Lucas 18
Molima New Testament (MOX_FNS) vs VC
1 ʼInega taha vona sesebai Ieisu ana toʼabibodayavo neidi nuanuana naveʼitedi me edi bibitaqo tuta qabuna ina vevenoqi ta ge ina luaʼu.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 ʼInega vonedi vonaya, “Taha ʼabaga ʼinaya taha toluvine toatoa, tauna Yaubada ana ʼamayaba be ana mwaniniva ʼinaya ge daʼenoʼeno, ta wese tomotau weaqidi ge danuanua.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 “Ta ʼabaga nana ʼinaya wese taha wadaʼe toatoa, ta tuta qabuna tautauya toluvine nana ʼinaya ta vevenoqi ana iula weaqina vonevoneaya, ‘Kaiwabu, uda iulegu mana taha tomotau veilivu veifegu, ta nuanuagu una luvinea.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “ʼAubena ʼaidega ʼaidega ʼedewana luluʼeviʼevivi ta toluvine nana ge nuanuana naiulei. Ta taha tuta ʼinaya ʼwafina siniqaiqai wadaʼe ena ʼalataya weaqina, ʼinega taunega ʼinaya vonaya, ‘Tua Yaubada ge eda mwaninivei ta wese tomotau ge eda nuanua weaqidi,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 ta wadaʼe baʼe ena ʼalataya ʼiguya weaqina ena iulea ana avia ʼinega, mana ge nuanuagu wese naveʼwafi siniqaiqaiegu!’”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 ʼInega Ieisu wese vonedi vonaya, “Kaiwabu baʼe ena vona weaqina ona nuaia. Vonahaqiaqi, tauna ʼoloto luveifana ta tua wadaʼe iulea.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Ta Yaubada aqiaqi otaqina, ʼinega nawale ena tomotauyavo vevenuaʼivinidi ge nanogedi. Ta tutana ina noqi ʼeviʼevivi ʼinaya ʼaubena ta wese velovelovana ʼidia e ʼinega naiuledi.
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Ta yavona aqiaqiemi, lukwayavonega Yaubada ena iula tunutunuqina tovenoqi naneidi. Ta tutana yaʼa Tomotau Natuna ena ʼevivi mai bwaʼobwaʼoya ʼevisa tomotau me edi vetumaqana ena lobedi itoatoa?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Tomotau vaina inuaia vonigo taudi tunutunuqidi, ta mali tomotau iʼitedi iawawebuiedi, ʼinega Ieisu vona sesebai baʼe neidi vonaya,
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Taha tuta taha Falisi ta wese takesi ana toʼewa taha ilugu Vanue Gwalagwalana ʼinaya sabi venoqi Yaubada ʼinaya.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 ʼInega Falisi nana yaʼitoto ta taunega weaqina venoqi vonaya, ‘Yaubada, yalulukaiwa ʼiuya mana yaʼa gebu ʼedewana vaina tomotau edi ilivu, mana taudi tovemanuguba ta toʼeuʼauʼava ta wese tovelamoʼeno, ta wese yaʼa gebu takesi ana tovaʼauta baʼe ʼidewana.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Mana yaʼa wiki ʼaidega ʼaidega ʼidia ʼaubena magilafuna ge eda ʼaiʼai ma botanigu yavevedede ta wese egu kulufa qabuna ʼidiega dibuna yaneineiu Mosese ena luvine ʼidewani.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 “Ta takesi ana toʼewa tufwana luluvaiega tovolo ta me ena iniyauyau lumalumana tutuya ʼinega tunuiwaʼodu ta venoqi vonaya, ‘Yaubada ye, niʼau ualamanigu yaʼa luveifagu ʼinega uda nuakolokoloyegu.’”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Vonahaqiaqi, ʼoloto baʼe ʼevivi tauya ena vanuea, ta ena venoqi weaqina Yaubada ʼawahaqiaqiea, ta Falisi nana gebu. Mana ʼeguma taha toga taunega ana wawa nagivaneyea nawale Yaubada nagiwebuiea, ta ʼeguma taha toga taunega ana wawa nahaʼuwebuiea e nawale Yaubada nagivaneyea.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Vaina tomotau natudiavo goyogoyodi imiedi Ieisu ʼinaya nuanuadi nagitonovidi, ta ana toʼabibodayavo tomotau diavona iʼitedi ʼinega iawatayedi.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Ta Ieisu gogama gaba vaʼauqidi ta toʼabiboda dina vonedia, “Gogama ge ona awatayedi ta ona awafeledi ina mai ʼiguya. Mana Yaubada ena ʼEbeluvine gogama baʼe ʼidewana weaqidi.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Yavona aqiaqiemi, ʼeguma tomotau edi vetumaqana gebu gogama baʼe edi vetumaqana ʼedewanina, e ʼinega ge wese adi fata ina lugu Yaubada ena ʼEbeluvine ʼinaya!”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Me Diu edi toluvine taha mai Ieisu ʼinaya vetalaʼaiea vonaya, “Toveʼita aqiaqiu, tolaʼai ena viaqi be ʼinega yawaigu vataya ena lobei?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Ta Ieisu voneaya, “Tolaʼai weaqina uvonaya yaʼa aqiaqigu? Mana ge taha toga aqiaqina, ta ʼesi Yaubada ana ʼaidega.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Yaubada ena luvineavo niʼau ualamanidi, vonaya, ‘Ge una luabu, ge una luveʼaliga be, ge una vanawala, ta ge uʼavega una simana mali tomotau weaqidi kotu ana tutaya’, ta wese, ‘Tamau be inau una ʼamayabedi.’”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 ʼInega ʼoloto nana voneaya, “Egu tuta gwama ʼinega ta mai baʼe ʼitagana luvine diavona yaʼabiboda aqiaqiedi.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Ena vona baʼe Ieisu noqolia ʼinega voneaya, “Yani ʼaideganamo nawale ge uda viaqia, ʼinega ʼeguma eu kulufa qabuna una vegimwaneyedi ta manedi una ʼewei una vewilaʼayea lukwalukwa ʼidia, ta ʼinega una mai una ʼabibodegu be nawale eu kaikaiwabu mahalaya una lobea.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Tutana baʼe vona nana noqolia, ʼinega nuana vita, mana ena kulufa qiduana vegagalea.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Ta ena nuavita Ieisu niʼa alamania ʼinega vonaya, “Tomeqabu taudi me edi kaikaiwabu qiduana edi lugu Yaubada ena ʼEbeluvine ʼinaya vita otaqina.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Vonahaqiaqi, kameli yubai qiduana ta ena lugu saima vetoana ʼinega vitana. Ta tovekaikaiwabu edi lugu Yaubada ena ʼEbeluvine ʼinaya vita otaqina.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ta qabu dina Ieisu maega itoatoa vona nana inoqolia ʼinega ivetalaʼaiea ivonaya, “ʼEguma baʼe ʼedewanina, ʼinega togama ana fata ʼetoyavua nalobei?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 ʼInega Ieisu vonedia, “Tolaʼai tomotau ge adi fata ina viaqi, e Yaubada ʼinaya ana fata!”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Ta ʼinega Fita Ieisu voneaya, “Kaiwabu, ta imaʼa maʼoda? Mana niʼau ema ʼabagayavo be ema kulufayavo anogedi ta aʼabibodeu.”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Ta Ieisu vonedia, “Yavonahaqiaqi ʼimia, aiqabu omiʼa ʼeguma emi ʼabagayavo nage moqanemiavo nage taimiavo nage tamamiavo nage inamiavo nage natumiavo niʼa onogedi ta Yaubada ena ʼEbeluvine ʼinaya oawafelemi,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 ʼinega baʼe yani diavona niʼau onogedi nawale Yaubada ma ana luvetomana nanei ʼeviviemi tutana bwaʼobwaʼoya otoatoa, ta wese tuta maimai ʼinaya yawai vataya ona ʼewea.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ieisu Tuwelo dina gaba vaʼauqidi ivanaqo tufinaya ta vonedia, “Baʼe ʼitaga kaʼwatoʼwatovu Ielusalema ʼinaya, ta yani qabuna lova tovesimasimana iʼwayavidi yaʼa Tomotau Natuna weaqigu nawale ana aqiaqi naʼifoqe be ona ʼitea.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 ʼInega ina veʼineiegu taudi ge me Diu ʼidia, ta ina givenuʼwegu be ina gidaʼwegu be ina ʼawaluveifegu,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 ta wese wayo metametanega ina vunuqa dadanegu ta ʼinega ina luveʼaligigu. Ta ʼaubena vetoina ʼinaya ʼaligega ena yaʼitoto ʼevivi.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ta ana toʼabibodayavo ena vona baʼe ge ida nuaʼeqaʼui, mana vona nana ana alamani weaqidi ʼwaiʼwaivina. ʼInega tolaʼai Ieisu tawa vonedi ge ida alamania.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Ieisu ma ana toʼabibodayavo tuta goyona ina ʼifoqe Ieliko ʼinaya. ʼInega taha ʼoloto matana kwayakwayana ʼeda nanavinaya toatoa ta tomotau ʼidia vevenoqi mane be wese kulufa weaqidi.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ta tutana matakwayana Ieisu me ena qabuyavo bonadi noqolia ʼinega vetalaʼaiedi vonedia, “Tomeqabu omiʼa?”
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 ʼInega ivoneaya, “Imaʼa Ieisu Nasaleta ʼolotona maega amaimai.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 ʼInega matakwaya nana me ena waiwai gaba vonaya, “Ieisu ye, oʼa Deibida natuna uda nuakolokoloyegu!”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Ta taudi inugwenugweta ʼoloto nana iawatayea ivoneaya, “ʼEloveu, gebu una vegabagaba!” Ta tauna wese bonana qiduanega gaba waiwai vonaya, “Deibida natuna ye, uda nuakolokoloyegu!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 ʼInega Ieisu veutovolo ta tomotau vonedi be ʼoloto nana ina miea ʼinaya. ʼInega mai Ieisu diʼwenaya ta matakwaya nana vetalaʼaiea voneaya,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Tolaʼai nuanuau ena viaqi ʼiuya?” ʼInega voneaya, “Kaiwabu, nuanuagu matagu una giveaqiaqiedi be yaqisa agu fata ena ʼita.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ta Ieisu voneaya, “Tuta baʼe ʼinaya matau naʼeaea, mana eu vetumaqana ʼinega niʼa uveaqiaqi.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Ta baʼe tuta nana ʼinaya matana veaqiaqi kwayavona. ʼInega Ieisu ʼabibodea ta Yaubada awahawatuboya. Ta tomeqabu yani baʼe iʼitea taudi wese Yaubada iawatuboya.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.