana voneaya, “Kaiwa Meli, Yaubada ena veyoluba qiduana ʼiuya. Ta oʼa Kaiwabu maega.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 ʼInega Meli nuana voqana ta wese nuana vetonovea vona nana ana alamani weaqina.
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Ta tovaleʼewa nana Meli voneaya, “Gebu una mwaniniva, mana Yaubada ena veyoluba qiduana ʼiuya.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Nawale una valagata ta natuhu meʼolotona una venatunea ta ana wawa una gabea Ieisu.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Nawale tauna naveqidua vaʼine ta tomotau ina gabea Toatoa Vanena Natuna. Ta Kaiwabu Yaubada nawale ena waiwai naneia ena vetoluvine weaqina ʼidewana lova tubuna Deibida ʼabiluvine.
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 ʼInega me Isileli naluvinedi, ta ena ʼEbeluvine gebu nahawala.”
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Ta Meli tovaleʼewa nana voneaya, “Maʼoda ʼedewana ena valagata ʼaiqa, mana yaʼa nawale matayauyogu ta ge eda vaqi?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 ʼInega tovaleʼewa nana Meli voneaya, “Niboana Gwalagwalana nawale nawebui mai ʼiuya ta Yaubada Toatoa Vanena ena waiwai ʼinega una valagata. ʼInega natuhu gwalagwalana una venatunea, tauna ina gabea Yaubada Natuna.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Ta una nuaia nibaiu Elisabeti niʼa vekofekofe ta gagalina be tomotau ivonea ge ana fata navenatuna. Ta tauna tawa vegamwegamweʼi ta ena waiʼena vesikisina niʼa lobea.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Mana yani qabuna Yaubada ana fata!”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 ʼInega Meli voneaya, “Yaʼa Yaubada ena tofewa taha, ʼinega tolaʼai niʼau usimanea naʼifoqe ʼiguya.” ʼInega tovaleʼewa nana Meli nogei ta tauya.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ta ge tuta kuena ʼabibodanaya Meli lukwayavonega tutuvila tauya ta diʼwe Iudia bwanaganavo ʼevataonidi, ʼinega taha ʼabaga ʼinaya ʼifoqe.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 ʼInega Sakalaia ena vanuea lugu ta nibaina Elisabeti lukaiwa ʼinaya.
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Ta tutana Elisabeti Meli ena vekaiwa noqolia ʼinega gwama gamonaya nidoa ta Niboana Gwalagwalana Elisabeti luveagatunaʼia.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 Ta bonana qiduanega gaba vonaya, “Oʼa Yaubada vivine qabudi ʼidiega niʼau venuaʼivineu ta veveyolubeu, ta natuhu nawale una venatunea tauna Yaubada veveyolubea.
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Yaqaiqaiawa qiduana mana yaʼa vavine kavokavovo ta oʼa Yaubada ena venuaʼivina nawale egu kaiwabu una venatunea, ta umai sabi vayausigu!
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Tuta nana eu lukaiwa yanoqolia, ʼinega gwama me ena qaiawa gamoguya nidoa.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Ta oʼa toveyoluba aqiaqi, mana Kaiwabu ena vale ʼiuya uvetumaqanea ʼinega nawale ana aqiaqi naʼifoqe.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Ta Meli vonaya,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 — ausente —
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 — ausente —
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Meli ena vonayavo luʼovoidi, ʼinega nibaina maega itoa waiʼena toi ʼidia, ʼinega ʼabiboda ʼevivi ena ʼabagaya.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Elisabeti ena tuta niʼa lobea ʼinega gwama meʼolotona venatunea.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ta edi gadeavo wese ediavo Yaubada ena veyoluba ʼidia weaqina inoqolia ʼinega qabudi iqaiawa qiduana.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Ta gwama nana ena ʼaubena veʼeitina (8) niʼa lobea, ʼinega ena qabuyavo ivaʼauta mai ʼwafina sabi daʼana, ʼidewana lova Yaubada luvine Ebelamo neia. Ta wese nuanuadi ina gabea tamana Sakalaia waviana.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 ʼInega inana iawatayedi ivonedia, “Gebu, gwama baʼe kana gabea ana wawa Ioni.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 ʼInega qabu diavona ivonaya, “Benaʼe wawa nana omiʼa gademina ge ami wawa.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 ʼInega venima giyoyowega tamana ivetalaʼaiea maʼoda gwama ana wawa nagaba ʼaiqei.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 ʼInega Sakalaia ʼebeʼwayavi weaqina noqi ta ineia, ʼinega gwama nana ana wawa ʼwayavia baʼe ʼidewana, “Ana wawa Ioni.”
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ta omoʼe tuta nana ʼinaya Sakalaia meana meaqana ʼevivi, ʼinega veqae ta Yaubada awatuboya. ʼInega qabu koyadi wawa nana iʼitea ʼabo nuadi voqana qiduana.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Ta totoa ʼabaga qabudi baʼe yani diavona weaqina nuadi voqana qiduana. ʼInega tomotau edi veqae ʼinega valena yawala dadana diʼwe Iudia bwanaganavo ʼidia.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Ta tomeqabu vale baʼe inoqolia nuadi ivetonovea, ʼinega taudiega ivetalaʼaiedi ivonaya, “Tolaʼai nawale naʼifoqe baʼe gwama nana ʼinaya ta maʼoda naviaqa ʼaiqa?” Mana iʼitea Yaubada ena waiwai ʼinaya ʼenoʼeno.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ta Ioni tamana Sakalaia Niboana Gwalagwalana luveagatunaʼia ʼinega simana ʼifoqe vonaya,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 — ausente —
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 — ausente —
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 — ausente —
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 — ausente —
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 — ausente —
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 — ausente —
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ta gwama nana veqidua ta niboanina wese vewaiwai. ʼInega ana ʼaidega diʼwe tomotau geqana ʼinaya tauya toatoa be ana laba ʼifoqe me Isileli ʼidia.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.