Lucas 16

Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ieisu ana toʼabibodayavo ʼidia vonaya, “Taha ʼoloto kaikaiwabuna ena kulufa ana toʼitamaki maega itoatoa. ʼInega taha tuta ʼinaya tomotau vaina vale imiea kaiwabu nana ʼinaya ivonaya, ‘Kaiwabu, eu toʼitamaki eu mane ta eu kulufayavo ʼeluveyaveyavuledi.’
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 “ʼInega kaiwabu nana ena toʼitamaki gabei mai ta voneaya, ‘Vaina vona luveifadi weaqiu yanoqolidi, ʼinega ge ana fata weaqigu una fewa. ʼInega baʼe ʼitagana taha fefwai una ʼwayavia egu kulufayavo weaqidi ʼevisa nawale iʼenoʼeno, ta ʼinega una webui.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “ʼInega toʼitamaki nana nuana tonovea ta taunega vonaya, ‘Maʼoda baʼe ʼitaga ena viaqa ʼaiqa, mana egu kaiwabu egu fewa ʼinega niʼau aʼuwebuiegu? Ta gebu agu fata be ena vaoqa mana ge waiwaigu, ta wese yainiyauyau ʼeguma ena tauya tomotau ʼidia be ʼabwaga weaqina ena venoqinoqi.’
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 ʼInega taha nuanua lobea ta vonaya, ‘E baʼe ʼedewanina ena viaqa ʼaiqa tutana fewa baʼe ʼinega ena webui, ʼinega nawale tomotau ina gabegu edi vanuea.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “ʼInega toʼitamaki nana taudi lova iloaga gabedi imai ta ʼaidega ʼaidega adi loaga weaqina vetalaʼaiedi. ʼInega taha ʼidiega nugweta lugu, ta toʼitamaki nana voneaya, ‘ʼEvisa au loaga baʼidia ʼenoʼeno egu kaiwabu ʼinaya?’
5 E, chamando a
6 “Ta ʼoloto nana voneaya, ‘Dedeʼwa ma wagedi ʼenaʼenaʼidi ana yau 100 yaloagedi.’ “ʼInega toʼitamaki nana voneaya, ‘Ulukwayavoni, eu fefwai baʼe ʼinaya au loaga 50 una ʼwayavia.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 “ʼInega ʼoloto vemagilafuna lugu vetalaʼaiea voneaya, ‘Ta oʼa wese ʼevisa au loaga?’ “Ta ʼoloto nana vonaya, ‘ʼAbwaga ma fwatadi ana yau 100 yaloagedi.’ “ʼInega toʼitamaki nana wese voneaya, ‘Eu fefwai baʼe ʼinaya au loaga adi yau 80 una ʼwayavia.’ Baʼe ʼedewani toloaga qabudi adi loaga wese aʼuwebuiedi.
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “ʼInega ena kaiwabu ena viaqa baʼe weaqina noqolia ʼabo awatuboya ena alamani aqiaqina weaqina.” Ta Ieisu vonaya, “Vona sesebai baʼe veʼiteda totoa bwaʼobwaʼo ialamani aqiaqiea bwaʼobwaʼo ana kaikaiwabu maʼoda ʼinega ina vefewedi, ta Yaubada ena qabuyavo edi alamani yani baʼe weaqina tufwana ge aqiaqina.”
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 ʼInega Ieisu wese vonedi vonaya, “Bwaʼobwaʼo ana kaikaiwabuyavo ʼinega tomotau luveifana iviaqia. Ta omiʼa kaikaiwabu dina ʼidiega ona vefewedi emi veiaiana tomotau maega. ʼInega nawale tutana kaikaiwabu dina ina awala emiavo ina ʼebeʼewemi mahalaya, ta ina qaiawa weaqimi.
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ʼEguma taha toga yani goyona naʼitamaki aqiaqiea e wese yani qiduana nawale ana fata naʼitamakia. Ta ʼeguma taha toga yani goyona ge naʼitamakia, wese nawale yani qiduana weaqina ge naʼitamakia.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 “ʼInega omiʼa wese ʼidewana, ʼeguma bwaʼobwaʼo ana kaikaiwabu weaqidi gebu ona ʼitamaki aqiaqi, nawale Yaubada wese ge kaikaiwabu aqiaqina naneimi mahalega.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ta ʼeguma wese tomotau edi kaikaiwabu weaqina gebu oda ʼitamaki aqiaqiedi, e ʼinega ge wese taha toga emi kaikaiwabu naneimi be ona ʼitamakia.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Ge taha toga ana fata navetofewa kaiwabu magilafudi ʼidia. Mana ʼeguma ʼidewanina nawale taha nanogea ta taha naveyolubea. Ta wese taha naʼawahaqiaqiea ta taha naʼawaluveifea. ʼInega omiʼa ge ana fata be Yaubada ta wese bwaʼobwaʼo ana kaikaiwabu weaqidi ona vetofewa.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Tutana Falisiavo Ieisu ena vona inoqolia ʼinega igivenuʼwea, mana taudi nuanuadi qiduana mane.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 ʼInega Ieisu vonedia, “Omiʼa onuaia vonigo emi ilivu aqiaqina tomotau ʼiawadia, ta vonahaqiaqi luveifana qabuna giwalimia ʼenoʼeno Yaubada niʼa alamanidi. Mana tolaʼai tomotau nuadi ʼeweʼewea ta Yaubada matanaya yani kavokavovo.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Ta vonahaqiaqi, Mosese ena luvineavo ta wese tovesimasimana edi ʼwayaviavo ʼimia iʼenova ana laba Ioni Togivebabitaiso mai. Ta tuta omoʼe ʼinega be baʼe ʼitaga ʼinaya vale aqiaqina Yaubada ena ʼEbeluvine weaqina ana lugaihi nawale tautauya. Ta ʼEbeluvine nana weaqina tomotau qabudi edi waiwaiega ilugulugu.
16 A Lei e os Profetas
17 Mahala be bwaʼobwaʼo ana fata ina awala, ta Mosese ena luvineavo ʼidiega ge taha yani goyosikwa otaqina nahawala.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 “ʼEguma taha ʼoloto moqanena nasaʼiledi ta navaqi ukamana mali vavine ʼinaya, e tauna luabu ilivuna niʼa viaqia. Ta wese ʼidewana ʼeguma taha ʼoloto vavine saʼisaʼilidi navaqidi, e ʼinega baʼe ʼoloto nana wese luabu ilivuna niʼa viaqia.”
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 Ta Ieisu wese vonedi vonaya, “Taha tuta ʼinaya taha ʼoloto kaikaiwabuna toatoa ʼabagaya. Ta ana kaleko aqiaqi otaqidi ta wese ana ʼabwaga ʼeala ta aqiaqidi. ʼInega ʼaubena ʼaidega ʼaidega ʼidia me ena qaiawa ʼaiʼai, ta me ena kulufa qiduana toatoa.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 “Ta kaiwabu nana ena vanue masuʼedanaya taha ʼoloto lukwalukwana ana wawa Lasalo toatoa. Ta ʼwafina qabuna lubonubonu, ʼinega kedewa imai ta bonuna iluyamoidi.
20 Havia também
21 Ta Lasalo nuanuana be kaiwabu nana ana ʼabwaga salimugunega naʼai, ta ge taha yani daneia.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Ta tuta nana Lasalo ʼaliga ʼinega Yaubada ena tovaleʼewayavo iʼebeʼewea itauyea mahalaya Ebelamo diʼwenaya. Ta ʼabiboda kaiwabu nana wese ʼaliga ta itavunia.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 ʼInega me ena visiqa qiduana ʼaiwe ʼalaʼalata ʼinega ʼita vane ta luluvaia Lasalo ʼitea Ebelamo maega itoatoa.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 ʼInega bonana qiduanega gaba voneaya, ‘Ei tamagu Ebelamo! Uda nuakolokoloyegu, be Lasalo uda vetunei damai ta goʼila fayoʼuna ʼinaya nimana daʼaubwaʼui damiei ta meagu dagivefayoʼuni, mana visiqa qidua vaʼinena ʼaiwe ʼalaʼalata ʼinaya yalulutonovia.’
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Ta Ebelamo voneaya, ‘Natugu, una nuaveʼavina lova bwaʼobwaʼoya tuta qabuna me eu qaiawa utoatoa, ta Lasalo lova ge taha wese ʼebeqaiawa dalobei. Ta ʼitaga Lasalo me ena qaiawa baʼidia toatoa, ta oʼa visiqa qiduana ululutonovia.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 Ta wese una alamania daba kuena nuanidaya vetoasiʼieda. ʼInega gebu ana fata baʼe ʼinega imaʼa ana vaukamana wai. Ta wese omiʼa ge ami fata be ona vaukamana mai ʼimaya.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Ta kaiwabu nana Ebelamo ʼinaya vonaya, ‘ʼEguma ge ana fata tua, ta nuanuagu Lasalo uda vetunei datauya egu qabuyavo ʼidia.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Ta taigwavo adi yau faibi navebibinedi ina nuagivila, be yaqisa taudi ge wese ina mai visiqa ena diʼwe baʼe ʼinaya.’
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “ʼInega Ebelamo kaiwabu nana voneaya, ‘Gebu, mana Mosese be tovesimasimana edi vona Buki Nugwenugweina gamonaya ʼenoʼeno yani baʼe weaqina, ʼinega taimwavo ʼeguma taudi edi vona inoqola aqiaqiedi e ʼinega ge ina ʼifoqe baʼidia, ta ge nuanuadi vona diavona ina noqolidi!’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 “ʼInega kaiwabu nana voneaya, ‘Tamagu Ebelamo, ana ʼita gebu, mana debadi ʼiʼwana. Ta ʼesi ʼeguma taha toga ʼaligega nayaʼitoto ʼevivi ta natauya ʼidia, e omoʼe ʼinega ina nuagivila aqiaqi.’
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Ta Ebelamo kaiwabu nana ʼinaya wese vonaya, ‘ʼEguma taimwavo Mosese be tovesimasimana edi vona ge nuanuadi ina noqoli, e ʼinega ge wese nuadi naʼeqaʼui ʼeguma taha toga ʼaligega nayaʼitoto ʼevivi be natauya ʼidia.’”
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.