Lucas 17
Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARA
1 Ieisu ana toʼabibodayavo vonedi vonaya, “ʼEbesitonova qabudi nawale ina mai ʼimia ta ina givebeʼuyemi, ta aiqabu ʼebesitonova diavona ʼidiega ina ʼifoqe e taudi nuakolokolodi.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 Ta ʼesi luaqiaqiea ʼeguma togivebeʼu dina dabo qiduana ʼebefiaqa magadia ina yoqonidi ta malavetaya ina felawebuiedi ʼinega ge ana fata be gogama ina givebeʼuyedi.
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 “ʼInega ona ʼitamakimi, ta ʼeguma taiu ilivu luveifana naviaqia ʼiuya, e ʼinega una tauya ʼinaya ta una vonei be naluaʼu, ta ʼeguma nanuagivila ʼinega ena luveifana una nuataqoya.
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Ta wese ʼeguma ʼaubena ʼaidegana ʼinaya luveifana seveni ana yau ʼiuya naviaqia, ta wese tuta seveni ana yau nanuagivila be navenoqi ʼiuya nuataqo weaqina, e ʼinega luaqiaqieu be ena luveifana qabuna una nuataqodi.”
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 ʼInega Ieisu ena tovaletuyanayavo ivoneaya, “Ema vetumaqana una givewaiwaiea.”
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Ta Ieisu vonedi vonaya, “ʼEguma omiʼa emi vetumaqana goyona kavona teʼwa vewanina, e ʼinega ami fata be omoʼe ʼaiwe nana qiduana ona voneaya, ‘Tauʼu uabuhu be mwadeʼwaya una ʼwadiu!’ E ʼinega emi vona namatayagea.”
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 Ta wese Ieisu ʼidia vonaya, “Ona nuaia, ʼeguma taha kaiwabu me ena tofewa itoatoa ta tofewa nana geogeova nage bawe ʼitaʼitamakidi, ta lavilavia naʼevivi namai vanuea, ʼinega kaiwabu nana ge navonei naʼai nugweta,
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 ta ʼesi navoneaya, ‘Agu ʼabwaga una ʼivaʼavaʼaia ta una ʼitamakigu ʼinega ena ʼai be ena numa, ta ʼabibodanaya oʼa wese una ʼai.’
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 Ta nage tofewa nana ena fewa baʼe weaqina lukaiwa nalobei ena kaiwabu ʼinega? Gebu, mana tauna tofewa.
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 Ta omiʼa wese ʼedewani, tutana Yaubada ena nuanua qabuna oviaqa ʼovoidi ʼinega ona simana ona voneaya, ‘Imaʼa eu tofewa kavovo, ta lova ama veyoveyoa uneima, e ʼidewani niʼa aviaqia.’”
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 Ieisu nawale tautauya Ielusalema weaqina, ʼinega tauya diʼwe Samelia be Galili nuanidia.
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Ta tutana taha ʼabaga ʼinaya lugu, ʼinega ʼoloto ʼwagoʼwagoidi adi yau teni Ieisu ʼitedi tufwana luluvaia itoatoa.
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 ʼInega bonadi qiduanega ivegabagaba ivonaya, “Kaiwabu Ieisu, uda nuakolokoloyema.”
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 Ta Ieisu ʼita makimakidi vonedia, “Ona tauya toveguba ʼidia ta taumiega ona veʼitayemi!” Ta tuta nana itautauya ʼedaya adi ʼwagota ʼevutuqidi ta ʼwafidi veaqiaqi.
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Ta teni dina ʼidiega taha ʼoloto ʼwafina ʼitea niʼa veaqiaqi, ʼinega ʼevivi mai ta bonana qiduanega Yaubada awatuboya.
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 ʼInega Ieisu ʼaqenaya iwaʼodu ta lukaiwa. Ta tauna Samelia ʼolotona.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 ʼInega Ieisu ʼoloto nana voneaya, “Tawadega ami yau teni yagiveaqiaqiemi ta maʼinaya emwavo adi yau naeni itoatoa?
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 Tolaʼai weaqina ge ida ʼevivi ida mai be Yaubada ʼinaya ida lukaiwa? Ta oʼa ge Diu ʼolotou, ta tua umai sabi lukaiwa Yaubada ʼinaya.”
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 ʼInega Ieisu voneaya, “Uyaʼitoto utauya, eu vetumaqana ʼinega niʼa uveaqiaqi.”
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Taha tuta Falisiavo vaina imai Ieisu ivetalaʼaiea totuta ʼinaya Yaubada ena ʼEbeluvine naʼifoqe namai. ʼInega Ieisu edi vetalaʼai veʼiea baʼe ʼidewana vonaya, “Yaubada ena ʼEbeluvine ena mai ge ana fata tomotau matadiega ina ʼitei.
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 Ta wese ge adi fata be ina vonaya, ‘Oʼitei baʼe!’ nage, ‘Omoʼinaya!’ mana niʼau Yaubada ena ʼEbeluvine giwalimia toatoa.”
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 ʼInega ana toʼabibodayavo vonedi vonaya, “Nawale ena nogemi ta ʼabiboda nuanuami qiduana vonigo yaʼa Tomotau Natuna maega kada toatoa, ta ʼesi ona ʼita ʼavegu.
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 Ta nawale tomotau ina vonaya, ‘Keliso baʼidia!’ nage ‘Keliso omoʼe!’ ta gebu ona ʼabibodedi.
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 Mana lukwayavonega ena ʼevivi ena mai, ta mahala ana ʼita kavonaya namala ʼidewana nasimatala ʼavaʼava.
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Ta nugweta lagata baʼe ina nogegu, ta visiqa qiduana ena lutonovia ʼidiega.
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 “Ta egu ʼevivi mai ana tuta kavonaya Noa ena tuta ʼinaya ʼedewana.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Mana lova Noa ena tutaya tomotau iʼaiʼai ta inumanuma, ta wese ʼoloto be vivine ivaqivaqi ta wese ivevevaqiedi ana laba Noa me ena susuyavo ena wagaya igelu ta seuseu ʼifoqe ʼinega tomotau qabudi luvegwamumuidi. Ta yaʼa Tomotau Natuna egu ʼevivi mai wese ʼedewana.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 “Ta wese lova Lota ena tutaya ʼedewana, tomotau qabudi iʼaiʼai ta inumanuma ta wese igimwagimwane be ivevegimwane, ta ivaovaoqa be wese edi vanueavo iʼeʼeyoqonidi.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Ta tutana Lota Sodoma nogea ʼinega ʼaiwe ʼalaʼalata be dabo salofa ʼweaʼweavidi mahalega iavuta ʼedewani ʼwei, ʼabo tomotau qabudi luvegwamumuidi.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 Baʼe veilaqe diavona lova iʼifoqe tomotau ʼidia nawale wese ʼedewana naʼifoqe ʼaiqa tutana Tomotau Natuna naʼevivi namai.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 “Ta tutana ʼinaya ʼeguma taha toga selovaya veveyawai ge wese vanuea nalugu sabi kulufa. Wese ʼidewanina ʼeguma taha toga talaqaya fewafewa ge wese naʼevivi ʼabagaya ena kulufa weaqina.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 Ta ona nuaia lova tolaʼai ʼifoqe Lota moqanena ʼidia.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 ʼEguma taha toga yawaina navegagalea nawale yawaina naluveʼwaivia, ta ʼesi ʼeguma taha toga yawaina nahawafelea be naluveʼwaivia e nawale naloba ʼeviviea.
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 Ta yavona aqiaqiemi, velovelovana omoʼe ʼinaya tomotau magilafudi ʼivi ʼaidegana ʼinaya ina ʼenoʼeno, ʼinega taha ena ʼebeʼewea ta taha natoa.
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 Wese ʼedewanina vivine magilafudi ina dabidabi, ʼinega taha ena ʼebeʼewea ta taha natoa.”
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 — ausente —
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 ʼInega Ieisu ana toʼabibodayavo ivetalaʼaiea ivonaya, “Kaiwabu, maʼinaya baʼe yani diavona naʼifoqe?” ʼInega Ieisu vonedia, “Maʼinaya toʼaliga ʼwafina ʼenoʼeno e omoʼe ʼinaya bwayobwayo ina vaʼauta.”
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.