Lucas 19
Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARA
1 Ta Ieisu qabu maega niʼa ilugu Ieliko ʼinaya ta ʼabaga gamonega itautauya.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 ʼAbaga nana ʼinaya takesi ana toʼewayavo adi tovanugweta toatoa, ana wawa Sakiusa, tauna taha tovekaikaiwabu.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Ta Sakiusa nuanuana Ieisu naʼitea ta gebu ana fata, mana tauna ʼoloto kukusana ta wese yoʼo qiduadi maega itautauya.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 ʼInega vihila nugweta taha ʼaiwe ana wawa sikamoleʼinaya vaneqa Ieisu sabi ʼitana, mana ʼedanegana maimai.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Ta tutana Ieisu mai ʼaiwe nana diʼwenaya ʼinega ʼita vane ta Sakiusa ʼitea ʼinega voneaya, “Sakiusa, ulukwayavoni uwebui mai, mana nuanuagu baʼitagana eu vanuea kana toa.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 ʼInega Sakiusa lukwayavoni webui ta me ena qaiawa Ieisu ʼebeʼewea.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Ta tutana tomotau qabudi yani baʼe iʼitea ʼinega ilumugi ivonaya, “Maʼoda ʼinega Ieisu lugu toluveifana ena vanuea?”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Ta Sakiusa yaʼitoto ta Ieisu ʼinaya vonaya, “Kaiwabu, baʼitaga ʼinega egu kulufayavo dibuna ena vewilaʼayea lukwalukwa ʼidia. Ta wese ʼeguma lova togama ʼinega taha yani uʼavega yaʼewa kavovoya e ʼinega ana luvetomana foa maega ena nei ʼeviviea.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 ʼInega Ieisu voneaya, “Baʼe ʼitagana vanue baʼe ʼinaya ʼetoyavua niʼa ʼifoqe, mana ʼoloto baʼe ena vetumaqana tubuna Ebelamo ʼidewana.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Vonahaqiaqi, yaʼa Tomotau Natuna yamai luluveʼwaividi sabi salidi adi ʼetoyavua weaqina, ʼidewani ʼoloto baʼe.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nawale tomotau qabudi Ieisu ivivineneqea. ʼInega vona sesebai baʼe neidi tutana Ielusalema ivadiʼwea, mana tomotau inuaia vonigo Yaubada ena ʼEbeluvine tuta goyona naveʼale.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Vonaya, “Taha ʼoloto kaikaiwabuna ʼivaʼavaʼata be natauya diʼwe taha luluvaia, ta omoʼe ʼinaya luvine naʼewei navetoluvine, ta ʼabiboda wese naʼevivi namai.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 ʼInega ena tofewayavo teni gaba vaʼauqidi ta ena mane qiduana tofewa ʼaidega ʼaidega vevewilaʼedi ta vonedia, ‘Mane baʼe ona ʼitamakidi ta ona vefewedi ta adi luvetomana ona lobedi ana laba ena ʼevivi ena mai.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 “ʼInega kaiwabu nana tauya, ta ena tomotauyavo ivevoalanea, ge nuanuadi naʼevivi navetoluvine ʼidia, ʼinega vale ivetunei ivonaya, ‘ʼOloto benaʼe ge nuanuama naʼevivi namai be navetoluvine ʼimaya!’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Ta tuta nana ʼevivi mai ʼinega ena tofewayavo gaba vaʼauqidi imai nuanuana nahalamania mane nana lova vewilaʼayea ʼidia ʼevisa ana luvetomana niʼa ilobedi.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 ʼInega taha tofewa nugweta mai ena kaiwabu ʼiawanaya tovolo ta voneaya, ‘Kaiwabu, eu mane lova uneiguya baʼe ana luvetomana teni yalobedi.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 “ʼInega kaiwabu nana vonaya, ‘Vonahaqiaqi, oʼa ma au vetumaqana, mana yani goyona uʼitamaki aqiaqiea ta ugiveqiduea ʼinega au veʼia ena neiu ta ʼabaga teni ʼidia una vetoluvine.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 “ʼInega tofewa vemagilafuna wese mai voneaya, ‘Kaiwabu, eu mane lova uneiguya baʼe ana luvetomana faibi yalobedi.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 “ʼInega ena kaiwabu voneaya, ‘Oʼa ʼabaga faibi ʼidia una vetoluvine.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Ta wese vetoina mai voneaya, ‘Kaiwabu, eu mane baʼe kaleko matavusinega yaʼafwalia ta yahaʼukwaiva aqiaqiea.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ta vonahaqiaqi, yamwaniniveu mana oʼa ʼoloto falafalau ta eu kaikaiwabu uʼeweʼewedi mali tomotau edi fewa ʼidiega.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “ʼInega kaiwabu nana voneaya, ‘Oʼa tofewa luveifau. Tauʼu eu vona ʼinega au luvine ena neiu. Vonahaqiaqi, niʼau ualamanigu yaʼa ʼoloto falafalagu, ta egu kaikaiwabu yalobelobea mali tomotau edi fewa ʼidiega.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Ta tolaʼai weaqina gebu mane ana sailakaya egu mane uda aʼui, be yaqisa tuta nana niʼa yaʼevivi yamai mane nana ma ana luvetomana eda lobea?’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 “ʼInega taudi kaiwabu nana diʼwenaya itovotovolo vonedi vonaya, ‘Egu mane tofewa luveifana ʼinega ona ʼewei ta tofewa nana tauna luvetomana teni lobea e ona neia.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 “ʼInega ivoneaya, ‘Kaiwabu, ge nuanuama ana neia mana tauna niʼau luvetomana teni lobea, ʼinega taʼiwa ana fata.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 “Ta kaiwabu nana wese ʼidia vonaya, ‘Yavona aqiaqiemi, ʼeguma taha toga yani ena neia ta navefewa aqiaqiea, e nawale wese ana luvetomana nalobea. Ta ʼeguma taha toga yani ena neia ta ge navefewa aqiaqiei, e nawale toyani goyona ʼinaya ʼenoʼeno wese ena ʼewa yavulea.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 ʼInega tuta baʼe agu aviayavo lova inogegu vonigo ge nuanuadi ena vetoluvine ʼidia e taudi ona gaba vaʼauqidi ina mai ʼiawaguya ta ona luveʼaligidi.’”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Ieisu ena vona baʼe luʼovoia, ʼinega ana toʼabibodayavo nugwetedi maega itauya Ielusalema weaqina.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Nawale itautauya ta tuta goyona ina ʼifoqe ʼabaga Bedifegi be Bedani ʼidia bwanaga Olibe ʼinaya. ʼInega ana toʼabibodayavo magilafudi luvetunedi vonedia,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 “ʼAbaga nana oaʼe ʼiawadaya ʼinaya ona tauya, ta tutana ona ʼifoqe yubai doniki ona ʼitea kekeyavauna yoqoyoqonina toatoa, lova ge taha toga dagelu tonovia, ta yubai nana ona yavui ona miea ʼiguya.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ta ʼeguma taha toga navetalaʼaiemi navonaya, ‘Tolaʼai weaqina yubai benaʼe oyavuyavui?’ ʼInega ʼoloto nana ona voneaya, ‘Kaiwabu nuanuana.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 ʼInega magilafudi itutuvila itauya ʼabo yani qabuna ilobedi ʼedewani Ieisu niʼa vonedi.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Tutana doniki iyavuyavui ʼinega toniyubai iʼifoqe ivetalaʼaiedi ivonaya, “Maʼoda ʼinega ema yubai oyavuyavui?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 ʼInega ivonedia, “Kaiwabu nuanuana.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 ʼInega yubai nana iʼewei itauyea Ieisu ʼinaya, ta adi kwakwalufaiyega gwavuna itaʼulia, ʼinega Ieisu ʼinaya gelu ta tauya.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Ta tutana itautauya tomotau qabudi adi kwakwalufai wese ʼedaya itaʼulidi.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 ʼInega niʼau imai Ielusalema diʼwenaya ta iwebuwebui bwanaga Olibe ana ʼeda ʼinaya, ʼinega toʼabiboda qabudi bonadi qiduanega me edi qaiawa Yaubada iawatuboya, mana niʼau ena viaqa waiwaidi ʼebenuavoqana iʼitedi ʼinega ivonaya,
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 — ausente —
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 ʼInega Falisiavo vaina qabu dina ʼidiega Ieisu ivonea ivonaya, “Toveʼita, au toʼabibodayavo uvonedi iluaʼu!”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Ta Ieisu vonedia, “Gebu ena awatayedi, mana ʼeguma ena awatayedi e nawale dabo baʼe bonadi qiduanega ina kolua.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Ieisu niʼa ʼifoqe Ielusalema diʼwenaya ta ʼabaga nana ʼitea. ʼInega nuana vita ta weaqina dou vonaya,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 “Ielusalema ye, eu tomotauyavo nuakolokolodi. Mana lova toadaumwala ana ʼeda aqiaqi ge ida alamania. Ta baʼitagana tuta niʼau vekusakusa be toadaumwala ana ʼeda matadiega ge adi fata ida lobei, mana ʼeda nana ʼwaiʼwaivina ʼidiega.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Ta vonahaqiaqi, tuta maimai ʼidia au aviayavo ina mai ina toa viviliu ta ina luvatubodeu, ʼinega ge wese taha toga ana fata nadena.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 ʼInega oʼa natumwavo maega ina luvegwamumuimi, ta wese vanue qabudi ina qeu yavuledi. Yani baʼena nawale naʼifoqe ʼiuya, mana Yaubada ena ʼetoyavua vetunei mai natumwavo ʼidia ta ge ida ʼinanea.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 ʼInega Ieisu lugu Vanue Gwalagwalana ʼatamaninaya ta vebutu tovegimwane ʼwavi ʼifoqeyedi ta vonedia,
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 “Buki Nugwenugweina ʼinaya Yaubada ena vona ʼwayaʼwayavina vonaya, ‘Egu vanue baʼe vanue ʼebevenoqi’, ta omiʼa ogivilea vonigo tovanawala adi vatuʼubu.”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 E ʼinega ʼaubena ʼaidega ʼaidega Vanue Gwalagwalana ʼinaya veveʼita, ta toveguba qiduqiduadi be luvine ana toveʼitayavo ta wese tomotau adi tovanugwetayavo nuanuadi qiduana Ieisu ina luveʼaligia.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Ta ge adi fata taha ʼeda ida lobei be Ieisu ina luveʼaligi, mana ena veʼitayavo tomotau qabudi nuadi ʼewea.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.