João 4

Molima New Testament (MOX_FNS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Taudi Falisi inoqolia Ieisu tomotau qabudi givebabitaisodi ʼinega ana toʼabibodayavo iveveʼeala wawasai, ta Ioni ana toʼabibodayavo ge ida veʼeala.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Ta Ieisu taunega ge taha toga dagivebabitaisoi, ta ʼesi ana toʼabibodayavo babitaiso nana iviaqia.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Ta tuta nana Ieisu niʼa alamania tolaʼai tomotau ivonavona weaqina, e ʼinega Iudia nogei ta ʼevivi tauya Galili weaqina.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ta ʼevivi nana ʼinaya diʼwe Samelia ʼabaganavo nuanidiega tauya,
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 ʼinega ʼifoqe taha ʼabaga ana wawa Saika ʼinaya. Ta omoʼe ʼinaya lova Iakobo taha bwaʼobwaʼo natuna Iosefa neia, ta Saika nana ge luluvai bwaʼobwaʼo nana ʼinega.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ta wese diʼwe nana ʼinaya Iakobo ena salufa ʼenoʼeno. Ta Ieisu babaʼauya ʼifoqe diʼwe nana ʼinaya, ta niʼau luʼwataʼwata ʼinega toabui sabi veyawai.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Omoʼe tuta nana ʼinaya ana toʼabibodayavo niʼau itauya ʼabaga agona ʼinaya adi ʼabwaga sabi gimwane, ʼinega ana ʼaidega toatoa. Ge tuta kuena ʼabibodanaya taha Samelia vavinena mai goʼila sabi goi. Ta Ieisu vavine nana venoqiea vonaya, “Goʼila uneigu eda numa!”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 ʼInega vavine nana Ieisu veʼiea vonaya, “Oʼa Diu ʼolotou ta yaʼa Samelia vavinegu, ʼinega tolaʼai weaqina unoqinoqiegu be goʼila ena neiu sabi numa?” (Baʼe ʼidewani vona ʼaiqa, mana me Diu be me Samelia ge ida veiaiana.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 ʼInega Ieisu vona veʼiea vonaya, “ʼEguma oʼa uda alamania tolaʼai Yaubada nuanuana naneiu, ta wese ʼeguma uda alamania togama vevenoqieu goʼila weaqina, e ʼinega oʼa tauna uda venoqiea be goʼila mayawaina daneiu.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 ʼInega vavine nana vonaya, “Kaiwabu, oʼa ge eu ʼebegoimo, ta salufa nana webui wawasai, ʼinega maʼoda goʼila mayawaina una ʼewa ʼaiqei?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Nage oʼa uvonavona vonigo tubuda Iakobo uveqidua vaʼinea, waisa? Vonahaqiaqi, Iakobo salufa nana neima, ta wese taunega ma natunavo salufa nana ʼinega inuma, ta wese edi yubaiavo goʼila nana edi ʼebenuma.”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Ta Ieisu voneaya, “ʼEguma taha toga baʼe goʼila nana ʼinega nanuma magana naluayahaya ʼevivi.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ta togama goʼila ʼiguyega nanumea ge wese magana naluayahaya ʼevivi. Vonahaqiaqi, goʼila nana ena neia tauna giwalinaya navesalufa ta navuʼuvuʼula yawai vataya weaqina.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 ʼInega vavine nana Ieisu ʼinaya vonaya, “Kaiwabu, goʼila nana uda neigu, be yaqisa magagu ge naluayahaya ʼevivi, ʼinega ge wese ena ʼevivi mai baʼe salufa nana ʼinaya goʼila sabi goi.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Ta Ieisu voneaya, “Utauya moqaneu una vonei ta maega ona ʼevivi mai.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 ʼInega vavine nana Ieisu vonea vonaya, “Yaʼa ge moqanegumo.” Ta Ieisu wese voneaya, “Eu vona benaʼe vonahaqiaqi, oʼa ge moqaneumo,
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 mana oʼa ʼoloto adi yau faibi maega omaduvaqi, ta baʼitagana ʼoloto nana maega otoatoa tauna ge moqane otaqiu. ʼInega tolaʼai niʼau uvonayea vonahaqiaqi.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Ta vavine nana Ieisu ena vona veʼiea vonaya, “Kaiwabu, nuagu niʼa ʼeqaʼuya oʼa vonahaqiaqi taha tovesimasimana.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 ʼInega una givesimatalia ʼiguya, tolaʼai weaqina omiʼa me Diu ovonaya vonigo Ielusalema namo ʼinaya tomotau qabuda Yaubada kana iwaʼodu ʼinaya, mana imaʼa me Samelia tubumavo edi ʼebeiwaʼodu baʼe bwanaga nana debanaya?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Ta Ieisu vona ʼeviviea vonaya, “Vavine, egu vona baʼe una vetumaqanea. Nawale tuta maimai ʼinaya ge taha yani qiduana ʼeguma tomotau ina iwaʼodu Samelia bwanagana baʼe ʼinaya, nage Ielusalema ʼinaya. Tuta maimai ʼinaya toiwaʼodu aqiaqi Tamada ʼinaya ina iwaʼodu niboanidiega ta vonahaqiaqi ʼinega. Ta tuta nana niʼa ʼifoqe mai. Yaubada tauna Niboana, ʼinega salisali togama baʼe ʼidewani naiwaʼodu ʼaiqa ʼinaya. ʼInega tomeqabu ihiwaiwaʼodu ʼinaya, luaqiaqiedi be niboanidiega ta wese vonahaqiaqi ʼinega ina iwaʼodu. “Ta omiʼa me Samelia ge oda alamani aqiaqiea togama ʼinaya oiwaiwaʼodu, ta ʼesi imaʼa me Diu niʼa ahalamani aqiaqiea togama ʼinaya aiwaiwaʼodu, mana imaʼa me Diu ʼimega ʼetoyavua ʼifoʼifoqe.”
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 — ausente —
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Ta vavine nana Ieisu voneaya, “Niʼau yahalamania nawale Toʼetoyavua namai tauna igabea Keliso, ta tuta nana namai ʼinega tauna yani qabuna weaqidi nagivesimatalia ʼidaya.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 ʼInega Ieisu voneaya, “Yaʼa baʼe tauguna Toʼetoyavua nana yavonavona ʼiuya.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Tuta omoʼe ʼinaya Ieisu ana toʼabibodayavo iʼevivi imai ta edi Kaiwabu iʼitea taha vavine maega iveveqae. ʼInega nuadi voqana, ta ge taha toga ʼidiega davetalaʼaiei tolaʼai ena nuanua, nage tolaʼai weaqina vavine nana maega iveveqae.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ta vavine nana ena ʼebegoi nogei ta ʼevivi tauya ʼabagaya, ta tomotau vonedia,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Omai, taha ʼoloto ona ʼitea, tauna yani qabudi niʼau yaviaqidi alamani aqiaqiedi ta simana ʼifoqeyedi ʼiguya. Ta ana ʼita kavona tauna Toʼetoyavua nana.”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 ʼInega tomotau edi ʼabagega iʼifoqe ta itauya Ieisu sabi ʼitana.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Nawale tomotau imaimai ta Ieisu ana toʼabibodayavo iʼalakeikeiea ivonaya, “Kaiwabu, ʼabwaga baʼe una ʼai!”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Ta edi vona veʼevivia vonaya, “Agu ʼabwaga ʼenoʼeno ena ʼainia, ta omiʼa ʼabwaga nana ge oda alamania.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 ʼInega toʼabiboda dina nuadi voqana ta taudiega ivonaya, “Maʼoda, nage taha toga ana ʼabwaga niʼa miea?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 ʼInega Ieisu vonedia, “Egu vona agu ʼabwaga weaqina ana alamani baʼe: Agu Tovetune ena nuanua ena viaqia, be wese ena fewa ena luʼovoia.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Ta ge ona vonaya, ‘Ana ʼita waiʼena adi yau foa ina gumwala ta ʼinega bolimana ana tuta.’ Ta yavona aqiaqiemi, oʼita vane be ʼabwaga vaoqaya ona ʼitedi niʼa faʼalidi, ʼinega luaqiaqiea be ona bolimania.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Tomeqabu ibolimana adi veʼia ina lobea. Ta baʼe bolimana nana vuaqina ge ʼabwaga, ta ʼesi tomotau edi toa vataya weaqina. ʼInega vaoqa nana ana todauna be wese ana tobolimana qabudi ʼaideganaya ina qaiawa.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Kuluwadawada niʼa oalamania vonaya, ‘Taha ʼoloto todauna, ta taha ʼoloto tobolimana.’ ʼInega baʼe vona nana vonahaqiaqi!
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Yaʼa yavetunemi sabi bolimana taha vaoqa ʼinaya, ta omiʼa taumiega ge oda dauni, ta ʼesi mali tomotau vaoqa nana niʼa idaunia, ta edi fewa ʼinega omiʼa bolimanina ona ʼewea.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Vavine nana ena simana ʼinega Me Samelia qabudi ʼabaga Saika ʼinega Ieisu ivetumaqanea, mana niʼa vonedia, “Tauna egu ilivu be egu viaqayavo qabuna simana ʼifoqeyedi.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 ʼInega me Samelia Ieisu ʼinaya imai ta inoqiea be maega ina toa. ʼInega Ieisu ʼaubena magilafuna taudi maega itoatoa.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ta wese tomotau qabudi Ieisu ena vona weaqidi ivetumaqanea.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 ʼInega tomotau diavona vavine nana ivoneaya, “Nugweta oʼa eu vona ʼinega baʼe ʼoloto nana avetumaqanea, ta baʼitagana avetumaqana aqiaqiea, mana taumega ena vona niʼa anoqolidi. Ta ahalamani aqiaqiea vonigo tauna totoa bwaʼobwaʼo qabuda ada Toʼetoyavua.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ta ʼaubena magilafudina ʼabibodanaya Ieisu diʼwe nana nogea ta tauya Galili weaqina,
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 mana taunega niʼa simana ʼifoqeyea vonaya, “Tovesimasimana ge taha ʼamayaba dalobei ena diʼwe ʼinaya.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Tuta nana Galili ʼinaya ʼifoqe ʼinega me Galili me edi qaiawa iʼebeʼewea, mana lova taudi wese itauya Ielusalema ʼinaya ʼAuvivia Sagalina weaqina, ta omoʼe ʼinaya Ieisu ena viaqa taudiega niʼa iʼitedi.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 ʼInega wese Ieisu ʼevivi ʼabaga Kena ʼinaya diʼwe Galili gamonaya. Lova ʼabaga nana ʼinaya ena waiwaiega goʼila givilei ʼinega veʼoine. Ta omoʼe ʼinaya taha kini ena toluvine toatoa, mana tuta nana noqolia Ieisu diʼwe Iudia ʼinega mai Galili ʼinaya e ʼinega tauya Kena ʼinaya Ieisu sabi ʼitana. Ta ena tauya ʼiuna mana natuna vevihiqa ena ʼabagaya. ʼInega mai Ieisu ʼinaya ta venoqiea vonaya, “ʼEguma au fata kana tauya Kafaneumi ʼinaya be natugu meʼolotona una giveaqiaqiea, mana tuta goyona naʼaliga.”
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 — ausente —
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Ta Ieisu tomotau qabudi vonedia, “Omiʼa ge ona vetumaqanegu ʼeguma taumiega egu viaqa waiwaidi ge oda ʼitedi.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 ʼInega toluvine nana wese ʼalakeikeiea vonaya, “Kaiwabu, ulukwayavoni katauya fole natugu yawaina nagumwala.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Ta Ieisu voneaya, “Uʼevivi utauya eu ʼabagaya ta natuhu mayawaina una ʼitea.” Ta toluvine nana Ieisu ena vona vetumaqanea ʼinega tutuvila ʼevivi tauya.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Nawale tautauya ʼedaya ʼinega ena tofewayavo maega iveloba ta vale ineia ivonaya, “Natuhu mayawaina toatoa ta ana vihiqa niʼa awala.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 ʼInega vetalaʼaiedi vonaya, “Totuta ʼinaya natugu ana vihiqa luaʼu?” Ta taudi iveʼiea ivonaya, “Goluanaya babaʼauya ʼidewani ʼwafina ena ʼweaʼweava luaʼu.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 ʼInega gwama nana tamana nuaia goluanaya omoʼe tuta nana ʼinaya Ieisu voneaya, “Natuhu mayawaina una ʼitea.” ʼInega me ena gadeavo Ieisu ivetumaqanea.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Baʼe Ieisu ena fewa waiwaina vemagilafuna viaqia tuta nana Iudia ʼinega maimai Galili ʼinaya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.