Lucas 19

Molima New Testament (MOX_FNS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ta Ieisu qabu maega niʼa ilugu Ieliko ʼinaya ta ʼabaga gamonega itautauya.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 ʼAbaga nana ʼinaya takesi ana toʼewayavo adi tovanugweta toatoa, ana wawa Sakiusa, tauna taha tovekaikaiwabu.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Ta Sakiusa nuanuana Ieisu naʼitea ta gebu ana fata, mana tauna ʼoloto kukusana ta wese yoʼo qiduadi maega itautauya.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 ʼInega vihila nugweta taha ʼaiwe ana wawa sikamoleʼinaya vaneqa Ieisu sabi ʼitana, mana ʼedanegana maimai.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ta tutana Ieisu mai ʼaiwe nana diʼwenaya ʼinega ʼita vane ta Sakiusa ʼitea ʼinega voneaya, “Sakiusa, ulukwayavoni uwebui mai, mana nuanuagu baʼitagana eu vanuea kana toa.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 ʼInega Sakiusa lukwayavoni webui ta me ena qaiawa Ieisu ʼebeʼewea.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ta tutana tomotau qabudi yani baʼe iʼitea ʼinega ilumugi ivonaya, “Maʼoda ʼinega Ieisu lugu toluveifana ena vanuea?”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ta Sakiusa yaʼitoto ta Ieisu ʼinaya vonaya, “Kaiwabu, baʼitaga ʼinega egu kulufayavo dibuna ena vewilaʼayea lukwalukwa ʼidia. Ta wese ʼeguma lova togama ʼinega taha yani uʼavega yaʼewa kavovoya e ʼinega ana luvetomana foa maega ena nei ʼeviviea.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 ʼInega Ieisu voneaya, “Baʼe ʼitagana vanue baʼe ʼinaya ʼetoyavua niʼa ʼifoqe, mana ʼoloto baʼe ena vetumaqana tubuna Ebelamo ʼidewana.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Vonahaqiaqi, yaʼa Tomotau Natuna yamai luluveʼwaividi sabi salidi adi ʼetoyavua weaqina, ʼidewani ʼoloto baʼe.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nawale tomotau qabudi Ieisu ivivineneqea. ʼInega vona sesebai baʼe neidi tutana Ielusalema ivadiʼwea, mana tomotau inuaia vonigo Yaubada ena ʼEbeluvine tuta goyona naveʼale.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Vonaya, “Taha ʼoloto kaikaiwabuna ʼivaʼavaʼata be natauya diʼwe taha luluvaia, ta omoʼe ʼinaya luvine naʼewei navetoluvine, ta ʼabiboda wese naʼevivi namai.
12 Por isso, Jesus disse:
13 ʼInega ena tofewayavo teni gaba vaʼauqidi ta ena mane qiduana tofewa ʼaidega ʼaidega vevewilaʼedi ta vonedia, ‘Mane baʼe ona ʼitamakidi ta ona vefewedi ta adi luvetomana ona lobedi ana laba ena ʼevivi ena mai.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 “ʼInega kaiwabu nana tauya, ta ena tomotauyavo ivevoalanea, ge nuanuadi naʼevivi navetoluvine ʼidia, ʼinega vale ivetunei ivonaya, ‘ʼOloto benaʼe ge nuanuama naʼevivi namai be navetoluvine ʼimaya!’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Ta tuta nana ʼevivi mai ʼinega ena tofewayavo gaba vaʼauqidi imai nuanuana nahalamania mane nana lova vewilaʼayea ʼidia ʼevisa ana luvetomana niʼa ilobedi.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 ʼInega taha tofewa nugweta mai ena kaiwabu ʼiawanaya tovolo ta voneaya, ‘Kaiwabu, eu mane lova uneiguya baʼe ana luvetomana teni yalobedi.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 “ʼInega kaiwabu nana vonaya, ‘Vonahaqiaqi, oʼa ma au vetumaqana, mana yani goyona uʼitamaki aqiaqiea ta ugiveqiduea ʼinega au veʼia ena neiu ta ʼabaga teni ʼidia una vetoluvine.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “ʼInega tofewa vemagilafuna wese mai voneaya, ‘Kaiwabu, eu mane lova uneiguya baʼe ana luvetomana faibi yalobedi.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 “ʼInega ena kaiwabu voneaya, ‘Oʼa ʼabaga faibi ʼidia una vetoluvine.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Ta wese vetoina mai voneaya, ‘Kaiwabu, eu mane baʼe kaleko matavusinega yaʼafwalia ta yahaʼukwaiva aqiaqiea.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ta vonahaqiaqi, yamwaniniveu mana oʼa ʼoloto falafalau ta eu kaikaiwabu uʼeweʼewedi mali tomotau edi fewa ʼidiega.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “ʼInega kaiwabu nana voneaya, ‘Oʼa tofewa luveifau. Tauʼu eu vona ʼinega au luvine ena neiu. Vonahaqiaqi, niʼau ualamanigu yaʼa ʼoloto falafalagu, ta egu kaikaiwabu yalobelobea mali tomotau edi fewa ʼidiega.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Ta tolaʼai weaqina gebu mane ana sailakaya egu mane uda aʼui, be yaqisa tuta nana niʼa yaʼevivi yamai mane nana ma ana luvetomana eda lobea?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “ʼInega taudi kaiwabu nana diʼwenaya itovotovolo vonedi vonaya, ‘Egu mane tofewa luveifana ʼinega ona ʼewei ta tofewa nana tauna luvetomana teni lobea e ona neia.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 “ʼInega ivoneaya, ‘Kaiwabu, ge nuanuama ana neia mana tauna niʼau luvetomana teni lobea, ʼinega taʼiwa ana fata.’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Ta kaiwabu nana wese ʼidia vonaya, ‘Yavona aqiaqiemi, ʼeguma taha toga yani ena neia ta navefewa aqiaqiea, e nawale wese ana luvetomana nalobea. Ta ʼeguma taha toga yani ena neia ta ge navefewa aqiaqiei, e nawale toyani goyona ʼinaya ʼenoʼeno wese ena ʼewa yavulea.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 ʼInega tuta baʼe agu aviayavo lova inogegu vonigo ge nuanuadi ena vetoluvine ʼidia e taudi ona gaba vaʼauqidi ina mai ʼiawaguya ta ona luveʼaligidi.’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Ieisu ena vona baʼe luʼovoia, ʼinega ana toʼabibodayavo nugwetedi maega itauya Ielusalema weaqina.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Nawale itautauya ta tuta goyona ina ʼifoqe ʼabaga Bedifegi be Bedani ʼidia bwanaga Olibe ʼinaya. ʼInega ana toʼabibodayavo magilafudi luvetunedi vonedia,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “ʼAbaga nana oaʼe ʼiawadaya ʼinaya ona tauya, ta tutana ona ʼifoqe yubai doniki ona ʼitea kekeyavauna yoqoyoqonina toatoa, lova ge taha toga dagelu tonovia, ta yubai nana ona yavui ona miea ʼiguya.
30 dizendo-lhes:
31 Ta ʼeguma taha toga navetalaʼaiemi navonaya, ‘Tolaʼai weaqina yubai benaʼe oyavuyavui?’ ʼInega ʼoloto nana ona voneaya, ‘Kaiwabu nuanuana.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 ʼInega magilafudi itutuvila itauya ʼabo yani qabuna ilobedi ʼedewani Ieisu niʼa vonedi.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Tutana doniki iyavuyavui ʼinega toniyubai iʼifoqe ivetalaʼaiedi ivonaya, “Maʼoda ʼinega ema yubai oyavuyavui?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 ʼInega ivonedia, “Kaiwabu nuanuana.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 ʼInega yubai nana iʼewei itauyea Ieisu ʼinaya, ta adi kwakwalufaiyega gwavuna itaʼulia, ʼinega Ieisu ʼinaya gelu ta tauya.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Ta tutana itautauya tomotau qabudi adi kwakwalufai wese ʼedaya itaʼulidi.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 ʼInega niʼau imai Ielusalema diʼwenaya ta iwebuwebui bwanaga Olibe ana ʼeda ʼinaya, ʼinega toʼabiboda qabudi bonadi qiduanega me edi qaiawa Yaubada iawatuboya, mana niʼau ena viaqa waiwaidi ʼebenuavoqana iʼitedi ʼinega ivonaya,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 — ausente —
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 ʼInega Falisiavo vaina qabu dina ʼidiega Ieisu ivonea ivonaya, “Toveʼita, au toʼabibodayavo uvonedi iluaʼu!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ta Ieisu vonedia, “Gebu ena awatayedi, mana ʼeguma ena awatayedi e nawale dabo baʼe bonadi qiduanega ina kolua.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Ieisu niʼa ʼifoqe Ielusalema diʼwenaya ta ʼabaga nana ʼitea. ʼInega nuana vita ta weaqina dou vonaya,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 “Ielusalema ye, eu tomotauyavo nuakolokolodi. Mana lova toadaumwala ana ʼeda aqiaqi ge ida alamania. Ta baʼitagana tuta niʼau vekusakusa be toadaumwala ana ʼeda matadiega ge adi fata ida lobei, mana ʼeda nana ʼwaiʼwaivina ʼidiega.
42 dizendo:
43 Ta vonahaqiaqi, tuta maimai ʼidia au aviayavo ina mai ina toa viviliu ta ina luvatubodeu, ʼinega ge wese taha toga ana fata nadena.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 ʼInega oʼa natumwavo maega ina luvegwamumuimi, ta wese vanue qabudi ina qeu yavuledi. Yani baʼena nawale naʼifoqe ʼiuya, mana Yaubada ena ʼetoyavua vetunei mai natumwavo ʼidia ta ge ida ʼinanea.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 ʼInega Ieisu lugu Vanue Gwalagwalana ʼatamaninaya ta vebutu tovegimwane ʼwavi ʼifoqeyedi ta vonedia,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 “Buki Nugwenugweina ʼinaya Yaubada ena vona ʼwayaʼwayavina vonaya, ‘Egu vanue baʼe vanue ʼebevenoqi’, ta omiʼa ogivilea vonigo tovanawala adi vatuʼubu.”
46 dizendo-lhes:
47 E ʼinega ʼaubena ʼaidega ʼaidega Vanue Gwalagwalana ʼinaya veveʼita, ta toveguba qiduqiduadi be luvine ana toveʼitayavo ta wese tomotau adi tovanugwetayavo nuanuadi qiduana Ieisu ina luveʼaligia.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ta ge adi fata taha ʼeda ida lobei be Ieisu ina luveʼaligi, mana ena veʼitayavo tomotau qabudi nuadi ʼewea.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.