Lucas 10

Molima New Testament (MOX_FNS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ieisu ena vona gumwala, ʼinega toʼabiboda adi yau 72 wese venuaʼivinedi ʼabo lua be lua luvetunedi ina nugweta ʼabaga taha taha ʼidia, ta tomotau qabudi ina ʼivaʼavaʼaidi Ieisu ena mai ʼidia weaqina.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 ʼInega Ieisu vona sesebaiega vonedi vonaya, “Bolimana qiduana ana tuta niʼa ʼifoqe ta toala ge ʼealidi, ʼinega bolimana ana Kaiwabu ʼinaya ona venoqi be yaqisa tofewa ʼeala navetunedi ena vaoqaya sabi ala.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 “Ona tauya, ta ge ona nuafania yaʼa yavevetunemi kavona lami yubai sasasadi nuanidia.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Ta ge mane nage kode nage ami ʼaqeyafayafa ona ʼewedi. Ta wese tauya nana ʼinaya ge ona vavenuana ta ona lukaiwa tomotau ʼidia.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 “Ta tuta nana ona lugu taha vanue ʼinaya, e nugweta tonivanue ona vona veyolubea ona vonaya, ‘Nuadaumwala ʼiuya ta wese eu gadeavo maega!’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Ta ʼeguma tonuadaumwala toatoa e ʼinega emi veyoluba ʼinaya naʼeno vataya. Ta ʼeguma tonivanue nana ʼoloto luveifana e ʼinega veyoluba nana naʼevivi namai ʼimia.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 ʼInega tonuadaumwala ʼinaya ona toatoa ta ʼabwaga be goʼila ʼiawamia nahaʼuya e ona ʼai, mana tofewa luaqiaqiedi adi veʼia ina lobea. Ta ge ona lugu kavokavovo vanue taha taha ʼidia.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Ta ʼeguma taha ʼabaga ʼinaya ona lugu ta ina ʼebeʼewemi ʼidia, e ʼinega tolaʼai wese ʼiawamia ina aʼuya e ona ʼai.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Ta wese ʼabaga nana ana totoayavo edi tovevihiqayavo ona giveaqiaqiedi, ta ona vonedi ona vonaya, ‘Yaubada ena ʼEbeluvine niʼa mai diʼwemia.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Ta ʼeguma taha ʼabaga ʼinaya ona ʼifoqe ta ge nuanuadi omiʼa, tua ta ona lugu ta ona vonedi ona vonaya,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Oʼitei, emi ʼabaga fwayafwayana ʼaqemega avavutuvutuqa yavulea emi noga weaqina. Ta ona alamani, Yaubada ena ʼEbeluvine niʼa vadiʼwemi!’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Yavona aqiaqiemi, nawale vetalaʼai ana tuta ʼinaya me Sodoma luvine ina lobea, ta tomeqabu ge nuanuadi ina ʼebeʼewemi edi ʼabagaya e taudina luvine qidua vaʼinena ina lobea, ta ʼabiboda Sodoma.”
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 ʼInega Ieisu ʼabaga diavona ana totoayavo weaqidi vonaya, “Me Kolesini be me Bedesaida nuakolokolomi, mana ʼebenuavoqana niʼa yaviaqidi ʼimia ta ge oda nuagivila. Ta ʼeguma me Taia be me Saidoni ʼidia lova ʼidewani eda maduviaqia ida nuagivila, be edi vaiqavu ʼinega taudiega ida veʼitayedi niʼa edi ilivu luveifana ʼidiega inuagivila.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Ta vetalaʼai ana tutaya me Taia be me Saidoni luvine ina lobea, ta omiʼa luvine qidua vaʼinena ona lobea, ta ʼabiboda Taia be Saidoni.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Ta me Kafaneumi omiʼa maʼoda? Nage onuaia vonigo Yaubada ami wawa nagivaneyea mahalaya, waisa? Gebu! Nawale ona webui ʼaiwe ʼalaʼalata ʼinaya.”
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 ʼInega Ieisu ana toʼabibodayavo vonedia, “ʼEguma taha toga emi vona nanoqolia e ʼinega wese egu vona nanoqolia. Ta ʼeguma taha toga nanogemi, e ʼinega yaʼa wese nanogegu ta wese tauna agu Tovetune nanogea.” Ieisu ena vona gumwala ʼinega luvetunedi itauya.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Ta toʼabiboda 72 dina me edi qaiawa niʼa iʼevivi imai Ieisu ʼinaya ta ivoneaya, “Kaiwabu, ema luvivila ʼinaya yani qabuna ʼebenuavoqana aviaqidi, ta wese niboana luveifadi imatayagema iʼifoqe tuta nana au wawega aʼwavinidi.”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 ʼInega Ieisu vonedia, “ʼIdewani, mana lova Seitani yaʼitea mahalega ʼavalataʼia webui mai kavona namala.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Ta wese egu luvine be egu waiwai niʼa yaneimi, ʼinega ami fata ona vewaiwai ta ami avia Seitani ena waiwai ona vewaiwai vaʼinea, ta wese mwata be bunelala ona vataqodi ta ge ona veilaqe.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Ta ge ona qaiawa niboana luveifadi edi matayaga ʼimia weaqina, ta ʼesi ona qaiawa qiduana mana ami wawayavo Yaubada niʼa ʼwayavia mahalaya.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Tuta omoʼe ʼinaya Niboana Gwalagwalana ena qaiawa qiduana lugu Ieisu ʼinaya ta giveqaiawea, ʼinega Ieisu vonaya, “Tamagu, yahawahawatubou, oʼa mahala be bwaʼobwaʼo ana Kaiwabu! Yani baʼe uaʼukwaivea toalamaniavo ʼidiega, ta ʼesi gogama goyogoyodi ʼidia uveʼitayea. Vonahaqiaqi Tamagu, baʼe eu nuanua aqiaqina.”
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Ta wese vonaya, “Tamagu yani qabuna nimaguya niʼa aʼuya. Ge taha toga dahalamanigu, ta Tamagu ana ʼaidega. Ta wese ge taha toga Tamagu dahalamania, ta yaʼa agu ʼaidega yahalamania. Ta wese tomeqabu nuanuagu ena venuaʼivinedi be Tamagu ena veʼitayea ʼidia, e taudi wese Tamagu ina alamania.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 ʼInega Ieisu tunugivila ana toʼabibodayavo ʼidia vonaya, “Omiʼa ona qaiawa qiduana, mana yani qabuna matamiega niʼau oʼitedi.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Yavona aqiaqiemi, lova tovesimasimanayavo ta toluvine qiduqiduadi qabudi nuanuadi baʼe yani diavona ina ʼitedi ta ge ida ʼitei. Ta wese vona nana niʼau onoqolia taudi wese nuanuadi ina noqolia, ta ge ida noqoli.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Taha tuta luvine ana toalamani qiduana mai Ieisu ʼinaya nuanuana nasitonovia ʼinega voneaya, “Toveʼita, tolaʼai ena viaqi be yawaigu vataya ena lobei?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 ʼInega Ieisu voneaya, “Luvine qabudi Mosese ʼwayavidi Buki Nugwenugweina ʼinaya nage niʼa ualamanidi, waisa?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 ʼInega ʼoloto nana voneaya, “Vonahaqiaqi, baʼe ʼidewana vonaya, ‘Kaiwabu eu Yaubada una veyolubea giwaliuyega be, niboaniuyega be, eu waiwaiega ta wese eu nuanua qabuna ʼinega.’ Ta wese vonaya, ‘Iau una veyolubea ʼidewani tauʼu uveveyolubeu.’”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Ta Ieisu voneaya, “Vonahaqiaqi, ʼinega ʼeguma ʼidewani una viaqa ʼaiqa yawaiu vataya una lobea!”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ta ʼoloto nana niʼa alamania luvine dina ge daʼabiboda aqiaqiedi, ʼinega nuanuana ena luveifana weaqina taunega navataʼitaʼiea, ʼinega vetalaʼai taha vitana Ieisu neia, ta voneaya, “Isana toga iagu?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 ʼInega Ieisu vona sesebaiega ʼoloto nana vonea vonaya, “Taha ʼoloto Ielusalemega tutuvila tautauya Ieliko weaqina. Ta ʼedaya tovanawala ilobei ta ikafia, ʼinega ana kaleko iabu yavulei ta ivunuqa veiveifea tuta goyona daʼaliga, ʼabo inogei ta itauya.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Nawale ʼedaya ʼenoʼeno ʼinega taha toveguba mai ʼedanegana, ta ʼita naqo toveilaqe nana ʼitea ta vakesi tauya.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Ta wese ʼidewani taha ʼoloto mai ʼedanegana, tauna Libai ena gadeyega, ta baʼe gade dina taudi toveguba adi toiulayavo. Ta tauna wese toveilaqe nana ʼita naqoyeamo ta tauya.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 “Ta ʼabiboda taha Samelia ʼolotona wese mai ʼedanegana ʼinega toveilaqe nana ʼitea ta nuakolokoloyea.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 ʼInega naqo diʼwenaya ta dedeʼwa be ʼoine ʼewedi ʼabo ana ʼabia ʼawanaya iwaqidi ta fainidi. ʼInega ena donikia vegelui, ta magilafudi itauya wagawaga edi vanuea ta omoʼe ʼinaya ʼitamakia.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 “Ta mahala vulihia ʼinega mane magilafuna vanue nana ana toʼitamaki neia ta voneaya, ‘Toveilaqe baʼe una ʼitamakia weaqigu, ta ʼeguma ʼevisa mane wese una aʼuya toveilaqe nana weaqina, ʼinega tuta nana ena ʼevivi ena mai e ena veʼieu.’”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 ʼInega Ieisu toalamani nana vetalaʼaiea vonaya, “Baʼe ʼoloto diavona toidi ʼidiega, toga toveilaqe nana ia otaqina?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 ʼInega toalamani nana vonaya, “Tauna toveilaqe nana ana tonuakolokolo.” ʼInega Ieisu voneaya, “Vona aqiaqi, ʼinega una tauya ta wese ʼidewana una viaqa ʼaiqa.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Ta Ieisu ma ana toʼabibodayavo wese itutuvila itautauya, ʼinega taha ʼabaga ʼinaya iʼifoqe. Ta vavine taha ana wawa Mata Ieisu ʼebeʼewei itauya ena vanuea.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Ta vavine nana taina ana wawa Meli wese vanuea toatoa. Ta Meli nana mai Ieisu ʼaqenaya toabui ta ena vona vivineneqea.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ta Mata ʼabwaga ʼivaʼavaʼaia ta fewa qabuna viaviaqia, ʼinega mai Ieisu ʼinaya ta voneaya, “Kaiwabu, maʼoda taigu oʼa maega otoatoa, ta ge daiulegu. ʼInega una vonei naiulegu!”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 ʼInega Ieisu voneaya, “Mata, Mata, tolaʼai weaqina yani qabuna weaqidi unuanua?
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Ta ʼesi yani ʼaideganamo weaqina una nuanua, ʼidewani taiu Meli. Tauna ena nuanua ʼinega yani aqiaqi otaqina niʼa venuaʼivinea mana nuanuana egu vona nanoqolidi, ʼinega ge taha toga nahawatayei.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.